Tibetan
ར་སྟོན་ཏོ། །དེའི་གཏན་ཚིགས་སུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་སྔོན་མ་བྱུང་བ་གློ་བུར་ལ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །གནས་པ་ནི་མི་འགྱུར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་འགག་པ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་སྔོན་མ་བྱུང་བ་བླང་བ་མེད་དོ། །འགག་པ་མེད་པས་བཟུང་བ་ལས་དོར་བ་མེད་དོ། །གཟུང་བར་བྱ་བ་མེད་པས་སྔོན་མ་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་དོ། །དོར་བར་བྱ་བ་མེད་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་དོ། །རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་པས་འཕེལ་བ་མེད་དོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པས་འགྲིབ་པ་མེད་དོ། །བཙུན་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་བཙལ་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ལས་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲིས་སོ། །རབ་འབྱོར་གྱི་ལེའུ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་འབྲིང་དུ་བཤད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་རབ་འབྱོར་གྱི་ལེའུ་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་བྱུང་བའི་ཕྱིར། དེ་བཤད་པ་ཡང་དེ་ནི་དེ་ལས་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཆོས་ཟབ་མོ་བཤད་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ན་རབ་འབྱོར་སྨོས་པ་ལྷའི་དབང་པོས་མ་བཟོད་ནས་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་བཤད་པའི་སྐབས་ ཕྱེ་བ་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་སམ། དེ་ཁྱོད་ཀྱི་མཐུའམ་ཞེས་དྲིས་སོ། །དེ་སྐད་སྨྲས་པ་དང༌། གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱིས། དང་པོར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་འདི་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཡིན་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་པ་དག་ཆོས་འཆད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། དེ་ནས་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་དེ་ཡང་མ་བཟོད་ནས། བཙུན་པ་རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བྱིན་གྱི་རླབས་མེད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་དུ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཐུའོ། །འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་སོ་ཞེས་སྨྲ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་གནས་བརྟན་གྱིས་ཚིག་དེ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནས། དོན་དམ་པའི་ཚུལ་དུ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བྱ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བྱིན་གྱི་རླབས་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་དམིགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོ
Chinese
如是宣说。其理据是，因为是空性之故。色之生是无有的。如是，对真如没有生，先前没有出现，对忽然产生的也是没有生。住是无有变异的自性，所以没有灭。如是，对真如没有生，先前没有出现，所以没有取。没有灭，所以没有从执取中舍弃。没有可执取，所以没有先前没有出现的清净。没有可舍弃，所以没有可断除的遍一切烦恼。没有清净，所以没有增长。没有遍一切烦恼，所以没有减损。尊者，般若波罗蜜多应当如何寻觅？此处是为了从般若波罗蜜多本身，显示了知道路之相以及一切相智之故，才询问般若波罗蜜多的。所谓《善现品》，是指对般若波罗蜜多所作的中等解说，都称为《善现品》。因为一切相智是从般若波罗蜜多开始产生的，所以宣说它也应当从那里摄取。宣说甚深之法是如来之行境，如果说善现，天主不能忍受，于是提问说：圣者善现如此宣说的场合，是您的加持吗？是您的威力吗？如此说后，具寿善现首先以世俗谛的方式说：这些是如来的加持，因为依靠如来的加持，阿罗汉们才宣说佛法。之后，帝释天仍然不能忍受，于是说：尊者善现，如果一切法都没有加持，那为什么如此说，这是如来的威力，这是如来的加持呢？如是宣说。之后，具寿随喜那个话语，以胜义谛的方式说，所谓如来，是指对真如行事，为了显示没有加持的法性，所以说不观察如来等等，所谓如来之
English
Thus it is declared. The reason for this is that it is because of emptiness. The arising of form is non-existent. Likewise, for Suchness, there is no arising; what has not previously occurred, for what arises suddenly, there is no arising. Abiding is the nature of being unchanging, therefore there is no cessation. Likewise, for Suchness, there is no arising; what has not previously occurred, there is no taking. Since there is no cessation, there is no abandoning from grasping. Since there is nothing to be grasped, there is no purification that has not previously occurred. Since there is nothing to be abandoned, there are no all-encompassing defilements to be abandoned. Since there is no purification, there is no increase. Since there are no all-encompassing defilements, there is no decrease. Venerable one, how should the Perfection of Wisdom be sought? Here, it is because from the Perfection of Wisdom itself, the knowledge of the aspects of the path and the All-Knowingness are shown, that the Perfection of Wisdom is asked about. The so-called "Chapter of Subhuti" refers to all those intermediate explanations of the Perfection of Wisdom, which are called the "Chapter of Subhuti." Because All-Knowingness arises from the Perfection of Wisdom, it is shown that its explanation should also be taken from there. Explaining the profound Dharma is the realm of activity of the Tathagata. If Subhuti is mentioned, the Lord of the Gods could not bear it, and so he asked: Is this occasion of the venerable Subhuti explaining in this way your blessing? Is it your power? After saying this, the Venerable Subhuti first said in a conventional way: These are the blessings of the Tathagata, because by the blessings of the Tathagata, the Arhats teach the Dharma. Then, Indra still could not bear it, and said: Venerable Subhuti, if all phenomena have no blessing, then why do you say, 'This is the power of the Tathagata, this is the blessing of the Tathagata'? Thus he spoke. Then, the Venerable one rejoiced in that statement, and in the ultimate sense, the so-called Tathagata refers to acting on Suchness. In order to show the Dharma-nature without blessing, it is said that the Tathagata is not observed, etc. The so-called Dharma of the Tathagata
Tibetan
ས་གང་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །ཆོས་ཉིད་ལ་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཆོས་མེད་པའི་ཕྱིར་བྱིན་གྱི་རླབས་མེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མེད་དོ། །ཆོས་ཉིད་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་བྱིན་གྱི་རླབས་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལས་གུད་ན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་དམིགས་སོ། །ཀུན་བརྟགས་པ་ལ་ཆོས་ཉིད་མི་གནས་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཡང་བྱིན་གྱི་རླབས་མེད་པའི་ཆོས་མི་དམིགས་སོ། །ཆོས་ལས་གུད་ན་ཆོས་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལས་གུད་ན་ཡང་བྱིན་གྱི་རླབས་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་མི་དམིགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་འགྲེས་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་ཆོས་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་འགྲེས་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཉི་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན། བྲལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མ་ཡིན་པ་གཞན་དང་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན། བྲལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པ་མེད་དེ་གཅིག་ བའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་བསྟན་ཏོ། །གནས་དང་གནས་པའི་དངོས་པོ་དང༌། གཞན་གྱི་དངོས་པོ་དང་ལྡན་པ་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་ནི་ཐ་དད་པ་ཡོད་ན་རིགས་ཀྱི་མེད་ན་མི་རིགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་འགྲེས་ལ་ཡང༌། ཀཽ་ཤི་ཀ་འདི་ནི་དེ་ལྟར་གང་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན། བྲལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེའི་མཐུའོ། །འདི་ནི་དེའི་བྱིན་གྱི་རླབས་སོ་ཞེས་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐུ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཏེ། བཤད་པ་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་བརྩམས་ནས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གཟུགས་ལས་ཀྱང་བཙལ་བར་མི་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་བསྟན་ཏོ། གཟུགས་ལས་གཞན་དུ་ཡང་བཙལ་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཐ་དད་པ་མེད་པར་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན། བྲལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མཚན་ཉིད་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །གཟུགས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པའོ
Chinese
宣说无有任何处所。因为在法性上没有遍计所执的法，所以对于所有无加持的法的法性，其中没有如来。因为没有法性之外的诸法，所以在无加持的法性之外也无法见到如来。因为法性不住于遍计所执上，所以在如来处也无法见到无加持的法。因为法之外没有法性，所以在如来之外也无法见到无加持的法性。同样，也应将此应用于如是性的解释中。同样，也应将此应用于从色等直到一切种智的究竟法性，以及如是性的解释中。如来的法性，既不与色的法性相应，也不相离。不是色的法性，也不与其他的相应，也不相离，这是因为没有差别，是一体的缘故，所以如此宣说。对于处所和所处之物，以及其他的物体，与具有和不具有的分别，如果存在差别则合理，如果不存在则不合理。同样，在如是性的解释中也应如此。 कौशिका (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)，像这样，凡是与一切法既不相应也不相离，那是它的力量。这即是它的加持，应如此应用。是空性的力量和空性的加持，因为所说是从空性出发而产生的缘故，这是总结语。不应从色中寻找，这是因为没有色等，所以如此宣说。也不应从色之外寻找，这是因为般若波罗蜜多也不存在，所以没有差别，如此宣说没有差别。因此，是为了宣说不存在且没有差别。所有这些法既不相应也不相离，如此宣说这是无相。色也不是般若波罗蜜多，这是为了说明色和般若波罗蜜多二者都不存在。
English
It is taught that there is no place whatsoever. Because there is no imputed dharma in the nature of reality, therefore, in the nature of all unblessed dharmas, there is no Tathagata. Because there are no dharmas other than the nature of reality, the Tathagata is not seen apart from the unblessed nature of reality. Because the nature of reality does not abide in imputation, therefore, unblessed dharmas are not seen in the Tathagata. Because there is no nature of reality apart from dharma, therefore, unblessed nature of reality is not seen apart from the Tathagata. Similarly, this should also be applied to the explanation of suchness. Similarly, this should also be applied to the nature of reality from form and so on up to the ultimate all-knowingness, and to the explanation of suchness. The nature of reality of the Tathagata is neither associated with the nature of reality of form, nor is it separate. It is not the nature of reality of form, nor is it associated with others, nor is it separate, because there is no difference, it is one, therefore it is so stated. The discriminations of place and the object of place, and other objects, and association and separation, are reasonable if there is a difference, and unreasonable if there is not. Similarly, this should also be applied to the explanation of suchness. Kausika, in this way, whatever is neither associated with nor separate from all dharmas, that is its power. This is its blessing, it should be applied in this way. It is the power of emptiness and the blessing of emptiness, because the explanation arises from emptiness, this is the concluding statement. It should not be sought from form, because there is no form and so on, therefore it is so stated. It should not be sought elsewhere than from form, because the Prajnaparamita also does not exist, therefore there is no difference, it is stated that there is no difference. Therefore, it is to show that it does not exist and is not different. All these dharmas are neither associated nor separate, it is said that this is without characteristics. Form is also not Prajnaparamita, this is to show that both form and Prajnaparamita do not exist.