Tibetan
དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་བྱང་ཞིང་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །གང་ལ་དགོངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའོ། །དམིགས་པའི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་དོན་བརྗོད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་དེ། དེ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་དམིགས་པར་བྱ་ཞིང་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་དེས་ན་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡིན་ཞིང་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའམ་དེ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མཐུན་པའི་རྣམ་པར་བྱང་བ་བརྗོད་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པ་བསྟན་པའི་ཆོས་སུ་སྣང་བ་སྟེ། དེའི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡིན་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ཏེ། འདྲ་བའི་འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུ་མཐུན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེས་ན་རྣམ་པར་བྱང་བ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་འདིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདིར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་བསྟན་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་མཇུག་བསྡུས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྦྱར་བར་བྱས་ནས་མཇུག་བསྡུས་པ་ཉིད་བྱེད་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྒྲ་དང་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པ་ཇི་སྙེད་མཛད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་གསུམ་པོ་འདི་ཁོ་ནར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་གྱི་དབང་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་གཞན་བསྟན་པ་མེད་དེ། གཞན་སྲིད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །འདིར་ནི་གང་དུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་དཔེས་བསྟན་ནས་བསྟན་པ་མཛད་པ་དེར་གཞན་གྱི་དབང་ཁོ་ན་བསྟན་གྱི་གཞན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ངེས་པ་ཡིན་གྱི་གང་དུ་གཞན་གྱི་དབང་བསྟན་པ་དེར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་དཔེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ངེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དུ་ཡང་སྟེ་གང་དུ་དགག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་མཛད་པ་དེར་བརྟགས་པ་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་ཀྱི་གང་དུ་བརྟགས་པ་སྟོན་པ་དེར་དགག་པའི་སྒོ་ཁོ་ན་ ནས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་པ་འདི་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲུབ་པ་ལ་ནི་ངེས་པ་མེད་པ་ཁོ་ནས་ཇི་ལྟར་སྲིད་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ
Chinese
以远离垢染之自性，以名为极净、极清净之方式。世尊考虑到什么而宣说了真实之边际、如是性与法界等呢？所缘之极净之义所诠释的，即是般若波罗蜜多的所有意义。因为那是应当作为所缘和作为境的对象，因此是所缘。那本身是极净且极清净的，因为是获得它或者缘它的缘故。宣说同类因之极净，显现为极清净之法界之同类因所显示的法，因为它的同类因，以及因为那本身是极净且完全清净的缘故，相似之果即名为同类因。因此，以这四种极净，大师已显示般若波罗蜜多在此处完全成立，这是语言的意义。如是，以总结之方式结合之后，作总结本身，即是宣说了“般若波罗蜜多中”等。因为在般若波罗蜜多中，如来世尊所作的，无论多少显现声音与意义之自性，所有那些都应当仅在此三种自性中领悟，没有显现与他性之自性等不同的其他，因为没有其他存在。这是总摄之义。在此，凡是以幻化等比喻显示而作显示的地方，确定仅仅显示了他性，而不是其他，凡是显示他性的地方，幻化等是比喻，这种确定是不存在的。同样，在其他地方也是，凡是以遮遣之门显示的地方，确定显示的就是遍计，而不是其他，凡是显示遍计的地方，仅仅是从遮遣之门，这种确定是不存在的，因为从成立之门也是可能的。对于成立，仅仅以没有确定的方式，如其可能而安立。
English
It is in the manner of being utterly pure and utterly cleansed by the very nature of being free from defilements. With what in mind did the Blessed One speak of the ultimate limit, suchness, and the element of reality, and so forth? The meaning of utter purity of the object is the entire meaning of the Perfection of Wisdom. Because that is what should be taken as the object and made the object, therefore it is the object. That itself is utterly pure and utterly cleansed, because it is the cause of attaining it or focusing on it. Speaking of the utter purity of the homogeneous cause, it appears as the dharma that shows the homogeneous cause of the utterly pure element of reality. Because of its homogeneous cause, and because of that itself, it is utterly pure and completely pure. A similar result is called a homogeneous cause. Therefore, with these four kinds of utter purity, it is shown that the Perfection of Wisdom is completely established here, which is the meaning of the words. Thus, having combined in the manner of concluding, and making the conclusion itself, it is said, "In the Perfection of Wisdom," and so forth. Because in the Perfection of Wisdom, whatever the Buddha, the Blessed One, has done to show the nature of sound and meaning, all of that should be understood only in these three natures. There is no other shown that is different from the nature of other-dependence, and so forth, because there is no other existence. This is the meaning of the summary. Here, wherever it is shown by examples such as illusion, it is certain that only other-dependence is shown, and not other. Wherever other-dependence is shown, examples such as illusion are examples, this certainty does not exist. Similarly, elsewhere as well, wherever it is shown by way of negation, it is certain that only the imputed is shown, and not other. Wherever the imputed is shown, it is only from the gate of negation, this certainty does not exist, because it is also possible from the gate of establishment. For the established, it is established in the way it is possible, only in the way that there is no certainty.
Tibetan
་ལ་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡིན་ན། བརྗོད་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྟོག་གཡེང་བ་རྣམ་བཅུ་ཡི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་དུ་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་གཡེང་བ་རྣམས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བསྟན་ཚུལ་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་འགལ་བའི་ཕྱོགས་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཏེ་གཉེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བསྟན་པའི་ཚུལ་དེ་ལ་བརྟགས་པ་དང་གཞན་དབང་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དང་སོ་སོ་བ་བརྗོད་པར་ནི་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བརྟགས་པ་དང་གཞན་དབང་ལ་སོགས་པ་མཚན་ཉིད་བྱས་ཟིན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་བསྡུས་པའི་ཚོགས་པ་རྣམས་དང༌། ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་སོ་སོ་བ་སྟེ་རེ་རེའམ། གཉིས་གཉིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གཞུང་འདིར་བརྗོད་པར་ནི་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་གསལ་བར་བྱས་པར་ངེས་པར་བྱ་བའོ། །ཡང་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་བསྡུས་པ་རྣམས་གོང་དུ་བསྟན་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསུ་ནས་བརྗོད་པ་ནི་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དཔེར་ན་བརྒྱད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངག་དང་པོར་ཏེ། རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་བརྩམས་ནས་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་སྤོབས་པར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བའི་ངག་ཡིན་པ་འདི་ལྟ་བུའི་ངག་དང་པོ་འདིར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དང་གཞན་དབང་དང་རབ་ཏུ་བརྟགས་པ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་བསྡུས་པ་རྣམས་ཁོང་ནས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་དངོས་པོ་ནི་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སེལ་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ངག་དང་པོར་འདི་ཅི་ནས་དོན་གསུམ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུར་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ངག་འདིར་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་ཞེས་འགྲོ་བ་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཐོབ་པའམ་ཡང་ན་འཇུག་པ་ཞེས་བསམས་པ་སྟེ། ཁམས་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནི་དེ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ངེས་པར་འབྱུང་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་གདོན་ཏེ་འདིར་ནི་སྨོན་པ་ལ་བྱུང་ཟིན་པ་བཞིན་ལེགས་ཞེས་བྱ་བ་ཡུའི་སྒྲ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་དེ་ལྟར་སྨོན་པ་ཡིན་ཏེ།
Chinese
如果像那样安立显现，那么所说是这样的：‘十种遍计散乱的。’等等。在何处显示了遍计散乱的违品之理呢？所谓相违品就是违品，意思是敌对品。对于所显示的道理，要知道以依他起和圆成实这三者来摄集和分别宣说，所谓依他起等等，对于已经作了定义的这些，有些是摄集的聚类，有些是分别的，即一个个或两个个，要知道在此般若波罗蜜多经中宣说，务必要弄清楚。又为了消除认为恒常等摄集已经在前面显示过的疑虑，所以说例如等等。例如在八千颂的最初的语句中说：‘善现，菩萨摩诃萨们从般若波罗蜜多开始，菩萨摩诃萨们如何从般若波罗蜜多中出离，同样你也要宣说。’像这样最初的语句中，圆成实、依他起和遍计所执，如前所说的具有这些定义的摄集，从其中圆成实等的自性，事物是不存在的，像这样具有自性的散乱，世尊是如何遣除的。又，最初的语句是如何显示这三种意义的呢？如果这样问，那么，因为在此语句中摄集的意义是这样的：‘菩萨摩诃萨们如何从般若波罗蜜多
English
If the teaching is established in that way, then the statement is this: 'Of the ten kinds of pervasive conceptual distractions.' and so on. Where is the way to show the opposite of the distractions of pervasive conceptualization? The opposite is the opposite, meaning the antidote. Regarding the way of teaching, it should be understood that the three, dependent origination, perfect reality, and complete establishment, are gathered and separately expressed. Some of those who have already defined dependent origination, etc., are the gathered groups, and some are separate, i.e., one by one or two by two. It should be understood that this is expressed in this Prajnaparamita scripture, and it must be clarified. Furthermore, in order to dispel the doubt that the collections such as permanence have already been shown above, it is said, for example, and so on. For example, in the first statement of the Eight Thousand Verses: 'Subhuti, how do Bodhisattva-Mahasattvas begin with the Perfection of Wisdom, and how do Bodhisattva-Mahasattvas emerge from the Perfection of Wisdom, so you should proclaim.' In this first statement, the collections with the definitions of complete establishment, dependent origination, and complete imputation, as mentioned above, from which the nature of complete establishment, etc., things do not exist, and the Blessed One eliminates the distractions of such a nature. Also, how does the first statement show these three meanings? If you ask like that, then, because the meaning of the collection in this statement is this: 'How do Bodhisattva-Mahasattvas from the Perfection of Wisdom
Tibetan
དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་བརྩམས་ནས་ནི། ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་རབ་འབྱོར་ཁྱོད་སྤོབས་པར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྤོབས་པར་གྱིས་ཤིག་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྤོབས་པར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་གྱིས་ཤིག་པའོ། །སྤོབས་པར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བས་གནང་བ་བྱོས་ཤིག་པ་སྟེ་བསྟན་པ་འདིས་ནི་གཞན་གྱི་དབང་བརྗོད་པར་མཛད་དོ། །རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དོན་ཉིད་དུ་བསྟན་པས་ནི་བརྟགས་པ་བརྗོད་པའོ། །ཅི་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་བརྗོད་པ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་གང་གི་ཕྱིར་དོན་གསུམ་པོ་རྣམས་བསྡུས་པ་དང་སོ་སོ་བ་ཡང་སྲིད་ལ། དེས་སངས་རྒྱས་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། གཏན་ཚིགས་དེས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གཞུང་འདིར་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་གྱི་ངོ་བོར་ལྷག་པར་ཞེན་པར་བྱས་པའི་བརྟགས་པ་ལ། ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་གང་ཞེ་ན། གསལ་བར་ཏེ་བཀག་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །རྗོད་པར་བྱེད་པ་གང་གིས་ཤེ་ན། དེས་ན་བརྗོད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་པར་བརྗོད་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་གནས་པའི་དོན་རྣམས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་སྨོས་པས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཉན་ཐོས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ༌། །དེས་ན་འདི་ཡོད་པ་གང་དག་ཡིན་པའི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་གིས་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་བཏགས་པའི་གང་དག་ཡིན་པ་སངས་རྒྱས་ལ་ སོགས་པ་དེ་དག་ལ་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ནས་མཚམས་བཅད་པས་ཤེ་ན། བརྗོད་པ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གཞུང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བར་ཇི་སྙེད་པས་སོ། །སངས་རྒྱས་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་འདིས་ནི་དངོས་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་བརྟགས་པ་ཁོ་ན་བཀག་པ་ཡིན་གྱི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། བརྗོད་པ་ནི། ངོ་བོས་སྟོང་པའི་གཟུགས་རྣམས་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ངོ་བོས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ལ་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ལ་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་
Chinese
如是菩萨摩诃萨等，从般若波罗蜜多开始，以其为境，善现，汝应生欢喜。如是应生欢喜，即以智慧生欢喜。生欢喜即是应允，此教法即是宣说他力。善现等是就其意义而说，即是宣说假立。何以故，菩萨摩诃萨等定能生起般若波罗蜜多，此乃宣说圆成实性。以何种理由，三种意义可总可分？故说如来。以是理由，于此般若波罗蜜多经中，对于孩童们特别执着于事物本质的假立，应知应解。何为彼等？即应明了地了知遮止。以何者而宣说？故说宣说者是如来，未得菩提而宣说，为了了知如何安住之义而为佛。菩提亦是远离烦恼及所知障之体性，如是说者，即是摄取菩萨及声闻等。故凡是宣说此有者，即是对与此相反的蕴等自性假立者，如佛等，如是宣说。从何处截断？宣说即是直至圆满，即般若波罗蜜多经直至圆满为止。如来菩提等经典，应知此能遣除对事物形象的分别。又为何唯遮止假立，而不遮止圆成实性？宣说即是：自性空性的色等。自性，即是自性空性的自性，彼转为空性之自性，即是了知之相。
English
Thus, Bodhisattvas Mahasattvas, starting from the Prajnaparamita, taking it as the object, Subhuti, you should rejoice. Thus, one should rejoice, that is, rejoice with wisdom. To rejoice is to agree, this teaching is to declare the power of others. Subhuti and others are spoken in terms of their meaning, that is, to declare the imputation. Why is it that Bodhisattvas Mahasattvas are certain to arise in the Prajnaparamita? This is to declare the perfectly established nature. For what reason can the three meanings be combined or separated? Therefore, it is said Tathagata. For this reason, in this Prajnaparamita Sutra, one should know and understand the imputation of children who are particularly attached to the essence of things. What are they? That is, one should clearly know the prohibition. By what is it declared? Therefore, it is said that the declarer is the Tathagata, declaring without attaining Bodhi, in order to understand the meaning of how to abide. Bodhi is also the nature of being free from afflictions and the obscurations of knowledge, as it is said, it is to include Bodhisattvas and Shravakas, etc. Therefore, whoever declares that this exists, is to declare those who are imputed as the nature of aggregates, etc., which are the opposite of this, such as Buddhas, etc. From where is it cut off? The declaration is until the completion, that is, the Prajnaparamita Sutra until the completion. The scriptures such as Tathagata Bodhi, etc., should be known to eliminate the distinction of the appearance of things. And why only prohibit the imputation, but not prohibit the perfectly established nature? The declaration is: forms that are empty of self-nature, etc. Self-nature, that is, the self-nature of self-nature emptiness, which turns into the self-nature of emptiness, is the aspect of knowing.