Tibetan
་པའི་ཆོས་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟར་ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་དག་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་པར་གྱུར་པས། གང་གི་ཚེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་བརྗོད་པ་དེའི་ཚེ་གཟུགས་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་ཆོས་ཀྱིས་ཆོས་ཉིད་བརྗོད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་སོ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་གཟུགས་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་བརྟགས་པ་དང་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་གཟུགས་དེ་དག་ཤིན་ཏུ་མེད་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་གཟུགས་ལ་ཡང་གནས་སུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། གཟུགས་ལ་གནས་པར་མི་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཡི་གེ་རྣམས་ལ་གནས་པར་མི་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡི་གེའི་འབྲུ་རྣམས་ལ་གནས་པར་མི་བྱའོ། །ཡི་གེ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་གནས་པར་མི་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཨ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡི་གེའི་འབྲུ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་གཟུགས་ཀྱི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཡི་གེ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲར་བརྗོད་དེ། དེ་ལ་ཡང་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །གཟུངས་ཀྱི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་གཟོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། ཨ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུར་བརྗོད་པ་ལས་མངོན་པར་འགྲུབ་པའོ། །ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དབང་པོ་རབ་ཏུ་རྣོ་བ་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་གཅིག་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཞུགས་ན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་རོ། །དབང་པོ་བར་མ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཡི་གེ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས། ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་གཉིས་ལ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་ འགྱུར་རོ། །དབང་པོ་རྟུལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་དུ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་གོམས་པར་བྱས་ན་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་གཅིག་བརྗོད་པ་དང་གཉིས་བརྗོད་པ་དང་མང་པོ་བརྗོད་པ་ལ་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཉིད་མི་གནས་པའི་འགྲེས་ལ་ཡང༌། གཟུགས་མི་རྟག་པ་ནི་གཟུགས་མི་རྟག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་མི་རྟག་པ་ནི་སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། ཀུན་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མི་རྟག་པའི་མཚན་ཉི
Chinese
是说“没有如是之法”的语句。如是，法与法性之间没有差别，当法性宣说法的时侯，色即是空性。当法宣说法性的时候，空性即是色。或者说，色即是空性，空性即是色，这里的空性是指如实性，即法性的色。如是，遍计所执和分别假立的色是完全不存在的，并且在圆成实的色中也是不能安住的，所以说不要安住在色上。同样，感受等等也应如此类推。不要安住在文字上，是指不要安住在阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：无生）等等的文字的字义上。不要安住在文字的显现上，是指依靠阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：无生）等等的文字的字义，随顺无生之义而生起的色的意识，被称为文字的显现，也说明不要安住在上面。因为陀罗尼的意识从最初就没有产生过，所以说阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：无生）是诸法之门，是从这样的说法中显现出来的。有些智慧敏锐的菩萨，依靠一个无生之义而进入，就会成为现证菩提的因缘。中等根器的人，依靠两个文字，通过习惯于两个语句而转变。下等根器的人，依靠多个语句，通过习惯而成为现证菩提的因缘。因此，说不要安住于说一个、说两个和说多个。在法性不住的解释中，色无常即是色以无常的自性而空，对于声闻和缘觉来说，无常是生和灭的相，是遍计所执的相。菩萨的无常之相
English
It is a statement saying, "There is no such dharma." Thus, when there is no difference between dharma and dharmata, when dharmata speaks of dharma, form itself is emptiness. When dharma speaks of dharmata, emptiness itself is form. Or, form itself is emptiness, emptiness itself is form, where emptiness refers to suchness, which is the form of dharmata. Thus, since those forms that are completely imputed and conceptually constructed are utterly non-existent, and also cannot abide in the perfectly established form, it is said not to abide in form. Similarly, it should be applied to feelings and so on as well. Do not abide in letters, which means do not abide in the meaning of letters such as A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Literal meaning: unborn). Do not abide in the manifestation of letters, which means that relying on the meaning of letters such as A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Literal meaning: unborn), the arising of the consciousness of form that follows the meaning of non-arising is called the manifestation of letters, and it is also shown not to abide in it. Because the consciousness of the dharani has not arisen from the very beginning, it is said that A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Literal meaning: unborn) is the door of all dharmas, which is manifested from such a statement. Some bodhisattvas with sharp faculties, relying on one meaning of non-arising and entering, will become the cause of manifest enlightenment. Those with intermediate faculties, relying on two letters, transform through becoming accustomed to two statements. Those with dull faculties, relying on many statements, become the cause of manifest enlightenment through habituation. Therefore, it is said not to abide in saying one, saying two, and saying many. In the explanation of the non-abiding of dharmata, form is impermanent, which means that form is empty by its very nature of impermanence. For the Shravakas and Pratyekabuddhas, impermanence is the characteristic of arising and ceasing, which is the characteristic of complete imputation. The characteristic of impermanence for bodhisattvas
Tibetan
ད་ལ་བརྟེན་ནས་མེད་པའི་དོན་ནི་མི་རྟག་པའི་དོན་ཏོ་ཞེས་བཤད་དེ། འདི་ལྟར་རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་ལ་རྟག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལས་བརྗོད་པ་རྟག་ཏུ་མེད་ཅིང་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པ་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མི་རྟག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བས་ན་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པར་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ། །གཟུགས་མི་རྟག་པ་ནི་གཟུགས་མི་རྟག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་པར་མི་རྟག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་བརྟགས་པའི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་མི་རྟག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་མི་རྟག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་དོན་དམ་པར་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ། ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དོན་དམ་པའི་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟ་ན་ནི་ཆོས་ལས་ཆོས་ཉིད་ཐ་དད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གུད་ན་ཡང་གཟུགས་མི་རྟག་པ་མ་མཆིས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་གུད་ན་ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆུ་དངས་པ་དང༌། ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གང་གི་ཕྱིར་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་ བ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་མི་རྟག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲར་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མི་གནས་པར་སྒྲུབ་པ་བསྟན་ནས། གནས་པའི་ཉེས་དམིགས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གལ་ཏེ་ཐབས་མི་མཁས་པས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། བདག་གིར་འཛིན་པར་ལྷུང་བའི་ཡིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་གནས་ན་དེ་གཟུགས་མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་ཀྱི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཐབས་མི་མཁས་པས། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་བཟུང་ནས་ཆོས་རྣམས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་ཤེས་པས་བདག་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའམ། ག
Chinese
因此说，依赖于无的意义就是无常的意义。像这样，恒常存在的叫做常。与此相反，所说恒常不存在且任何时候都不存在的，就是菩萨们的无常。因此，无的体性，就是胜义谛的无常。色无常就是色无常的自性空，这是说，菩萨们的胜义谛无常，声闻和独觉们所分别的生和灭的体性的无常的自性是空性的。为什么呢？所说的色无常的空性，也不是色无常本身。像这样，胜义谛的色无常的真如，不是所分别的色无常的自性，因此，胜义谛的色无常，就是所分别的色无常空性的同义词。如果那样，法和法性就变成他体了吗？（答：）所说空性之外也没有色无常，真如之外没有所分别的色无常，就像清水和天空一样，这是同义词。因为没有变成他体的缘故，所以说空性也是色无常。
English
Therefore, it is said that the meaning of non-existence based on this is the meaning of impermanence. Like this, what always exists is called permanence. In contrast to that, what is said to be always non-existent and non-existent at all times is the impermanence of the Bodhisattvas. Therefore, the characteristic of non-existence is truly impermanence itself. The impermanence of form is that form is empty of its own nature of impermanence, which means that the ultimate impermanence of the Bodhisattvas is empty of the nature of impermanence, which is the characteristic of arising and ceasing, conceptualized by the Hearers and Solitary Buddhas. Why is that? It is said that the emptiness of the impermanence of form is not the impermanence of form itself. Like this, the suchness of the ultimate impermanence of form is not the nature of the conceptualized impermanence of form. Therefore, the ultimate impermanence of form is synonymous with the emptiness of the conceptualized impermanence of form. If that is the case, would Dharma and Dharmata become different entities? (Answer:) It is said that there is no impermanence of form apart from emptiness, and there is no conceptualized impermanence of form apart from suchness, just like clear water and the sky. This is a synonym. Because there is no becoming different, it is said that emptiness is also the impermanence of form.
Tibetan
ཟུགས་འདི་ནི་བདག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའམ། འདི་ནི་གཟུགས་སུ་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་གཟུགས་ལ་གནས་ན་དེ་གཟུགས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་སྟེ་གཟུགས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྗེས་སུ་སོང་བ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་གྱི། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཉེས་དམིགས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསྒོམ་པ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཐབས་མི་མཁས་པས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། བདག་གིར་འཛིན་པར་ལྷུང་བས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལ་སྤྱོད་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་འཇུག་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་རྣམས་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་སྙམ་པ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་གཟུགས་ནི་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མ་མཆིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྒྲུབ་པ་འདི་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་བསྟན་ཏེ། ཆོས་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་ པ་དང༌། མཚན་མ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་དང༌། ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པའོ། །དེ་ལས་ཆོས་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པའི་འགྲེས་ནི། གཟུགས་ནི་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་མ་མཆིས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བཟུང་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ་ཡང་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ནས། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སླད་དུ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །མཚན་མ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པའི་འགྲེས་ནི་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མཚན་མར་བརྗོད་པ་མ་ལགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བཟུང་སྟེ། དེ་དེ་ལྟར་ཞུགས་ནས་གཟུགས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང༌། ཚོར་བ་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་ནས། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པའི་འགྲེས་ནི། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མི་དམིགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བཟུང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ཆོས་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པའི
Chinese
如果安住在色上，认为“这个色是我”，或者“这是可变的自性”，那就是对色进行显现的造作，也就是随顺于对色的分别念，是行于造作之法。而不是随顺于空性之自性，是行于般若波罗蜜多，这是它的定义。为了显示行于显现造作的过患，所以说行于显现造作不是修习般若波罗蜜多等等。为什么这样由于不善巧方便而堕入我执和我所执，而行于显现造作呢？如果这样，就不能获得行于般若波罗蜜多，进入无所执的瑜伽，以及通过圆满而决定出离等等。想到这里，世尊说“像这样，色是完全不可执取的”等等。这被称为成立无所执。这个成立也通过三种方式来显示：不执取法，不执取相，不执取识。其中，不执取法的解释是，从“色是完全不可执取的”开始，直到“甚至一切相智也是从内空性开始，为了无实事之自性空性的缘故，是完全不可执取的”为止。不执取相的解释是，从“那是什么缘故呢？那不是称为相”开始，直到“如果那样进入，就不会执取色，不会执取受，直到不会执取真实之边”为止。不执取识的解释是，从“那是什么缘故呢？像这样，他不会缘取以自性空的一切法”开始，直到“世尊，由于一切法是完全不可执取的缘故，这就是菩萨摩诃萨的般若波罗蜜多”为止。其中首先是不执取法的
English
If one dwells on form, thinking, "This form is me," or "This is the nature of change," then that is the manifestation of form, that is, following the discrimination of form, practicing the Dharma of fabrication. It is not following the nature of emptiness, it is practicing the Prajnaparamita, that is its definition. In order to show the fault of practicing manifestation and fabrication, it is said that practicing manifestation and fabrication is not practicing Prajnaparamita, and so on. Why is it that, due to unskilled means, one falls into self-grasping and grasping at what belongs to oneself, and practices manifestation and fabrication? If so, one will not be able to attain practicing the Prajnaparamita, entering the yoga of non-grasping, and the definite liberation through completion, and so on. Thinking this, the Blessed One said, "Like this, form is completely ungraspable," and so on. This is called establishing non-grasping. This establishment is also shown in three ways: not grasping Dharma, not grasping signs, and not grasping consciousness. Among them, the explanation of not grasping Dharma is from "Form is completely ungraspable" to "Even all-knowingness, from inner emptiness, for the sake of the emptiness of the nature of non-things, is completely ungraspable." The explanation of not grasping signs is from "What is the reason for that? That is not called a sign" to "If one enters like that, one will not grasp form, one will not grasp feeling, until one will not grasp the true limit." The explanation of not grasping consciousness is from "What is the reason for that? Like this, he does not perceive grasping at all Dharmas that are empty of their own nature" to "Blessed One, because all Dharmas are completely ungraspable, this is the Prajnaparamita of the Bodhisattva Mahasattva." Among them, the first is not grasping Dharma.