Tibetan
ལ་སྤྱོད་པ་ནི་སྙིང་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་མི་དམིགས་ཤིང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ན། སྙིང་པོ་ལ་དམིགས་པ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཆོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དོན་གྲུབ་པར་བྱ་བ་དེ་དག་ལ་ཡང་མི་དམིགས་ཤིང༌། དངོས་པོར་མི་ལྟ་ན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་དམིགས་པ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད་དེ། དེ་བས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སྙིང་པོ་མེད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་དང༌། གཟུགས་ཡོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷའི་བུ་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་དག་འདི་སྙམ་དུ་གྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཆོས་ཀྱི་མཉམ་པ་ཉིད་འདི་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི་ཕྱག་བྱ་བར་འོས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྙིང་པོ་མེད་པར་རྟོགས་ཀྱང༌། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་མི་གཏོང་ཞིང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱི་པ་ཟབ་མོ་དམིགས་སུ་མེད་པ་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་དཀོན་པས། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ནི་ཕྱག་བྱ་བར་འོས་པའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ལྷའི་བུ་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་གང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བར་བྱ་བའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཤིན་ཏུ་མི་དམིགས་པ་ནི་དེ་དག་ལ་དེ་བས་དཀའ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི། དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ལ་སྤྱོད་ལ། ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པ་དེ་ཙམ་དུ་མི་དཀའ་དེ་བས་ཀྱང་སེམས་ཅན་མང་པོའི་དོན་བྱ་བར་ཡི་དམ་བཅས་ལ། སེམས་ཅན་དེ་དག་མི་དམིགས་པ་ནི་རབ་ཏུ་དཀའ་སྟེ། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ནི་ཕྱག་བྱ་བར་འོས་པའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གདུལ་བར་བྱའོ་ཞེས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་མང་པོའི་དོན་དུ་གོ་ཆ་ཡང་བགོས་ལ། སེམས་ཅན་ཡང་མི་དམིགས་པ་དེ་ནི་བདག་གི་ དོན་འབའ་ཞིག་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གཙོ་བོར་བྱེད་ལ། དེ་ཡང་མི་དམིགས་པས་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །གང་སེམས་ཅན་འདུལ་བར་སེམས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་འདུལ་བར་སེམས་པ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ནམ་མཁའ་གསོག་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གསོག་ཏུ་ལྟ་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་སེམས་ཅན་དམིགས་སུ་མེད་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་སྟེ། དོན་དམ་པའི་སེམས་ཅན་དངོས་པོ་མེད་པས་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་སྟེ། སེམས་ཅན་འདུལ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་འདུལ་བ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བསྟན་པ་སྟེ། དབེན་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། སྙིང་པོ་མེད་པ་དང༌། གསོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྣམ་གྲངས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །ལྷའི་བུ་དག་རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་སེམས་ཅན་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་གོ་ཆ་གྱོན་པ་དེ་དག་ནི་དཀའ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་དངོས་པོ་ཡོད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ནི་ཐབས་མི་མཁས་པར་བྱ་བར་དཀའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་གོ་ཆ་གྱོན་པ་དེ་དག་ནི་ནམ་མཁའ་དང་བརྩད་པར་འདོད་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་དངོས་པོ་མེད་པའི་དཔེ་ནམ་མཁའ་ལས་བླངས་ཏེ་བསྟན་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་དངོས་པོ་མེད་པ་འདུལ་བའི་དོན་དུ་གོ་ཆ་གྱོན་པ་ནི་ནམ་མཁའ་འདུལ་དུ་ཟད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་གོ་ཆ་དེ་ཡང་བགོས་ལ་སེམས་ཅན་གང་གི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་གོ་ཆ་བགོས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཀྱང་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདུལ་བར་བྱ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་དངོས་པོ་མེད་པའི་དོན་མཇུག་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་དབེན་པའི་ཕྱིར་གོ་ཆ་དབེན་པར་ལྟའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་དམིགས་སུ་མེད་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་དབེན་པའི་ཚིག་གིས་བསྟན་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་དངོས་པོ་མེད་ཅིང་དབེན་པའི་ཕྱིར་དམིགས་སུ་མེད་དེ་དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་དབེན་པས་སེམས་ཅན་འདུལ་བར་རྩོལ་བའི་གོ་ཆ་ཡང་དབེན་པས་གཉིས་སུ་མེད་དོ་ ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་ཚེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞུམ་པར་མི་འགྱུར་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་དང་གོ་ཆ་གཉིས་ཀ་དབེན་ཏེ། གོ་ཆ་མེད་པར་བསྟན་པ་ལ་དངོས་པོ་མེད་ཅིང་སྟོང་པས་སྐྲག་ནས། ཐེག་པ་ཆུང་ངུའི་སེམས་སུ་མ་གྱུར་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པར་ཆུད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་དབེན་པའི་ཕྱི
Chinese
如果对于修行，连无自性本身都不执著，也不能如实照见，那么怎么会执著于自性呢？也就是说，对于六度等究竟的无实体之法，以及菩萨成就之事，也不执著。如果不执著于实体，又怎么会执著于非真实的、有自性的事物呢？因此，修行般若波罗蜜多的菩萨，就是修行于无自性。从“然后，在欲界修行和在色界修行的许多天子这样想”到“那些不证得法性平等的人，是值得礼敬的”，意思是说，虽然如此证悟一切法无自性，但不舍弃对无上正等觉的发心，并且修行于般若波罗蜜多甚深无相，但像那些不证得声闻和缘觉的真实边际，以及空性的法性的人很少。因此，显示了那样修行的菩萨是值得礼敬的。从“然后，具寿善现对那些天子这样说”到“那些应当从痛苦中解脱的众生，如果对他们完全不执著，对他们来说就更难了”，意思是说，仅仅修行于无相之法，而不证得真实的边际，还不算难，更难的是为了众多众生的利益而立誓，却不执著于那些众生。因此，显示了那样修行是值得礼敬的。像那样修行的菩萨摩诃萨，为了调伏一切众生而进入无上正等觉，也就是说，为了众多众生的利益而披上铠甲，并且不执著于众生，那不是仅仅为了自己的利益，而是主要为了众生的利益，而且也不执著于众生，因此，那样修行就是进入无上正等觉。
English
If, in practice, one does not even grasp at the very absence of essence, and does not truly see it accordingly, how could there be grasping at essence? That is to say, one does not even grasp at those things like the six perfections, which are ultimately non-substantial dharmas, and the deeds to be accomplished by bodhisattvas. If one does not regard them as substantial, how could there be grasping at things that are not true and have essence? Therefore, a bodhisattva who practices the prajnaparamita is practicing non-essence. From "Then, many sons of the gods who practice in the desire realm and those who practice in the form realm thought thus" to "Those who do not realize this equality of dharma are worthy of homage," it means that although one realizes that all dharmas are without essence, one does not abandon the mind of enlightenment for unsurpassed, perfect, and complete enlightenment, and although one practices the profound and unapprehendable prajnaparamita, such people who do not realize the true limits of the hearers and solitary buddhas, and the nature of emptiness, are rare. Therefore, it is shown that those bodhisattvas who practice in that way are worthy of homage. From "Then, the venerable Subhuti said this to those sons of the gods" to "Those beings who should be turned away from suffering, it is more difficult for them if they are not apprehended at all," it means that it is not so difficult to merely practice the unapprehendable dharma and not realize the true limits, but it is even more difficult to vow to work for the benefit of many beings and not apprehend those beings. Therefore, it is shown that such practice is worthy of homage. A bodhisattva mahasattva who practices in that way enters into unsurpassed, perfect, and complete enlightenment in order to tame all beings, that is to say, he also dons armor for the benefit of many beings, and since he does not apprehend beings, it is not merely for his own benefit, but mainly for the benefit of beings, and since he does not apprehend them, such practice is entering into unsurpassed, perfect, and complete enlightenment.
Chinese
这是所要显示的。凡是想要调伏有情，就如同想要调伏虚空一样，从“想要调伏有情”到“为了积聚虚空而看待积聚有情”，这之间显示了有情无所缘的理由。因为胜义谛的有情没有实体，如同虚空一样。调伏有情如同调伏虚空一样，这是所要显示的。空寂和空性，以及无有实义和积聚，应当理解为没有实体的异名。天子们，以这些异名，菩萨摩诃萨为了无有有情者的利益而披甲，那是困难的，意思是说，对于没有实体的，做成有实体的事情，是没有善巧方便，是难以做到的。凡是为有情披甲，就如同想要与虚空争论一样，这是从虚空取有情没有实体的例子来显示，为调伏没有实体的有情而披甲，终究是调伏虚空，这是所要显示的。菩萨摩诃萨分了那盔甲，菩萨摩诃萨为了哪个有情而分了盔甲，那些有情也是不可见的，这是总结了所要调伏的有情没有实体的意义来显示的。那是什么原因呢？因为有情是空寂的缘故，看待盔甲也是空寂的，这是说，这样以有情无所缘的理由，用空寂的词句来显示，因为有情没有实体而且是空寂的缘故，所以是无所缘的，这样因为有情是空寂的，所以努力调伏有情的盔甲也是空寂的，所以是无二的，这是所要表达的意义。如果这样显示的时候，菩萨摩诃萨不退怯，那么菩萨摩诃萨就是在行般若波罗蜜多，这是说，这样有情和盔甲两者都是空寂的，对于显示没有盔甲，因为没有实体和空性而害怕，如果没有变成小乘的心，就能够领会到在行般若波罗蜜多，这是所要显示的。那是什么原因呢？因为色是空寂的缘故
English
This is what is to be shown. Whoever intends to subdue sentient beings is like intending to subdue the sky. From "intending to subdue sentient beings" to "looking at accumulating sentient beings for the sake of accumulating the sky," this shows the reason for sentient beings being without an object of focus. Because sentient beings in the ultimate truth have no substance, they are like the sky. Subduing sentient beings is like subduing the sky, this is what is to be shown. Emptiness and voidness, as well as meaninglessness and accumulation, should be understood as synonyms for having no substance. Sons of the gods, with these synonyms, the Bodhisattva Mahasattva who dons armor for the benefit of those without sentient beings, that is difficult, meaning that for those without substance, making it into something with substance, is without skillful means, and is difficult to do. Whoever dons armor for the sake of sentient beings is like wanting to argue with the sky, this is taking the example of the sky to show that sentient beings have no substance. Donning armor for the sake of subduing sentient beings without substance is ultimately subduing the sky, this is what is to be shown. The Bodhisattva Mahasattva divided that armor, and for which sentient being did the Bodhisattva Mahasattva divide the armor, those sentient beings are also invisible, this is summarizing the meaning of the sentient beings to be subdued having no substance to show. What is the reason for that? Because sentient beings are empty, looking at armor is also empty, this is saying that in this way, with the reason of sentient beings being without an object of focus, using the words of emptiness to show, because sentient beings have no substance and are empty, therefore they are without an object of focus. In this way, because sentient beings are empty, the armor that strives to subdue sentient beings is also empty, therefore it is non-dual, this is the meaning to be expressed. If when showing in this way, the Bodhisattva Mahasattva does not retreat, then the Bodhisattva Mahasattva is practicing Prajnaparamita, this is saying that in this way, both sentient beings and armor are empty, for showing that there is no armor, because of being afraid of having no substance and emptiness, if one does not become a Hinayana mind, one can comprehend practicing Prajnaparamita, this is what is to be shown. What is the reason for that? Because form is empty