Tibetan
དོན་ཏེ། ཟད་པ་དང༌། འགགས་པ་དང༌། མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་མི་རྟག་ཅིང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྣམ་གྲངས་སོ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ནི་གང་ཞིག །དངོས་པོ་དེ་དག་ནི་གང་ཞིག །དམིགས་པ་དེ་དག་ནི་གང་ཞིག ། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ནི་གང་ཞིག །བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་སེམས་དང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་དང༌། དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་དང༌། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ན་ཅི་ཞིག་ཡོངས་སུ་བསྔོར་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཡོངས་སུ་བསྔོའམ། དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ན་ནི་སེམས་གཉིས་ཕྲད་པར་འགྱུར་བ་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་སེམས་དང༌། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་གཉིས་ཀ་སྐད་ཅིག་མའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་བྱུང་བའི་ཚེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་སེམས་འགགས་ཏེ་མེད་པར་གྱུར་པས་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་ཡང་དེ་ལྟར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་དོན་དམ་པར་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་སྟེ་མེད་པས་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་དོན་དམ་པར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ལ་མཚན་མར་མི་འཛིན་པར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་ན་བསོད་ནམས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་སྐྱོན་མེད་ཅིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ལ་སྨྲས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཇི་ལྟར་དེས་རྗེས་སུ་ཡི་ར
Chinese
意思是，穷尽、止息、不存在、变异，这些是刹那的自性，所以是无常且无实有的异名。具有随喜的心是怎样的？那些事物是怎样的？那些所缘是怎样的？那些善根是怎样的？将（善根）回向于无上正等觉，这是说，像这样随喜的心，以及布施等事物，以及所缘的无上菩提，以及所回向的善根，如果这些在胜义谛中都是无实有的，那么有什么可回向的呢？意思是说这个。难道心用（自己的）心来回向吗？如果这样心用（自己的）心来回向，那么两个心就没有相遇的机会，这是说，随喜的心和回向的心，两者都是刹那的自性，回向的心生起时，随喜的心已经止息不存在了，所以心用（自己的）心来回向也是不行的，意思是说这个。心的自性是什么，那也是不能回向的，这是说，像这样在胜义谛中，心的自性没有成立，因为不存在，所以对无实有的东西是不能回向的，这是所要表达的。如果菩萨摩诃萨在修持般若波罗蜜多的时候，像这样“般若波罗蜜多是无实有的”开始，到“如果那样回向，就会回向于无上正等觉”之间，在胜义谛中，从六度波罗蜜多等一直到一切种智，所有法都应证悟为无实有，不执著于它们的相，而在世俗谛中，以随喜所具有的福德回向于无上菩提，那么福德的回向就是没有过失且完全清净的回向，这是所要表达的。之后，天主帝释对具寿善现说，从“如何他随喜
English
The meaning is: Exhaustion, cessation, non-existence, and transformation are the nature of an instant, so they are impermanent and unreal synonyms. What is the mind that rejoices? What are those things? What are those objects? What are those roots of virtue? To dedicate (the roots of virtue) to the unexcelled, perfect, and complete enlightenment, this means that the mind that rejoices in this way, and things like generosity, and the object to be focused on, the unexcelled enlightenment, and all the roots of virtue to be dedicated, if these are all unreal in the ultimate truth, then what is there to dedicate? This is the meaning. Does the mind dedicate with (its own) mind? If the mind dedicates with (its own) mind, then the two minds have no chance to meet, which means that both the mind that rejoices and the mind that dedicates are of an instant nature. When the mind that dedicates arises, the mind that rejoices has ceased and no longer exists, so it is not possible for the mind to dedicate with (its own) mind, which is what it means. Whatever the nature of the mind is, it cannot be dedicated either, which means that in the ultimate truth, the nature of the mind is not established because it does not exist, so it is not possible to dedicate to something unreal, which is what is being expressed. If a Bodhisattva Mahasattva practices the Prajnaparamita, starting with "The Prajnaparamita is unreal" and going to "If dedicated in that way, it will be dedicated to the unexcelled, perfect, and complete enlightenment," in the ultimate truth, from the six paramitas and so on up to all-knowingness, all dharmas should be realized as unreal, not clinging to their characteristics, but in the conventional truth, dedicating the merit possessed by rejoicing to the unexcelled enlightenment, then the dedication of merit is a flawless and completely pure dedication, which is what is being expressed. Then, the lord of the gods, Indra, said to the Venerable Subhuti, from "How does he rejoice"
Tibetan
ང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་བཟུང་ཞིང༌། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡོངས་སུ་དག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གོང་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱས་ནས། ཐབས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་ན། བསྔོ་བ་ལ་སྐྱོན་མེད་ཅིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་ན། ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཏུ་མི་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་བསྟན་པ་འདི་ཐོས་ནས། འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པར་འགྱུར་རམ་མི་འགྱུར། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་དང༌། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དེ་དག་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཐབས་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་བ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་རབ་འབྱོར་ལ་དྲིས་པའོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་ལ་དམིགས་ནས། ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་ པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ། དགེ་བའི་རྩ་བ་དམིགས་སུ་མེད་པ་དང༌། མཚན་མ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཐབས་བསྟན་པ་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱམས་པ་ལ་དམིགས་ནས་སྨྲས་པ་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་བྱམས་པ་ལ་དམིགས་ནས་རབ་འབྱོར་ཉིད་ཀྱི་མཐུ་དང་སྤོབས་པས་བཤད་པ་མ་ཡིན་གྱིས། འཕགས་པ་བྱམས་པའི་བྱིན་གྱིས་རླབས་ཀྱིས་བཤད་པར་འགྱུར་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀཽ་ཤི་ཀ་གལ་ཏེ་ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་དང༌། མཚན་མ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཛིན་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སྤྱོད་ཅིང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་དང༌། མཚན་མ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཛིན་པར་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དེ་དག་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཇི་ལྟར་བསྔོ་བའི་ཐབས་བསྟན་པ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཐུག་གི་བར་གྱི་ཆོས
Chinese
完全摄取具有信心的善业事物，并且完全回向于无上圆满正等菩提之间，是已完全清净的菩萨们，如前所述，以智慧真实地了悟一切法无有实体后，以方便在世俗中将那些善根完全回向于无上菩提，那么回向就没有过失且完全清净。如果新入大乘的菩萨们，不具足方便和智慧，听到这个宣说一切法无有实体后，会恐惧害怕吗？那些善根以及具有随喜的善业事物，如何以方便完全回向于无上菩提，百千问于具寿善现。之后，具寿善现面向菩萨摩诃萨慈氏，对帝释天说道，这是为了让新入大乘的菩萨们，相信宣说以无所缘和无相的方式回向善根的方法，所以面向慈氏而说。如此面向慈氏，并非善现以自己的力量和勇气宣说，而是为了显示将以圣者慈氏的加持力宣说。 कौशिका (kauśika，梵文罗马拟音，憍尸迦：帝释天名号)！如果新入大乘的菩萨摩诃萨修持般若波罗蜜多，并且以不缘和无相的方式执持般若波罗蜜多，乃至修持一切相智，并且以不缘和无相的方式执持一切相智，那么如何将那些善根以及具有随喜的善业事物回向于无上菩提的方法，是宣说从六度波罗蜜多等直到一切相智之间的法。
English
Completely taking hold of the objects of meritorious deeds endowed with faith, and completely dedicating them to the unsurpassed, perfectly complete enlightenment, is that the Bodhisattvas who are completely pure, as mentioned above, having truly realized with wisdom that all dharmas are without substance, then with skillful means, in the conventional sense, completely dedicate those roots of virtue to unsurpassed enlightenment, then the dedication will be without fault and completely pure. If Bodhisattvas who are newly entering the Great Vehicle, who do not possess skillful means and wisdom, hear this teaching that all dharmas are without substance, will they become fearful and afraid? How should those roots of virtue and the objects of meritorious deeds endowed with rejoicing be completely dedicated to unsurpassed enlightenment with skillful means? Hundred Thousand asked Subhuti. Then, the venerable Subhuti, facing the Bodhisattva Mahasattva Maitreya, said to Indra, the lord of the gods, this is to make the Bodhisattvas who are newly entering the Great Vehicle believe in the method of dedicating roots of virtue in a way that is without object and without characteristics, so it is shown that he speaks facing Maitreya. Thus, facing Maitreya, it is not that Subhuti himself speaks with his own power and courage, but it is to show that it will be spoken by the blessing of the noble Maitreya. Kauśika! If the Bodhisattva Mahasattva who is newly entering the Great Vehicle practices the Perfection of Wisdom, and also holds the Perfection of Wisdom in a way that is without object and without characteristics, and so on, practices all-knowingness, and also holds all-knowingness in a way that is without object and without characteristics, then how to dedicate those roots of virtue and the objects of meritorious deeds endowed with rejoicing to unsurpassed enlightenment, is the teaching of the method from the six perfections and so on up to all-knowingness.