English
For the Bodhisattva who practices the Perfection of Wisdom, and similarly for the non-conceptual Perfection of Wisdom, all-knowingness such as the five perfections, and up to the realm of conditioned and unconditioned phenomena, all phenomena are non-conceptual with a single taste of emptiness, as has been taught. The venerable Subhuti said, 'If all phenomena are non-conceptual, then from where does the term 'Buddha Bhagavan' arise?' This is because, as stated above, all phenomena are non-conceptual, and to dispel the thought that some in the assembly might think that if all phenomena are of one taste in emptiness, then samsara and nirvana are also of one taste in emptiness, and nothing needs to be done, therefore Shariputra asked Subhuti. Subhuti said, 'Venerable son of Sharadvati, from non-conceptuality it is said to be Buddha, from non-conceptuality it is said to be Bodhi.' This is because, in ultimate truth, all phenomena are empty of inherent existence, and although non-conceptual, in conventional truth, whatever good or bad deeds are done, it is not that there is no production of the fruits of happiness and suffering. This is to show that individual beings do not truly see, and those who think and analyze in a reversed manner are engaged in actions that become the cause of samsara, and the result will also ripen in samsara, being born in the five realms. If the minds of beings are not reversed, and they are not attached to the phenomena of samsara, those who are non-conceptual will be liberated from samsara and attain the noble grounds, as has been taught. Venerable son of Sharadvati, in the past, as many Tathagatas, Arhats, Perfectly Awakened Ones as there were, by practicing the non-conceptual Perfection of Wisdom, they awakened to complete perfect enlightenment with all non-conceptual dharmas. This is to show the reason why attaining the noble grounds comes from meditating on non-conceptuality, and the Buddhas, Bhagavans of the three times also awakened to complete perfect enlightenment by abandoning conceptualization, therefore of all phenomena
Tibetan
དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་བརྩན་པར་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་ པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འབུམ་པ་ལས་ལེའུ་བཞི་བཅུ་བརྒྱད་པའོ།། །། ཞེ་དགུ་པ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ལེའུ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཀྱེ་མ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་སྙིང་པོ་ལ་སྤྱོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དོན་གོང་དུ་བཤད་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་རྟོགས་ན། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དོན་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་སྤྱོད་པའི་མཆོག་དམ་པ་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བསྟོད་པའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཀྱེ་མ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་སྙིང་པོ་མེད་པ་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་སྙིང་པོ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བཤད་པ་ལ་འཁོར་གྱི་ནང་ན་ཁ་ཅིག་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་ཡོད་དམ་སྙམ་དུ་རྟོག་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། སྙིང་པོ་མེད་པ་ལ་སྤྱོད་པའོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཡོད་པའི་ནང་ནས་མཆོག་ལ་བྱ། སྙིང་པོ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ཞིང་དངོས་པོ་མེད་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་སྙིང་པོ་མེད་པ་ལ་སྤྱོད་པའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་སྙིང་པོ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་སྙིང་པོ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི། སྙིང་པོ་མེད་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཐུག་གི་བར་གྱི་ཆོས་རྣམས་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་ཆོས་དེ་དག་ལ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར། སྙིང་པོ་མེད་པ་ལ་སྤྱོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་
Chinese
应当尊重如是无分别，于无分别之智慧波罗蜜多，当无分别而行，如是宣说。圣慧度十万颂之第四十八章竟。 第四十九章、无分别品 其后具寿舍利弗，对具寿善现如是说：奇哉，具寿善现，菩萨摩诃萨凡所行于智慧波罗蜜多，是行于心要，如是说者，谓舍利子了知前说无分别之义，如是行于无分别之义，是行于行之殊胜，是行于转成心要者，如是赞叹。如是说已，具寿善现对具寿舍利弗如是说：奇哉，具寿舍利弗，菩萨摩诃萨凡所行于智慧波罗蜜多，是行于无心要，如是说者，谓于前说行于心要，于眷属中，为遣除有谓如是转成心要之事物耶之想，故说行于无心要。所谓心要者，谓于有事物中之殊胜者。所谓无心要者，谓于胜义中，一切法自性空且无事物，故菩萨行于智慧波罗蜜多，是行于无心要，如是宣说。何以故耶？具寿舍利弗，智慧波罗蜜多是无心要，如是说乃至一切相智是无心要，如是说之间者，谓宣说行于无心要之理，谓六度等乃至一切相智之间之诸法，于胜义中是无事物，菩萨亦缘于彼等法而行之故，是行于无心要之义。何以故耶？是如是菩萨摩诃萨智慧波罗蜜多
English
Likewise, non-discrimination should be revered. In the Prajnaparamita of non-discrimination, one should practice non-discrimination. Thus it is taught. This is the end of the forty-eighth chapter of the One Hundred Thousand Prajnaparamita Sutra. Chapter Forty-Nine: Non-Discrimination Then, the venerable Sharadvatiputra said to the venerable Subhuti, "O venerable Subhuti, it is wonderful that a Bodhisattva-Mahasattva who practices the Prajnaparamita is practicing the essence." This means that Shariputra understood the meaning of non-discrimination explained above. Thus, practicing the meaning of non-discrimination is practicing the supreme practice, practicing what has become the essence. Thus he praised it. Having said this, the venerable Subhuti said to the venerable Sharadvatiputra, "O venerable Sharadvatiputra, it is wonderful that a Bodhisattva-Mahasattva who practices the Prajnaparamita is practicing the non-essence." This means that in response to the previous statement that one is practicing the essence, in order to dispel the thought that there is such a thing as the essence among the retinue, it is said that one is practicing the non-essence. The so-called essence refers to the most excellent among existing things. The so-called non-essence refers to the fact that in ultimate reality, all dharmas are empty of inherent nature and without substance. Therefore, it is taught that a Bodhisattva who practices the Prajnaparamita is practicing the non-essence. Why is that? O venerable Sharadvatiputra, the Prajnaparamita is non-essential, and so on, up to the statement that all-knowingness is non-essential. This explains the reason for practicing non-essence. The dharmas from the six perfections up to all-knowingness are without substance in ultimate reality. Because the Bodhisattva also practices these dharmas, it means that he is practicing non-essence. Why is that? It is like this: a Bodhisattva-Mahasattva, the Prajnaparamita