Tibetan
སློབ་ཅེས་བྱ་བ་ནས་བཟུང་སྟེ། ཤཱ་རིའི་བུ་སྟོང་པ་ཉིད་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་མཐར་ཐུག་པའི་གཞུང་གིས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་དམིགས་པར་བསླབ་པ་བསྟན་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལ་ཞིག་འདི་སྐད་དུ་འདྲི་སྟེ་ཅི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་འདི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རམ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་རམ་ཞེས་མཆིས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བཟུང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་གཟུགས་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། རྣམ་པར་ཞེས་པ་དང་ལགས་པ་དེ་ནི་དབང་པོ་དྲུག་གོ །དེ་དག་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པར་སློབ་པ་བསྟན་ཏོ། །རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ལ། ཐབས་ཀྱང་མི་མཁས་པ་ཞི་སྟེ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་ལག་ཏུ་ཡང་མ་སོང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། རབ་འབྱོར་འདི་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། རིག་ནས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ལ་ཐུག་པའི་གཞུང་གིས་ནི་ཐབས་མཁས་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སློབ་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བསྟན་ཏེ། མིང་བཤད་པ་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་བཤད་པའོ། །དེ་ལ་མིང་བཤད་པ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྔར་བསྟན་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ་ཡང་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་གནས་ལ་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་དང༌། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང༌། དང་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང༌། རྟག་པ་དན་ཆད་པ་དན། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་དང༌། ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། གང་ཡང་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་དང་བདག་མེད་པ་དང༌། ཞི་བ་དན་མ་ཞི་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པ་དང་མཚན་མ་དང་མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་དང་སྨོན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ག
Chinese
从名为“学”开始，直到“舍利子，应知以不缘空性的方式，必定会现证一切相智”的究竟之论，是教导不缘一切法。世尊，有些人这样问道：‘这个幻化的人，学习般若波罗蜜多后，会现证一切相智吗？会获得一切相智吗？’从“禀白”开始，直到“世尊，如此色如幻，受、想、行、识如幻。所谓‘遍’和‘是’，即是六根。这些是五蕴”之间，是教导学习如幻等。 善现，如果菩萨摩诃萨是新入大乘者，又不善巧方便，也没有依止善知识等，从这开始，直到“善现，这也应知是菩萨摩诃萨的罪恶之友，知后也应完全舍弃”之间的论述，是教导善巧方便。 其中，学习三摩地也分两种教导：说名和说不分别。 其中，说名方面，先前已教导了自性无生三摩地，即“以一切法无实性的自性之故，一切相智也是无二且不可分的”，等等。所谓一切相智，是指一切法无二的境地。如此，在一切遍计所执的法中，能取和所取无二，有和无，实有和非实有，常和断，有为和无为，法和非法等等，以及任何常和无常，乐和苦，我和无我，寂静和不寂静，空和不空，有相和无相，有愿和无愿等等。
English
From the beginning of what is called "learning," up to the ultimate treatise that states, "Shariputra, it should be known that by not focusing on emptiness, one will definitely manifest omniscience," it teaches learning without focusing on all phenomena. Some ask the Blessed One, "Will this illusory person, having studied the Perfection of Wisdom, definitely manifest omniscience? Will they attain omniscience?" From the beginning of "reporting," up to "Blessed One, thus form is like an illusion, feeling, perception, volition, and consciousness are like an illusion. The so-called 'all' and 'is' are the six senses. These are the five aggregates," it teaches learning about what is like an illusion, and so forth. Subhuti, if a Bodhisattva Mahasattva is newly entering the Great Vehicle, and is not skilled in means, and has not relied on a spiritual friend, etc., from this beginning, up to the statement, "Subhuti, this should also be known as an evil friend of the Bodhisattva Mahasattva, and having known this, one should completely abandon them," it teaches skillful means. Among these, learning samadhi is also taught in two ways: explaining the name and explaining non-conceptualization. Among these, in terms of explaining the name, the samadhi of self-nature without arising has been taught previously, that is, "Because of the self-nature of all phenomena being without substance, omniscience is also non-dual and indivisible," and so on. The so-called omniscience refers to the state where all phenomena are non-dual. Thus, in all imputed phenomena, the grasper and the grasped are non-dual, existence and non-existence, reality and non-reality, permanence and impermanence, conditioned and unconditioned, dharma and non-dharma, and so on, as well as anything that is permanent and impermanent, happiness and suffering, self and non-self, peace and non-peace, emptiness and non-emptiness, sign and signlessness, aspiration and non-aspiration, and so on.
Tibetan
ཉིས་པོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་བརྟགས་པ་ཡིན་པས། ན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྟོག་པས་བྱས་པའི་དངོས་པོ་ རྣམ་པ་གཉིས་མེད་པས་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ཀྱི་མིང་བརྗོད་པས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་བསྟན་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །བདག་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེས་རློམ་སེམས་སུ་འགྱུར་བ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་དོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཙམ་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །བདག་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་བརྟགས་པ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། བདག་མཉམ་པར་གཞག་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དུས་ཀྱི་དབང་གིས་རྣམ་པ་གསུམ་དང༌། སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་གཞན་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་གཞན་ཞིང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་མེད་ཀྱི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཀྱང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉིད་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཙམ་དུ་བདག་ཉིད་གཅིག་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྟན་པར་ནུས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་དུ་བྱས་ཏེ། བརྗོད་པར་ནུས་སམ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ནས་དྲིས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུས་གལ་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ཀྱི་མིང་མེད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་མིང་བརྗོད་སྙམ་དུ་ བསམས་ནས། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་རྣམས་ལ་འདུ་ཤེས་སུ་བྱེད་དམ་ཞེས་བྱ་བ་དྲིས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཉན་ཐོ
Chinese
所有这些二取都是遍计所执，因为在一切种智中没有。一切种智被称为无二。由分别产生的对境，因为没有二取，所以称为不可二取。通过说出三摩地的名称，显示安住于三摩地，之后，为了显示安住于无分别的三摩地，因此，他也不如实地见到三摩地。我已入于三摩地，这样说，也不会因为那个三摩地而变得傲慢等等，这样说了。也不如实地见到三摩地，这是因为在圆成实性的时候，一切法都变成如是性，所以这是三摩地。我已安住等等，因为所有遍计所执都完全不存在，所以在三摩地中分别，以及我已安住中分别，由于时间的缘故有三种分别，以及入定的分别，以及那些分别都不存在。因此，对它说没有那些分别。正因为如此，般若波罗蜜多也是他者，三摩地也是他者，菩萨也是他者，这些都不存在，而是般若波罗蜜多本身就是三摩地。三摩地本身就是菩萨，这样说了，因为一切法都是如是性，自性唯一的缘故，所以这样说。正因为如此，说了一切法都是平等性的缘故。能够指示三摩地吗？这是以不同的方式，能够说出吗？这是同义词，因为菩萨本身就是三摩地，这样出现，所以心想而提问，因为三摩地的体性没有差别。具寿舍利子，不是这样的，这样说了。之后，具寿舍利子心想，如果三摩地的名称不存在，那么为什么说出那些名称呢？于是提问，是否对那些三摩地生起认识呢？如何声闻
English
All those dualistic appearances are mere conceptual constructs, because they do not exist in the all-knowingness. The all-knowingness is called non-dual. Objects created by conceptualization, because there is no duality, are called non-dualizable. By uttering the names of the samādhis, it shows abiding in samādhi, and after that, in order to show abiding in non-conceptual samādhi, therefore, he also does not truly see the samādhi. Saying, "I have entered into samādhi," there is also no becoming arrogant because of that samādhi, and so on, it is said. Also not truly seeing the samādhi, this is because at the time of the perfectly established nature, all dharmas also become just suchness, so this is samādhi. "I have abided equally," and so on, because all conceptual constructs are completely non-existent, therefore, conceptualizing in samādhi, and conceptualizing "I have abided equally," due to the power of time there are three kinds of conceptualizations, and the conceptualization of entering into absorption, and those conceptualizations do not exist. Therefore, it is said that those conceptualizations do not exist in it. For that very reason, the Prajñāpāramitā is also other, the samādhi is also other, and the Bodhisattva is also other, these do not exist, but the Prajñāpāramitā itself is the samādhi. The samādhi itself is the Bodhisattva, it is said, because all dharmas are just suchness, because of the oneness of self-nature, therefore it is said thus. For that very reason, it is said that all dharmas are of the nature of equality. Is it possible to indicate samādhi? This is in a different way, is it possible to speak? This is a synonym, because the Bodhisattva himself is samādhi, thus it appears, so thinking and asking, because the characteristics of samādhi are not different. Venerable Śāriputra, it is not so, it is said. Then, Venerable Śāriputra thought, if the names of the samādhis do not exist, then why are those names spoken? Then he asked, do you have recognition of those samādhis? How do the Śrāvakas
Tibetan
ས་བཞིན་དུ་ཞེས་དྲིས་པའོ། །དེ་ནས་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱིས་དེ་ལྟ་བུའི་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདུ་ཤེས་སུ་བྱེད་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་བཤད་པ་གཞན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཤད་པ་བསྟན་པ་དང༌། བྱ་བ་གཞན་གྱིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འདུ་ཤེས་སུ་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་དང༌། དེ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དག་དང༌། དེ་དག་གི་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཀུན་བརྟགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ས་ནི་ཡོད་ཀྱི་ཀུན་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་སྤངས་ན་མི་དམིགས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་བདག་གི་བསམ་པ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་མཆོག་ཏུ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་བས་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བསླབ་པ་བསྟན་ནས་དམིགས་སུ་མེད་པར་བསླབ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟར་སློབ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་ཀྱི་བར་ལ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སློབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དམིགས་སུ་མེད་པར་བསླབ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཤཱ་རིའི་བུ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་བདག་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གང་ཟག་མི་དམིགས་པར་བསྟན་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དམིགས་སུ་མེད་པ་བསྟན་ཏེ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་མི་དམིགས་པ་བསྟན་ཏོ། །ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་ཕྱིན་པའི་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཞུ་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་དག་པ་གང་ལགས་ ཞེས་བྱ་བ་ཞུས་པ་དང་དེ་ནས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དྲི་མ་མེད་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་དག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཤཱ་རིའི་བུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། འགག་པ་མེད་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་པ་དང༌། འབྱུང་བ་མེད་པ་དང༌། དམིགས་སུ་མེད་པ་དང༌། མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པ་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུང
Chinese
如是询问。之后，由于住持 Rabjor 没有那样的分别念，所以说没有作意。之后，为了展示其他论述的禅定，以及为了展示其他行为，说了如何不会变成作意。之后，那些禅定以及它们的行为，也都有遍计所执的自性之地，如果舍弃遍计所执的相状，就不可得，因此说了如何是没有分别念。之后，为了消除自己的想法，说了因为一切法都不存在。像这样，在安住于无烦恼者之中，被称为最殊胜的，所谓烦恼，就是指分别念，与一切分别念分离，入于无分别，就是入于无烦恼，因此对无分别本身给予了赞叹。如是展示了对禅定的修习后，为了展示对无所缘的修习，舍利子，像这样修习，就是以不缘于诸佛不共法的方式进行修习，等等。为了展示对无所缘的修习，舍利子，因为极其清净的缘故，我不缘于我，等等，展示了不缘于补特伽罗，之后，展示了不缘于蕴、界、处等诸法，展示了从入流者等直到佛陀都不缘。对于一切也说，因为极其清净的缘故，是执持圆满清净之因，为了询问它的自性，请问世尊，什么是清净？之后，为了展示圆成实性无垢之如是性就是清净，舍利子，无生、无灭、无遍计烦恼、无清净、无生起、无所缘、无显现造作，这被称为清净，如是说。
English
Thus it was asked. Then, because the Venerable Rabjor did not have such conceptualization, he said that there is no apprehension. Then, in order to show the explanation of meditation from other discourses, and in order to show other actions, it was said how it would not become apprehension. Then, those meditations and their actions also have the ground of the nature of complete imputation, but if the characteristics of complete imputation are abandoned, they are not perceived. Therefore, it was said how it is without conceptualization. Then, in order to eliminate one's own thought, it was said that because all phenomena do not exist. Like this, among those who abide without afflictions, it is said to be the most excellent. The so-called affliction refers to conceptualization. Entering into non-conceptualization, which is separated from all conceptualizations, is called entering into non-affliction. Therefore, praise was given to non-conceptualization itself. Having thus shown the training in meditation, in order to show the training in the absence of an object of focus, Shariputra, training in this way is training in the manner of not focusing on the unmixed qualities of the Buddhas, and so on. In order to show the training in the absence of an object of focus, Shariputra, because of being utterly pure, I do not focus on self, and so on, showing that one does not focus on a person. After that, it was shown that one does not focus on phenomena such as aggregates, elements, and sense bases, and it was shown that one does not focus from the stream-enterer onwards up to the Buddha. It is also said of everything, because of being utterly pure, that it is holding onto the cause of ultimate purity, and in order to inquire about its nature, it was asked, "Blessed One, what is purity?" Then, in order to show that the perfectly established, stainless suchness is purity, Shariputra, that which is unborn, unceasing, without complete affliction, without purification, without arising, without an object of focus, and without manifest action, is called purity, thus it was said.