Tibetan
ད་ཀྱིས་ལས་བྱས་པ་བདག་ལ་སྨིན་ནོ། །བདག་གླིང་དུ་གྱུར་པར་གནས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། དང་པོར་བདག་གི་ནང་གི་ཆོས་གཟུགས་དང༌། ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་བཟུང་སྟེ། བསམས་ན་བདག་ཅེས་བྱ་བ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དོན་དམ་པར་གང་ཡང་མེད་ཀྱི་འདི་དག་ནི་ཐ་སྙད་དུ་བརྗོད་པའི་དོན་འབའ་ཞིག་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། །གློ་བུར་དུ་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་ངོ༌། །དེ་བས་ན་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདིས་ནི་ཕུང་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གལ་ཏེ་བདག་མེད་ན་གཞན་ཡོད་དམ་མེད་སྙམ་དུ་བསམས་པ་དང༌། གཞན་ཞེས་བྱ་བ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་གི །སྐྱེ་མཆེད་ཙམ་དུ་ཟད་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་ངོ༌། །དེ་བས་ན་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གསུངས་ཏེ། འདིས་ནི་སྐྱེ་མཆེད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་ཡང་དོན་དེ་ཉིད་ལེགས་པར་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ཕྱིར་ནང་དང་ཕྱིའི་ཆོས་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ་བསྒོམ་ཞིང༌། འདི་དག་ནི་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ཙམ་དུ་ཟད་པར་མཐོང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདིས་ནི་ཁམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཕྱི་རོལ་པ་དག་ན་རེ་ཟབ་པོ་ནི་བདག་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གང་ཟག་བདག་མེད་པ་ཉིད་བསྟན་པར་དགོས་ལ། ཆོས་འདི་ལ་ཞུགས་པ་དག་ན་རེ་ཟབ་པོ་ནི་ནང་གི་སྐྱེ་ མཆེད་རྣམས་སོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་དགོས་ཏེ། །དེ་གཉིས་ཀའི་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་གོ །དེ་ལ་མིག་ནི་བདག་དང་བདག་གིས་སྟོང༌། རྣ་བ་ནི་བདག་དང་བདག་གིས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་སྒོ་ནས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟན་ལ། མིག་མིག་གིས་སྟོང༌། རྣ་བ་རྣ་བས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཆོས་བདག་མེད་པའི་སྒོ་ནས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟན་ཏེ། རྣམ་པ་གཉིས་ཀ་ལྟར་བཤད་དོ། །དེ་ལ་མིག་ལ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་འབྱུང་ངོ༌། །མིག་བདག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བདག་མིག་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། མིག་ལ་བདག་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བདག་ལ་མིག་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་ཏེ། དཔེར་ན་གཟུགས་བདག་ཡིན་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་བ་དང༌། བདག་གཟུགས་དང་ལྡན་པ་དང༌། བདག་ལ་གཟུགས་གནས་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་བདག་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་མིག་བདག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མིག་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའོ། །བདག་ནི་མིག་དང་ལྡན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བདག་ལ་མིག་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། མིག་ལ་བདག་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མིག་ལ་བདག་གིར་འཛིན་པའོ། །དེ་ལ་མིག་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པས་འཛིན་པ་དེ་བཞི་སྤངས་ནས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པས་མིག་ནི་བདག་དང་བདག་གིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་ངོ༌། །རྣ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། འདི་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་སྒོ་ནས་གང་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་སྒོ་ནས་ནི་འདི་ལྟར་མིག་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཀུན་བརྟགས་པའི་མིག་དང༌། རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་མིག་དང༌། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མིག་གོ །དེ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང༌། རྗོད་པའི་རྣམ་པར་བཟུང་བའི་མིག་ཅེས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་མིག་གོ །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པ་མིག་གི་རྣམ་པར་སོ་སོར་སྣང་བ་ནི་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་མིག་གོ ། བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང༌། རྗོད་པའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་ཞིང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་སྣང་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་བ་དང་བྲལ་ཏེ། སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མིག་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལ་མིག་མིག་གིས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་མིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མིག་གོ །མིག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་མིག་གིས་སོ། །སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྲལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བ་རྣ་བས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །འོ་ན་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དོན་དམ་པ་ནི་མིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་བརྗོད་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མིག་ཅེས་བྱ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་མིག་ལ་སོགས་པ་དང༌། གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་གྱུར་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་རྣམ་པ་ལ་ནི་ཐ་དད་དུ་དབྱེ་བ་མེད་དེ། རྣམ་པ་གཅིག་པ་ཡིན་དུ་ཞིན་ཀྱང་གང་གི་ཚེ་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ། སྨྲ་བར་འདོད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཐབས་གཞན་མེད་པས་གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་སྒྲའི་དེ་བཞིན་ཉིད། དྲིའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོར་ཕྱེ་སྟེ་བསྟན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ནི
Chinese
现在所作之业成熟于我。我化为洲渚而安住吧，像这样思索“我”是怎样的呢？首先执取我之内的法，即色、受等，思索时，名为“我”的所说之事物，实际上什么也没有，这些只是名言上所说的意义而已，是突然安立的名称。这样如实地随顺见到。因此宣说了内空性，这显示了蕴的空性。之后，菩萨心想，如果我没有，那么他者存在还是不存在呢？对于名为“他者”的所说之义，也没有如实地随顺见到，只是如实地随顺见到是处而已。因此宣说了外空性，这显示了处的空性。之后，又为了很好地确定那个意义，将内外二法合为一体而修习，见到这些只是十八界而已。因此宣说了内外空性，这显示了界的空性。或者外道们说，深奥的就是我。因此需要显示补特伽罗无我。进入此法的人们说，深奥的就是内在的诸处。因此需要显示内在的诸处不存在。这二者的内外空性分别安立。其中，眼由我和我所空，耳由我和我所空等等，以人无我的方式显示内空性。眼由眼空，耳由耳空等等，以法无我的方式显示内空性，两种方式都说了。其中，对于眼也会产生四种分别念。眼是我，我具有眼，我住在眼中，眼住在我中等等。例如，色被如实地随顺见为我，我具有色，我住在色中，色住在我中等等。
English
Now, the deeds done will ripen to me. May I be transformed into an island and abide there. Thinking about what this "I" is like, first, grasping the inner dharmas of the self, such as form, feeling, etc., and contemplating, there is actually nothing that can be said to be the meaning of "I." These are merely meanings expressed in name only, names that are suddenly established. Thus, one truly sees accordingly. Therefore, inner emptiness is taught, which reveals the emptiness of the aggregates. Then, the Bodhisattva thinks, if there is no self, does the other exist or not? The meaning of what is called "other" is not truly seen accordingly, but it is truly seen accordingly as merely the sense bases. Therefore, outer emptiness is taught, which reveals the emptiness of the sense bases. Then, again, in order to well establish that meaning, the inner and outer dharmas are combined and meditated upon, and it is seen that these are merely the eighteen elements. Therefore, inner and outer emptiness is taught, which reveals the emptiness of the elements. Alternatively, the non-Buddhists say, "The profound is the self." Therefore, it is necessary to show the absence of a person-self. Those who have entered this Dharma say, "The profound is the inner sense bases." Therefore, it is necessary to show that the inner sense bases do not exist. The inner and outer emptiness of these two are separately established. Among them, the eye is empty of self and what belongs to self, the ear is empty of self and what belongs to self, etc., showing inner emptiness through the absence of a person-self. The eye is empty of eye, the ear is empty of ear, etc., showing inner emptiness through the absence of a dharma-self, both ways are explained. Among them, four kinds of conceptualizations also arise for the eye. The eye is the self, the self possesses the eye, the self dwells in the eye, and the eye dwells in the self, etc. For example, form is truly seen accordingly as the self, the self possesses form, the self dwells in form, and form dwells in the self, etc.
Chinese
就像那样。其中，所谓“眼睛是自我”是指执著于眼睛为自我。所谓“自我具有眼睛”、“自我中存在眼睛”、“眼睛中存在自我”是指执著于眼睛为我所。其中，通过如实了知眼睛不可得之相，舍弃那四种执著，以正确的智慧如实地见到眼睛是无自性和无我所。对于耳朵等也同样适用。这是通过对人无我的方式所显示的空性。从法无我的角度来说，眼睛有三种：遍计所执的眼睛、分别所执的眼睛和法性的眼睛。其中，所谓可说和所说之相所执著的眼睛，是遍计所执的眼睛。存在于能取和所取自性中的，显现为眼睛的各种相，是分别所执的眼睛。 远离可说和所说之相，不可说，远离与显现相连，各自以自证而圆满的自性，称为法性的眼睛。其中，所谓“眼睛以眼睛空”，其中的“眼睛”是指法性的眼睛。“以眼睛”是指遍计所执和分别所执的眼睛。“空”是指远离的同义词。同样，对于“耳朵以耳朵空”等也应如此类推。那么，不可说的胜义谛不是眼睛的自性吗？如果它是眼睛的自性，那么就应该可以被说，为什么称为法性的眼睛呢？虽然这是真实的，但是，眼睛等以及色和声等一切有为法，在以转变的方式圆满的相上，是没有差别的。虽然是同一种相，但在为了充分显示而进行区分，想要说的时候，没有其他方法，只能用“色的如是”、“声的如是”、“味的如是”等词语来分别显示，仅此而已。那个如是
English
It is like that. Among them, the so-called "eye is self" refers to clinging to the eye as self. The so-called "self possesses the eye," "the eye exists in the self," and "the self exists in the eye" refer to clinging to the eye as belonging to the self. Among them, by truly knowing the aspect of the eye being unobtainable, abandoning those four kinds of clinging, with correct wisdom, one truly sees that the eye is empty of self and empty of what belongs to self. The same applies to the ear and so on. This is the emptiness shown through the way of the selflessness of the person. From the perspective of the selflessness of phenomena, the eye has three aspects: the eye of complete imputation, the eye of discrimination, and the eye of the nature of reality. Among them, the object of what is called the eye that is grasped by what can be said and the aspect of what is said is the eye of complete imputation. The various aspects of the eye that exist in the nature of the grasper and the grasped and appear separately are the eyes of discrimination. Being apart from what can be said and the aspect of what is said, being unspeakable, being apart from being connected with appearance, the nature that is perfected individually by self-awareness is called the eye of the nature of reality. Among them, in the phrase "the eye is empty of the eye," the "eye" refers to the eye of the nature of reality. "By the eye" refers to the eye of complete imputation and the eye of discrimination. "Empty" is a synonym for being apart. Similarly, the same should be applied to "the ear is empty of the ear" and so on. So, is the ultimate truth, which is unspeakable, not the nature of the eye? If it is the nature of the eye, then it should be able to be spoken, so why is it called the eye of the nature of reality? Although this is true, nevertheless, there is no difference in the aspect of being perfected by way of transformation in all conditioned phenomena, such as the eye and so on, and form and sound and so on. Although it is the same aspect, when it is divided in order to be fully shown, and when one wants to speak, there is no other method, so one can only separately show it with words such as "the suchness of form," "the suchness of sound," "the suchness of taste," and so on. That suchness is just that.