Tibetan
ང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ན། རབ་འབྱོར་ཇི་ཙམ་དུ་མཚན་མར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ཙམ་དུ་ཆགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང༌། མཚན་དང༌། དཔེ་བྱད་ལ་སོགས་པ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ལ་མཚན་མར་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་དང༌། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་དང༌། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ལ་མཚན་མར་བྱ་སྟེ། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་ནི་མཚན་མར་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡང་མཚན་མར་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་མར་ཡིད་ལ་བྱ་བའི་མི་རིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་རྣམས་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་པས་མཚན་མར་ཡིད་ལ་བྱར་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཟབ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་དུ་མཚན་མར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ཆགས་པ་ཡིན་པར་བཤད་པའི་དོན་ཟབ་མོ་རབ་འབྱོར་གྱིས་རྟོགས་ནས། འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་པར་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཟབ་བོ་ཞེས་གསོལ་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དབེན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པས་མཚན་མར་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་གང་གིས་ཀྱང་མ་ཆགས་མ་གོས་ཏེ་ཡོངས་སུ་དག་ཅིང་དབེན་པའི་ཕྱིར་ཟབ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ཟབ་མོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཤད་པ་ལ་རབ་འབྱོར་དད་པ་སྐྱེས་ནས། འཁོར་གཞན་རྣམས་ཀྱང་དག་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་གུས་ཤིང་རིམ་གྲོ་བསྐྱེད་པ་བསྟན་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་བྱས་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་ཤེ
Chinese
如果我完全回向于正等觉，那么，如理所说，只要以相执着，就会产生贪着，直到（这句话）为止，就是说，对于如来们的功德、名号、相好等，以相执着并作意，以及对于三世诸佛薄伽梵们的善根，以相作意并回向于无上正等觉，以及对于圣声闻和异生们的善根，以相执着，并完全回向于无上菩提，这些都是菩萨的贪着，这样显示了。为什么呢？因为，那些如来不是以相作意的对象，那些如来的善根也不是以相作意的对象，这显示了以相作意的不合理性的理由，即如来们和如来的善根们，在胜义中没有成立为实有之物，因此不能以相作意。请问，薄伽梵，般若波罗蜜多甚深啊，这是因为，如前所说，了知了以相作意的一切都是贪着的甚深意义后，为了让所有眷属也深信般若波罗蜜多甚深，所以（善现）请问般若波罗蜜多甚深啊。薄伽梵开示说，善现，一切法自性清净的缘故，这是说，在胜义中，一切法自性空性，因此不会被以相执着等任何过失所染污，完全清净且远离，因此是甚深的意义。请问，薄伽梵，我向般若波罗蜜多敬礼，这是因为，如此般若波罗蜜多的甚深意义被薄伽梵宣说后，善现生起了信心，为了让其他眷属也生起清净心，所以显示了生起恭敬和承侍。薄伽梵开示说，善现，这就是说，般若波罗蜜多没有被造作，没有被显现，
English
If I completely dedicate to perfect enlightenment, then, as it is said, as long as one clings to characteristics, one will develop attachment, up to (this sentence), it means, regarding the qualities, names, and marks of the Tathagatas, clinging to characteristics and focusing on them, and regarding the roots of virtue of the Buddhas, the Bhagavat, of the three times, focusing on characteristics and dedicating them to the unsurpassed perfect enlightenment, and regarding the roots of virtue of the noble Hearers and ordinary beings, clinging to characteristics, and completely dedicating them to the unsurpassed enlightenment, these are the attachments of a Bodhisattva, thus it is shown. Why is that? Because, those Tathagatas are not objects of focusing on characteristics, and the roots of virtue of those Tathagatas are also not objects of focusing on characteristics, this shows the reason for the unreasonableness of focusing on characteristics, that is, the Tathagatas and the roots of virtue of the Tathagatas, in the ultimate sense, are not established as real things, therefore they cannot be focused on with characteristics. Question: Bhagavan, the Prajnaparamita is profound, this is because, as previously said, after realizing the profound meaning that all focusing on characteristics is attachment, in order to make all the retinue deeply believe that the Prajnaparamita is profound, (Subhuti) asked, the Prajnaparamita is profound. The Bhagavan said, Subhuti, because all dharmas are naturally pure, this means, in the ultimate sense, all dharmas are empty of inherent existence, therefore they are not attached or stained by any faults such as clinging to characteristics, they are completely pure and free, therefore it is the meaning of profound. Question: Bhagavan, I prostrate to the Prajnaparamita, this is because, after the profound meaning of the Prajnaparamita was spoken by the Bhagavan, Subhuti generated faith, and in order to generate purity in other retinues as well, it showed the generation of respect and service. The Bhagavan said, Subhuti, that is to say, the Prajnaparamita has not been created, has not been manifested,
Tibetan
ས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གང་གིས་ཀྱང་མ་བྱས་ཤིང་མ་བསྐྱེད་ལ། བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་མ་དག་པར་མངོན་པར་འདུ་བྱ་ཞིང་བཅོས་སུ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནི་སུས་ཀྱང་མངོན་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པར་བྱེད་པའི་སངས་རྒྱས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པར་བྱ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པས་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཤེས་པར་བྱེད་པ་གཉིས་ཀ་མེད་པའི་ཕྱིར་སུས་ཀྱང་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པར་བྱ་ མི་ནུས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མངོན་པར་སངས་མ་རྒྱས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འབའ་ཞིག་མངོན་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བྱ་བར་མི་ནུས་པར་མ་ཟད་ཀྱི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པས་ཤེས་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཤེས་པར་བྱ་བ་གཉིས་ཀ་མེད་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་སངས་མ་རྒྱས་པའོ་ཞེས་བཤད་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་གཉིས་མ་ཡིན་ཏེ། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་གཅིག་ཏུ་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་དུ་རོ་གཅིག་སྟེ། དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ཟད་པས་ཤེས་པར་བྱད་པ་དང༌། ཤེས་པར་བྱ་བ་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རབ་འབྱོར་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཅིག་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་ཆོས་རང་བཞིན་ནི་གཅིག་ཏུ་ཟད་དོ་ཞེས་བཤད་པ་ལ་ཁ་ཅིག་དེ་བཞིན་ཉིད་དམ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གཅིག་པུ་ཞིག་ཡོད་པར་འཛིན་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །གང་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་བྱས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་མ་བྱས་པ་དེ་ནི་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྐྱེད་ཅིང་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ལ་ནི་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པས་བཟང་པོ་དང་ངན་པར་བཅོས་ཤིང་མངོན་པར་འདུ་བྱར་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཅིག་པོ་རང་
Chinese
甚深般若波罗蜜多自性空，任何因和缘都不能造作和产生，福德和非福德的事物，完全清净和不清净显现，也没有能改造和整治的，这是它的意义。谁也不能证得无上菩提，意思是能证得无上菩提的佛陀，菩萨，以及能证得无上菩提的般若波罗蜜多本身，也因为自性空，所以没有能知和所知，因此谁也不能证得无上菩提这样说的。请问，世尊，一切法都没有证得无上菩提，这不只是般若波罗蜜多不能证得无上菩提，而且一切法在胜义谛中自性空，没有能知和所知，所以说没有证得无上菩提。世尊开示说，善现，是这样的，法的自性不是二，善现，法的自性就是一，意思是说一切法都是一样的味道，在胜义谛中都归于空性，没有能知和所知的分别。善现，法的自性唯一的那就是非自性，意思是说，前面说法的自性就是一，有些人认为存在着唯一的真如或空性的自性，为了遣除这种想法，所以说那在胜义谛中也不是有自性的。凡不是自性的就是无为，意思是说，这样在胜义谛中没有自性的，就不是因和缘所产生的。凡是无为的，就是没有显现造作的，意思是说，这样不是因和缘所生，也没有实体的，就不能用福德和非福德来改造好坏，也没有显现造作的，这样来显示的。善现，这样菩萨摩诃萨对法的唯一自性
English
The profound Prajnaparamita is empty of inherent existence, and is neither made nor produced by any cause or condition. It is the meaning that things of merit and non-merit, completely pure and impure appearances, are neither manifestly assembled nor can be rectified. It is said that no one can attain perfect enlightenment, meaning that the Buddha who attains perfect enlightenment, the Bodhisattva, and the Prajnaparamita itself that attains perfect enlightenment, are also empty of inherent existence, so there is neither knower nor known, therefore no one can attain perfect enlightenment. Question: World Honored One, it is said that all dharmas have not attained perfect enlightenment, which means that not only Prajnaparamita cannot attain perfect enlightenment, but also all dharmas are empty of inherent existence in the ultimate truth, and there is neither knower nor known, so it is said that perfect enlightenment has not been attained. The World Honored One taught, "Subhuti, it is like this, the nature of dharma is not two, Subhuti, the nature of dharma is only one," meaning that all dharmas are of the same taste, and in the ultimate truth they all return to emptiness, without the distinction of knower and known. "Subhuti, that which is the only nature of dharma is non-nature," meaning that previously it was said that the nature of dharma is only one, and some people think that there is only one suchness or the nature of emptiness, in order to dispel this idea, it is said that it is not inherently existent in the ultimate truth. That which is not inherently existent is unconditioned, meaning that which is not inherently existent in the ultimate truth is not produced by cause and condition. That which is unconditioned is not manifestly assembled, meaning that which is not produced by cause and condition and has no substance cannot be rectified into good or bad by merit and non-merit, nor is it manifestly assembled, thus it is shown. Subhuti, thus a Bodhisattva-Mahasattva towards the one nature of dharma