Tibetan
མས་ཤིན་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་དེ་རྣམས་མཚན་མར་ བཟུང་སྟེ་གོ་ཆ་འདིས་བགོས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། མཚན་མ་མེད་པའི་གོ་ཆ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ས་མཚམས་བཅད་དེ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་གོ་ཆ་བཙལ་བ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་འདི་སྙེད་ཅིག་མྱ་ངན་ལས་འདའོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡོངས་སུ་ངེས་པའི་མཚམས་བཅད་པ་གང་ཡང་མེད་དོ། །སུས་ཀྱང་བསྒོམ་པར་མི་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དུ་བསྒོམ་པར་མི་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་གང་ལས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་བསྒོམ་པར་མི་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡང་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་བསྒོམ་པ་རྣམ་པར་འཇིག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པ་མེད་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་འདི་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདིས། འདི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་མ་ཡིན་ཞེས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བརྟག་པར་བྱ་བའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་འདི་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་དམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྟགས་པའི་མཚན་མ་སྟོན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་བཤད་པ་ན་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མི་སྐྱེད་ཅིང་མི་གནས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱའོ། །ལ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ་ལ་སྙིང་པོར་འདུ་ཤེས་མི་སྐྱེད་དོ། །ལ་ལ་དད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ལ་ལ་དེ་ལ་ཆགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེ་སྡང་བར་མི་འགྱུར་གྱི་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །ལ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་མ་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ།། ལ་ལ་ཆོས་ཟབ་མོ་ཐོས་ན་སྐྲག་པ་ལ་སོགས་པར་མི་འགྱུར་གྱི་གོང་ནས་གོང་དུ་མངོན་པར་དགའ་ཞིང་ཉན་པར་འགྱུར་བ་དང་འཛིན་པ་དང༌། འཆང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཡོན་ཏན་དེ་རྣམས་དང་ལྡན་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་འདི་རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དུས་ན་ལྷག་མཐོང་གིས་རྣམ་པར་བརྟག་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཞོལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་འབབ་པ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བབ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་པོ་དང་ཆེན་པོའི་དབང་གིས་ཚིག་གསུམ་མོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚན་མ་མེད་པ་དང་སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། འགག་པ་མེད་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང༌། གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཞོལ་བའི་བསམ་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་འདི་ལ་རྟོག་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བརྟག་པར་བགྱིའམ། འོན་ཏེ་མི་བགྱི་ཞེས་ཞུས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་གཟུགས་ལ་རྟོག་པ་ལགས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་གཟུགས་ལ་རྟོག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འདི་སྟོན་ཏེ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཚེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་སྣང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཐར་ཐུག་པ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་མེད་ཀྱི། དེ་དག་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་མངོན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཡང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱང་གཅིག་གོ །དེ་བས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་གཅིག་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བརྟག་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་སུས་ཀྱང་མ་བྱས། འགྱུར་བར་མ་བྱས། གང་ནས་ཀྱང་མ་འོངས། གང་དུ་ཡང་མ་སོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འདི་སྟོན་ཏེ། གལ་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་བྱ་བ་དང་འགྱུར་བའི་ཆོས་སམ། འོང་བ་དང་འགྲོ་བ་དང༌། གནས་པ་དང་ལྡན་པའམ། ཉི་ཚེ་པའམ། གྲངས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་ན་ནི། ཀུན་བརྟགས་པའི་རྣམ་པར་འགྱུར་ཏེ། འོ་ན་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་སུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་གང་གི་ཕྱིར་དེའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་ཏེ། ནམ་མ
Chinese
因为（法）没有实体的缘故，执著那些法为相，认为是以此盔甲来披挂，不是这样的，而是无相的盔甲，这是所要显示的。世尊，菩萨摩诃萨划定界限，为了众生的利益而寻求盔甲不是这样的，意思是说，对于“有多少众生将从痛苦中解脱”这样的问题，没有任何确定的界限。谁也不修习，这是因为没有作者的缘故。在哪里不修习呢？这是因为没有看到从哪个法中可以修习。怎么样不修习呢？这是因为连修习的作意也未曾见到。那是修习的彻底止息，意思是说，这是使修习不存在的同义词。 善现，对于这甚深的般若波罗蜜多，应当全面观察不退转的菩萨摩诃萨，意思是说，通过这般若波罗蜜多，观察“此人是不退转者吗？或者不是呢？”这样来观察不退转的菩萨摩诃萨。 在那之后，“菩萨摩诃萨对于这甚深的般若波罗蜜多没有执着吗？”这是显示观察的相，从“菩萨对于这般若波罗蜜多”开始，到布施波罗蜜多之间，以及到一切空性和佛陀的法不混杂的究竟之间，以及到一切相智之间进行阐述时，如果对他不生起执着，也不安住，那么就应当完全观察菩萨是不退转者。 有些人自性上对于他人所说的不产生认为是精华的念头。有些人不会变成有信心者。有些人不会对它产生贪着。不会变成嗔恨，而是会安住在舍的状态。有些人自性上是不离六波罗蜜多的。 有些人听到甚深法时，不会变成害怕等等，而是会越来越感到欢喜，并且会听闻、受持和背诵。如果具备这些功德，就应当知道是不退转者。般若波
English
Because (the dharmas) have no inherent existence, clinging to those dharmas as signs, thinking that one is armored with this armor, is not the case; rather, it is an armor without signs, this is what is to be shown. World Honored One, it is not the case that Bodhisattva Mahasattvas set boundaries and seek armor for the benefit of sentient beings, meaning that there is no definite boundary for the question of "how many sentient beings will be liberated from suffering." No one practices, because there is no agent. Where does one not practice? It is because one does not see from which dharma one can practice. How does one not practice? It is because even the intention to practice is not seen. That is the complete cessation of practice, meaning that it is a synonym for making practice non-existent. Subhuti, one should thoroughly examine the irreversible Bodhisattva Mahasattva in this profound Prajnaparamita, meaning that through this Prajnaparamita, one should examine "Is this person irreversible? Or not?" to examine the irreversible Bodhisattva Mahasattva. After that, "Does the Bodhisattva Mahasattva have no attachment to this profound Prajnaparamita?" This shows the sign of examination, starting from "the Bodhisattva towards this Prajnaparamita," up to the Dana Paramita, and up to the ultimate end where all emptiness and the Buddha's dharmas are not mixed, and when explaining up to the All-Knowing Wisdom, if he does not generate attachment to it, nor abide in it, then one should fully observe that the Bodhisattva is irreversible. Some people by nature do not generate the thought of considering what others say as the essence. Some people will not become faithful. Some people will not become attached to it. They will not become hateful, but will abide in a state of equanimity. Some people by nature are inseparable from the six paramitas. Some people, when they hear the profound Dharma, will not become afraid, etc., but will become increasingly delighted, and will listen, uphold, and recite. If one possesses these qualities, one should know that one is irreversible. Prajna
Chinese
所謂“應當對甚深般若波羅蜜多進行觀察”是指在現觀之時，以勝觀進行觀察。所謂“趨入空性”、“趣向空性”和“以趣入空性”是指從小、中、大的角度而言的三個詞語。所謂以空性、無相、無願、無生、無滅、無染、無淨等法性進行現觀之後，應當進行觀察，這是總結性的話語。如是宣說之後，具壽善現請問道：“世尊，如是依於趨入空性的心而對甚深般若波羅蜜多進行觀察，是否也應當如是觀察色、受、想等諸法呢？還是不應當觀察呢？”世尊，是否對色進行觀察等。之後，世尊說：“善現，菩薩摩訶薩並非對色進行觀察”等，這表明在現觀之時，由於色等諸法不存在，因此不會顯現。因此，以色、受等諸法以及一切相智為究竟者，並不存在現前圓滿菩提，而是現觀它們的真如。該真如也並非各不相同，色等一切法的真如與一切相智也是相同的。因此，由於真如是相同的，所以對色等諸法沒有觀察，這是總結性的話語。一切相智不是任何人所造作，沒有被轉變，不是從任何地方而來，也沒有到任何地方去等等，這表明，如果一切相智是造作和轉變之法，或者具有來去，或者具有住立，或者是暫時的，或者具有數量等等，那麼就會變成遍計所執的狀態。如果這樣，那麼在色等諸法中現前圓滿菩提就會變成與其體性相分離，那麼為何會…
English
The so-called "one should examine the profound Prajñāpāramitā" refers to examining with superior insight at the time of realization. The so-called "inclining towards emptiness," "approaching emptiness," and "by approaching emptiness" are three terms based on small, medium, and large perspectives. The so-called realizing through the nature of phenomena such as emptiness, signlessness, wishlessness, non-arising, non-cessation, non-defilement, and non-purification, and then examining, is a concluding statement. After this was proclaimed, the Venerable Subhūti asked: "Bhagavan, just as one contemplates this profound Prajñāpāramitā with a mind inclining towards emptiness, should one also contemplate forms, feelings, perceptions, and other such phenomena in the same way? Or should one not contemplate them?" "Bhagavan, is it contemplation of form?" and so forth. Then, the Bhagavan said: "Subhūti, a Bodhisattva Mahāsattva does not contemplate form," and so forth, which indicates that at the time of realization, because phenomena such as form do not exist, they do not appear. Therefore, there is no complete enlightenment through phenomena such as form and feeling, and those who are ultimate through all-aspects-wisdom, but rather the suchness of those will be realized. That suchness is also not different, the suchness of all phenomena such as form, and all-aspects-wisdom are also the same. Therefore, because suchness is the same, there is no contemplation of phenomena such as form, which is a concluding statement. All-aspects-wisdom is not made by anyone, not transformed, not coming from anywhere, and not going anywhere, and so forth, which indicates that if all-aspects-wisdom were a phenomenon of making and transformation, or had coming and going, or had abiding, or was temporary, or had numbers, and so forth, then it would become a state of complete imputation. If so, then the complete enlightenment in phenomena such as form would become separated from its nature, then why would it...
Tibetan
ཁའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་མི་ནུས་སོ། །ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཟབ་མོ་དེ་ལྟ་བུ་ཐོས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་མངོན་པར་བསྔགས་ནས་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཉིད་དོན་ཐ་དད་པ་མེད་པར་སྨྲས་སོ། །གང་ལ་གཉིས་ཀུན་དུ་རྒྱུ་བ་མེད་པ་དེ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཟབ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་གཅིག་པའི་ཕྱིར་གཅིག་རྒྱུ་བར་འགྱུར་གྱི། གཉིས་སུ་རྒྱུ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ནམ་མཁའ་ཟབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་འདི་ནི་གཟུགས་གཟུང་བའི་སླད་དུ་བསྟན་པ་མ་ལགས། མི་གཟུང་བའི་སླད་དུ་ཡང་མ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདི་གཟུགས་སོ་ཞེས་མཚན་མར་འཛིན་པ་ནི་གཟུང་པའོ། །གཟུགས་མེད་དོ་ཞེས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ནི་མི་གཟུང་བའོ། །གཟུགས་ལ་ཐོགས་པ་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་རྣམ་པར་བྱེད་དེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐོགས་པ་མེད་པ་འདི་ལྟར་ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་སྒྲོ་ འདོགས་པའི་མཐའ་མེད་དོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ནི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྐུར་པ་འདེབས་པ་མེད་དེ། དེ་བས་ན་གཟུགས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་འོངས་མ་སོང་བ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་རབ་འབྱོར་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་མ་འོངས་མ་སོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། རབ་འབྱོར་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཏེ། རྗེས་སུ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་མ་འོངས་མ་སོང་ཞེས་བྱ་སྨོས་ཏེ། གང་ནས་ཀྱང་མ་འོངས། གང་དུ་ཡང་མ་སོང་བའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་དེའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་དེའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་གཅིག་པའི་ཕྱིར་གཅིག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡང་གཅིག་གོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ། འགྱུར་བ་མེད
Chinese
因为是口的行境，所以不能在色等上现证菩提。诸天听到如此甚深的法后，以“世尊甚深般若波罗蜜多”等语赞叹，并说如是性即是如是性，意义没有差别。所谓“于何处无二行，即是诸法之甚深”，是指一切法都是如是性的自性，而且如是性也是唯一的，所以唯一行，不会有二行。所谓“虚空甚深之故”等，如同之前所说。所谓“此法不是为了执取色而宣说，也不是为了不执取而宣说”，是指执取“这是色”的相是执取，以各种方式否认“没有色”是不执取。所谓“色无障碍”等，阐述了一切法皆随顺，因为对于色等一切法，没有增益和否认的边际，所以没有障碍。如此，遍计所执的色是不存在的，所以没有增益的边际。法性的色是存在的，所以没有否认，因此随顺于色。同样，一切都应如此类推。色的如是性是未来未过去的，同样，“善现的如是性也是未来未过去的”等，显示了如来（梵文，Tathāgata）的如是性和善现的如是性是相同的，为了证明是随顺而生，所以说了未来未过去，即从任何地方未来，到任何地方未去。如来的如是性是什么，一切法的如是性也是什么。一切法的如是性是什么，善现的如是性也是什么，这是因为如是性是唯一的，所以是唯一的总结语。所谓“如来的如是性是安住的”，是指在法安住的体性上也是唯一的。
English
Because it is the object of the mouth, it cannot manifest and perfectly realize enlightenment on form and so on. After the gods heard such profound Dharma, they praised it with "The Bhagavan's profound Prajnaparamita" and so on, and said that suchness is suchness, and the meaning is not different. The so-called "where there is no dual movement, that is the depth of all dharmas" means that all dharmas are the nature of suchness, and suchness is also unique, so the only movement, there will be no dual movement. The so-called "because the sky is deep" and so on, is as previously stated. The so-called "this Dharma is not said for grasping form, nor is it said for not grasping" means that grasping the appearance of "this is form" is grasping, and denying "there is no form" in various ways is not grasping. The so-called "form has no obstacles" and so on, expounds that all dharmas are in accordance, because for all dharmas such as form, there is no limit to addition and denial, so there is no obstacle. Thus, the form of the completely imputed is non-existent, so there is no limit to addition. The form of Dharma-nature exists, so there is no denial, so it is in accordance with form. Similarly, everything should be inferred in the same way. The suchness of form is neither future nor past, similarly, "the suchness of Subhuti is also neither future nor past" and so on, shows that the suchness of the Tathagata and the suchness of Subhuti are the same, in order to prove that it is born in accordance, so it is said that the future is not past, that is, it does not come from anywhere, and does not go to anywhere. What is the suchness of the Tathagata, and what is the suchness of all dharmas. What is the suchness of all dharmas, and what is the suchness of Subhuti, this is because suchness is unique, so it is the only concluding remark. The so-called "the suchness of the Tathagata is abiding" means that it is also unique in the nature of Dharma abiding.