English
That which is called "up to here" refers to dedicating with attachment and characteristics in this way, which becomes a fault, and is explained by taking the example of eating poisonous food. Furthermore, son of good family, from the time the Buddhas, the Bhagavat of the past, future, and present, first generated the mind, up to "dedicating in that way becomes slandering the Tathagata, and is not speaking as the Tathagata spoke, nor is it speaking according to the Dharma," refers to the Buddhas, the Bhagavat of the three times, regarding the perfection of wisdom and so on, all-knowingness, and the nature of uncommonness, up to constantly abiding in equanimity, regarding the roots of virtue practiced and meditated upon in the purified dharmas, if one grasps at characteristics and dedicates with attachment, I also rejoice and dedicate, and also encourage others to rejoice and dedicate in this way, and the inexhaustible roots of virtue of the Shravakas and Pratyekabuddhas of those Buddhas, the Bhagavat, and if one grasps at the characteristics of whatever roots of virtue are accumulated by individual beings, and encourages dedication with attachment, like eating poisonous food, dedication becomes faulty, and it is shown that it will contradict the teachings of the Tathagata. Among them, how should a son or daughter of good family of the Bodhisattva vehicle rejoice in the roots of virtue of the Buddhas of the past, future, and present? Up to "those roots of virtue will be dedicated to unsurpassed, perfect, complete enlightenment," refers to dedicating the roots of virtue with attachment and characteristics in the manner described above becomes a fault. Therefore, in the realms of the ten directions, how should one rejoice and dedicate to whatever roots of virtue are accumulated by the Buddhas, the Bhagavat who abide in the three times? How can those roots of virtue be perfected into unsurpassed, perfect, complete enlightenment?
Tibetan
་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་དམིགས་པ་དང་བཅས་ཤིང་མཚན་ མ་དང་བཅས་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བས་བསླབ་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། བྱམས་པ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐུར་བར་འགྱུར་བ་མེད་པར་འདོད་པས་འདི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དེ་དུག་མེད་ཅིང་བདུད་རྩིའི་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་བའི་ཐབས་བསྟན་པ་སྟེ། དེའི་ཐབས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐབས་མཁས་པས་དེ་ལ་མ་ཆགས་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་མཛད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཀྱང་ཡོངས་སུ་བསྔོའོ་ཞེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཚད་མར་བྱས་ཏེ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་ན་བསྔོ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་གི་ངང་ཚུལ་གང་ཡིན་པ་དང༌། རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དང༌། མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་གྲངས་ཏེ། དོན་དམ་པར་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཇི་ལྟར་བསྔོས་པའི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཐུགས་སུ་ཆུད་དེ་མཁྱེན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །ཆོས་ཉིད་གང་གིས་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཇི་ལྟར་བསྔོས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དེ་དུག་མེད་ཅིང་བདུད་རྩིའི་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བདུད་རྩི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོས་ན་བསྔོ་བ་སྐྱོན་མེད་པ་ཡིན་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་འདི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རང་སངས་རྒྱས་དེ་དག་ཀྱང་ཁོངས་སུ་ཆུད་པ་མ་ཡིན། དེ་དག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ
Chinese
应当观想，并发愿将一切善根回向圆满菩提，不应以有相的方式回向。如是宣说。 具寿善现言：慈氏，于此菩萨乘之善男子或善女子修般若波罗蜜多时，欲使不谤如来，应如是回向，乃至如是行持之菩萨摩诃萨之回向，将成为无毒且臻于甘露之究竟。此乃宣说使善根回向完全清净之方便。 其方便即是，如来等已证悟无上智慧之善根，于胜义中自性为空性，于世俗中以善巧方便不执着于此而作回向，如是，我亦作回向。如是以如来为准绳而作回向，则回向将完全清净。如是宣说。 其中，彼等善根之体性为何？自性为何？相为何？其中“自性为何”是“相为何”之异名。胜义中，彼等无自性，然于世俗中，应了知如何回向方能获得果报。应与“了知”相连。 “法性以何而有，如是”者，胜义中是空性之法性，然于世俗中，随喜彼具有如何回向方能获得果报之法性。 应与“随喜”相连。 “回向将成为无毒且臻于甘露之究竟”中，甘露是指涅槃。如是回向，则回向是无过失的，故将获得涅槃，是此之义。 又，菩萨乘之善男子或善女子于修般若波罗蜜多时， 应当如是回向诸善根，乃至 独觉亦未包括在内。彼等之善根
English
It should be contemplated and vowed to dedicate all roots of virtue to perfect enlightenment, and should not be dedicated in a form with characteristics. Thus it is proclaimed. The venerable Subhuti said: Maitreya, when a son or daughter of a noble family of the Bodhisattva Vehicle practices prajnaparamita, wishing not to slander the Tathagata, should dedicate in this way, and even the dedication of the Bodhisattva Mahasattva who practices in this way will become non-toxic and reach the ultimate of nectar. This is to explain the means of making the dedication of roots of virtue completely pure. The means is that the Tathagatas, etc., have realized that the roots of virtue of unsurpassed wisdom are empty in nature in the ultimate sense, and in the conventional sense, they dedicate without attachment to them by skillful means. Likewise, I also dedicate. If the dedication is made by taking the Tathagata as the standard, the dedication will be completely pure. Thus it is proclaimed. Among them, what is the nature of those roots of virtue? What is the self-nature? What is the characteristic? Among them, "What is the self-nature" is a different name for "What is the characteristic." In the ultimate sense, they have no self-nature, but in the conventional sense, one should understand how to dedicate in order to obtain the fruit. It should be connected with "understand." "The Dharma nature exists by what, thus" means that in the ultimate sense, it is the Dharma nature of emptiness, but in the conventional sense, one rejoices in the Dharma nature that has how to dedicate in order to obtain the fruit. It should be connected with "rejoice." In "The dedication will become non-toxic and reach the ultimate of nectar," nectar refers to nirvana. If the dedication is made in this way, the dedication is faultless, so nirvana will be attained, which is the meaning of this. Also, when a son or daughter of a noble family of the Bodhisattva Vehicle practices prajnaparamita, One should dedicate all the roots of virtue in this way, and even Solitary Buddhas are not included. Their roots of virtue
Tibetan
་དག་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཆུད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཁོངས་སུ་ཆུད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདས་པ་མ་ཡིན། མ་འོངས་པ་མ་ཡིན། ད་ལྟར་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟག་ཏུ་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་པ་ལ་ཐུག་གི་བར་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་པས་ཁམས་གསུམ་གང་ན་ཡང་མེད་ལ། དུས་གསུམ་གང་དུ་ཡང་མ་གཏོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང་གང་དུ་བསྔོ་བར་བྱ་བའི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་དང༌། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང༌། དགེ་བའི་རྩ་བ་མཛད་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང༌། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དེ་དག་ཀྱང་དོན་དམ་པར་ཁམས་གསུམ་གང་ན་ཡང་མེད་པ་དུས་གསུམ་གང་དུ་ཡང་མ་གཏོགས་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་ན་བསྔོ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དེ་ལྟར་ཤེས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་བསྔོ་བ་དུག་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། བདུད་རྩིའི་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟག་ཏུ་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་པ་ལ་ཐུག་གི་བར་གྱིས་ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་གོང་དུ་སྨོས་པའི་ཚུལ་དུ་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པས་ཁམས་གསུམ་གང་ན་ཡང་མེད་ལ། དུས་གསུམ་གང་དུ་ཡང་མ་གཏོགས་པར་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མཚན་མའི་ཚུལ་ལམ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་མི་རུང་བའི་གཏན་ཚིགས་ཞིབ་ཏུ་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལ་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཁམས་གསུམ་གང་ན་ཡང་མེད་ཅིང༌། དུས་གསུམ་གང་དུ་ཡང་མ་གཏོགས་པ་དེ་ལ་སོ་སོའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །གང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དེ་ལ་དོན་དམ་པར་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་མེད་དེ། དངོས་པོ་ཡོད་པར་མ་ གྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་བསྔོ་བར་བྱ་བ་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྔོ་བར་བྱེད་པ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་མེད་པས་མེད་པ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་མཚན་མའི་ཚུལ་ལམ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ཡོངས་
Chinese
那些也并非完全包含。凡未包含的，就不是过去，不是未来，也不是现在。直到色等恒常处于舍的状态为止，以至于一切法在胜义中无实有，故三界何处也不存在，三时何处也不包括。同样，回向以及回向之处的无上菩提，以及回向的善根，以及造作善根的佛陀薄伽梵，以及声闻，以及独觉，那些在胜义中三界何处也不存在，三时何处也不包括，应当了知，如果回向，回向就是完全清净的，如是宣说。如果菩萨摩诃萨在修行般若波罗蜜多时，从“如是了知，菩萨摩诃萨的回向就是无毒的，将成为甘露的究竟”之间，直到色等恒常处于舍的状态为止，以至于所有这些法，如前所说，在胜义中自性空，故三界何处也不存在，三时何处也不包括，所有这些以相状的方式或者以所缘的方式不能回向的理由详细地显示出来。那是什么原因呢？因为在那之中没有自性，没有自性，三界何处也不存在，三时何处也不包括，在那之中没有各自的自性，如是宣说。凡是没有自性的，就是无实有，意思是说，如是，没有自性，在胜义中也没有总相，因为没有成立为实有。无实有就不能以无实有回向，意思是说，如何回向的无实有，同样，回向者也是无实有，因为没有，所以没有就不能回向，如是宣说。一切也应当如是结合。菩萨乘的种姓之子或种姓之女以相状的方式或者以所缘的方式，那些善根完全
English
Those are also not completely included. Whatever is not included is not the past, not the future, and not the present. Until the point where form and so on constantly remain in a state of equanimity, all phenomena are, in ultimate truth, without substance, therefore they do not exist anywhere in the three realms, nor are they included in any of the three times. Similarly, the dedication and the unsurpassed Bodhi to which one dedicates, as well as the roots of virtue to be dedicated, and the Buddhas, Bhagavat, who performed the roots of virtue, as well as the Shravakas and Pratyekabuddhas, those, too, in ultimate truth, do not exist anywhere in the three realms, nor are they included in any of the three times, it should be known. If one dedicates in this way, the dedication is completely pure, thus it is taught. If a Bodhisattva Mahasattva practices the Prajnaparamita, from "if one knows in this way, the dedication of the Bodhisattva Mahasattva is without poison, and will become the ultimate of nectar" until the point where form and so on constantly remain in a state of equanimity, all those phenomena, as mentioned above, are, in ultimate truth, empty of inherent existence, therefore they do not exist anywhere in the three realms, nor are they included in any of the three times. The reasons why all those cannot be dedicated in the form of characteristics or as objects of focus are explained in detail. Why is that? Because there is no inherent existence in them, no inherent existence, they do not exist anywhere in the three realms, nor are they included in any of the three times, there is no individual self-nature in them, thus it is taught. Whatever has no inherent existence is without substance, that is to say, in that way, without self-nature, there is also no general characteristic in ultimate truth, because it is not established as a real entity. The non-existent cannot be dedicated by the non-existent, meaning that just as the non-existent is to be dedicated, so too, the dedicator is also non-existent, because there is nothing, so nothing cannot be dedicated, thus it is taught. Everything should be combined in the same way. Sons or daughters of the Bodhisattva lineage, in the form of characteristics or as objects of focus, completely