Tibetan
མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བར་འགྱུར་བ་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་ལྟོས་ཏེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་དུས་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན་ཡང༌། གལ་ཏེ་འདས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང༌། མ་འོངས་པའི་དུས་གཉིས་སུ་འགྱུར་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང༌། མ་འོངས་པ་གཉིས་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། ། མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་གཉིས་འདས་པ་ལ་མེད་ན་ནི་དེ་ལ་ལྟོས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྟེ་མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བ་གཉིས་འདས་པའི་དུས་ན་ཡོད་ན་ནི་དེ་ལྟ་ན་དེ་གཉིས་ཀྱང་དེ་ན་ཡོད་པས་འདས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང༌། འདས་པ་གཉིས་ཀྱང་གལ་ཏེ་མ་འོངས་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་འབྱུང་བ། དེ་ལྟ་ན་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང༌། འདས་པ་གཉིས་མ་འོངས་པ་ལ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ན་མེད་པ་དག་ནི་དེ་ལ་ལྟོས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྟེ་མ་འོངས་པ་དེ་ལ་དེ་གཉིས་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱང་མ་འོངས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གལ་ཏེ་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་གཉིས་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་ལྟོས་ཏེ་འབྱུང་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་གཉིས་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ན་མེད་པ་དག་ནི་དེ་ལ་ལྟོས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྟེ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དེ་གཉིས་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་ན་ཡོད་ན་ནི་དེ་ལྟ་ན་དེ་གཉིས་དེ་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་བྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དུས་གཅིག་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པ་དེ་དག་ལ་སོགས་པས་དོན་དམ་པར་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང༌། ཕྱི་མའི་མཐའ་དང༌། དབུས་ཀྱི་མཐའ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ནི་གང་ཡང་མེད་ཀྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་དེ་དག་བསྟན་ཏོ་སྙམ་པ་འདི་ནི། མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་བ་ནི་རིང་ངོ༌། །དགེ་སློང་དག་འཁོར་བ་འདི་ལ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་དོ་ཞེས་འཁོར་བ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་ཏེ། དེ་བས་ན་འཁོར་བ་ཡོད་དོ། །དེ་ཡོད་པས་འཁོར་བ་པོ་ཡང་ཡོད་དེ། དེ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེའི་སྒོ་ནས་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་གཏན་ལ་འབེབས་ཏེ། འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ནི་གང་ཡང་མེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་དོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ག
Chinese
如果对于未来和现在生起的事物，同样地，依赖于现在生起的事物，而变成其他两个时等，如果有人这样认为。如果依赖于过去，而变成现在和未来的两个时，那么现在生起和未来两者也会存在于过去的时中。 如果未来和现在生起的两者不存在于过去，那么就不会依赖于它。如果未来和现在生起的两者存在于过去的时中，那么那两者也存在于那里，因此会变成过去本身。同样地，现在生起和过去两者，如果依赖于未来而生起，那么现在生起和过去两者会存在于未来，如果不存在于那里，那么也不会依赖于它。如果未来存在那两者，那么那两者也会变成未来本身。同样地，如果过去和未来两者依赖于现在生起而生起，那么过去和未来两者会存在于现在生起，如果不存在于那里，那么就不会依赖于它。如果过去和未来那两者存在于现在生起的时中，那么那两者因为存在于那里，会变成现在生起，那么也只会变成一个时。因此，以那些方式等，胜义中，所谓的先前的边、后来的边、中间的边，这些法什么也没有，只是世尊在世间的名言中开示了那些，我认为这就是超越边际的空性。再者，菩萨这样想：如果一切法都是空性，那么为什么世尊说孩童们的轮回是漫长的呢？比丘们，这个轮回没有开始和结束，这样宣说了轮回是存在的。因此，轮回是存在的。因为它存在，所以轮回者也存在。因此，一切法也通过它的方式变成存在，这样想之后，也这样确定：所谓的轮回，什么法也没有。为什么呢？因为出现没有开始和结束的缘故。
English
If, with regard to things that will arise in the future and the present, similarly, relying on what arises in the present, it transforms into the other two times, and so on, if someone thinks this way. If, relying on the past, it transforms into the two times of the present and the future, then the arising of the present and the future will also exist in the past time. If the future and the present arising do not exist in the past, then they will not rely on it. If the future and the present arising both exist in the past time, then those two also exist there, therefore they will become the past itself. Similarly, if the present arising and the past both arise relying on the future, then the present arising and the past will exist in the future, and if they do not exist there, then they will not rely on it either. If those two exist in the future, then those two will also become the future itself. Similarly, if the past and the future both arise relying on the present arising, then the past and the future will exist in the present arising, and if they do not exist there, then they will not rely on it. If those two, the past and the future, exist in the time of the present arising, then those two, because they exist there, will become the present arising, and then it will only become one time. Therefore, with those ways and so on, in the ultimate sense, there is no such thing as the so-called prior extreme, later extreme, and middle extreme. The Blessed One only taught those in the worldly convention, and I think this is emptiness that transcends extremes. Furthermore, the Bodhisattva thinks like this: If all phenomena are emptiness, then why did the Blessed One say that the cycle of children is long? Monks, this cycle has no beginning and no end, thus he declared that the cycle exists. Therefore, the cycle exists. Because it exists, the one who cycles also exists. Therefore, all phenomena also become existent through its means, and after thinking this way, he also determines it like this: there is no such thing as the so-called cycle. Why? Because it appears that there is no beginning and no end.
Tibetan
ལ་ཏེ་འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་འགའ་ཞིག་ཡོད་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཐོག་ མ་ཡང་ཡོད་ལ་ཐ་མ་ཡང་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་དང་ཡོད་པའི་ཆོས་ནི་གང་ཡང་ཡོད་པར་མ་མཐོང་ངོ༌། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་སྔོན་གྱི་མཐའ་མི་སྣང་ངོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཇི་སྟེ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་གཉིས་ནི་བཀག་གི་དབུས་མ་མ་བཀག་སྟེ། དེ་བས་ན་དབུས་ཡོད་དོ་ཞེ་ན་ཡང་དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། གང་ལ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་དེ་ལ་དབུས་ཇི་ལྟར་ཡོད་པར་འགྱུར། དབུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་དག་ལ་ལྟོས་ཏེ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྟེ་འཁོར་བའི་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་མེད་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་གང་དུ་འཁོར་བར་འགྱུར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་འཁོར་བར་ནི་གསུངས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་འཁོར་བ་འདི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་དེ་ཐོག་མའི་མཐའ་མི་སྣང་ངོ༌། །སེམས་ཅན་མ་རིག་པས་བསྒྲིབས་པ་སྲེད་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ཅན་རྣམས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུག་ཅིང་འཁོར་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེས་ན་ཡང་འདི་ལྟར་ལན་བཏབ་པ་འཁོར་བར་འགྱུར་བ་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པར་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་འཁོར་བར་འགྱུར་ན་ཡང་བརྟག་པའམ་མི་རྟག་པ་ཞིག་འཁོར་གྲང་ན་རྟག་པ་ནི་འཁོར་བར་འགྱུར་བར་མི་འཐད་དེ། འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་རྟག་པ་ཡང་འཁོར་བར་འགྱུར་བར་མི་འཐད་དེ། སྐད་ཅིག་པ་རྣམས་ནི་དེ་དང་དེ་ཉིད་དུ་ཞིག་སྟེ། ཡང་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལ་གཞན་ཁོ་ན་སྐྱེ་བས་དེ་ལ་འཁོར་བ་ག་ལ་ཡོད། དེ་བས་ན་འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་རྒྱུན་གྱིས་དངོས་པོས་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་མ་ཆད་པ་ལ་འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་བར་བཏགས་ཏེ། འདི་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། འཁོར་བ་དམིགས་སུ་མེད་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཡོད་དོ། །འགོགས་པའི་བདེན་པ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་དགེ་སློང་དག་མ་སྐྱེས་པ་མ་བྱས་པ་མ་བྱུང་བ། འདུས་མ་བྱས་པ་ནི་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མངོན་སུམ་དུ་བསྟན་ཏེ། དེ་བས་ན་དོར་བ་མེད་པ་ཡོད་དོ། །དོར་བར་བྱ་ ཞིང་མེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འོད་སྲུངས་ཀྱི་གསུང་རབ་ལ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་དོར་བཞེས་བྱ་བའི་མིང་དུ་བཏགས་སོ། །ད་ལྟར་ཡང་དོར་བར་བྱ་བའི་སྲིད་པ་གཅིག་དང༌། དོར་བར་བྱ་བའི་སྲིད་པ་ལྔ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས
Chinese
如果说有轮回这样的法存在，那么它也应该有开始和结束。但是，我没有看到任何有开始和结束的法。世尊也说过，看不到先前的边际。如果说开始和结束都被遮止，而中间没有被遮止，因此中间是存在的，这也是不合理的。对于没有开始和结束的事物，怎么会有中间呢？中间这个词是依赖于开始和结束而产生的。如果说没有其他轮回的法，那么众生将在哪里轮回呢？世尊也说过轮回，他说：比丘们，这个轮回没有开始和结束，看不到最初的边际。众生被无明所遮蔽，具有贪爱的束缚，到处流转和轮回。如果这样说，那么这样回答：轮回本身在胜义谛中是不合理的。如果有什么东西轮回，那么是常还是无常的东西轮回呢？常法不应该轮回，因为它没有变化。无常法也不应该轮回，因为刹那生灭，在第二个刹那，只有其他的产生，哪里有轮回呢？因此，轮回这个词只是假立在生灭相续的现象上，即对行蕴的相续不断称为轮回。这是没有开始和结束的空性。此外，菩萨这样想：即使轮回没有目标，涅槃作为另一种法是存在的。不能说灭谛不存在，因为世尊也明确地指出：比丘们，不生、不作、不生起、非因缘和合的是存在的。因此，没有被舍弃的是存在的。为了舍弃和灭除，舍弃这个词指的是五蕴。在如来迦叶波的经典中，蕴被命名为舍弃。现在也说，有一个需要舍弃的生存，以及五个需要舍弃的生存。
English
If there were some dharma called samsara, then it would also have a beginning and an end. However, I have not seen any dharma that has a beginning and an end. The Blessed One also said that the previous limit is not visible. If both the beginning and the end are obstructed, but the middle is not obstructed, and therefore the middle exists, that is also unreasonable. How can there be a middle for something that has no beginning and no end? The term "middle" arises in dependence on the beginning and the end. If there is no other dharma called samsara, then where will sentient beings wander in samsara? The Blessed One also spoke of samsara, saying: Monks, this samsara has no beginning and no end, and the beginning is not visible. Sentient beings, obscured by ignorance and bound by craving, wander and revolve everywhere. If this is said, then the answer is this: samsara itself is not reasonable in ultimate truth. If something wanders in samsara, is it something permanent or impermanent that wanders? A permanent dharma should not wander in samsara, because it does not change. An impermanent dharma also should not wander in samsara, because momentary phenomena perish in that very moment, and in the second moment, only something else arises, so where is there samsara? Therefore, the term "samsara" is merely imputed to the uninterrupted continuity of phenomena due to the continuity of arising and ceasing, that is, the uninterrupted continuity of the aggregates is called samsara. This is emptiness, which has no beginning and no end. Furthermore, the bodhisattva thinks this: Even though samsara has no object, nirvana as another dharma exists. One cannot say that the truth of cessation does not exist, because the Blessed One also explicitly stated: Monks, the unborn, unmade, unoriginated, unconditioned exists. Therefore, that which is not abandoned exists. For the sake of abandoning and eliminating, the term "abandonment" refers to the five aggregates. In the scriptures of the Tathagata Kashyapa, the aggregates are named as abandonment. Now it is also said that there is one existence to be abandoned, and five existences to be abandoned.