Tibetan
འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡོད་པའམ་དམིགས་པར་ལྟ་ག་ལ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གདགས་སུ་མེད་པས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་འདི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་འདི་ཉིད་ལ་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོག་ཅིང་དམིགས་པ་ཡང་མེད་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་དངོས་པོར་དམིགས་ཤིང་སྟོན་པར་ལྟ་ག་ལ་འགྱུར་ཞེས་བཤད་པའོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་ཅིག་གདགས་པས་གདགས་སུ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་བསྡུས་པ་དང༌། སྤྲོས་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་ བ་བཞིན་དུ་མཁྱེན་པའི་སྒོ་ནས་འཇིག་རྟེན་སྟོན་པར་བཤད་པ་སྟེ། དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་ཅིག་གདགས་པས་གདགས་སུ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་དང་ཕྱོགས་བཅུ་ཀུན་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དག་གི་ཡང་རུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་སེམས་ཅན་མང་པོ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མཁྱེན་པ་བསྟན་པའོ། །དེ་དག་གི་སེམས་བསྡུས་པ་དང་སྤྲོས་པ་དེ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སེམས་བསྡུས་པ་དང་སྤྲོས་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཆོས་ཉིད་གང་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་མི་དམིགས་ན། སེམས་བསྡུས་པ་དང་སྤྲོས་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་མི་སྨོས་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་སེམས་བསྡུས་པ་དང་སྤྲོས་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་བསྡུས་པ་དང༌། སྤྲོས་པ་ཆོས་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་པ་བསྟན་པ་སྟེ་ཆོས་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་པ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ལ་བྱའོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་སེམས་བསྡུས་པ་དང༌། སྤྲོས་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དབེན་པའི་རྣམ་པར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེ
Chinese
从“转变”这个词开始，到“怎么会去看待具有一切相智或者成为目标呢”这句话为止，因为一切法的自性都不可施设，所以甚深般若波罗蜜多不是显示色等一切法的理由，而是显示了甚深般若波罗蜜多本身也不存在于甚深般若波罗蜜多中，如果不能作为目标，那么对于无分别的般若波罗蜜多，如果连作为般若波罗蜜多的自性来分别和作为目标都没有，又怎么会去看待色等诸法作为实有并加以显示呢？如是宣说。 善现，再者，从“凡是可以施设多少有情”等开始，宣说了通过如实了知总摄一切有情之心以及戏论等各种心之行相的方式来显示世界。 其中，从“凡是可以施设多少有情”到“不管是这个世界还是十方一切世界”为止，显示了了知众多有情各种各样的心之行相。 “那些心的总摄和戏论，如来也如实了知那些心的总摄和戏论”到“如果对于法性连法性也不作为目标，那么更不用说心的总摄和戏论了，如来如实了知那些有情的心的总摄和戏论”为止，显示了如实了知有情之心的总摄和戏论的法性，如实了知法性也就是通达空性。 善现，再者，如来、应供、正等觉，如实了知那些有情的心的总摄和戏论，从“如实了知”到“如实了知寂静之相”为止，是说一切有情之
English
From the word "transformation" to the phrase "how could one look at having all-knowingness or being an object?", because the nature of all dharmas cannot be established, this profound Prajnaparamita is not a reason for showing all dharmas such as form, but shows that Prajnaparamita itself does not exist in this profound Prajnaparamita, and if it cannot be an object, then for non-conceptual Prajnaparamita, if even distinguishing as the nature of Prajnaparamita and being an object do not exist, how could one look at the dharmas such as form as real and show them? Thus it is declared. Furthermore, Subhuti, from "however many sentient beings can be established" etc., it is declared that the world is shown by knowing the collected minds of all sentient beings and the various aspects of the mind such as elaboration, as they truly are. Among them, from "however many sentient beings can be established" to "whether it is this world or all the worlds in the ten directions", it shows the knowledge of the various aspects of the minds of many sentient beings. "The Tathagata also truly knows the collected minds and elaborations of those minds" to "if even the nature of dharma is not taken as an object, then not to mention the collected minds and elaborations, the Tathagata truly knows the collected minds and elaborations of those sentient beings", it shows the true knowledge of the nature of dharma of the collected minds and elaborations of sentient beings, and truly knowing the nature of dharma is also understanding emptiness. Furthermore, Subhuti, the Tathagata, Arhat, Perfectly Awakened One, truly knows the collected minds and elaborations of those sentient beings, from "truly knows" to "truly knows the aspect of tranquility", it speaks of all sentient beings.
Tibetan
མས་བསྡུས་པ་དང༌། སྤྲོས་པ་རྣམས་ཟད་པའི་རྣམ་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པ་དང༌། འགོག་པའི་རྣམ་པ་དང༌། སྤོང་བའི་རྣམ་པ་དང༌། ཞི་བའི་རྣམ་པ་དང༌། དབེན་པའི་རྣམ་པར་མཁྱེན་པ་བསྟན་པ་སྟེ། ཟད་པ་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྣམ་གྲངས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ལ། འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། གཏི་མུག་དང་བཅས་པའམ། གཏི་མུག་དང་ བྲལ་བའི་སེམས་དམིགས་པ་ལྟ་ཅི་ཞིག་སྨོས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི། འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཀུན་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་གྱི། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སེམས་དང་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་མེད་པར་མཁྱེན་པ་ལ། འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སེམས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཁྱེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཅེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་སེམས་གཏི་མུག་དང་བྲལ་བ་ལ། གཏི་མུག་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་གོང་དུ་བཤད་པའི་དོན་ཉིད་རིགས་པས་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་ཞིབ་ཏུ་བཤད་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དངོས་པོ་མེད་པར་མཁྱེན་པར་མ་ཟད་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སེམས་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སེམས་གཉིས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་གཅིག་ལ་འགྲོགས་ཤིང་ཕྲད་པ་མི་སྲིད་དེ། དེ་ལྟར་མཁྱེན་པ་ཡང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་འདི་ལ་བརྟེན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཕ་རོལ་དང༌། གང་ཟག་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་རྒྱ་ཆེ་བ་ལ། སེམས་རྒྱ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་དེ
Chinese
並且顯示了知曉被收攝，以及一切戲論止息之相，離貪之相，止息之相，捨棄之相，寂靜之相，寂靜之相。所說的止息和離貪等等，也應當理解為無實有之異名。 善現，再者，如來、應供、正等覺，對於那些有情之心中有貪欲者，如實了知其為有貪欲之心，乃至於愚癡或離愚癡之心，更何況是心之所緣？這是說，了知有貪欲等之心是遍計所執性，並非如實了知，而是了知離貪欲之心和有貪欲之心，在勝義諦中也是不存在的，如此才是如實了知有貪欲等之心。 善現，如來如何如實了知那些有情心中離貪欲者為離貪欲之心呢？乃至善現，如來如何如實了知那些有情心中離愚癡者為離愚癡之心呢？這是以理證確定並詳細闡述了上述的含義。不僅僅是了知勝義諦中所謂的有貪欲之心和離貪欲之心並不存在，而且在世俗諦中，有貪欲之心和離貪欲之心這兩種心，不可能在同一個心續中同時存在。如此了知，才是如實了知離貪欲等之心。 善現，再者，如來依憑這甚深般若波羅蜜多，對於其他有情和補特伽羅的廣大之心，如實了知其為廣大之心，乃至善現，如此一來
English
And showed the knowledge of being gathered, and the aspect of all elaborations ceasing, the aspect of being free from desire, the aspect of cessation, the aspect of abandonment, the aspect of peace, and the aspect of solitude. The mention of cessation and freedom from desire, etc., should also be understood as synonyms for non-existence. Furthermore, Subhuti, the Tathagata, the Arhat, the perfectly complete Buddha, knows those sentient beings whose minds are with desire, as they truly are, as minds with desire, and so on, up to 'What need to mention the object of a mind with or without delusion?' This means that knowing minds with desire, etc., as being of the nature of imputation is not knowing them as they truly are. Rather, it is knowing that minds free from desire and minds with desire do not exist in ultimate reality. Only then is it truly knowing minds with desire, etc. Subhuti, how does the Tathagata truly know those sentient beings whose minds are free from desire as minds free from desire? And so on, up to 'Subhuti, how does the Tathagata truly know those sentient beings whose minds are free from delusion as minds free from delusion?' This is to establish the meaning explained above through reasoning and to explain it in detail. Not only does he know that in ultimate reality, so-called minds with desire and minds free from desire do not exist, but also in conventional reality, it is impossible for minds with desire and minds free from desire to coexist and meet in the same mindstream. Knowing in this way is truly knowing minds free from desire, etc., as they truly are. Furthermore, Subhuti, relying on this profound Prajnaparamita, the Tathagata truly knows the vast minds of other sentient beings and individuals as vast minds, and so on, up to 'Subhuti, in that case'
Tibetan
་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་བརྟེན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཕ་རོལ་དང༌། གང་ཟག་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་རྒྱ་ཆེ་བ་ལ་སེམས་རྒྱ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ གྱིས་ནི། འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་པ་བསྟན་པ་སྟེ། འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི་རྩིད་ཞིང་རགས་པས་རྒྱ་ཆེ་བ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་དེ་དག་ཀྱང་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་པས། རྒྱ་ཆེ་བ་དང༌། རྒྱ་ཆུང་བ་དང༌། འཕེལ་བ་དང༌། འགྲིབ་པ་དང༌། འོང་བ་དང༌། འགྲོ་བ་མེད་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ལ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་བརྟེན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཕ་རོལ་དང༌། གང་ཟག་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཡངས་པ་ལ། སེམས་ཡངས་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། །རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཕ་རོལ་དང༌། གང་ཟག་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཡངས་པ་ལ་སེམས་ཡངས་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མཁྱེན་པ་བསྟན་པ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་བསམ་གཏན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་ཞིང་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཡངས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་དེ་དག་ཀྱང་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་པས་འོང་བ་དང༌། འགྲོ་བ་དང༌། སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པ་དང༌། གནས་པ་དང༌། གནས་པ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ལ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་བརྟེན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཕ་རོལ་དང༌། གང་ཟག་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཚད་མེད་པ་ལ་སེམས་ཚད་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་ བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར
Chinese
如来应供正等觉依靠此般若波罗蜜多，对于他方有情和补特伽罗的广大之心，如实了知是名为广大之心，乃至之间，显示了如实了知欲界有情之心的行相，欲界有情之心之行相，以粗糙的欲妙而名为广大。这些心在胜义中无有实体，因此对于无有广大、狭小、增长、衰减、来、去而通达，是名为如实了知。善现，再者，如来应供正等觉依靠此般若波罗蜜多，对于他方有情和补特伽罗的宽广之心，如实了知是名为宽广之心，乃至。善现，如是如来应供正等觉依靠般若波罗蜜多，对于他方有情和补特伽罗的宽广之心，如实了知是名为宽广之心，乃至之间，显示了了知色界有情之心的行相，色界有情之心修习禅定和三摩地，并且远离欲界之贪欲，因此名为宽广，这些心在胜义中无有实体，因此对于无有来、去、生、灭、住、住异而通达，是名为如实了知。善现，再者，如来应供正等觉依靠此般若波罗蜜多，对于他方有情和补特伽罗的无量之心，如实了知是名为无量之心，乃至。善现，如是如来应供正
English
The Tathagata, the Arhat, the Perfectly Awakened One, relying on this Perfection of Wisdom, knows perfectly as it is that the vast mind of other sentient beings and individuals is called a vast mind, up to the point of showing the perfect knowledge of the conduct of the minds of sentient beings in the desire realm as it is. The conduct of the minds of sentient beings in the desire realm is called vast because of the coarse objects of desire. Since these minds are without substance in the ultimate sense, it is called perfect knowledge as it is to understand that there is no vastness, smallness, increase, decrease, coming, or going. Subhuti, furthermore, the Tathagata, the Arhat, the Perfectly Awakened One, relying on this Perfection of Wisdom, knows perfectly as it is that the expansive mind of other sentient beings and individuals is called an expansive mind, and so on. Subhuti, thus the Tathagata, the Arhat, the Perfectly Awakened One, relying on the Perfection of Wisdom, knows perfectly as it is that the expansive mind of other sentient beings and individuals is called an expansive mind, up to the point of showing the knowledge of the conduct of the minds of sentient beings in the form realm. The minds of sentient beings in the form realm cultivate meditation and samadhi, and are free from desire for the desire realm, therefore it is called expansive. Since these minds are without substance in the ultimate sense, it is called perfect knowledge as it is to understand that there is no coming, going, birth, cessation, abiding, or change from abiding. Subhuti, furthermore, the Tathagata, the Arhat, the Perfectly Awakened One, relying on this Perfection of Wisdom, knows perfectly as it is that the immeasurable mind of other sentient beings and individuals is called an immeasurable mind, and so on. Subhuti, thus the Tathagata, the Arhat, the Perfectly