Tibetan
དམིགས་པ་དང་བཅས་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཅིག་གི་མི་དམིགས་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྷག་པར་ཆེ་བ་བསྟན་པའི་འགྲེས་སོ། །མི་ལེན་མི་གཏོང༌། མི་རློམ་མི་བརྙས་ཤིང་དམིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་དེ་རྣམས་དང་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་དམན་པ་དང་ལྷག་པ་མེད་པའི་དོན་གྱི་དབང་གིས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང༌། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང༌། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དེ་དག་དང༌། དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་དང༌། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཀྱང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་གཅིག་པའོ། །དེ་ནས་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་མཚུངས་ཏེ། དེ་དང་མཚུངས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དབེན་པའི་ཕྱིར་སྔོན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཚེ་མ་བཅིངས་མ་གྲོལ་བའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་སྔར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང༌། ཕྱིས་རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བའི་ཕྱིར་སྔར་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་འབྱུང་བ་མེད་དོ། །ཕྱིས་འགག་པ་མེད་ཅིང་འཕོ་བ་མེད་པ་དང་ འཇིག་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་བཅིངས་པ་དང་གྲོལ་བ་མེད་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་དང་འབྱུང་བ་དང་འགག་པ་མེད་པ་དང༌། འཕོ་བ་དང་འཇིག་པ་མེད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་མོ་ཞེས་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ནི་གཉིས་པའོ། །དེ་ནས་ཡང་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་དང༌། དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གིས་བསོད་ནམས་བསགས་པས་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྤྱད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་བསོད་ནམས་ཆེ་བར་བསྟན་པའི་འགྲེས་ཏེ། འདི་དག་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་འགྲེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོད་པ་དང་བཀླགས་པ་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་བསྔོས་པའི་བསོད་ནམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐོས་
Chinese
这是对以下内容的解释：通过有执著的完全回向所积累的功德之聚，不如一位菩萨通过无执著的完全回向所积累的功德之聚更为殊胜。不取不舍，不骄不慢，也不是执著，这意味着那些佛陀和善根，在如是性中，以无有减少和增多的意义，被显示为平等性。同样，由于没有生、灭、染污、清净等等，如同佛陀们、声闻、独觉、菩萨们、各个凡夫、善根以及回向之心也安住于如是性等等，我也同样随喜，这是第一种随喜。然后，一切法在解脱上是相同的，因为与此相同，所以一切法都是平等的。一切法在自性上是空性的，因此在先前作为凡夫时，没有束缚也没有解脱。一切法在自性上是清净的，因此先前没有染污，后来也没有清净。一切法从最初就是寂静的，因此先前没有因和缘的支配而生起。由于没有自性，所以没有产生。后来没有灭尽，也没有变迁和 坏灭。这样，由于没有束缚和解脱，没有染污，没有清净，没有生起和产生，没有灭尽，没有变迁和坏灭，所以一切法都是平等的，这样分别观察并随喜是第二种。然后，又以一切安乐的资具供养十方一切诸佛，并通过有执著的六度积累功德，不如通过无执著的方式行持六度所积累的功德之聚，完全回向的功德更为殊胜的解释，这些是随喜的解释。因此，听闻对般若波罗蜜多的供养、读诵、布施等等的随喜以及完全回向的广大功德。
English
This is an explanation of the following: The accumulation of merit from a complete dedication with attachment is not as superior as the accumulation of merit from a complete dedication without attachment by a single Bodhisattva. Not taking, not giving up, not being arrogant, not being humble, and also not being attached, which means that those Buddhas and roots of virtue, in suchness, are shown to be equal in terms of the meaning of having no decrease or increase. Similarly, since there is no birth, cessation, defilement, purification, etc., just as the Buddhas, Hearers, Solitary Buddhas, Bodhisattvas, individual ordinary beings, roots of virtue, and even the mind of dedication abide in suchness, etc., I also rejoice accordingly, this is the first rejoicing. Then, all dharmas are equal in liberation, and because they are the same, all dharmas are equal. All dharmas are empty in their own nature, therefore, when previously as ordinary beings, there was no bondage and no liberation. All dharmas are completely pure in their own nature, therefore, there was no defilement before, and no purification later. All dharmas are peaceful from the beginning, therefore, previously there was no arising due to the power of cause and condition. Since there is no self-nature, there is no arising. Later, there is no cessation, and no change or destruction. Thus, since there is no bondage and liberation, no defilement, no purification, no arising and production, no cessation, no change and destruction, all dharmas are equal, thus separately observing and rejoicing is the second. Then, again, offering all the Buddhas of the ten directions with all the means of happiness, and accumulating merit through the six perfections with attachment, the explanation of how the merit of completely dedicating the accumulation of merit from practicing the six perfections in a non-attached manner is more superior, these are the explanations of rejoicing. Therefore, hearing the rejoicing of offerings, recitations, generosity, etc., of the Prajnaparamita and the vast merit of complete dedication.
Tibetan
ནས་གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུ་དད་པ་སྐྱེས་ཏེ་འཁོར་གཞན་རྣམས་དད་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་སླད་དུ་སྣང་བར་བགྱིད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་བཅུ་བདུན་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་བསྟོད་པ་ལ་བརྩམས་སོ། །ལན་གསུམ་དུ་བཟླས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྐོར་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས་ཏེ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྐོར་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་འདི་ནི་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས་ནས་བསྐོར་བ་སྟེ། འདི་ནི་བདེན་པ་བཞིའོ་ཞེས་བྱ་བར་བདེན་པ་བཞིའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་ཚིག་ནི་གཅིག་གོ །བདེན་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་དང༌། བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ལེའུ་ཚིག་ནི་བསྐོར་བ་གཉིས་སོ། །བདེན་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་ཉིད་བདག་གིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་སོ། །སྤངས་སོ། །མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །བསྒོམས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ལེའུ་ཚིག་ནི་བསྐོར་བ་གསུམ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས་ཏེ་བསྐོར་བའོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ བདེན་པ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་ལ་ཡང་ཀུན་འབྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། སྤང་བར་བྱ་བ་དང་སྤངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །འགོག་པའི་བདེན་པ་ལ་ཡང་འགོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་དང༌། མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་ཡང་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང༌། བསྒོམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཇི་ལྟར་གནས་པར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པའི་ཐབས་སྔར་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་དྲིས་ཟིན་ལ། བཤད་ཀྱང་ཟིན་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པའི་ཐབས་དྲིས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འདིར་ནི་ཇི་ལྟར་གནས་པར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་གུས་ཤིང་འཇར་བས་གནས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་སྟོན་པ། སྟོན་པ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་མེད་པར་བརྟགས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །ཤཱ་རིའི་བུས་དྲིས་པ་འདི་ཅི་ལས་བྱུང་གླེང་གཞི་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དགོས་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་མ་མགུ་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། དེ་བས་ཤཱ་རིའི་བུས་འོག་ནས་ཀཽ་ཤི་ཀ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དེ་གཙོ་བོ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དབང་གིས་གྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་འདི་ལ་རབ་ཏུ་གུས་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བས་སོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་རྣམས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཡོངས་སུ་བཟུང་ན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མིང་མི་འཐོབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་དག་གཅིག་ལ་གཅིག་གནས་ཤིང་གཅིག་གི་རྒྱུ་གཅིག་ཡིན་པར་སྔར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨོས་སོ། །དེ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ་ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་དག་ལས་གཅིག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་ཡང་དྲུག་ཅར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བས། ཕན་ཚུན་གཅིག་གི་རྒྱུར་གཅིག་འགྱུར་བ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྟར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་པར་སྟོན་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའི་རྣམ་པ་དྲིས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་དྲིས་པའོ། །གཟུགས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་གཟུགས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞུས་པ་གཉིས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་གང་གིས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་རིགས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཤཱ་རིའི་བུ་གཟུགས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། འགག་པ་མེད་པ་དང་འབྱུང་བ་མེད་པ་དང༌། འཇིག་པ་མེད་པ་དང༌། དམིགས་པ་མེད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས
Chinese
于是，具寿舍利子生起信心，为了使其他眷属生起信心，说道：“世尊，般若波罗蜜多是为了极度清净而显现的。”等等，以十七个词语开始了对般若波罗蜜多的赞颂。三次念诵，转了十二种法轮，这是世尊三次念诵四圣谛的法轮，转了十二种。其中，这是三次念诵后转的，即“这是四圣谛”，四圣谛的自性章节是一个。四圣谛本身需要完全了解、断除、现证和修习的章节是两次转法轮。四圣谛本身我已完全了解、已断除、已现证、已修习的章节是三次转法轮。这些是三次念诵后转的。其中，对于痛苦的 真谛，痛苦的自性、需要完全了解和已经完全了解是三种。对于集谛，集的自性、需要断除和已经断除也是三种。对于灭谛，灭的自性、需要现证和已经现证也是三种。对于道谛，道的自性、需要修习和已经修习也是三种，这样就是十二种。世尊，如何安住于般若波罗蜜多？关于安住于般若波罗蜜多的方法，以前帝释天已经问过，也已经回答过了，所以不是问安住于般若波罗蜜多的方法，而是问如何恭敬谨慎地安住。般若波罗蜜多本身就是导师，导师本身就是般若波罗蜜多，这是为了行持佛的事业，而无差别地进行观察和指示。舍利子
English
Then, the venerable Śāriputra, having generated faith, and for the sake of generating faith in other retinues, said, "Bhagavan, the Perfection of Wisdom appears for the sake of utmost purity," and so forth, with seventeen words, began to praise this Perfection of Wisdom. Reciting three times, the Dharma wheel was turned in twelve aspects, which means the Bhagavan recited the Dharma wheel of the Four Noble Truths three times, turning it in twelve aspects. Among them, this is turned after being recited three times, that is, "These are the Four Noble Truths," the chapter on the nature of the Four Noble Truths is one. The chapters on the Four Noble Truths themselves that need to be fully understood, abandoned, realized, and cultivated are two turns of the Dharma wheel. The chapters on the Four Noble Truths themselves that I have fully understood, abandoned, realized, and cultivated are three turns of the Dharma wheel. These are turned after being recited three times. Among them, for the truth of suffering, the nature of suffering, the need to fully understand, and having fully understood are three aspects. For the truth of origin, the nature of origin, the need to abandon, and having abandoned are also three aspects. For the truth of cessation, the nature of cessation, the need to realize, and having realized are also three aspects. For the truth of the path, the nature of the path, the need to cultivate, and having cultivated are also three aspects, thus there are twelve aspects. Bhagavan, how should one abide in the Perfection of Wisdom? Regarding the method of abiding in the Perfection of Wisdom, Indra had already asked before, and it had already been answered, so it is not asking about the method of abiding in the Perfection of Wisdom, but rather asking how to abide with reverence and caution. The Perfection of Wisdom itself is the teacher, and the teacher itself is the Perfection of Wisdom, this is taught by considering them to be non-different for the sake of performing the deeds of the Buddha. Śāriputra
Chinese
那么，这个书写是从何而来，讨论的基础是什么呢？是因为不满足于仅仅是需要，而产生了分别念。因此，舍利子从下面开始说“ कौशिका (kauśika， कौशिका，憍尸迦： कौशिका)般若波罗蜜多所摄持的那些”等等，表明般若波罗蜜多是主要的。其他所有的波罗蜜多，即使成为了无上圆满菩提之因，也是由于般若波罗蜜多的力量所致。因此，应当对此极度恭敬，这就是所要表达的。 “将所有这些回向于一切种智”等，是随喜之意。 “如果五种波罗蜜多被布施波罗蜜多所摄持，就不能获得波罗蜜多的名称”等，是因为之前已经表明六波罗蜜多相互依存，互为因果，所以才这样说。 “那不是那样的， कौशिका (kauśika， कौशिका，憍尸迦： कौशिका)那不是那样的”等，意思是说，在圆满其中一种波罗蜜多时，六种波罗蜜多也会同时圆满。它们只是相互成为因果而已。但并不能像般若波罗蜜多那样，以一切的自性，在一切方面都成为因。 世尊，我们应该如何现证般若波罗蜜多？这里所问的也不是现证般若波罗蜜多的方式，而是询问现证般若波罗蜜多的结果。 “因为色不存在现证”等，是说色没有实体的同义词。 世尊，既然色不存在现证，那么我们应该如何现证般若波罗蜜多呢？这是第二个提问，意思是说，以何种方式现证般若波罗蜜多，才能认为色等不存在呢？ 舍利子，应以色不存在现证、无生、无灭、无出、无坏、无所缘来现证般若波罗蜜多，这就是全部。
English
So, where does this writing come from, and what is the basis of the discussion? It is because of not being satisfied with just the need, but giving rise to conceptual thoughts. Therefore, Shariputra, starting from below, says "those who are upheld by the Prajñāpāramitā of Kauśika (कौशिका, Kauśika, Kauśika)" and so on, indicating that Prajñāpāramitā is the main one. All other pāramitās, even if they become the cause of unsurpassed perfect enlightenment, are due to the power of Prajñāpāramitā. Therefore, one should be extremely respectful of this, which is what is being expressed. "Dedicate all of these to omniscience" and so on, is the meaning of rejoicing. "If the five pāramitās are upheld by the pāramitā of generosity, then one cannot obtain the name of pāramitā" and so on, is said because it has been previously shown that the six pāramitās are interdependent and mutually causal. "That is not so, Kauśika (कौशिका, Kauśika, Kauśika), that is not so" and so on, means that when one of the six pāramitās is perfected, all six pāramitās will also be perfected simultaneously. They are only mutually causal. But it is not like Prajñāpāramitā, which, with the nature of everything, becomes the cause in all aspects. World-Honored One, how should we realize Prajñāpāramitā? Here, the question is not about the way to realize Prajñāpāramitā, but about the result of realizing Prajñāpāramitā. "Because form does not exist for realization" and so on, is a synonym for saying that form has no substance. World-Honored One, since form does not exist for realization, how should we realize Prajñāpāramitā? This is the second question, meaning, in what way should we realize Prajñāpāramitā so that it can be considered that form and so on do not exist? Shariputra, one should realize Prajñāpāramitā by form not existing for realization, being unborn, unceasing, unarising, undestroying, and without an object of focus, that is all.