Tibetan
ར་རྟོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཤེས་པ་དེ་ཕྱི་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང༌། ཐོས་པ་དང་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་བའི་སླད་དུའོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་དེས་བདག་གི་ཤེས་པ་བཟུང་ནས་བདག་གི་ཤེས་པ་འདིས་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཐོབ་པོ་ཞེ་འམ། བདག་ ཤེས་པ་འདིས་མངོན་པར་མ་རྟོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་མངོན་པར་མ་རྟོགས་སོ་ཞེས་ཐོབ་པ་དང༌། མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་ཤེས་པ་དེ་བདག་ལ་གནས་པ་དང༌། ཕྱི་རོལ་ལ་གནས་པ་དང༌། གཉིས་ཀ་ལ་གནས་པ་དང༌། དེ་ལས་གཞན་པ་འགའ་ཞིག་ལ་གནས་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་བས་ན་འདི་ལྟར་དེས་གང་གིས་རྟོགས་པར་བགྱི་བ་དང༌། གང་རྟོགས་པར་བགྱི་བའི་ཤེས་པ་དེ་མི་དམིགས་ཏེ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་དེས་ཞེས་བྱ་བར་སྟོན་ཏོ། །གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གིས་ཐོབ་པོ། །མངོན་པར་རྟོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་སྟོན་ཏོ། །གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཐོབ་པ་དང༌། མངོན་པར་མ་རྟོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བར་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཐོབ་པ་དང༌། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་མེད་པར་བསྟན་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་བཞི་མི་འཇུག་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེས་ཤེས་པ་དེ་གཟུགས་ཀྱི་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་དེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་ཡང་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་དང༌། གཉི་ག་དང༌། དེ་ལས་གཞན་པ་ལ་ཡང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ཉིད་ཡང་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་གྲངས་འདི་ལ་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བཟོ་སྦྱངས་ཀྱང་མོས་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། མཚན་མ་མ་མཆིས་པར་ཡིད་ལ་བགྱིད་པའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་བཤད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ནི་གཞན་གྱི་ཕ་རོལ་དུ་མཆིས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་འདིའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་ཏོ། །འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལས་གཞན་པའི་ཕ་རོལ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང༌། མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏེ། མཚན་མ་མེད་པའི་ཕ་རོལ་དུ་ཞེས
Chinese
以现观之方式了知，于内外皆未如实随见。为使听闻及现观之方式了知亦如是未如实随见之故而宣说。彼外道执持我之识，此我之识是否已获得未获得之诸法差别耶？或此我之识是否已现观未现观之诸法耶？获得与现观已遍计度，彼识住于我，住于外境，住于二者，或住于彼之外余处，亦未如实随见，是为总结语。因此，如是彼以何而了知，及何为了知之识，彼不可得，未如实随见而宣说。其中，以何者，乃显示为彼识。何者，乃显示为我已获得，已现观。何者，乃显示为未获得及未现观之诸法。如是显示于获得与现观之识无有四种分别之后，为显示于彼之后，色等一切法成为对境之识亦不容许彼四种分别之故，宣说彼识于色之中亦未如实随见等。色等一切法成为对境之识亦于内与外境，二者，及彼之外亦未如实随见，是为总结语。为更明晰彼，自此段起，外道工巧虽勤学亦将信受等，直至无相而作意之故之间宣说。世尊，此乃因已至他之彼岸，故菩萨摩诃萨乃般若波罗蜜多，此乃显示无有执持而成就一切通达之此之利益。如是，较一切法更远之彼岸，乃是较一切分别与一切相更远者。无分别乃是彼岸，无相之彼岸
English
It is said that knowing through the method of realization, it is not truly seen in either the inner or outer realms. It is said to be for the sake of not truly seeing the knowledge through hearing and realization in the same way. That wanderer, holding my consciousness, asks whether this consciousness of mine has attained the distinctions of the dharmas that have not been attained, or whether this consciousness of mine has realized the dharmas that have not been realized. Having fully examined attainment and realization, it is not truly seen whether that consciousness resides in me, resides in external objects, resides in both, or resides in some other place apart from them. This is the concluding statement. Therefore, it is said that in this way, the consciousness by which one realizes and what is to be realized is not perceived, and is not truly seen. Among these, "by what" indicates that it is by that consciousness. "What" indicates that I have attained and realized. "What" indicates the dharmas that have not been attained and have not been realized. Thus, after showing that there are no four kinds of conceptualization in the consciousness of attainment and realization, in order to show that those four kinds of conceptualization are also not allowed in the consciousness in which all dharmas such as form become objects, it is said that that consciousness is not truly seen within form, and so on. The consciousness in which all dharmas such as form become objects is also not truly seen in the inner and outer realms, both, and other than that. This is the concluding statement. To clarify this further, from this section onwards, it is said that even if a wandering artisan diligently studies, he will be convinced, and so on, up to the point of contemplating without characteristics. "Bhagavan, this is the perfection of wisdom of a Bodhisattva Mahasattva because it has reached the other shore of others," which shows the benefit of this complete understanding that achieves without clinging. Thus, the other shore that is beyond all dharmas is that which is beyond all conceptualizations and all characteristics. Non-conceptualization is the other shore, the other shore of no characteristics.
Tibetan
་བྱ་བའི་ཐ་ ཚིག་གོ །གཞན་གྱི་ཕ་རོལ་དེ་གང་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། གང་ལ་གཟུགས་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་ཕ་རོལ་ཞེས་བྱའོ། །བར་མ་དོར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བར་མ་དོར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའོ། །བར་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་ནི་སྨོན་ལམ་དེ་དག་སྨོན་ལམ་མ་ལགས། སྟོབས་དེ་དག་སྟོབས་མ་ལགས། མི་འཇིགས་པ་དེ་དག་མི་འཇིགས་པ་མ་ལགས། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དེ་དག་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་མ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་མ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བར་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་འདིས་གཞན་གྱི་ཕ་རོལ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་སྒྲུབ་པ་བརྩམས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། འདི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པར་བགྱི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་དོ། །ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་སྒྲུབ་པ་འདི་ཡང་རྣམ་པ་བཞིར་བསྟན་ཏེ། འདི་ནི་གང་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། འདི་ནི་གང་གི་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། འདི་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། འདི་ཅི་ཞིག་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་རྟོག་ཅིང་དེ་ལྟར་སེམས་པའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བཟུང་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་མ་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་འདི་གང་ཞེས་བྱ་བ་སྟོན་ཏོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ནི་ཡང་དག་པའི་མཐའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱའི་བར་དུ་ནི་འདི་གང་ཞེས་བྱ་བ་སྟོན་ཏོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་གཞན་ཡང་གཟུགས་ལ་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་གང་བསླབ་པ་འདི་ལ་སློབ་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་འདི་ནི་ ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟོན་ཏོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་དང༌། ངེས་པར་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ནི་བླ་ན་མེད་
Chinese
是名为“他”的词语。如果思考“其他的彼岸是什么”，则宣说了“对于什么，色不完全执著”等等。因为对于什么，没有对色等等的完全执著，所以称为其他的彼岸。所谓“在中阴中不完全从苦中解脱”，是因为常行者是具有佛种姓的缘故，在中阴中不完全从苦中解脱。说“之间”是为了说明那些愿不是愿，那些力不是力，那些无畏不是无畏，那些各个正确地觉知不是各个正确地觉知，从这开始，到诸佛法之间不是诸佛法，说“之间”是为了说明其他的彼岸。像这样完全完成了无执著的论证后，接着开始了完全考察的论证，如世尊说“此外，菩萨摩诃萨在行般若波罗蜜多时，应当像这样完全考察”等等。这个完全考察的论证也显示为四种方式，即“这是什么”，“这是什么的”，“这是为了什么”，“这是什么呢”。从“当他这样完全思考和这样思维时”开始，到“如果这样行般若波罗蜜多，则不离一切相智”之间，是显示“这是什么”。具寿舍利子，色是与色的自性分离的，从这开始，到“真实的边际是与真实的边际的自性分离的”之间，是显示“这是什么”。具寿舍利子，此外，色没有色的相，从这开始，到“学习什么，学习这个，那必定会生起一切相智”之间，是显示“这是为了什么”。从“一切法不生”和“没有决定性的变化”开始，到“具寿舍利子，菩萨摩诃萨这样行般若波罗蜜多是无上
English
It is a word called "other." If you think about what the other shore of the other is, it is said that "for what, form is not completely grasped," and so on. Because for what, there is no complete grasping of form, etc., therefore it is called the other shore of the other. The so-called "not completely liberated from suffering in the intermediate state" is because the constant practitioner has the Buddha-nature, and is not completely liberated from suffering in the intermediate state. The word "between" is mentioned to explain that those wishes are not wishes, those powers are not powers, those fearlessnesses are not fearlessnesses, those individual correct cognitions are not individual correct cognitions, from this beginning, to the interval between the Buddha's dharmas is not the Buddha's dharmas. The word "between" is mentioned to show the other shore of the other. Having thus completely completed the proof of non-attachment, then the proof of complete examination is begun, as the Blessed One said, "Furthermore, when the Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he should completely examine in this way," and so on. This proof of complete examination is also shown in four ways, namely, "What is this," "What is this of," "What is this for," and "What is this?" From "When he thus completely thinks and thus contemplates," to "If one practices the Perfection of Wisdom in this way, one will not be separated from all-knowingness," this shows "What is this." O venerable Shariputra, form is separate from the nature of form, from this beginning, to "the ultimate limit of reality is separate from the nature of the ultimate limit of reality," this shows "What is this." O venerable Shariputra, furthermore, form has no characteristic of form, from this beginning, to "learning what, learning this, that will surely arise all-knowingness," this shows "What is this for." From "all dharmas are unborn" and "there is no definitive change," to "O venerable Shariputra, the Bodhisattva Mahasattva's practice of the Perfection of Wisdom in this way is unsurpassed
Tibetan
པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་ཉེ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་འདི་ཅི་ཞིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་འདི་གང་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་རང་བཞིན་འདྲི་བ་སྟེ། དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རྟོགས་པའོ་ཞེས་དེ་སྐད་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་གང་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲེལ་བ་འདྲི་བ་སྟེ། དེ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱིའོ་ཞེས་དེ་སྐད་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདི་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་ཞེས་གཏན་ཚིགས་འདྲི་བ་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདི་ཅི་ཞིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་འདྲི་བ་སྟེ། དེ་ལ་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རེ་ཞིག་ལན་གདབ་པར་བྱ་བ་ལ་འདི་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་སྔར་དྲིས་པའི་ལན་དུ། དེ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་རྟོག་ཅིང་དེ་ལྟར་ངེས་པར་སེམས་པའི་ཚེ། གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་ཆོས་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་ན་དེ་ཡང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཅི་ལས་དགོངས་ཤེ་ན། དེའི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་གང་གིས་དེ་ལ་བལྟས་ན། རང་བཞིན་མེད་པར་མཐོང་བ་དེ་ཡང་དག་པར་མཐོང་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་མཆིས་ཤིང་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེའི་གནས་སྐབས་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་མཐོང་ན། གང་ལ་ཞུམ་པ་དང༌། སྐྲག་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་གྱུར་པ་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་མ་བྲལ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ་ལ། གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུས་མ་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་མ་བྲལ་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་ཞེས་དྲིས་སོ། །དེའི་ཚེ་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱིས། གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་མ་བྲལ་བར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་རྣམ་གྲངས་དེས་ན་འདི་ལྟར་གཟུགས་ལ་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས
Chinese
直至趋近于圆满正等觉之间，这是在说明“这是什么”的问题。其中“这是什么”是在询问它的自性，对此应如是说：般若波罗蜜多即是证悟。其中“这是谁的”是在询问关联，对此应如是说：是所有法的。其中“为何如此”是在询问理由，即为何称其为般若波罗蜜多，对此应如是说：为了证悟如实之自性。其中“这是什么”是在询问作用，对此应如是说：为了确定解脱。对于所有这些，首先要回答“这是什么”这个先前的问题，当如是完全理解并如是确定思维之时，如果如实见到这般无有诸法且不可见之法，即是般若波罗蜜多，那么这也并非如实见到。这是佛所说，意在说明什么呢？在那时，所有法不可见的自性也如同虚空一般，因此，谁若观察它，见到无自性，那就是如实见到。因此，世尊说：如此所有法皆不存在且不可见。这是在说明当时的情况。如是见到色等所有法皆无实有，对于谁而言，没有沮丧和恐惧等，那么要知道，他与一切种智无有分离。这是尊者善现所说。为了阐释尊者舍利子所说的无有分离之相，
English
Up to the point of approaching perfect and complete enlightenment, this is to explain the question of "what is this." Among them, "what is this" is asking about its own nature, to which it should be said: Prajnaparamita is realization. Among them, "whose is this" is asking about the connection, to which it should be said: it is of all dharmas. Among them, "why is it so" is asking for the reason, that is, why is it called Prajnaparamita, to which it should be said: in order to realize the nature of reality as it is. Among them, "what is this" is asking about the function, to which it should be said: in order to definitely liberate. For all of these, first of all, to answer the previous question of "what is this," when one fully understands in this way and definitely thinks in this way, if one truly sees that such a dharma that is without dharmas and invisible is Prajnaparamita, then this is also not truly seen. This is what the Buddha said, what is the intention of explaining? At that time, the nature of all dharmas that is invisible also becomes like the sky, therefore, whoever observes it and sees that it is without self-nature, that is truly seeing. Therefore, the Blessed One said: Thus all dharmas do not exist and are invisible. This is to explain the situation at that time. If one sees that all dharmas such as form are without substance, for whom there is no frustration and fear, etc., then know that he is inseparable from omniscience. This is what the Venerable Subhuti said. In order to explain the characteristic of inseparability spoken by the Venerable Sariputra,