Tibetan
ཞེན་པར་བྱ་བའི་འོས་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ནི་བདག་མེད་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་བདག་མེད་པ་གཉིས་ལ་དོན་ཐ་དད་པ་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་བརྟགས་པའི་དབང་གིས་ཐ་དད་པ་ཡོད་དོ། །སྟོང་པ་ནི་གཞན་བྲལ་བ་སྟེ། དཔེར་ན་ཆུ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་བུམ་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་དེ་དག་ཉིད་ལ་སྟོང་པ་ཞེས་ཀུན་ཏུ་རྟོག་གོ །བདག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་རྣམས་མེད་པ་ཉིད་དེ། དཔེར་ན་སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཆོས་དེ་དག་ཉིད། རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བར་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ལ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དངོས་པོ་མེད་པར་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ལ་ནི་བདག་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ མཚན་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་མཚན་མ་ནི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན་འདི་ལྟར་མཚན་མ་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་མེད་པའོ། །སྟོང་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་པ་མེད་པ་ཙམ་ལ། སྟོང་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའི། སྟོང་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཆོས་གཞན་ནི་གང་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ན་ཡང་གཟུགས་རྣམས་མེད་པ་ཙམ་གྱི་ཆེ་བ་ལ་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཆོས་གཞན་ནི་གང་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །འདི་ནི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་རྣམས་དམིགས་སུ་ཡོད་ན་ནི་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། སེར་སྣ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སེར་སྣ་དམིགས་སུ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་སྦྱིན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །འདི་ནི་སྟོབས་བཅུའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་
Chinese
不应执著，因为这样一切法皆无，即是无我。空性与无我二者，虽可说意义无有差别，然就观察的角度而言，则有差别。空是远离他者，譬如因远离水而称瓶为空。同样，因远离自性等自体，故对这些法本身，普遍认为其为空。所谓无我，即是诸法本无，譬如幻化的大象等。对于这些法本身，想要说其远离自性等，则称之为空。想要说“非有”，即事物不存在，则称之为无我。一切法， 因无相之故。所谓相，即是自性，如此无相，故无自性。空性，因无空性之对境故。所谓空性，仅为空性本身无有第二个空性，故称空性为空性。并非有其他名为空性空性的法。大空性，因无对境故。所谓大空性，仅为各处皆无色法之广大，故称大空性。并非有其他名为大空性的法。同样，一切皆可类推。这是自性空性的波罗蜜多，因无有为法与无为法之对境故。假设有为法与无为法之诸法有对境，则彼等之自性便非空性。如此一切法皆空，因此彼等之自性为空性。这是布施的波罗蜜多，因无悭吝之对境故。所谓般若波罗蜜多中无悭吝之对境，此亦为布施之体性。同样，其他亦可类推。这是十力的波罗蜜多，因一切法的一切相皆无对境故。一切法
English
It is not appropriate to be attached, because in that way all dharmas are non-existent, which is selflessness. Although it can be said that emptiness and selflessness have no difference in meaning, they do have differences from the perspective of examination. Emptiness is being apart from others, like a vase being called empty because it is apart from water. Similarly, because they are apart from their own nature and so on, these dharmas themselves are generally considered to be empty. What is called selflessness is that dharmas themselves are non-existent, like an illusory elephant and so on. For those dharmas themselves, wanting to say that they are apart from their own nature and so on, it is called emptiness. Wanting to say "non-existent," that is, things do not exist, it is called selflessness. All dharmas, because they are without characteristics. What is called a characteristic is a nature, so being without characteristics in this way, therefore it is without nature. Emptiness, because there is no object of emptiness. What is called emptiness is only that emptiness itself has no second emptiness, so emptiness is called emptiness. There is no other dharma called emptiness of emptiness. Great emptiness, because there is no object. What is called great emptiness is only the vastness of the absence of forms everywhere, so it is called great emptiness. There is no other dharma called great emptiness. Similarly, everything can be inferred. This is the perfection of the self-nature of emptiness, because there is no object of conditioned and unconditioned dharmas. If conditioned and unconditioned dharmas have objects, then their self-nature would not be emptiness. In this way, all dharmas are empty, so their self-nature is emptiness. This is the perfection of giving, because there is no object of stinginess. What is called the absence of an object of stinginess in the Prajnaparamita is also the nature of giving. Similarly, others can also be inferred. This is the perfection of the ten powers, because all aspects of all dharmas have no object. All dharmas
Tibetan
ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནི་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་ཡེ་ཤེས་བཅུའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ན་དེ་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ་ནི་རྣམ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རྣམ་པ་དེ་དག་དོན་དམ་པར་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་སྟོབས་བཅུའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་རྣམ་པ་རྣམས་མེད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་སྟོབས་བཅུའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཞུམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ གང་ཡང་ཞུམ་པ་མེད་དེ་དེ་བས་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ཞུམ་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་མི་འཇིགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ཡེ་ཤེས་ཆགས་པ་མེད་ཅིང་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཆགས་པ་མེད་པ་དང༌། ཐོགས་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་དེ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལ་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་ཞེས་བྱ་བར་བགྲང་ངོ༌། །འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གསུངས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པའི་ཚིག་གིས་ནི་དེ་བཞིན་དུ་གསུང་བའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་བཞིན་དུ་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ནི་རང་བྱུང་གི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེའི་དབང་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱི་གནོན་པས་རང་བྱུང་གི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བསྔགས་པའི་ཚིག་དང༌། གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུའི་ཚིག་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་ཚིག་རྣམས་ནི་བརྡ་ཕྲད་པར་སླ་བས་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་གཟུགས་ལ་མི་གནས་པ་དེའི་ཚེ་གཟུགས་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་མི་གནས་ཏེ
Chinese
所有这些相，都是知处非处力等十种智慧的行境，如果不是它们的行境，就没有相。如此，这些相在胜义中是不存在的，因此，成为十力之境的相，因为见到诸相不存在，所以是十力的彼岸。了知道之相本身是无畏的缘故，是指菩萨们了知道之相本身，对任何法都没有畏惧，因此，对一切无畏的自性，了知道之相本身，称为无畏的彼岸。在一切处智慧无染且无碍的缘故，是指菩萨的智慧在一切处都是无染且无碍的，因此，称为各别正智的彼岸。从声闻和独觉的一切法中完全超脱的缘故，如此，般若波罗蜜多在声闻等中是没有的，因此，它被认为是佛陀的不共之法。这是如来之彼岸，因为一切佛所说即是如来之体。决定词说，因为如是宣说，故名如来，对于佛所说的一切，如是缘取的般若波罗蜜多，称为如来之彼岸。这是自生之彼岸，因为能自在诸法。如此，一切法都由它自在，因此，自己以威力压服一切法，故名自生之彼岸。帝释天赞叹之词，以及具寿舍利子的言辞，以及世尊随喜之词等，因为容易理解，故如经中所说。在行般若波罗蜜多时，不住于色，那时就是精勤于色，是指菩萨的了知道之相本身的智慧不住于任何法
English
All these aspects are the objects of the ten wisdoms such as the power of knowing what is and what is not, and if they are not the objects of those, there are no aspects. Thus, these aspects do not exist in the ultimate sense, therefore, the aspects that have become the realm of the ten powers, because seeing that the aspects do not exist, it is the perfection beyond the ten powers. Knowing the aspect of the path itself is fearless, which means that the bodhisattvas know the aspect of the path itself, and there is no fear of any dharma, therefore, the nature of being fearless in everything, knowing the aspect of the path itself, is called the perfection beyond fear. Because wisdom is unattached and unobstructed in all places, it means that the wisdom of the bodhisattva is unattached and unobstructed in all places, therefore, it is called the perfection beyond individual correct knowledge. Because it is completely detached from all the dharmas of the hearers and solitary buddhas, thus, the Prajñāpāramitā is not present in the hearers and so on, therefore, it is considered to be the unshared dharma of the Buddha. This is the perfection beyond the Tathāgata, because everything spoken by all the Buddhas is the body of the Tathāgata. The definitive word says, because it is spoken thus, it is called the Tathāgata, for all that is spoken by the Buddha, the Prajñāpāramitā that is taken in this way is called the perfection beyond the Tathāgata. This is the perfection beyond self-origination, because it can freely control all dharmas. Thus, all dharmas are freely controlled by it, therefore, one subdues all dharmas with power, hence it is called the perfection beyond self-origination. The words of praise by Indra, and the words of the Venerable Śāriputra, and the words of the Bhagavan's rejoicing, etc., are easy to understand, so they are as stated in the sutra. When practicing the Prajñāpāramitā, not abiding in form, at that time one is diligent in form, which means that the wisdom of the bodhisattva's knowledge of the aspect of the path itself does not abide in any dharma.