Tibetan
་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ཐར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འདི་དག་ནི་ཀུན་བརྟགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་གཞིག་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་འདི་དག་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་གཟུགས་སུ་རུང་བའོ། །ཚོར་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་མྱོང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི་ཡོད་དོ། །དེ་དག་ཡོད་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་ནས། ཡང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འདི་ལྟར་གཏན་ལ་འབེབས་ཏེ། ཅི་མཚན་ཉིད་འདི་དག་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞི་རྣམས་ལས་ཐ་དད་དམ། འོན་ཏེ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན། གལ་ཏེ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་གྱུར་ན་དེ་ཉིད་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞི་ཡིན་ཞེས་བྱར་མི་རུང་སྟེ། མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞི་མ་གྲུབ་ན་ མཚན་ཉིད་ཀྱང་དེ་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པས་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་གྲུབ་པར་འགྱུར། གལ་ཏེ་ཐ་དད་པར་གྱུར་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་འདི་དཔྱད་དགོས་ཏེ། ཅི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞིའི་སྔོན་རོལ་དུ་མཚན་ཉིད་བྱུང་ངམ། འོན་ཏེ་ཕྱིས་འབྱུང་ངམ་འོན་ཏེ་དུས་གཅིག་ཏུ་བྱུང༌། གལ་ཏེ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞིའི་སྔོན་རོལ་དུ་མཚན་ཉིད་བྱུང་ན་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞི་མེད་པར་དེ་གང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན། གཞི་མེད་པར་མཚན་ཉིད་འབའ་ཞིག་སྔར་བྱུང་བར་གྱུར་ན་ཕྱིས་ཀྱང་གཞི་མེད་པ་ཉིད་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྟེ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞི་ནི་སྔར་བྱུང་ལ་མཚན་ཉིད་ཕྱིས་བྱུང་བར་གྱུར་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་མཚན་ཉིད་བྱུང་བའི་སྔོན་རོལ་དུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞི་དེ་མཚན་ཉིད་མེད་པར་བྱུང་བས་ཕྱིས་ཀྱང་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འབྱུང༌། མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞི་སྔར་བྱུང་དུ་ཟིན་ན་ཕྱིས་མཚན་ཉིད་འབྱུང་བའི་ཚེ་རྒྱུ་མེད་པར་འབྱུང་བར་གྱུར་པས་མཚན་ཉིད་དེ་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྟེ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞི་དང་མཚན་ཉིད་དུས་གཅིག་ཏུ་འབྱུང་བར་གྱུར་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་མཚན་ཉིད་ལས་མཚན་གྱི་གཞི་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་དང༌། མཚན་གྱི་གཞི་ལས་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་སྔར་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་འདི་ནི་མཚན་ཉིད་དོ། །འདི་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞིའོ་ཞེས་གཉིས་སུ་རྣམ་
Chinese
将恒常不变。如果那样，那么所谓的解脱就不会实现。因此，这些遍计所执诸法的自性仅仅是遍计所执，一切法的空性是不可摧毁的。因此，这被称为一切法空性。此外，菩萨这样想：即使暂且认为无常等是一般相而消失，但这些是诸法各自的自性，如色的自性是可变的，感受的自性是体验等等，这些是存在的。因为这些存在，所以色等也是存在的。然后，自己这样确定：这些自性与自性的基础是不同的吗？或者不是不同？如果不是不同，那么它本身就是自性，它本身就不能被称为自性的基础。如果自性的基础没有成立，那么自性也与它不是不同，因此也不会成立，怎么能成为它的自性呢？如果不同，那么就需要考察：自性是在自性基础之前产生，还是之后产生，还是同时产生？如果自性在自性基础之前产生，那么在没有自性基础的情况下，它是谁的自性？在没有基础的情况下，仅仅自性先产生，那么之后也会以没有基础的方式产生。如果自性基础先产生，而自性之后产生，那么在自性产生之前，自性基础在没有自性的情况下产生，为什么之后不会没有自性呢？在没有自性的情况下，自性基础已经先产生，那么之后自性产生时，就会变成无因产生，因此自性将什么也不做。如果自性基础和自性同时产生，那么，因为以前没有见过自性与自性基础不同，自性基础与自性不同，所以这是自性，这是自性基础，这样区分成两种。
English
will become permanent. If that happens, then the so-called liberation will not be achieved. Therefore, these natures of the imputed dharmas are merely imputed, and the emptiness of all dharmas cannot be destroyed. Therefore, this is called the emptiness of all dharmas. Furthermore, the Bodhisattva thinks like this: Even if we temporarily assume that impermanence and so on are general characteristics and disappear, these are the individual characteristics of the dharmas, such as the characteristic of form being changeable, the characteristic of feeling being experience, and so on, these exist. Because these exist, form and so on also exist. Then, one determines in this way: Are these characteristics different from the bases of the characteristics? Or are they not different? If they are not different, then it itself is the characteristic, and it itself cannot be called the basis of the characteristic. If the basis of the characteristic is not established, then the characteristic is also not different from it, so it will not be established. How can it become its characteristic? If they are different, then it needs to be examined: Did the characteristic arise before the basis of the characteristic? Or did it arise later? Or did it arise simultaneously? If the characteristic arose before the basis of the characteristic, then without the basis of the characteristic, whose characteristic is it? If only the characteristic arises first without a basis, then it will also arise without a basis later. If the basis of the characteristic arose first and the characteristic arose later, then before the characteristic arose, the basis of the characteristic arose without a characteristic, why would it not be without a characteristic later? If the basis of the characteristic has already arisen without a characteristic, then when the characteristic arises later, it will become causeless, so the characteristic will not do anything. If the basis of the characteristic and the characteristic arise simultaneously, then, because it has never been seen before that the characteristic is different from the basis of the characteristic, and the basis of the characteristic is different from the characteristic, this is the characteristic, and this is the basis of the characteristic, thus distinguishing them into two.
Tibetan
པར་དབྱེ་བ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་འགྱུར། དེ་བས་ན་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཀྱང་ཀུན་བརྟགས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དོན་དམ་པར་རྟག་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་འདི་ནི། །རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་ཡོད་དོ། །གལ་ཏེ་དམིགས་སུ་མེད་པ་མེད་དུ་ཟིན་ན་ཆོས་རྣམས་དམིགས་སུ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་དམིགས་སུ་མེད་པ་ནི་ཡོད་དོ་སྙམ་ནས་ཡང་འདི་ལྟར་གཏན་ལ་འབེབས་ཏེ། འདི་ལ་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཡོད་པར་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་གཞན་དུ་གྱུར་ པ་ཞིག་ཡོད་ན་ནི་དམིགས་སུ་མེད་པ་དེ་ལས་གུད་ན་དམིགས་པ་ཡང་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དམིགས་སུ་མེད་པ་ནི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་བཀག་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མི་རུང་སྟེ། དེ་ཉིད་དམིགས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་འགལ་ལོ། །ཇི་སྟེ་ཡང་འདི་སྙམ་དུ་དམིགས་སུ་མེད་པ་ལ་ནི་དམིགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན་ཡང༌། དེ་ལྟ་ན་ནི་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཡང་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་མི་དམིགས་ཀྱི། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ལ་དེ་དང་དེར་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཞེས་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དེ། དེ་བས་ན་འདི་ནི་མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ན་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་བཤད་དེ། དེ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་བཅལ་བར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཆོས་ནི་ཡོད་དོ། །ཇི་སྟེ་འདི་སྙམ་དུ་གལ་ཏེ་ཆོས་རྣམས་དངོས་པོ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན། དེ་ལྟར་ན་ནི་ཆོས་རྣམས་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་དུ་གསུང་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལ་རྙེད་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་སྙམ་སེམས་ན། དེ་ལྟ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་བརྟགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཐམས་ཅད་མེད་དོ་ཞེས་ཁས་བླངས་ན། ཀུན་བརྟགས་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཉིད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲས
Chinese
如何区分种类呢？因此，这些被遍计的法的事相也是遍计，所以并非是胜义谛中的恒常忍受，像这样想，这就是自性空性。 此外，菩萨这样想：如果一切法都是无所缘，那么就有一个成为他者的无所缘之法。如果无所缘不存在，那么诸法就会变成有所缘，因此，无所缘是存在的。这样想之后，又这样确定：在此，被称为无所缘的成为他者的法是不可能存在的。如果被称为无所缘的成为他者的法存在，那么从那个无所缘之外，所缘也将会存在。因此，无所缘将会变成所缘的自性。然而，由于遮止的缘故，那样是不行的，因为“彼即是所缘，彼即是无所缘”这二者是相违的。如果又这样想，对于无所缘来说，是不存在所缘的，即使这样想，那么由于无所缘的缘故，无所缘也将会变成不存在。因此，不会见到被称为无所缘的成为他者的法存在，只是在诸法的无所缘性上，才仅仅安立了“无所缘”的名称而已。因此，这被称为不可得空性。 此外，菩萨这样想：一切法中宣说了无实性的自性，因此，应当衡量一切法的被称为无实性的自性。因此，由于成立为无实性的自性的缘故，被称为无实性的自性的法是存在的。如果这样想，如果诸法是无实性的体性，那么就会被说成诸法是不存在的，这样想有什么好处呢？但也不是这样，如果承诺一切遍计的法在一切方面都是不存在的，那么就说那些遍计的法本身是以无实性的自性而存在的。
English
How can the types be distinguished? Therefore, the characteristics of these imputed dharmas are also imputed, so they are not permanent and bearable in the ultimate sense. Thinking like this, this is the emptiness of self-nature. Furthermore, the Bodhisattva thinks like this: If all dharmas are without object, then there is a dharma that has become other, which is without object. If the absence of object does not exist, then the dharmas will become with object. Therefore, the absence of object exists. After thinking like this, he again determines: Here, it is not reasonable for a dharma that has become other, called the absence of object, to exist. If a dharma that has become other, called the absence of object, exists, then apart from that absence of object, an object will also exist. Therefore, the absence of object will become the nature of the object. However, because of the prohibition, that is not possible, because "that itself is the object, and that itself is the absence of object" is contradictory. If one also thinks like this, that for the absence of object, there is no object, even if one thinks like this, then because of the absence of object, the absence of object will also become non-existent. Therefore, one does not see that a dharma that has become other, called the absence of object, exists. It is only on the absence of object of the dharmas that the name "absence of object" is merely applied. Therefore, this is called the emptiness of non-apprehension. Furthermore, the Bodhisattva thinks like this: In all dharmas, the nature of non-substantiality has been taught. Therefore, the nature of all dharmas, called non-substantiality, should be measured. Therefore, because it is established as the nature of non-substantiality, the dharma called the nature of non-substantiality exists. If one thinks like this, if the dharmas are of the nature of non-substantiality, then it will be said that the dharmas do not exist. What benefit is there in thinking like this? But it is not like that. If one promises that all imputed dharmas do not exist in all aspects, then one says that those imputed dharmas themselves exist as the nature of non-substantiality.