Tibetan
ནི་རུང་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། ། འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཡོད་དོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཆོས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཡིན་ན་གཡོ་བ་དང་མི་གཡོ་བའི་འགྲོ་བ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ། མེད་པ་ལ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་མི་སྲིད་དོ། །གལ་ཏེ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཡོད་ན་ནི་དེ་ལྟར་གྱུར་ན་གཡོ་བ་དང་མི་གཡོ་བའི་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དེ་སྙམ་བསམས་ནས། ཡང་འདི་ལྟར་གཏན་ལ་འབེབས་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ནི་གང་ཡང་མེད་དེ། འདི་ལྟར་འདི་དག་ནི་ཤིན་ཏུ་མེད་པ་ཡིན་ཡང་ཇི་སྲིད་དུ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་རྟོགས་པ་མེད་པ་དེ་སྲིད་དུ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་གནས་སོ། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། ཆོས་སྟོང་པ་རྣམས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་མཁན་འགའ་ཞིག་གིས་སྒྱུ་མའི་སྔགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མིག་བསླུས་ནས་གླང་པོ་ཆེ་དང༌། རྟ་དང༌། ཤིང་རྟ་དང༌། དཔུང་བུ་ཆུང་དང་རི་དང༌། འབབ་ཆུ་དང༌། རྒྱ་མཚོ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཉེ་བར་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། སེམས་ཅན་སྔགས་ཀྱིས་མིག་བསླུས་པ་དེ་དག་ལ་ཡང་སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པར་རང་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་ལ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་ འདི་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་དག་གི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་མི་སྲིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱིས་པ་མ་རིག་པས་བསླུས་པའི་ལྟ་བ་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལས་ཀྱི་བཟོས་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཆོས་སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །ཀུན་བརྟགས་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་རང་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་ལ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཆོས་དེ་དག་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ཀུན་བརྟགས་པ་གཟུང་བའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། འཛིན་པའི་ཆོས་རྣམས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དེ་དག་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་མི་སྲིད་པས་དེའི་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་རྣམས་བཅོས་མ་མ་ཡིན་ཞིང་རང་བཞིན་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན་དེ་ལྟར་ན་ནི་ཆོས་རྣམས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་དབང་གིས་གཞན་ལ་རག་ལུས་ཤིང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་གྱི་བདག་ཉིད་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་འདི་ལྟར་ཆོས་རྣམས་རྐྱེན་གཞན་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་ཀྱིས་འབྱུང་བར་འགྱུར་གྱི། རང་གི་དངོས་པོ་བཅོས་མ་མ་ཡིན་ཞིང་རང་བཞིན་གྱིས་ནི་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་དག་རང་གི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རང་གི་དངོས་པོ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་དོན་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་དོན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དོན་ཞེས་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་སྐྱེས་ནས་མ་རིག་པའི་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་རབ་ཏུ་བཅོམ་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཀུན་བརྟག་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། དེ་ལ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ ཆོས་རྣམས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་དུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྣང་ཞིང་ཤིན་ཏུ་ནུབ་པར་གྱུར་པ་འདི་ནི་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བྱའོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཡིན་ན་ནི་དོན་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་སྟོང་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་སྟོང་པར་གྱུར་ན་དེ་ལྟར་དམ་པའི་དོན་དུ་འགྱུར། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་དེ་ལ་ཇི་ལྟར
Chinese
不应说无，即不应说空性不存在。因为一切法皆是空性。也不应说有，即不应说空性存在。因为如此分析，名为空性的其他法并不存在。因此，这被称为空性空性。又，菩萨如此思：如果一切法皆是空性，那么对于这些动与不动的一切众生，为何称作缘起？对于不存在的事物，缘起是不可能的。如果缘起的法存在，那么如此一来，动与不动的一切众生都将存在。如此思索后，又如此确定：名为缘起的法什么也没有。如此，这些事物虽然极其不存在，但在尚未如实地见到、现见、证悟之前，它们以业、烦恼和异熟的自性，从无始以来就存在于因果的事物中。这些业、烦恼和异熟也完全是空性。对于空性的法而言，凡是进入空性的因果自性，就称作缘起。例如，某些魔术师以魔术咒语迷惑众生的眼睛，从而显现出大象、马、车辆、军队、山、河流、海洋等事物。对于那些被咒语迷惑眼睛的众生而言，也会成为生起魔术大象等自显现的识的因缘，而那些识也会见到魔术大象等事物。如此，魔术大象等事物和识进入因果的事物，这被称为缘起。魔术大象等事物和那些识的缘起，在胜义谛中是不可能存在的。
English
It should not be said that it is non-existent, that is, it should not be said that emptiness does not exist. Because all dharmas are emptiness. It should also not be said that it exists, that is, it should not be said that emptiness exists. Because if analyzed in this way, there is no other dharma called emptiness. Therefore, this is called emptiness emptiness. Furthermore, the Bodhisattva thinks thus: If all dharmas are emptiness, then why is it called dependent origination for all these moving and unmoving beings? Dependent origination is impossible for non-existent things. If the dharma of dependent origination exists, then in that case, all moving and unmoving beings will exist. After thinking thus, he again determines thus: There is no dharma called dependent origination. Thus, although these things are extremely non-existent, as long as they have not been truly seen, directly perceived, and realized, they exist in the things of cause and effect from beginningless time with the nature of karma, afflictions, and maturation. These karma, afflictions, and maturation are also completely emptiness. For empty dharmas, whatever enters the nature of cause and effect of emptiness is called dependent origination. For example, some magicians deceive the eyes of sentient beings with magic spells, thereby showing things such as elephants, horses, vehicles, armies, mountains, rivers, and oceans. For those sentient beings whose eyes are deceived by spells, it also becomes the cause for the arising of self-appearing consciousness of magical elephants, etc., and those consciousnesses will also see magical elephants, etc. Thus, magical elephants, etc., and consciousness enter the things of cause and effect, this is called dependent origination. The dependent origination of magical elephants, etc., and those consciousnesses cannot exist in ultimate truth.
Chinese
就像这样，所有被无明蒙蔽的幼稚见解者，也会见到由业力所造作的遍计所执之法，如幻化的象等。这些遍计所执之法，也会成为自显现的识产生的因缘。这些识也会见到这些法。如此，遍计所执的所取之法和能取之法，凡是作为因和果的事物而存在，这被称为缘起。所取和能取这些缘起之法，在胜义谛中是不可能存在的，因此诸法被称为无自性。如果诸法不是虚假的，而是具有自性的某种自性存在，那么诸法就不会因为因和缘的力量而依赖于他者而产生，而是会自身产生。像这样，诸法依赖于其他的因缘，完全由他者的力量而产生。而不是自己的事物不是虚假的，也不是自性产生的。因此，应当了知它们没有自己的事物。因为这样没有自己的事物，所以它们被称为无自性。因为它们无自性，所以是空性。因此，无自性的意义就是缘起的意义。空性的意义就是缘起的意义。当如实的正见生起，无明的咒语的力量被彻底摧毁之时，像幻化的象等一样的遍计所执之法，以及执著于此的识之法，作为因和果的事物的特征，以缘起的自性而不再显现，并且完全消失，这被称为大空性。菩萨又这样想：如果一切法都是空性，那么胜义谛的法也会变成空性。如果它是空性，那么如何成为殊胜的意义？诸佛的如金刚般的等持又如何
English
Just like that, all those with childish views deluded by ignorance will also see the fabricated, completely imputed dharmas of karma, such as illusory elephants, etc. Those completely imputed dharmas will also become the cause for the arising of self-appearing consciousness. Those consciousnesses will also see those dharmas. Thus, the completely imputed objects of grasping and the subjects of grasping, whatever exists as cause and effect, this is called dependent arising. Since those dependent arisings of objects of grasping and subjects of grasping cannot possibly exist in ultimate truth, therefore the dharmas are called without inherent existence. If the dharmas were not artificial and had some essence that was inherently existent, then the dharmas would not depend on others due to the power of causes and conditions and arise, but would arise on their own. Like this, the dharmas depend on other conditions and arise entirely by the power of others. They are not artificial objects of their own, and they do not arise by inherent existence. Therefore, it should be known that they do not have their own objects. Because they do not have their own objects in that way, they are called without essence. Because they are without essence, therefore they are emptiness. Therefore, the meaning of without essence is the meaning of dependent arising. The meaning of emptiness is called the meaning of dependent arising. When the correct view arises exactly as it is and the power of the mantra of ignorance is completely destroyed, at that time, the completely imputed dharmas, which are like illusory elephants, etc., and the dharmas of consciousness that grasp onto them, as characteristics of cause and effect, no longer appear with the nature of dependent arising, and completely disappear. This is called the great emptiness. Again, the Bodhisattva thinks like this: If all dharmas are empty, then the dharmas of ultimate truth will also become empty. If that becomes empty, then how can it become the supreme meaning? How can the vajra-like samadhi of the Buddhas be in that?
Tibetan
་དམིགས་པར་འགྱུར། གལ་ཏེ་ཆོས་དེ་ཡོད་ན་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་ཡང་འདི་ལྟར་གཏན་ལ་འབེབས་ཏེ། དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ནི་གང་ཡང་མེད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་གྲུབ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའམ། མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་མི་ནུས་སོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་གནས་སྐབས་དེ་ནི་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱར་ཡང་མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར་ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པ་གཉིས་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་ནི་ཡོད་དོ་ཞེས་བརྗོད་དུ་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་མེད་དོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་དུ་མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ནི་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དེ་ལ་གལ་ཏེ་ཡོད་དོ་ཞེས་བརྗོད་ན་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྒྲོ་བཏགས་པའི་མཐར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྟེ་རྫས་སུ་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་ན་ཡང་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། སྐུར་པའི་མཐར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་གཉིས་ཀ་ལྟར་ཡང་བརྗོད་དུ་མི་རུང་བས། དེ་ལྟར་བརྟག་པར་མི་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་དམིགས་སོ་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་དེ་ཡང་མ་བརྟགས་པར་སྨྲས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ནི་ཅི་ལ་ཡང་མི་དམིགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པའི་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པར་གྱུར་པས་ཅི་ལ་ཡང་མི་དམིགས་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཐོག་མ་ མེད་པ་ཅན་གྱི་འཁོར་བ་ན་སྔོན་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གོམས་པས་དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་ཉིད་ཀྱི་གཟུང་བ་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། རང་ཉིད་ཀྱི་འཛིན་པ་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་ཉེ་བར་གདགས་སོ། །དེ་ནི་དམིགས་པར་བྱ་བ་དང༌། དམིགས་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་མཉམ་པས་མཉམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དམིགས་པར་བྱ་བ་དང༌། དམིགས་པར་བྱེད་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཉམ་པས་མཉམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་དོན་དམ་པ་དེ་ཆོས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་མེད་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ན་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདུས་བྱས
Chinese
将成为目标。如果那个法存在，那么所有的法也同样会存在，这样想之后，又这样确定：所谓的胜义谛法什么也没有。如来藏成就的状态是什么，那不是法的自性，不能说它存在或者不存在。完全成就的状态也不能说是存在，因为它是被安立为没有能取和所取的自性的缘故。对于没有的自性，不能说它存在。也不能说它不存在，因为它是远离二取的自性而存在的。如果对那样存在的事物说它存在，那就会变成以实有物的自性而存在，会变成增益边。如果说它在实体上不存在，那也会像兔角等一样变成不存在，会变成损减边。因此，无论哪种方式都不能说，所以不要那样观察。所谓金刚喻定所缘，那也是未经观察而说的。诸佛的无分别智慧是超越世间的，它不缘任何事物，因为那时没有能取和所取的相状，由于安住在极其清净的自性中，所以不缘任何事物。然而，在无始以来的轮回中，由于先前习惯于执取的自性，所以在那个时候，虽然已经没有了自识的所取，但会近似于进入自识的能取。那是所缘和能缘的事物相等，所以称为平等；所缘和能缘也是同一个，所以称为平等平等。像那样存在的胜义谛，是没有变成其他法的自性，所以称为胜义谛空性。菩萨又这样想：如果一切法都是空性，那么有为法和无为法都会不存在，有为
English
It will become the target. If that dharma exists, then all dharmas will also exist in the same way. After thinking like this, it is determined again in this way: There is no such thing as the ultimate truth dharma. Whatever is the state of accomplishment of the Tathagatagarbha is not the nature of dharma, and it cannot be said that it exists or does not exist. The state of complete accomplishment cannot be said to exist either, because it is established as the characteristic of being without the apprehended and the apprehender. For the nature of non-existence, it cannot be said to exist. It also cannot be said that it does not exist, because it exists as the nature of being free from duality. If one says that something that exists in that way exists, then it will become existing as the nature of a real thing, and it will become an extreme of superimposition. If one says that it does not exist in substance, then it will become non-existent like a rabbit's horn, and it will become an extreme of denial. Therefore, it cannot be said in either way, so do not examine it in that way. What is said about the object of Vajra-like Samadhi is also said without examination. The non-conceptual wisdom of the Buddhas, which transcends the world, does not focus on anything, because at that time there is no aspect of the apprehended and the apprehender. Because it abides in the nature of being extremely pure, it does not focus on anything. However, in the beginningless cycle of existence, because of the previous habit of the nature of grasping, at that time, although there is no object of one's own consciousness, it is close to entering as one's own grasping. That is called equality because the object to be focused on and the object that focuses are equal; the object to be focused on and the object that focuses are also the same, so it is called equality equality. The ultimate truth that exists in that way, which does not have the nature of becoming another dharma, is called the ultimate truth emptiness. Again, the Bodhisattva thinks like this: If all dharmas are emptiness, then conditioned dharmas and unconditioned dharmas will not exist, conditioned