Tibetan
་སུ་གྲུབ་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་དོ། །སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པ་གཉིས་ཀྱང་རྒྱུན་གྱི་དབང་གིས་མེད་དོ། །སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་ཡང་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་གཉིས་མེད་དོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པས་དམིགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་སེམས་ཤིང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེས་གང་གི་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་དེའི་ཚེ་ཆོས་གང་ཡང་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཚེ་ནི་ཆོས་གང་ཡང་མེད་དོ། །ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གྲངས་སུ་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་རྩོལ་བ་མེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱང་ཐོབ་པར་མི་བྱེད། དམིགས་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་གནས་སྐབས་ན་དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱང་གཞན་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་མི་དམིགས་སོ། །ཀཽ་ཤི་ཀ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་མིང་ཇི་ལྟ་བ་དང་མཚན་མ་ཇི་ལྟ་བ་དང༌། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆོས་གང་ཡང་མིང་དང་མཚན་མ་དང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པས་མི་འཛིན་ཏོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་མིང་དེ་ཡང་མཚན་མ་དེ་དང༌། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དེས་དམིགས་སུ་མེད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པར་བགྱིད་པ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པས་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པར་བྱེད་ཅེས་ཞུས་པའོ། །ཅི་ནས་ཀྱང་མི་དམིགས་པ་དང་མི་ལེན་པ་དང་མི་གནས་པ་དང་མི་འདོར་བ་དང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་དང༌། མི་འཛིན་པ་དང༌། མི་གཏོང་བ་དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་མེད་དེ་ཆོས་གང་ཡང་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཚེ་ཤེས་རབ་འདི་དམིགས་པར་བྱ་བ་དང༌། དམིགས་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་མཉམ་པས་མཉམ་པར་གྱུར་པ་ན་ཆོས་གང་ཡང་བདག་གིས་གཟུང་བར་བྱ་བར་མི་དམིགས་པ་དང༌། བདག་རང་འཛིན་པ་པོའི་བདག་ཉིད་དུ་མི་ལེན་པ
Chinese
在成就的时刻，遍计所执的色法不会显现。生和灭两种，也因常有的力量而消失。每一刹那，生起和坏灭两种都不存在。所有相都没有生，因此没有所缘，这样思惟和作意时，当修习般若波罗蜜多时，不会获得任何法，因为那时没有任何法。被称为进入般若波罗蜜多的行列，是指超越一切法无自性的彼岸，无分别、无勤作，这被称为般若波罗蜜多。般若波罗蜜多也不会获得一切相智，不会作为所缘，这是指在法身的境界中，般若波罗蜜多即是一切相智，但不会执著一切相智是另一回事，般若波罗蜜多又是另一回事。憍尸迦，般若波罗蜜多不会像名字、相和显现那样获得，这是指法性无分别，般若波罗蜜多不会以名字、相和显现来执取任何法。因此，一切相智也不会以那个名字、那个相和那个显现作为所缘。世尊，那么应该如何获得呢？般若波罗蜜多会获得一切相智，这是世俗谛的说法，所以问如何获得。无论如何，不缘、不取、不住、不舍、无执著、不执取、不舍弃，这样般若波罗蜜多不会获得一切相智，也不会获得任何法，这是指当智慧与所缘和能缘的事物平等时，不会缘到任何法是我所要执取的，也不会取自己作为能执取者的自性。
English
At the time of accomplishment, the appearance of the form of what is completely imputed does not occur. Birth and cessation, both, also disappear due to the power of continuity. In each moment, arising and destruction, both, do not exist. Since all aspects are without birth, there is no object of focus, thinking and attending to it in this way, when practicing the Perfection of Wisdom, one does not obtain any dharma, because at that time there is no dharma at all. Being called entering the ranks of the Perfection of Wisdom means having crossed to the other shore of the absence of inherent existence of all dharmas, non-conceptual, without effort, this is called the Perfection of Wisdom. The Perfection of Wisdom also does not obtain all-aspect omniscience, it does not make it an object of focus, this means that in the state of the Dharmakaya, that very Perfection of Wisdom is called all-aspect omniscience, but one does not fixate on all-aspect omniscience as something else, and the Perfection of Wisdom as something else. Kausika, the Perfection of Wisdom does not obtain as name, as sign, and as manifestation, this means the non-conceptual nature of reality, the Perfection of Wisdom does not grasp any dharma with name, sign, and manifestation. Therefore, all-aspect omniscience is also not an object of focus with that name, that sign, and that manifestation. Blessed One, then how should it be obtained? The Perfection of Wisdom obtains all-aspect omniscience, this is a conventional expression, so he asked how it is obtained. In any way, without focusing, without taking, without abiding, without abandoning, without attachment, without grasping, without relinquishing, in that way the Perfection of Wisdom does not obtain all-aspect omniscience, and does not obtain any dharma, this means that when this wisdom is equalized by the equality of the object to be focused on and the object that focuses, one does not focus on any dharma as something to be grasped by me, and one does not take oneself as the nature of the grasper.
Tibetan
་དང༌། མིག་ལ་སོགས་པ་ལྟར་གནས་ཀྱི་དངོས་པོར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དོར་བར་བྱ་བ་གང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་ དང༌། འདི་ནི་བདེན་པའོ་ཞེས་བདེན་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་དང༌། གཟུང་བ་དང་སྦྱར་བར་བྱ་བ་དཀར་པོ་དང་ནག་པོའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་ཡང་མ་མཐོང་བས་མི་འཛིན་མི་གཏོང་བ་དེའི་ཚེ་བདག་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་གནས་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་ཅེས་ཀྱང་བཤད། གང་ཡང་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་ཅེས་ཀྱང་བཤད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ངོ་མཚར་ཆེའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པས་མི་སྐྱེ་བ་དང༌། མི་འགག་པ་དང༌། མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་དང༌། མི་དམིགས་པ་དང༌། འཇིག་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་གནས་སྐབས་དེ་ན་མི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་མིང་གིས་བརྗོད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པར་བགྱིད་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པར་མི་བགྱིད་པའོ་ཞེས་དེ་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས་སུ་གྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་གཉི་གར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་བཤད་དོ། །གཟུགས་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་དངོས་པོ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡིད་ཆེས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །རབ་འབྱོར་གཟུགས་མི་དམིགས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་ཏེ། མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གཟུགས་ཆེ་བར་མི་བགྱིད་ཆུང་བར་མི་བགྱིད་ཅེས་བྱ་བ་ན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཆེ་བར་མི་བྱེད་ལ། ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་ཀྱང་ཆུང་བར་ཡང་མི་བྱེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་འདུ་ཤེས་སུ་གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ སྤྱོད་པ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འགའ་ཞིག་བྱེད་ན་ནི་དེ་ལྟར་གྱུར་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་དེ
Chinese
，以及像眼睛等一樣，對於安住之事物也不如實隨見，以及對於應當捨棄的煩惱之分別也不如實隨見，以及對於「此是真實」之真實自性也絲毫沒有顯著執著，以及對於應當執取和應當結合的白黑方面也不見，因此不取不捨之時，由於自性安住於一切種智之體性，因此也說能獲得一切種智。也說什麼也不獲得。世尊，此般若波羅蜜多甚為稀有啊！這是因為其一切法皆無，故不生，不滅，不顯現聚集，不緣，不變壞，因此在那種情況下以不生等之名詞稱呼。般若波羅蜜多是成辦一切法者。般若波羅蜜多是不成辦一切法者，如是成為如是之作意，這是因為對於事物和非事物二者進行分別，故如是說。不信受色，這是說信受且通達色為非事物之自性之同義詞。同樣，其餘也應當類推。善現，由於不緣色，故不信受般若波羅蜜多，這是說由於通達色等一切法皆為非事物之體性，故信受般若波羅蜜多，成為現證之同義詞。不作色大，不作色小，這是說不作圓成實之法性之色大，也不作遍計之色小。同樣，一切都應當類推。世尊，如是成為作意之菩薩摩訶薩並非是般若波羅蜜多之行境，這是說如果作某種般若波羅蜜多，則如是成為，則不作此般若波羅蜜多，這是說。
English
, and like the eyes, one does not truly see the things that abide, and one does not truly see the discriminations of afflictions that should be abandoned, and one does not have any manifest attachment to the nature of truth, saying "this is true," and one does not see the white and black aspects that should be grasped and joined, therefore, at the time of not grasping and not abandoning, because the self abides in the essence of all-knowingness, it is also said that one obtains all-knowingness. It is also said that one does not obtain anything. World-Honored One, this Prajnaparamita is very rare! This is because all its dharmas are non-existent, therefore it does not arise, does not cease, does not manifestly gather, does not focus, and does not become destroyed, therefore in that state it is called by names such as non-arising. Prajnaparamita is that which accomplishes all dharmas. Prajnaparamita is that which does not accomplish all dharmas, thus becoming such an intention, this is because it discriminates between things and non-things, therefore it is said thus. Not believing in form, this is a synonym for believing and understanding that form is the nature of non-things. Similarly, others should also be inferred. Subhuti, because of not focusing on form, one does not believe in Prajnaparamita, this is a synonym for believing in Prajnaparamita and becoming manifest, because one understands that all dharmas such as form are the essence of non-things. Not making form large, not making form small, this is to say that one does not make the form of the nature of the perfectly established large, nor does one make the form of the imputed small. Similarly, everything should be inferred. World-Honored One, the Bodhisattva Mahasattva who has become such an intention is not the object of practice of Prajnaparamita, this is to say that if one practices some Prajnaparamita, then it becomes so, then one does not practice this Prajnaparamita, this is to say.
Tibetan
་སྐད་བརྗོད་དུ་རུང་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་ཏེ་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པས་དེའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཟུགས་ཆེ་བར་མི་བྱེད་ཆུང་བར་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་བརྗོད་པར་མི་རིགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གནས་པས་དེ་ལ་གང་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་གྲངས་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། སེམས་ཅན་སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་མཚན་ཉིད་མེད་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། མཐོང་པ་པོ་སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །གཟུགས་སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་མ་མཆིས་པ་ནི་རྟོགས་པ་མེད་པའོ། །སེམས་ཅན་སྟོབས་དང་མི་ལྡན་པའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉམ་ཆུང་བའམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་མེད་པའོ། །ཆོས་བླུན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་རྣམས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་བདག་ཉིད་ཆེ་ཞིང་རྒྱ་ཆེ་བ་ཐོས་ནས་གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུ་དད་པ་སྐྱེས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཞུ་བ་རྣམ་པ་བཞི་བརྩམས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་དུས་ཀྱི་ཚད་ དང༌། བསྙེན་བཀུར་བྱས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚད་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྤྱད་པའི་དུས་ཀྱི་ཚད་དོ། །སྐབས་དེ་ཉིད་དུ་དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བའི་གཏམ་གྱི་སྐབས་དབྱེའོ། །དེ་ནས་ཡང་སྐབས་དེ་ཉིད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མོས་པར་དཀའ་བའི་སྐབས་ཕྱེའོ། །དེ་ནས་ཡང་མོས་པར་དཀའ་བ་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་དེ་ལྟར་མོས་པར་དཀའ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ཇི་ཙམ་དུ་ཟབ་པ་
Chinese
如果可以说的话，因为般若波罗蜜多是超越一切分别念而不作任何事的，因此般若波罗蜜多不应说成是大或小等等。世尊，像这样，那不是般若波罗蜜多的同类因，这是因为一切法以自性如其自性而住，因此没有任何是般若波罗蜜多的同类因，这是它的同义词。般若波罗蜜多也像色等一样，以十二种方式显示，为了众生无生，也就是说，以众生无生的特征，般若波罗蜜多也应被视为无特征。其中，从为了众生无生起，到为了见者无生起之间，是指对补特伽罗无我的观点。从为了色无生起，到为了佛法无生起之间，是指对法无我的观点。没有现证圆满菩提是指没有证悟。为了众生没有力量，是指软弱或没有智慧的力量。因为法是愚痴的自性，这是因为诸法是无实体的自性，这是它的同义词。如此听闻般若波罗蜜多是伟大而广大的，具寿舍利子生起信心，为了菩萨们创作了四种请求：菩萨的死殁和出生，以及入定的时间尺度，以及承侍的如来的时间尺度，以及修行波罗蜜多的时间尺度。在那个时候，区分了舍弃正法的谈论的章节。然后，又在那个时候，区分了难以信受般若波罗蜜多的章节。然后，为了显示难以信受，世尊，如此难以信受的般若波罗蜜多有多深？
English
If it is permissible to speak, since the Prajnaparamita is beyond all conceptualizations and does nothing, therefore it is not appropriate to say that the Prajnaparamita is large or small, etc. Blessed One, like this, that is not a similar cause of the Prajnaparamita, because all dharmas abide in their own nature as it is, therefore nothing is a similar cause of the Prajnaparamita, that is its synonym. The Prajnaparamita is also shown in twelve ways like form, etc., for the sake of beings' non-arising, that is, with the characteristic of beings' non-arising, the Prajnaparamita should also be seen as without characteristics. Among them, from 'for the sake of beings' non-arising' to 'for the sake of the seer's non-arising' is referring to the view of the selflessness of the person. From 'for the sake of form's non-arising' to 'for the sake of the Buddha's dharma's non-arising' is referring to the view of the selflessness of phenomena. Non-manifestly complete enlightenment is the absence of realization. 'For the sake of beings' lack of strength' means being weak or lacking the power of wisdom. 'Because the dharma is of the nature of foolishness' means that all dharmas are of the nature of non-entity, that is its synonym. Having heard that the Prajnaparamita is great and vast, the venerable Shariputra generated faith and composed four requests for the sake of the Bodhisattvas: the death and birth of the Bodhisattvas, and the measure of the time of entering into meditative absorption, and the measure of the Tathagatas who have been attended to, and the measure of the time of practicing the Paramitas. At that very moment, the chapter on the talk of abandoning the sacred Dharma was distinguished. Then again, at that very moment, the chapter on the difficulty of having faith in the Prajnaparamita was distinguished. Then again, in order to show the difficulty of having faith, Blessed One, how profound is that Prajnaparamita which is so difficult to have faith in?