Tibetan
ས་པའི་བདེན་པ་བཞིའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཆོས་ཀྱི་མདོར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་སྟེ། མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། ཞི་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་དང༌། དེ་དག་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་རྟག་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། བདག་ཡོད་པ་དང༌། མ་ཞི་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་སོ། །རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་དང༌། དེས་སྤང་བར་བྱ་བ་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། མཚན་མ་དང་སྨོན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་སོ། །ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ནི་ལྷག་མ་རྣམས་ཏེ། འདུས་བྱས་དང༌། སྐྱེ་བ་དང༌། མི་དབེན་པ་རྣམས་དང༌། མི་དགེ་བ་དང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ དང་བཅས་པ་དང༌། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། འཁོར་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ་བཅུ་དང༌། དེ་དག་གི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་འདུས་མ་བྱས་དང༌། འགོག་པ་དང༌། དབེན་པ་དང༌། དགེ་བ་དང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་རྟོག་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཅུ་པོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་སྤང་བར་བྱའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་པོ་དེ་དག་སྤངས་པ་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པར་སློབ་པའི་ཕན་ཡོན་དུ་བསྟན་ཏོ། །འདུས་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ན་ཡོད་པའམ། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ན་ཡོད་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་འདུས་བྱས་སམ་འདུས་མ་བྱས་པའི་ནང་དུ་མི་འགྲང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ལ་དཀར་པོ་དང་ནག་པོའི་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་བརྗོད་པ་ལ་མི་རྟོག་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་རྟོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མུ་སྟེགས་ཅན་ལ་སོགས་པ་ལྟར་རྟག་པ་དང་བདེ་བ་དང༌། བདག་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང༌། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལྟར་ལྷག་མཐོང་ལ་སོགས་པས་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་མི་རྟོག་པའོ། །དེ་ལྟར་རྟོག་པ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་
Chinese
成为四圣谛之处的法经中，有四种分别念，即于无常、痛苦、无我、寂静中分别念，以及与它们不相符的常、乐、我、不寂静中分别念。解脱门之行境是于空性、无相、无愿中分别念，以及由此所断除的非空性、有相和有愿之分别念。对于诸法如实地个别作意是其余的，即于有为、生、不寂静等，以及不善、有罪、有漏、有烦恼、世间、遍染污、轮回中分别念等十种，以及作为它们对治的有为、灭、寂静、善、无罪、无漏、无烦恼、出世间、清净、涅槃中作意，这十种分别念也都是声闻和独觉的行境，菩萨们则应当完全断除所有这些。断除这三十四种分别念，是为了显示仅仅是假立的修学之利益。所谓“不在有为界中，也不如实随见在无为界中”，是指般若波罗蜜多等不满足于有为或无为之中。为了说明对于在那之上说黑白二方面时不作分别，所以说“对于一切法不作分别”，即不像外道等那样，于常、乐、我等差别中不作分别，也不像声闻等那样，以胜观等对于无常、痛苦、无我等差别中不作分别。如此，为了显示成为一切分别和种种分别之对治的菩萨学处，因此说不分别。
English
In the Dharma Sutra, which is the place of the four noble truths, there are four kinds of conceptualizations: conceptualizations of impermanence, suffering, selflessness, and peace, as well as conceptualizations of permanence, happiness, self, and non-peace, which are contrary to them. The objects of the doors of liberation are conceptualizations of emptiness, signlessness, and wishlessness, as well as the conceptualizations of non-emptiness, signs, and wishes, which are to be abandoned by them. Individually contemplating things as they truly are is the remainder, namely, conceptualizations of conditioned phenomena, birth, non-seclusion, etc., as well as non-virtue, fault, defilement, affliction, worldliness, pervasive defilement, and cyclic existence, which are ten in number, and their antidotes, namely, contemplating unconditioned phenomena, cessation, seclusion, virtue, faultlessness, undefilement, unaffliction, transcendence, purification, and nirvana. These ten conceptualizations are also the objects of practice for hearers and solitary realizers, but bodhisattvas should completely abandon all of them. Abandoning these thirty-four conceptualizations is to show the benefit of studying that is merely nominal. The statement, "Not truly seeing what is in the realm of the conditioned or the unconditioned," means that the Perfection of Wisdom and so forth are not satisfied with being in the conditioned or the unconditioned. In order to show that one does not discriminate when speaking of the white and black sides of that, it is said, "Do not discriminate about all things," that is, do not discriminate in the distinctions of permanence, happiness, self, etc., as do the non-Buddhists, and do not discriminate in the distinctions of impermanence, suffering, selflessness, etc., by means of higher vision, etc., as do the hearers and so forth. Thus, in order to show the bodhisattva's training, which is the antidote to all conceptualizations and discriminations, it is said, "Do not discriminate."
Tibetan
པའི་ཆོས་ལ་གནས་ཤིང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་བསྒོམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་དུ་གསུངས་སོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དེའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ ཚེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཤིན་ཏུ་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་བྱང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཕྱིར་དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་མེད་ལ། དྲི་མ་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ན་གློ་བུར་གྱི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡང་མེད་དེ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་བས་ན་སྔར་བསྟན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀུན་བརྟགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་ཡིན་པ་བདེན་པ་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། མིང་དང་བརྡར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་གདགས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བས་བརྟགས་པ་དེ་དག་ཉིད་བསྟན་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས། དེས་མིང་དང་བརྡར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་གང་གས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་ན་གཟུགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཡོན་གཉིས་པ་སྟོན་ཏོ། དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པར་རིག་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་བའི་ཐབས་མཁས་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་དག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་སྨོས་པའི་རིམ་པས་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སས་བསྡུས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་གཏོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་ བྱའོ། །དེ་ནས་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པར་བསྒོམ་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་འཕེལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་རྣམས་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་རྣམས་ཀྱང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་གྱི་གཞུང་གིས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བརྡར་བཏགས་པའི་གདམས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས། སེམས་ཅན་མི་དམིགས་པའི་གདམས་པ་གཉིས་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱིས་དང་པོ་ཞུས་པ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བགྱི་ན་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་བས། ཚིག་དེའི་རྒྱུས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་འགའ་ཞིག་ཡོད་དོ་སྙམ་པའི་བསམ་པས། གནས་བརྟན་གྱིས་དེ་སྐད་སྨྲས་སོ་སྙམ་དུ་ཁ་ཅིག་ཐེ་ཚོམ་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རབ་འབྱོར་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། གཟུགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་སྙམ་མམ། གཟུགས་མ་ཡིན་པ་གཞན་ཞིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་སྙམ་མམ། གཟུགས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡོད་སྙམ་མམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་གཟུགས་ཡོད་སྙམ་མམ། གཟུགས་མེད་པ་ཞིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་སྙམ་མམ་ཞེས་བྱ་བ་དྲི་བ་རྣམ་པ་ལྔ་དྲིས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སེམས་ཅན་དུ་འཛིན་ཅིང༌། བདག་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཐ་དད་པར་རྟོག་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་ཀྱི་དབང་དང་གཞི་དང༌། གནས་པའི་དངོས་པོ་དང༌། དེ་ལས་གཞན་པར་རོ། །འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སེམས་ཅན་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་ན། ཇི་ལྟར་ཆད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཏུ་ཡོངས་སུ་བཏགས་པ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལྔའི་ངོ་བོ་ཉིད་དམ། ཇི་ལྟར་རྟག་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཏུ་ཡོངས་སུ་བཏགས་པ་ལྟར། ཕུང་པོ་ལྔ་ལས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་ཞིག་ཡིན་གྲང་ན། དེ་ལ་དང་པོ་གཅིག་པའི་ཕྱོགས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། གཟུགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་ཡིན་སྙམ་མམ། ཚོར་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་སྙམ་མམ། འདུ་ཤེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་སྙམ་མམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱོགས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། གཟུགས་མ་ཡིན་པ་གཞན་ཞིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་སྙམ་མམ། ཚོར་བ་མ་ཡིན་པ་གཞན་ཞིག་བྱང་ཆུབ་སེ
Chinese
安住于谛的法，从修习忆念等，到佛陀的不共法究竟之间都已宣说。为了显示那不分别的对境所变成的诸法如实性，是声闻等对境的对治，因此当他行于般若波罗蜜多时，诸法的体性是极度分别的，因为诸法的体性无论是什么，都不会变成遍计烦恼，也不会变成清净，如是宣说。真如自性清净的缘故，在具有垢染的阶段也没有遍计烦恼，在没有垢染的阶段也没有突发的清净，因为一切时分都安住于真如，如是显示。因此，先前显示的所有那些都是周遍计度，那些并非如实，不是真实的，如是宣说。 善现，如是菩萨摩诃萨行于般若波罗蜜多时，应当通达名称和所诠法的施设，以这句就显示了那些周遍计度，因为对一切法没有现前耽著是它的果，因此，如果他通达了名称和所诠法的安立，就不会对色现前耽著，等等，显示了第二个利益。如是了知一切法唯是假立，对于色等周遍计度的诸法，以及成佛之法清净的方便善巧的究竟之间，都不应现前耽著，这是总结语。 不会对真如现前耽著，不会对真实边际现前耽著，不会对法界现前耽著，这是按照先前所说的次第，以道之相智的行境菩萨地所摄集的就是真如。一切智智的行境声闻和独觉的寂灭就是真实边际。一切相智智的行境佛
English
Dwelling in the Dharma of the Truth, from practicing mindfulness and so on, up to the ultimate unshared Dharma of the Buddha has been spoken. In order to show that the reality of phenomena, which has become the object of non-discrimination, is the antidote to the objects of the Hearers and so on, therefore, when he practices the Perfection of Wisdom, the nature of phenomena is extremely discriminating, because whatever the nature of phenomena may be, it will not become a completely afflicted state, nor will it become purified, thus it is spoken. Because Suchness is completely pure by its very nature, in the state of having defilements there is also no completely afflicted state, and in the state of being without defilements there is also no sudden purification, because it always abides in Suchness, thus it is shown. Therefore, all those previously shown are completely imputed, those are not as they really are, they are not true, thus it is spoken. Subhuti, thus when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he should understand the designation of names and the phenomena to be expressed, with this sentence he shows those completely imputed ones, because not being manifestly attached to all phenomena is its result, therefore, if he understands the establishment of names and the phenomena to be expressed, he will not be manifestly attached to form, and so on, showing the second benefit. Thus, knowing that all phenomena are merely imputed, one should not be manifestly attached to form and other completely imputed phenomena, as well as to the ultimate of the skillful means of purifying the Dharma of Buddhahood, this is the concluding statement. One will not be manifestly attached to Suchness, one will not be manifestly attached to the limit of reality, one will not be manifestly attached to the Dharmadhatu, this is according to the order previously mentioned, the object of the path aspect knowledge, gathered by the Bodhisattva ground, is called Suchness. The object of the All-Knowing Wisdom, the Nirvana of the Hearers and Solitary Buddhas, is called the Limit of Reality. The object of the All-Aspect Knowing Wisdom, the Buddha
Chinese
属于行境之法身则名为法界。此后，又无执著而修行的利益是： 善现，如是菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多，以于一切法无执著，布施波罗蜜多得以增长等，乃至获得总持之门和三摩地之门之间的经文所示。如是作了能诠的教言圆满后，将要宣说不缘众生的第二个教言，如是，具寿善现最初请问说： 世尊，菩萨摩诃萨如何如何等语出现，以该词的原因，心想有菩萨之法，为了消除某些具寿如是说的心中疑惑，世尊对善现说： 善现，你怎么想？色是菩萨吗？或者不是色之外的其他是菩萨吗？色上有菩萨吗？菩萨上有色吗？无色是菩萨吗？如是问了五种问题。如果把菩萨执著为有情，并且像我等一样观想为他体，则成为三种分别，即彼性与异性的自在和所依，以及存在的实物和异于此。如此，如果对菩萨执著为有情自性，如断见者所假立的我一样，是五蕴的自性吗？如常见者所假立的我一样，是不同于五蕴的其他吗？对此，首先取同一的方面，色是菩萨吗？受是菩萨吗？想是菩萨吗？等语如是宣说。第二，取他异的方面，不是色之外的其他是菩萨吗？不是受之外的其他是菩萨吗？
English
The Dharmakaya belonging to the realm of practice is called the Dharmadhatu. Furthermore, the benefits of meditating without attachment are: Subhuti, thus, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Prajnaparamita, the Paramita of generosity increases due to non-attachment to all dharmas, and so on, as taught in the scriptures up to the attainment of the doors of Dharani and the doors of Samadhi. Having thus completed the instructions on the expressible, the second instruction on not focusing on sentient beings will be taught. Thus, the venerable Subhuti initially asked: "Bhagavan, how does one become a Bodhisattva Mahasattva?" etc., because of that phrase, thinking that there is some dharma called Bodhisattva, in order to dispel the doubts in the minds of some who thought that the venerable one spoke thus, the Bhagavan said to Subhuti: "Subhuti, what do you think? Is form a Bodhisattva? Or is something other than form a Bodhisattva? Is there a Bodhisattva in form? Is there form in a Bodhisattva? Is something without form a Bodhisattva?" Thus, he asked five questions. If one clings to a Bodhisattva as a sentient being and imagines it as something different like self, then there will be three kinds of distinctions: the independence and basis of identity and otherness, and the existing object and something other than that. Thus, if one clings to a Bodhisattva as the very nature of a sentient being, is it the nature of the five aggregates, like the self fabricated by those who assert annihilation? Is it something other than the five aggregates, like the self fabricated by those who assert permanence? In this regard, first taking the side of sameness, is form a Bodhisattva? Is feeling a Bodhisattva? Is perception a Bodhisattva? Such words were spoken. Secondly, taking the side of otherness, is something other than form a Bodhisattva? Is something other than feeling a Bodhisattva?