Tibetan
་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་གཉིས་ཚིག་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་གསུངས་ཏེ་སྔར་རྣམ་པར་བརྟགས་རྣམ་པར་དཔྱད་ནས་ཕྱིས་ཚིག་འབྱིན་ཏོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་གཟུགས་མེད་པས་མིང་གི་ཚོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འགྲོ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཆོས་རྣམས་ནི་ཆོས་རྣམས་མི་འཛིན་ཏེ། དེ་བས་ན་མི་འཕྲོགས་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་བྱང་ཞིང་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་བྱང་བས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། འགག་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཟད་པར་སྣང་བའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་སྟེ་སྐྱེ་བ་ཡང་མེད་འགག་པ་ཡང་མེད་པར་སྣང་བའོ། །འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཚེ་འཆི་འཕོ་བ་དང༌། སྐྱེ་བ་དག་ཀུན་བརྟགས་པའི་དབང་གིས་སྣང་གི །དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་འཇིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ། །དེ་ཡང་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་འཇིག་པའོ། །རྨི་ལམ་མཐོང་བ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་མཐོང་བའི་མིའི་རྨི་ ལམ་གྱི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་མི་དམིགས་ཤིང་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དངོས་པོ་མེད་པར་གནས་པའོ། །འདི་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡོད་པར་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡོད་ན་ནི་རྣམ་པར་བྱང་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་ན་འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་མེད། རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡང་མེད་དོ། །འདི་ནི་གནས་མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་གང་ན་ཡང་གནས་པར་མི་དམིགས་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་ནོར་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་
Chinese
名为“是”者，乃是分别和伺察二者，是语言显现的作用，因此如是说，以前先分别伺察，后来才发出语言，因为有这样的说法。感受、认识、造作和意识之蕴，因为没有所缘的缘故。名为“是”者，是因为它们无色，是名之集合的自性之故。一切法没有行走的缘故。名为“是”者，是一切法远离行走的缘故。一切法不可执取的缘故。名为“是”者，法并非执取法，因此是不可夺取的。一切法极其清净且灭尽的缘故。名为“是”者，是一切法极其清净，以无生和无灭的自性而显现为灭尽。一切法无生和无灭的缘故。名为“是”者，是一切法是空性，显现为无生也无灭。死亡和出生没有所缘的缘故。名为“是”者，是说那时死亡和出生等，是依于遍计所显现的，要知道在胜义谛中并非如此。一切法自性上没有坏灭的缘故。名为“是”者，是说如此一切法的自性是真如，而真如也是不变的，因此不会坏灭。梦中所见没有所缘的缘故。名为“是”者，是说梦中所见的梦中之人的梦中之物，是不可缘且不存在的，同样一切法也安住于无实有之中。这是没有完全清净的波罗蜜多，因为不缘取遍一切的烦恼是存在的缘故。名为“是”者，如果遍一切的烦恼存在，就会变成完全清净和完全清白，如此一切法自性上是完全清白的，因此也没有遍一切的烦恼，也没有完全清净。这是没有安住的波罗蜜多，因为一切法没有所缘的缘故。名为“是”者，因为一切法没有所缘，因此在任何地方也不缘取安住。一切法不颠倒，在如是真如中现证圆满菩提的缘故。名为“是”者
English
That which is called "is" is the manifestation of speech through the two, namely, discrimination and analysis. Therefore, it is said as such, because it is said that one first discriminates and analyzes, and then utters words. The aggregates of feeling, perception, formation, and consciousness are without an object of focus. That which is called "is" is because they are formless and are the very nature of the collection of names. All phenomena are without going. That which is called "is" is because all phenomena are free from going. All phenomena are ungraspable. That which is called "is" means that phenomena do not grasp phenomena; therefore, they are unseizable. All phenomena are utterly purified and exhausted. That which is called "is" means that all phenomena are utterly purified and appear to be exhausted by their very nature of being unborn and unceasing. All phenomena are unborn and unceasing. That which is called "is" means that all phenomena are empty, appearing as neither being born nor ceasing. Death and rebirth are without an object of focus. That which is called "is" means that at that time, death and rebirth appear due to conceptual imputation, but it is to be known that in ultimate truth, it is not so. All phenomena are not destroyed by their very nature. That which is called "is" means that the very nature of all phenomena is suchness, and since it is unchanging, it is indestructible. Seeing in dreams is without an object of focus. That which is called "is" means that whatever object of a dream person's dream is seen in a dream is unfocused and nonexistent; similarly, all phenomena abide in non-substantiality. This is the perfection that is not completely purified, because it does not focus on the existence of all-pervasive defilements. That which is called "is" means that if all-pervasive defilements existed, they would become completely purified and utterly cleansed. Thus, all phenomena are utterly pure by their very nature; therefore, there are neither all-pervasive defilements nor complete purification. This is the perfection that does not abide, because all phenomena are without an object of focus. That which is called "is" means that because all phenomena are without an object of focus, one does not focus on abiding anywhere. All phenomena are not mistaken, and one attains perfect complete enlightenment in suchness. That which is called "is"
Tibetan
ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མ་ནོར་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་མ་ནོར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཞི་བའོ་ཞེས་ཤེས་རབ་ཉེ་བར་གནས་སོ། །འདོད་ཆགས་ཀྱི་མཚན་མ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆགས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོའི་མཚན་མ་མེད་པའོ། །ཞེ་སྡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞེ་སྡང་གི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་མཚན་མ་མེད་པའོ། །འདི་ནི་ཚད་མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཚད་མའི་དབང་གིས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་ཡིན་ན་འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚད་ཀུན་དུ་འབྱུང་བའི་གཞི་མི་མཐོང་སྟེ་དེ་བས་ན་ཚད་མེད་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་འདྲེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཚད་མ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞལ་བྱ་ཡོད་ན་ཚད་མ་ཡང་ཡོད་ན་གཞལ་བྱ་ཡང་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚད་མ་མི་དམིགས་ཤིང་མེད་པས་དེ་བས་ན་གཞལ་བྱ་མེད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་ཆགས་པ་མེད་པའོ། །འདི་ནི་མི་རྟག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་འཇིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་མི་འཇིག་པ་སྟེ་དེ་བས་ན་མེད་དོ། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་སྟེ་མེད་པའི་དོན་ནི་མི་རྟག་པའི་དོན་ཏོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལྷག་པར་ཞེན་པར་བྱ་བའི་འོས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལྷག་པར་ཞེན་པར་བྱ་བའམ། གནས་པར་བྱ་བའམ། ཉེ་བར་སྤྱད་པར་བྱ་བའི་འོས་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་བས་ན་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །འདི་ནི་སྟོང་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གཟུགས་སུ་རུང་བ་དང༌། མྱོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཆོས་དེ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་དེས་སྟོང་ངོ༌། །འདི་ནི་བདག་མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་མངོན་པར་
Chinese
是诸法皆是不错乱之如实性之体性，为了不错乱之体性现前，诸法寂静，如是慧近住。说“以无贪欲之相故”者，谓无可贪著之事物之相。说“以无嗔恚故”者，谓无嗔恚之因之相。此是无量之波罗蜜多，说“以诸法皆无生起故”者，谓若诸法是由量所生起，则如是此般若波罗蜜多，不见诸法之量普生之基，故是无量。说“以诸法皆无杂染故”者，谓诸法皆寂静故。说“以诸法皆无量可得故”者，谓若有可量，则亦有量，若有可量，则亦有可得，如是诸法之量不可得，亦无，故是无可量。说“以诸法如虚空无成故”者，谓 诸法如虚空般无成。此是无常之波罗蜜多，说“以诸法皆无坏灭故”者，谓如是诸法如兔角等般，以无生故，无坏灭，故是无。以非有故，是无常，谓无之义即是无常之义故。说“以诸法皆非应极执著故”者，谓如是诸法皆非应极执著，或应住，或应近行，故是痛苦。此是空性之波罗蜜多，说“以诸法皆无自性可得故”者，谓诸法之自性，可为色等，感受等之自性为何，彼非真实有，故彼等法以自性空。此是无我之波罗蜜多，说“以诸法皆无现前执著故”者，谓如是色等诸法皆无。是故彼等现前
English
It is because all dharmas are the nature of reality that is not mistaken, and in order to manifest the nature that is not mistaken, all dharmas are peaceful, thus wisdom dwells closely. Saying "because there is no characteristic of desire" means that there is no characteristic of an object to be desired. Saying "because there is no hatred" means that there is no characteristic that is the cause of hatred. This is the paramita of immeasurability, saying "because all dharmas have no arising" means that if all dharmas are aroused by measurement, then this Prajnaparamita does not see the basis of the universal arising of the measure of all dharmas, therefore it is immeasurable. Saying "because all dharmas are unmixed" means that all dharmas are isolated. Saying "because all dharmas have no measure to be found" means that if there is something to be measured, then there is also a measure, and if there is something to be measured, then there is also something to be found, thus the measure of all dharmas is not found and does not exist, therefore there is nothing to be measured. Saying "because all dharmas are unformed like the sky" means that all dharmas are unformed like the sky. This is the paramita of impermanence, saying "because all dharmas have no destruction" means that all dharmas, like rabbit horns and so on, are not destroyed because they are not born, therefore they are non-existent. Because it is non-existent, it is impermanent, meaning that the meaning of non-existence is the meaning of impermanence. Saying "because all dharmas are not worthy of being excessively attached to" means that all dharmas are not worthy of being excessively attached to, or should be dwelt in, or should be closely practiced, therefore it is suffering. This is the paramita of emptiness, saying "because all dharmas have no self-nature to be found" means that the self-nature of dharmas, which can be form, etc., what is the self-nature of feeling, etc., that is not truly existent, therefore those dharmas are empty of that self-nature. This is the paramita of non-self, saying "because all dharmas have no manifest attachment" means that all dharmas such as form are non-existent. Therefore, they are manifestly