Tibetan
ས་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུངས་པའི་བསོད་ནམས་དང༌། བསྒོམ་པ་བྱས་པའི་བསོད་ནམས་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པས་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་ཆེ་བ་བསྟན་པ་སྟེ། རབ་དང༌། དམ་པ་དང༌། གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཤིང་བཟང་བའི་རྣམ་གྲངས་སྨོས་པའོ། །དེ་ལྟར་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང༌། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཅི་བྱས་པ་ནི་བདག་འབའ་ཞིག་གི་དོན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་བསོད་ནམས་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བས། དེའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་ཆེའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དམིགས་པ་དེ་དག་རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་དག་གིས་ཇི་ལྟར་མཚན་མར་བྱས་པ་དེ་བཞིན་དུ་དམིགས་ སུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་གོང་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱ་སྟེ། དེ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་ཆེ་བ་བསྟན་པ་ལ། རབ་འབྱོར་གྱིས་གལ་བཟུང་ནས་དྲིས་པ་སྟེ། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་པ་དག་གིས་དང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཐུགས་བསྐྱེད་ནས། མཐའ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཤིང་དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་པར་གྱུར་གྱི་བར་དུ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་གིས་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཅི་བསགས་པ་དེ་དག་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང༌། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་བྱས་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུངས་པ་དང༌། བསམ་གཏན་བསྒོམས་པའི་བསོད་ནམས་དང༌། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཟག་པ་མེད་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པར་བཞེད་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་དམ་པའི་ཆོས་ཚད་མེད་གྲངས་མེད
Chinese
土地，以及守护戒律的福德，以及修习禅定的福德，以菩萨随喜的福德与一切众生共同，以不执著的方式回向于无上圆满菩提，从而显示福德特别殊胜广大。提到 श्रेष्ठ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）， पवित्र（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）， प्रधान（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）等，是说特别殊胜美好的名相。如此福德特别殊胜的理由是，声闻和独觉所做的福德，都是为了自己而回向，而菩萨随喜的福德是为了众生而回向，因此显示福德特别殊胜广大。之后，具寿善现对菩萨摩诃萨慈氏说，从“如此说”到“那些所缘，那些种姓之子如何作为相，是否如是存在所缘”之间，是之前菩萨慈氏显示随喜的福德与一切众生共同，以不执著的方式回向于无上圆满菩提，从而显示福德特别殊胜广大。善现抓住要点而提问，十方无量无数的佛陀世尊，从最初发起菩提心，到最终圆寂涅槃，正法隐没之间，那些佛陀世尊所积累的善根，菩萨们随喜，以及声闻乘行者布施，守护戒律，修习禅定的福德，以及圣声闻有学和无学们的无漏善根随喜，以及如来无漏的五蕴随喜，以及如来大悲利益众生之愿随喜，以及佛陀世尊们无量无数的正法
English
The land, and the merit of upholding morality, and the merit of practicing meditation, with the merit of rejoicing in the Bodhisattva, made common with all sentient beings, dedicating it to the unsurpassed perfect enlightenment in a non-attached manner, thereby showing that merit is particularly superior and vast. Mentioning श्रेष्ठ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal Chinese meaning), पवित्र (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal Chinese meaning), प्रधान (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal Chinese meaning), etc., is to say the names of particularly superior and beautiful aspects. The reason why merit is so particularly superior is that the merit done by the Shravakas and Pratyekabuddhas is dedicated solely for themselves, while the merit of the Bodhisattva's rejoicing is dedicated for the sake of sentient beings, therefore it is shown that merit is particularly superior and vast. Then, the venerable Subhuti said to the Bodhisattva Mahasattva Maitreya, from "thus said" to "how do those objects, those sons of good family, take them as signs, are those objects existent in that way?", is that previously Bodhisattva Maitreya showed that the merit of rejoicing is shared with all sentient beings, dedicating it to the unsurpassed perfect enlightenment in a non-attached manner, thereby showing that merit is particularly superior and vast. Subhuti grasped the key point and asked, the immeasurable and countless Buddhas, the Bhagavat, in the ten directions, from the initial arising of the mind of enlightenment, until the final complete Nirvana and the disappearance of the sacred Dharma, the roots of virtue accumulated by those Buddhas, the Bhagavat, the Bodhisattvas rejoice, and the merit of the Shravaka vehicle practitioners giving alms, upholding morality, and practicing meditation, and the stainless roots of virtue of the noble Shravaka learners and non-learners rejoice, and the Tathagata's stainless five aggregates rejoice, and the Tathagata's great compassion benefiting sentient beings' wishes rejoice, and the immeasurable and countless sacred Dharma of the Buddhas, the Bhagavat
Tibetan
་པ་རྣམས་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དམ་པའི་ཆོས་དེ་དག་བསྟན་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང༌། དམ་པའི་ཆོས་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་ལ་བསླབས་ནས། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང༌། སེམས་ཅན་གང་དག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མངོན་སུམ་དུ་བཞུགས་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྣམས་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་གང་ཇི་སྙེད་བསྐྱེད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ། བླ་ན་མེད་པའི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བས་དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་བསོད་ནམས་དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ཏེ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་ སུ་བསྔོས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་དངོས་པོ་དེ་དག་དང༌། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པའི་འཕགས་པ་དེ་དག་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཞིང་བསོད་ནམས་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ཇི་ལྟར་གྲགས་ཤིང་ཐ་སྙད་དུ་བཏགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་རབ་འབྱོར་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པ་ལ་དྲིས་པ་སྟེ། དེ་དག་ཇི་ལྟར་དམིགས་ཤིང་མཚན་མར་བཟུང་བ་བཞིན་དུ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་ཡོད་ཅིང་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་སྟེ་མེད་ན་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཞིང་ཡོངས་སུ་བསྔོར་ཡང་མེད་དེ། དེ་ལྟར་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཞིང་ཡོངས་སུ་བསྔོས་ན། མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་སྒྲོ་བཏགས་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བལྟས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གལ་བཟུང་སྟེ་དྲིས་པའོ། །བྱམས་པས་སྨྲས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་དག་གིས་ཇི་ལྟར་མཚན་མར་བྱ་སྟེ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་དེ་བཞིན་དུ། དངོས་པོ་དེ་དག་དང༌། དམིགས་པ་དེ་དག་དམིགས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་དང༌། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ལ་སོགས་པ་གོང་དུ་སྨོས་པ་དེ་དག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དམིགས་ཤིང༌། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་ཟད་ཀྱི་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་དམིགས་པ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ལྟར་དེའི་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མ་གྱུར་ཏམ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ན་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་དང༌། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དེ་དག་གིས་དགེ་བའི་རྩ་
Chinese
以及世尊所宣说的那些正法，随喜；对于如所宣说的正法进行修学，声闻、独觉、菩萨们各自获得果位，随喜；任何众生对于如来现前安住和涅槃，所积聚的善根，全部汇集起来，以无上的随喜，如此随喜的福德也与一切众生共同，完全回向于无上正等觉的福德之事物，以及积聚善根的圣者们，随喜并且完全回向福德的菩萨们，如其名声和施设，是否真实存在呢？ 贤者（རབ་འབྱོར།）向菩萨慈氏（བྱམས་པ།）提问。如果它们如所缘和执持的相那样存在，那么一切法都会有实物存在，并且会有具有所缘的过失。如果不存在，那么对于那些善根随喜和回向也没有意义。如果对不存在的事物随喜和回向，那么将不存在的事物执着为存在，就会变成颠倒的见解，这是抓住要点提出的问题。慈氏回答说：菩萨乘的种姓之子们，如何执持相呢？ 如其完全回向于无上正等觉那样，那些事物和所缘并非是可缘的，这是说那些善根和随喜等上述所说，都是在世俗中缘取和回向，而在胜义中并非实物存在。贤者（རབ་འབྱོར།）说：如果那样事物不存在且没有所缘，乃至“那样他的认识不会颠倒吗？”之间，如果那样事物不存在，那么十方诸佛世尊以及声闻和独觉们所积聚的善根
English
and rejoice in the Blessed One's teaching of those sacred Dharma; having studied the sacred Dharma as it was taught, rejoice in the Hearers, Solitary Buddhas, and Bodhisattvas obtaining their respective fruits; whatever roots of virtue any sentient beings have accumulated for the Tathagata's manifest presence and passing into Nirvana, gather all of them together; with unsurpassed rejoicing, that merit of rejoicing is also shared with all sentient beings; the objects of merit that are completely dedicated to unsurpassed, perfectly complete enlightenment, and the noble ones who generate roots of virtue, and the Bodhisattvas who rejoice and completely dedicate merit, are they truly existent as they are known and designated? The venerable Subhuti asked the Bodhisattva Maitreya. If they were to exist as they are perceived and apprehended, then all phenomena would have substantial existence and would have the fault of being associated with objects of perception. If they did not exist, then there would be no rejoicing in and dedication of those roots of virtue. If one were to rejoice in and dedicate to something that does not exist, then one would be clinging to the non-existent as existent, and would be seeing things perversely, this is the question asked by grasping the essential point. Maitreya said: How do those sons of the Bodhisattva vehicle hold onto signs? Just as they are completely dedicated to unsurpassed, perfectly complete enlightenment, those objects and objects of perception are not objects of perception, which means that those roots of virtue and the aforementioned rejoicing, etc., are conventionally perceived and dedicated, but in ultimate reality they are not substantially existent. Subhuti said: If that is the case, since there is no substance and no object of perception, from "in that way, wouldn't his perception be inverted?" If that is the case, if there is no such thing, then the Buddhas, Blessed Ones of the ten directions, and the Hearers and Solitary Buddhas, the roots of virtue accumulated by them
Tibetan
བ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་བསོད་ནམས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དེ་མི་དམིགས་ན་ནི་བསྔོར་ཡང་མེད། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྔོས་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་རྟོགས་པས། མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པར་ལྟ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་བདེ་བར་ལྟ་བ་དང༌། བདག་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང༌། མི་གཙང་བ་ལ་གཙང་བར་ལྟ་བ་ བཞིན་དུ། འདུ་ཤེས་དང་ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མི་འགྱུར་རམ་ཞེས་བརྒལ་བའོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་དང༌། དམིགས་པ་ཇི་ལྟ་བར་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་དེ་བཞིན་སེམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱང་དེ་བཞིན་ན་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་དངོས་པོ་དེ་ནི་གང་ཞིག་ཡིན། དམིགས་པ་དེ་ནི་གང་ཞིག་ཡིན། བྱང་ཆུབ་དེ་ནི་གང་ཞིག་ཡིན། སེམས་དེ་ནི་གང་ཞིག་ཡིན། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ནི་གང་ཞིག་ཡིན། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་དེ་ནི་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་ཇི་ལྟར་ཐ་སྙད་དུ་བཏགས་ཤིང་མཚན་མར་བཟུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་དང༌། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་དང༌། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་དངོས་པོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་ཐ་སྙད་དུ་བཏགས་ཤིང་མཚན་མར་བཟུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པའི་དངོས་པོ་དང༌། དམིགས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་དང༌། སེམས་དང༌། དགེ་བའི་རྩ་བ་དང༌། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དེ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ཅིང་ཡོད་པ་གང་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པའོ། །བྱམས་པས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱོད་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སྐྱེ་བའི་ཚུལ་གྱིས་མ་ཡིན་ནོ། །འགགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་གོམས་པར་སྤྱད་པ། སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ། དགེ་བའི་རྩ་བ་སྐྱེད་པར་གྱུར་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ལ་གོམས་པར་བསླབས་པ་དག་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་པས། དེ་ལྟར་མཚན་མར་བྱས་ཤིང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་ནི་གལ་བཟུང་དུ་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་
Chinese
如果对于随喜他人之善根，将此无上圆满菩提回向，若不作意，则无回向。若以作意之方式回向，则将无有之事物执为有，如同于无常执为常，于痛苦执为乐，于无我执为我，于不净执为净一般，是否不会导致颠倒想和颠倒见呢？如此诘难。即使如此，一切事物如其本然，作意也如其本然，菩提亦如是，心亦如是。乃至佛陀之十八不共法亦如是，那么，回向于无上圆满菩提之事物是什么？作意是什么？菩提是什么？心是什么？善根是什么？随喜所具之福德是什么？乃至如是，如是如何安立名言，如何执著名相，如是无上菩提，以及回向之心，布施波罗蜜多等等，乃至佛陀之十八不共法，如果这些事物都是如是如何安立名言，如何执著名相，如是实有之事物，那么，所回向之事物，作意，菩提，心，善根，以及随喜所具之福德，这些事物以自性成立而存在的是什么呢？如此提问。慈氏菩萨回答说：如果菩萨行持六波罗蜜多，从“行持”开始，到“非以生之方式，非以灭之方式”为止，菩萨精勤修持六波罗蜜多，亲近供养诸多佛陀，增长善根，串习一切法自性空性，他们通达一切法无相且无二，因此，他们不会执著名相并进行回向，所以对于他们来说，没有什么需要执取的，如此宣说。如果那些菩萨修持波罗蜜多
English
If one does not focus on dedicating the unsurpassed and perfectly complete enlightenment of rejoicing in the merits of others, then there is no dedication. If one dedicates in a focused manner, then one apprehends something that does not exist as existing. Just as one sees permanence in impermanence, happiness in suffering, self in selflessness, and purity in impurity, will it not lead to inverted perceptions and views? Thus, it is questioned. Even so, everything is as it is, the focus is as it is, enlightenment is also the same, the mind is also the same, and even the eighteen unshared qualities of the Buddha are the same. Then, what is the object of dedicating to unsurpassed and perfectly complete enlightenment? What is the focus? What is enlightenment? What is the mind? What are the roots of virtue? What is the merit endowed with rejoicing? Up to the point of how these are nominally designated and conceptually grasped, such as unsurpassed enlightenment, the mind of dedication, the perfection of generosity, and so on, up to the eighteen unshared qualities of the Buddha, if all these things are nominally designated and conceptually grasped as existing, then what is it that inherently exists as the object of dedication, the focus, enlightenment, the mind, the roots of virtue, and the merit endowed with rejoicing? Thus it is asked. Maitreya said: If a bodhisattva practices the six perfections, from "practice" to "not in the manner of arising, not in the manner of ceasing," the bodhisattva diligently practices the six perfections, attends to and honors many Buddhas, increases roots of virtue, and trains in the emptiness of all phenomena. They understand that all phenomena are without characteristics and non-dual. Therefore, they do not make conceptualizations and dedicate, so there is nothing to grasp for them. Thus it is taught. If those bodhisattvas practice the perfections