Tibetan
ནི་དེ་ལྟར་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་རྟོགས་ཀྱང༌། སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པར་ཐབས་མཁས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡོད་པར་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྤྱོད་ཀྱང༌། དོན་དམ་པར་དེ་དག་ལ་དངོས་པོར་ལྟ་ཞིང་མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་ བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་གང་སྤྱོད་པ་དང་གང་གིས་སྤྱོད་པ་དང༌། གང་ལ་སྤྱོད་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་སྤྱོད་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པས། སྤྱོད་པ་པོ་དང༌། སྤྱད་པར་བྱ་བ་དང༌། སྤྱོད་པའི་རྒྱུ་གང་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དུ་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་མི་ཐུབ་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་དེ་ལྟར་ཐབས་མཁས་པ་དང་ལྡན་པར་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གནོད་པར་བྱ་མི་ནུས་ཤིང༌། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་ལ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ཉེ་བར་གྱུར་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་མིའི་ལུས་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་དང༌། གླིང་བཞི་དང༌། སྟོང་གི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དང༌། སྟོང་གཉིས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དང༌། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་ཏུ་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་པ་ལ། རིམ་གྲོ་དང༌། བཀུར་སྟི་ལ་སོགས་པ་བྱས་ཏེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་ཡང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་གཞན་ལ་སྟོན་པ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བསོད་ནམས་ཆེས་བསྟན་པ་སྟེ། གཞན་ལ་སྟོན་པ་དང༌། འཆད་པ་དང་རྣམ་པར་གཞོག་པ་དང༌། རབ་ཏུ་གཞོག་པ་དང༌། འགྲེལ་པ་དང༌། རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། གསལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཆད་པའི་རྣམ་གྲངས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སེམས་ཅན་གང་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་མིའི་ལུས་ཐོབ་པར་གྱུར་ལ། དེ་དག་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་ བུ་མོ་ལ་ལ་ཞིག་གིས། དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་རབ་ཏུ་བཀོད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་དང་གླིང་བཞི་དང༌། སྟོང་གི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དང༌། སྟོང་གཉིས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དང༌། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་ཏུ་མིའི་ལུས་སུ་གྱུར་ལ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ལ་བཀོད་དེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་ཡང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པའི་བསོད་ནམས་པས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་གཞན་ལ་སྟོན་པ་དང་འཆད་པ་ལ་སོགས་པའི་བསོད་ནམས་ཆི་བ་བསྟན་པའོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བས་རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བླ་ན་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་བསྐྱེད་པར་འདོད་པས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བས་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་དེ་ལྟར་གོང་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་གཞན་ལ་སྟོན་ཅིང་འཆད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་སྤྱོད་པ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བས། རྣམ་པར་སྤྱོད་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པ་སྟེ། དེའི་ཕན་ཡོན་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྦྱིན་པའི་གནས་སུ་འགྱུར་བ་དང༌། ཚད་མེད་པ་བཞི་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་སྣང་བ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དང༌། མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་མ་རྒྱས་ཀྱང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྦྱིན་པའི་གནས་སུ་འགྱུར་བ་དང༌། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་དང༌། གོས་དང་བསོད་སྙོམས་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པའི་སྦྱིན་བདག་གི་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱེད་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ཉེ་བར་འགྱུར་བ་དག་སྟེ། དེ་བས་ན་ཕན་ཡོན་དེ་དག་ཐོབ་པར་འདོད་པ་དང༌། ཡུལ་ཁམས་ཀྱི་བསོད་སྙོམས་བླང་བ་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་བྱ་བར་འདོད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལམ་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པ་འདོད་པས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བས་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འ
Chinese
是故，如是于胜义中，虽了知一切法自性空，然不现证空性，以方便善巧故，于世俗中，为令众生圆满成熟故，观有遍计烦恼及清净，如是行者，于世俗中，虽行于色等一切法，然于胜义中，不观彼等为实有而行，是此之义。何以故？谓如是，所行及能行，并所行处之诸法，一切皆不可得故，是即显示于胜义中不行一切法之理，谓胜义中一切法自性空故，行者及所行，并能行之因，皆不可得故。世尊，如是行之菩萨摩诃萨，是诸天人阿修罗等世间所不能胜，乃至趋近一切种智等语，是显示如是具足方便善巧而行之菩萨，一切世间皆不能害，一切声闻及独觉皆不能胜，及趋近一切种智之功德。世尊告曰：善现，若赡部洲所有众生，皆无先后获得人身等语，是显示赡部洲及四洲，并千世界，二千世界，三千大千世界所有众生，一时成佛，以供养及恭敬等事，彼等善根亦回向于无上正等菩提者，较之为此般若波罗蜜多为他宣说及作意之福德尤大。谓为他说、讲说、分别、极分别、解释、辨别、阐明、如实宣说等，是讲说。
English
Therefore, although one realizes that all phenomena are empty of inherent existence in the ultimate sense, one does not directly realize emptiness. Through skillful means, in the conventional sense, in order to fully ripen sentient beings, one views that there are completely afflicted and purified phenomena. Such a practitioner, in the conventional sense, although engaging in all phenomena such as form, in the ultimate sense, does not view them as real and engage in them. This is the meaning. Why? Because, like this, all the phenomena that are engaged in, that engage, and that are the object of engagement are all unobtainable. This shows the reason for not engaging in all phenomena in the ultimate sense. Because all phenomena are empty of inherent existence in the ultimate sense, the agent, the object, and the cause of engagement are all unobtainable. World-Honored One, the Bodhisattva Mahasattva who practices in this way is invincible by the world with gods, humans, and asuras, and so on, up to the words "approaching omniscience." This shows that the Bodhisattva who practices with such skillful means cannot be harmed by all the world, cannot be overcome by all Hearers and Solitary Realizers, and the benefit of approaching omniscience. The World-Honored One said: "Subhuti, if all the sentient beings in Jambudvipa were to obtain human bodies without any sequence," and so on, this shows that all the sentient beings in Jambudvipa and the four continents, and the thousand worlds, two thousand worlds, and three thousand great thousand worlds, all become Buddhas at the same time, and with offerings and reverence, etc., those roots of virtue are also dedicated to the unsurpassed perfect enlightenment, the merit of explaining and attending to this Prajnaparamita for others is even greater. That is, to explain, teach, differentiate, extremely differentiate, interpret, distinguish, clarify, and truly explain to others, etc., is to explain.
Chinese
也应被理解为一种类别。 善现，如果赡部洲的所有众生，都同时获得人身。 那些种姓之子或种姓之女中的一些人，以“善于安置于十善业道”等，赡部洲和四大洲，以及千世界，二千世界，三千大千世界的众生，都同时转为人身。 他们都安置于十善业道等，并将该善根完全回向于无上正等觉的福德，也显示了胜过向他人展示和讲解这部般若波罗蜜多的福德。 善现，像那样行持的菩萨摩诃萨，从“以具足一切相智的作意而行持”到“想要生起无上的智慧之眼，应以具足般若波罗蜜多的作意，恒常不断地安住”，这之间所说的，就是以上述方式，通过向他人展示和讲解这部般若波罗蜜多等方式行持，以及以具足一切相智的作意，来显示行持的利益。 它的利益是，成为一切众生的布施之处，具足四无量，具足六度的大光明，即使没有现证圆满正等觉，也成为一切众生的布施之处，从无上菩提中不退转，使布施衣服和乞食等的施主之布施完全清净，并且接近一切相智。 因此，想要获得那些利益，想要使接受国土的乞食具有果实，想要引导一切众生等，应以具足般若波罗蜜多的作意，恒常不断地
English
should also be understood as a category. Subhuti, if all the sentient beings of Jambudvipa were to simultaneously obtain human bodies. Some of those sons or daughters of good family, with "being well placed in the path of the ten virtuous actions," etc., all the sentient beings of Jambudvipa and the four continents, as well as the thousand worlds, the two thousand worlds, and the three thousand great thousand worlds, would simultaneously transform into human bodies. They would all be placed in the path of the ten virtuous actions, etc., and the merit of dedicating that root of virtue entirely to unsurpassed perfect enlightenment would also show the merit of surpassing showing and explaining this Prajnaparamita to others. Subhuti, the bodhisattva mahasattva who practices in that way, from "practicing with the thought of possessing all-knowingness" to "wanting to generate the unsurpassed eye of wisdom, one should always abide continuously with the thought of possessing Prajnaparamita," what is said in between is that in the manner described above, by practicing through showing and explaining this Prajnaparamita to others, and with the thought of possessing all-knowingness, the benefits of practicing are shown. Its benefits are that it becomes the place of giving for all sentient beings, possesses the four immeasurables, possesses the great light of the six perfections, and even if one does not manifest perfect complete enlightenment, it becomes the place of giving for all sentient beings, does not turn back from unsurpassed enlightenment, makes the giving of the patrons who give clothes and alms, etc., completely pure, and becomes close to all-knowingness. Therefore, wanting to obtain those benefits, wanting to make the alms received from the land have fruit, wanting to guide all sentient beings, etc., one should always continuously with the thought of possessing Prajnaparamita
Tibetan
ཆད་པར་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བས། རྣམ་པར་མི་སྤྱོད་ན་ཡང་དེས་ཡིད་ལ་བྱ་བ་གཞན་གྱི་གོ་སྐབས་མི་དབྱེ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱ་ལ་གོང་དུ་སྨོས་པ་ལྟ་བུར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མ་ནུས་ན་ཡང༌། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་གོ་སྐབས་མི་དབྱེའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེས་ནི་ཅི་ནས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཉིན་མཚན་དུ་མི་གཏོང་ཞིང་བརྩོན་པར་གནས་པ་དེ་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིད་ལ་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་སུ་མི་གཏོང་བར་བརྩོན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་དེ་སྟོང་པར་ཡང་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་རྟག་ཏུ་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་དང༌། ཡིད་བདེ་བ་མང་པོ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་རྟག་ཏུ་མི་གཏང་བའི་དཔེ་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱ་བ་དེ་མ་བཏང་ན་རྟག་ཏུ་ཡིད་བདེ་བ་མང་པོ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །གསོལ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡིད་ལ་བགྱི་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ལྟར་གོང་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་དང་མ་བྲལ་ལོ་ཞེས་བཤད་པ་ལ་འཁོར་གྱི་ནང་ནས་ཁ་ཅིག་ཡིད་ལ་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་དངོས་པོ་ཡོད་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཞུས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རབ་འབྱོར་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་སྟེ། དེ་ལ་འཕེལ་བ་མེད་དོ། །ཡོངས་སུ་འགྲིབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་དང་མ་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དངོས་པོ་ཡོད་པར་རྟོག་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་ལ་ནི་མི་བྱའོ། །དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་སྟེ། སུས་ཀྱང་མ་བྱས་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་དང་མ་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །གསོལ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རང་བཞིན་གྱིས
Chinese
这是关于应当安住于不舍弃（般若波罗蜜多）的教导。如果菩萨摩诃萨以与般若波罗蜜多相应的作意，即使不以分别的方式行持，也不会断绝其他作意的机会，就像前面所说的那样，即使不能完全圆满与般若波罗蜜多相应的作意，也不会断绝声闻和独觉的作意的机会，这是所要表达的。因此，无论如何，都应该日夜不舍弃与般若波罗蜜多相应的作意，并安住于精进之中，这就是说，不要放弃般若波罗蜜多的作意，而要努力精进，这就是它的意义。善现，例如，从“不应使一切种智的珍宝空虚”到“这样就会恒常具有安乐和心乐，以及许多心乐”之间，是关于不应恒常舍弃般若波罗蜜多的作意的譬喻，意思是如果这样不舍弃作意，就会恒常具有许多心乐。祈请道：世尊，所有这些作意都与自性相离等等，这是因为，如上所述，与般若波罗蜜多和一切种智相应的作意不分离，为了消除听众中一些人认为这样的作意是实有的想法，所以善现提出了这个问题。世尊开示说，从“善现，这是因为般若波罗蜜多自性是空性，其中没有增长，也没有减少”之间，意思是说，不舍弃作意，也不应理解为是对实有之物的作意。从胜义谛上来说，一切法自性是空性，不是任何人所造作，而是如实和法界等自性安住，认识到这一点才是不舍弃作意。祈请道：世尊，如果般若波罗蜜多自性是
English
This is the teaching on how to abide in not abandoning (the Prajñāpāramitā). If a Bodhisattva-Mahāsattva, with a mind engaged in the Prajñāpāramitā, even if not acting in a discriminating manner, will not cut off the opportunity for other mental engagements, just as mentioned above, even if unable to completely perfect the mental engagement with the Prajñāpāramitā, will not cut off the opportunity for the mental engagements of Śrāvakas and Pratyekabuddhas, this is what is being taught. Therefore, in any case, one should not abandon the mental engagement with the Prajñāpāramitā day and night, and should abide in diligence, which means one should not abandon the mental engagement with the Prajñāpāramitā, but should strive diligently, that is its meaning. Subhūti, for example, from "one should not make the jewel of all-knowingness empty" to "in that way, one will always have happiness and mental happiness, and be endowed with much mental happiness," is a metaphor for not constantly abandoning the mental engagement with the Prajñāpāramitā, meaning that if one does not abandon the mental engagement in this way, one will always have much mental happiness. The request: "Bhagavan, all these mental engagements are devoid of inherent existence," etc., is because, as mentioned above, the mental engagement corresponding to the Prajñāpāramitā and all-knowingness is not separate, and in order to dispel the notion of some in the audience that such a mental engagement is real, Subhūti asked this question. The Bhagavan taught, from "Subhūti, it is like this, the Prajñāpāramitā is empty of inherent existence, there is no increase in it, and there is no decrease," meaning that not abandoning mental engagement should not be understood as mental engagement with something real. From the ultimate point of view, all dharmas are empty of inherent existence, not created by anyone, but abiding in the nature of suchness and the Dharmadhātu, etc., recognizing this is not abandoning mental engagement. The request: "Bhagavan, if the Prajñāpāramitā is inherently