Tibetan
ཐོང་གི་དབང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་ཤེས་ཤིང༌། འདིས་པ་དང་གོམས་པར་བྱེད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་མཉམ་པར་མ་གཞག་པ་ཉིད་དུ་སེམས་དམིགས་པ་ལ་འདོགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་དབང་དུ་གྱུར་ནས། ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པར་ལྷག་མཐོང་གིས་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་མངོན་པར་མ་ཆགས་པར་སེམས་འཇོག་གོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེས་བར་མ་དོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཟག་པ་ཟད་པ་ཡང་མངོན་དུ་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་ལྷག་མཐོང་ལ་གནས་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལས་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་མངོན་དུ་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ འདི་ནི་མངོན་དུ་བྱ་བའི་དུས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་ཉན་ཐོས་ལྟར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་སྟེ། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་པའི་ཡེ་ཤེས་རླབས་པོ་ཆེ་དང་ལྡན་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་སྤྱོད་ཅིང་གནས་པའི་ཚེ་ཆོས་འདི་དག་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་པས། མངོན་དུ་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དེས་འདི་ལྟར་འདི་ནི་ཤེས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་འདི་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱ་བའི་དུས་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་གོང་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། ཟག་པ་ཟད་པ་ཡང་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པར་བཤད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་གང་དང་གང་ལས་མི་ཉམས་པ་དང༌། ཟག་པ་ཟད་པའི་ཆོས་གང་དང་གང་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པ་ཞིབ་ཏུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་བསྟན་པ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་སྤྱོད་ཅིང་འདྲིས་པ་དང༌། གོམས་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་འདི་དག་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་བརྟག་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །འདི་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་
Chinese
以通达之力，知晓一切法自性为空，对此修习串习，安住于空性之中，如是宣说。菩萨摩诃萨于未入定时，心专注于所缘，即是说，成为止住之力的掌控者后，不以寂静一边的等持现证空性，而是以胜观将心安住于所应观察之法上，而不执著，如是宣说。因此，菩萨摩诃萨不会完全退失菩提之道的诸法，也不会现证烦恼灭尽，即是说，如是安住于胜观，故不退失菩提之道的诸法，也不会现证涅槃，此乃其义。为何如此？从“为何如此”至“此非现证之时，应如是了知”之间，阐述了不像声闻那样现证涅槃的理由，即以止观双运的广大智慧，在修习安住于菩提道之诸法时，知晓这些法仅仅是应知之法，究竟而言并无实物，因此不应现证，此乃知晓之故。善现，菩萨摩诃萨在修习般若波罗蜜多时，如是了知，此乃修习般若波罗蜜多的时机，从“此乃修习般若波罗蜜多的时机”至“此非现证独觉智慧之时”之间，阐述了前文所说的不退失菩提道之诸法，也不现证烦恼灭尽，详细区分了不退失的菩提道之法以及不现证的烦恼灭尽之法，即应观察修习六度等清净之法，这些法是应知之法，而非为了获得声闻和独觉之果，如是宣说。此乃一切
English
Through the power of understanding, one knows that all phenomena are empty in nature. By practicing and familiarizing oneself with this, one abides in emptiness. This is what is taught. The Bodhisattva Mahasattva, even when not in meditative equipoise, directs the mind towards its object. This means that having become the master of calm abiding, one does not directly realize emptiness through a one-sided concentration of tranquility. Instead, through insight, one places the mind on the phenomena to be observed without attachment. This is what is taught. Therefore, the Bodhisattva Mahasattva will not completely degenerate from the dharmas of the path to enlightenment, nor will they realize the exhaustion of defilements. This means that by abiding in insight in this way, one does not degenerate from the dharmas of the path to enlightenment, nor does one realize Nirvana. This is the meaning. Why is this so? From "Why is this so?" to "This is not the time to realize it, one should know this well," the reason for not realizing Nirvana like the Shravakas is explained. It is because with the great wisdom of the union of calm abiding and insight, when practicing and abiding in the dharmas of the path to enlightenment, one knows that these dharmas are merely to be known, and ultimately there is no real entity. Therefore, it is not to be realized. This is because of knowing. Subhuti, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Prajnaparamita, they know that this is the time to practice the Prajnaparamita. From "This is the time to practice the Prajnaparamita" to "This is not the time to realize the wisdom of the Pratyekabuddhas," it is explained that the previously stated non-degeneration from the dharmas of the path to enlightenment and non-realization of the exhaustion of defilements are further elaborated by distinguishing which dharmas of the path to enlightenment are not degenerated from and which dharmas of the exhaustion of defilements are not realized. That is, one should contemplate that the practice of the six paramitas and other pure dharmas are to be known, but not for the purpose of attaining the fruits of Shravakas and Pratyekabuddhas. This is what is taught. This is all
Tibetan
མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་དུས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་བཏང་བར་འགྱུར་གྱི་དེ་ལྟར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པར་བྱེད་ཅིང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་དུ་མི་བྱེད་དོ། །རང་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་གོང་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པ་ཇི་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཞུས་པའི་ལན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞིབ་ཏུ་བཤད་དེ། བཀའ་སྩལ་པའི་དོན་མཇུག་བསྡུས་ནས་བསྟན་པའོ། །རྣམ་ པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་འདྲིས་ཤིང་གོམས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ལ། དེ་དག་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ལྟར་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་སྐྱེས་བུ་ཞིག་དཔའ་ལ་རྩལ་ཆེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་མངོན་དུ་བྱས་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སའམ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་གནས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་མངོན་དུ་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཐབས་མཁས་པ་དང་ལྡན་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཡང་རྟོགས་པར་བྱེད་ལ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མངོན་སུམ་དུ་ཡང་མི་བྱེད་པའི་དཔེ་མི་དཔའ་བོ་རྩལ་ཆེ་ཞིང་ཐབས་མཁས་པ་ལས་བླངས་ཏེ་བསྟན་པ་སྟེ། ཚིག་གཞན་ནི་རང་ལོག་ཏུ་ཟད། སྒྱུ་རྩལ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་པོ་ནི་རྩལ་གྱིས་ཐབས་སྣ་ཚོགས་དང༌། དགྲ་ཐབས་སྣ་ཚོགས་དང༌། བཟོའི་སྤྱད་སྣ་ཚོགས་དང༌། འཚོ་རྩིས་སུ་བྱ་བའི་སྤྱད་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་མཁས་པ་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་མི་དཔའ་བོ་དེ་འབྲོག་དགོན་པ་འཇིགས་པ་ཆེན་པོར་ཕྱིན་པ་ལས། དགྲ་བྱུང་ཡང་དཔའ་ཞིང་རྩལ་ཆེ་ལ་ཐབས་མཁས་པས་ཕ་མ་དང་བུ་སྨད་ཀྱང་འཇིགས་པ་ནས་བཏོན་ཏེ་བདེ་བར་བཀོད། བདག་ཉིད་ལ་ཡང་དགྲས་མི་ཚུགས་ཤིང༌། དགྲ་ལ་ཡང་གནོད་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐབས་མཁས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཚད་མེད་པ་སེམས་ཉེ་བར་འཇོག
Chinese
应当考察“不舍弃获得遍知之时”之句，意为如果显现声闻和独觉的果位，就会舍弃一切种智，不应如此。 善现，因此，菩萨摩诃萨在行般若波罗蜜多时，完全熟悉空性，并以空性而行，直至“不显现阿罗汉之位，不显现独觉菩提”之间，是世尊详细解答了善现先前所问“安住于空性，如何不显现空性”之问，并总结了所说之义。 只是以智慧熟悉和习惯三解脱门等法，安住于彼等，而不像声闻和独觉那样显现无漏之法，这是所要表达的。 善现，譬如某人勇敢且精通技艺，直至“无论显现何种无相三摩地，都不会因此安住于声闻地或独觉地”之间，是以菩萨行般若波罗蜜多，具足善巧方便，既能通达一切法为空性，又不现证声闻和独觉的寂灭涅槃为例，以勇敢、精通技艺且善巧方便之人为例而阐述，其余词句不过是重复。 六十四种技艺是指精通各种技艺手段、各种御敌之术、各种工巧器具以及各种谋生之术。 这样的勇士进入到非常恐怖的荒野，即使遇到敌人，也能凭借勇敢、技艺和善巧方便，将父母妻儿从恐惧中解救出来，并安置在安全之处。 自己也不会被敌人所伤，也不会对敌人造成伤害。 同样，具足善巧方便的菩萨也会对一切众生生起无量慈心。
English
The phrase "one should examine the time of not abandoning the attainment of omniscience" means that if one manifests the fruit of a Hearer or a Solitary Buddha, one will abandon omniscience in all aspects, and one should not do so. Subhuti, therefore, when a Bodhisattva-Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he becomes fully familiar with emptiness and acts through emptiness, up to the point of "not manifesting the state of an Arhat, not manifesting Solitary Enlightenment." This is the detailed explanation by the Blessed One in response to Subhuti's previous question of "how does one not manifest emptiness while abiding in emptiness?" and it summarizes the meaning of what was said. It is taught that merely familiarizing oneself with and habituating oneself to the three doors of liberation and other dharmas through wisdom, and abiding in them, is not manifesting the undefiled dharmas like Hearers and Solitary Buddhas. Subhuti, for example, a person who is brave and skilled, up to the point of "no matter what signless samadhi is manifested, one will not abide in the state of a Hearer or a Solitary Buddha," is an example of a Bodhisattva practicing the Perfection of Wisdom, possessing skillful means, who understands all dharmas as emptiness and does not manifest the extinction of Hearers and Solitary Buddhas, illustrated by a brave, skilled, and skillful person; the other words are merely repetition. The sixty-four arts refer to being skilled in various skillful means, various methods of defense, various tools of craftsmanship, and various methods of livelihood. Such a brave person, having gone into a very terrifying wilderness, even if enemies appear, can, through bravery, skill, and skillful means, rescue his parents, wife, and children from fear and place them in safety. He himself will not be harmed by enemies, nor will he harm the enemies. Similarly, a Bodhisattva who possesses skillful means will also generate immeasurable loving-kindness towards all sentient beings.
Tibetan
་ཅིང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་ལ་གནས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དོན་ལ་ཡང་འདྲིས་པར་བྱེད་ལ། དེ་དག་ལ་མཚན་མར་ཡང་མི་འཛིན། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ལྷུང་བར་འགྱུར་བའི་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་མངོན་དུ་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་སྟེ། མི་དཔའ་བོ་ཆེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐབས་མཁས་པའི་དཔེའོ། །ཕ་མ་དང་བུ་སྨད་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དཔེའོ། །ཕྱིར་རྒོལ་བའི་དགྲ་མང་པོ་ནི་ཐེག་པ་ཆུང་ངུའི་མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་དཔེའོ། །གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་དང་གྲོང་རྡལ་དང་ལྗོངས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་བདེ་ བ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་སུ་ལྷུང་བའི་ཉེན་མེད་པའི་དཔེ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་འདབ་ཆགས་བྱ་ནི་བར་སྣང་ལ་རྒྱུ་ཞིང་ས་ལ་མི་ལྟུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཚད་མེད་པ་ལ་སྤྱད་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐབས་མཁས་པ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གནས་པའི་དཔེ་བྱ་བར་སྣང་ལ་རྒྱུ་བ་ལས་བླངས་ནས་བསྟན་པ་སྟེ། བྱ་བར་སྣང་ལ་རྒྱུ་བ་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་བར་སྣང་ལ་ཡང་གནས་མི་འཆའ་ལ། བྱོལ་སོང་གཞན་ལྟར་ས་འབའ་ཞིག་ལ་ཡང་མི་བརྟེན་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐབས་མཁས་པ་ཡང་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་ལ་སྤྱད་པས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་མངོན་དུ་ཡང་མི་བྱེད་ལ། ཐབས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྣ་ཚོགས་སྤྱོད་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཕལ་ལྟར་འཁོར་བ་ན་ཡང་མི་གནས་ཏེ་དེ་ལྟར་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་ཀ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མི་གནས་པ་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། སྐྱེས་བུ་མཐུ་དང་ལྡན་པ་འཕོང་རྩལ་གྱི་སློབ་དཔོན་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ནམ་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་གྱུར་པ་དེ་ན། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དམ་པ་མངོན་དུ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མ་གྲུབ་ཀྱི་བར་དུ་བདག་གི་དོན་མི་བྱེད་པའི་དཔེ་སྐྱེས་བུ་མཐུ་དང་ལྡན་པ་འཕོང་རྩལ་གྱི་སློབ་དཔོན་དུ་གྱུར་པ་ལས་བླངས་ནས་བ
Chinese
，圆满了六度。安住于三解脱门，为了获得一切智，也要熟悉。并且不执着于它们的相。也示现了不显现会堕入声闻和独觉地的无相三摩地。意思是说，大丈夫是菩萨善巧方便的例子。父母和子女是所有众生的例子。外道众多敌人是小乘的恶知识的例子。城镇、城市、乡村和地方是菩萨的道路安乐，没有堕入声闻和独觉地的危险的例子，应当了知。 善现，例如，像飞鸟在空中飞行，不堕落地面一样，从“修行无量佛法”到“获得一切智”之间，是说修行般若波罗蜜多的菩萨善巧方便，安住于不住涅槃的例子，是从鸟在空中飞行中取材而开示的。鸟在空中飞行，不在天空的中央安住，也不像其他旁生一样只依赖地面，同样，善巧方便的菩萨，也因为修行三解脱门，而不显现声闻和独觉地，虽然以方便修行各种菩萨行，也不像普通众生一样安住于轮回，像这样轮回和涅槃两方面都不安住，就是不住涅槃。 善现，例如，像具有能力的人成为射箭的老师一样，从“何时那些善根完全成熟于无上正等觉”到“那时，证得真实的殊胜边际”之间，是说菩萨修行般若波罗蜜多，在没有成就圆满他人利益之前，自己不作利益的例子，是从具有能力的人成为射箭的老师中取材而
English
, having perfected the six perfections. Abiding in the three doors of liberation, one should also become familiar with the purpose of attaining omniscience. And one does not grasp at their characteristics. It also shows that one does not manifest the signless samadhi that would cause one to fall into the state of a Hearer or a Solitary Buddha. This means that the great hero is an example of the skillful means of a Bodhisattva. Parents and children are examples of all sentient beings. The many enemies who oppose are examples of the unwholesome spiritual friends of the Lesser Vehicle. Towns, cities, villages, and regions are examples of the Bodhisattva's path being easy and without the danger of falling into the state of a Hearer or a Solitary Buddha, and should be understood as such. Subhuti, for example, just as a bird flies in the sky and does not fall to the ground, from "practicing immeasurable Buddha-dharmas" to "attaining omniscience," it is said that the example of a Bodhisattva who skillfully practices the Perfection of Wisdom and abides in non-abiding nirvana is taken from the example of a bird flying in the sky. A bird flying in the sky does not settle in the middle of the sky, nor does it rely solely on the ground like other animals. Similarly, a Bodhisattva with skillful means, because of practicing the three doors of liberation, does not manifest the state of a Hearer or a Solitary Buddha. Although he practices various Bodhisattva practices with skillful means, he does not abide in samsara like ordinary beings. Thus, not abiding in either samsara or nirvana is called non-abiding nirvana. Subhuti, for example, just as a powerful person becomes a master of archery, from "when those roots of virtue are fully matured into unsurpassed perfect enlightenment" to "then, he realizes the true and supreme limit," it is said that the example of a Bodhisattva practicing the Perfection of Wisdom, who does not work for his own benefit until he has achieved the complete benefit of others, is taken from the example of a powerful person becoming a master of archery.