Tibetan
་དཔའ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཡང་ཆགས་པ་དང་ འདོད་པ་མི་སྐྱེད་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་མ་ཆགས་ཤིང་འདོད་པ་མི་སྐྱེ་བ་ནི་འདོད་པ་ཆུང་བའོ། །ཆོག་ཤེས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་བརྙས་ཀྱང་དེ་ལ་དངོས་པོར་མི་འཛིན་ཅིང་དེས་རློམ་སེམས་སུ་མི་འགྱུར་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཆགས་ཤིང་དེ་བས་ལྷག་པ་གཞན་ཚོལ་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟར་སྔ་མ་རྙེད་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་གིས་གཞན་ལྷག་པ་མི་ཚོལ་བ་ལ་ཆོག་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྡོམ་པ་མི་གཏོང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཟབ་མོ་རྟོགས་ནས་ཆོས་རྣམས་ལ་མཚན་མར་འཛིན་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འབྱུང་བར་སྡོམ་པ་མི་གཏོང་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ལ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྡོམ་པ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བ་ཞེས་བྱའི་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་ལ་སོགས་པ་འབའ་ཞིག་ལ་ནི་མི་བྱའོ། །བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་མི་གཏང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བསླབ་པ་དོན་དུ་སྒྲུབ་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་བསླབ་པ་སྟེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་བསླབ་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའོ། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་སྨད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་རྣམས་ལ་སྐྱོན་དུ་མཐོང་ཞིང་ཆགས་ཕའི་སེམས་མི་བསྐྱེད་པའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་ཅིང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ། །རྫས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་ནང་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་མཚན་མར་མི་འཛིན་ཅིང་དངོས་པོར་མི་ལྟ་བ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའོ། །སེམས་ཞུམ་པ་མེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་སེམས་མི་འབྲང་ཞིང་མ་ཆགས་པ་ལ་སེམས་ཞུམ་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ལྟོས་པ་ མེད་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དངོས་པོར་མི་ལྟ་ཞིང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའོ། །རབ་འབྱོར་ཆོས་བཅུ་པོ་དེ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ས་བཞི་པ་ལ་གནས་པས་ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་མི་བྱ་ཞིང༌། ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་གནས་པར་བྱ་བ་དག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་བཞི་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང
Chinese
若于无上正等菩提亦不生贪著，何况世间之身及受用？如是不著世间及出世间之身与受用，不生贪欲，是谓少欲。知足者，谓菩萨虽轻蔑一切种智，然不执为实有，亦不因此而生骄慢。何况贪著世间之身及受用，更求胜者？如是，得前者即足，不求余胜，是名知足。不舍所修功德之律仪者，谓通达甚深之法，于诸法不执著相，亦不起分别，不舍律仪。如是，具足分别所修功德，是名不舍所修功德之律仪，非唯持拂等而已。不舍学处者，谓菩萨修学处之义，即不分别而学，不思念声闻、缘觉等之学处，彼等皆有分别。呵责欲妙者，谓于五欲生过患想，不起贪著之心。发起与涅槃相应的心者，谓于能成轮回之法不生欣乐，亦不分别。普舍一切物者，谓于内外一切事物不执著相，亦不视为实有，如是普舍。心无怯弱者，谓心不随逐诸识之境，亦不贪著，是名心无怯弱。于一切事物无所希求者，谓于内外一切事物不视为实有，亦不作意。善现，此十法者，菩萨摩诃萨住于第四地，不可弃舍，应善受持而安住。
English
If one does not generate attachment or desire even for the unsurpassed, perfectly complete enlightenment, what need is there to mention worldly bodies and enjoyments? Thus, not being attached to or generating desire for worldly and transworldly bodies and enjoyments is what is called having few desires. "Being content" means that even if a bodhisattva despises all-knowingness, they do not grasp it as real, nor do they become arrogant because of it. What need is there to mention being attached to worldly bodies and enjoyments and seeking something even better? Thus, being content with what one has already obtained and not seeking anything more is called being content. "Not abandoning the discipline of cultivated qualities" means that having realized the profound Dharma, one does not grasp at characteristics in the dharmas, nor does one abandon the discipline by not generating discriminations. Thus, possessing the qualities of cultivated discriminations is called not abandoning the discipline of cultivated qualities, and it is not merely about holding a broom, etc. "Not abandoning learning" means that a bodhisattva accomplishing the meaning of learning is learning without discrimination, and not thinking about the learning of hearers and self-awakened ones, etc., all of which involve discrimination. "Criticizing the qualities of desire" means seeing faults in the five qualities of desire and not generating a mind of attachment. "Generating a mind endowed with passing beyond sorrow" means not taking delight in the dharmas that cause cyclic existence and not discriminating. "Completely giving up all things" means not grasping at characteristics in all internal and external things and not regarding them as real, thus completely giving them up. "Having no timidity of mind" means that the mind does not follow the objects of the consciousnesses and is not attached, which is called having no timidity of mind. "Having no dependence on all things" means not regarding all internal and external things as real and not paying attention to them. Subhuti, these ten dharmas are not to be abandoned by a bodhisattva mahasattva abiding on the fourth ground, but should be well taken up and abided in.
Tibetan
་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཆོས་བཅུ་པོ་དེ་དག་ལ་གནས་ཤིང་ཡོངས་སུ་མ་བཏང་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ས་ལྔ་པ་ལ་གནས་པས་ཆོས་དྲུག་པོ་འདི་དག་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་ལྔ་པ་ལ་སོགས་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ་བ་བསྟན་པ་སྟེ། ཁྱིམ་པ་དང་བསྟེན་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་འདིར་ཁྱིམ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འགྲོགས་པ་སྤང་བར་བྱ་བ་འབའ་ཞིགས་ལ་ནི་མི་བྱའོ། ཁྱིམ་གྱི་གནས་འདུ་འཛི་ཅན་སྤངས་ཏེ། རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ཤིང་གོས་ངུར་སྨྲིག་བགོས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྤྱད་པར་བྱ་བའི་ཁྱིམ་གྱི་གནས་བསྟེན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དགེ་སློང་མ་དང་བསྟེན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་ཆགས་པ་དང༌། གོས་ལ་སོགས་པ་ཟང་ཟིང་ལ་ཆགས་པའི་སེམས་ཀྱིས་དགེ་སློང་མ་དང་སེ་གོལ་གཏོགས་པ་ཙམ་ཡང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་པར་མི་བྱ་བ་བསྟན་པའོ། །རིགས་ལ་སེར་སྣ་མེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་ཉིད་རྒྱལ་རིགས་དང༌། བྲམ་ཟེ་དང༌། ཁྱིམ་བདག་གི་རིགས་གང་གི་ཁྱིམ་དུ་ཆུད་ཅིང་རྙེད་པ་དང༌། བཀུར་སྟི་བྱས་པའི་ཁྱིམ་དེར་གཞན་དག་ཆུད་ཅིང་རྙེད་པ་དང༌། བཀུར་སྟི་བྱས་ན་འདི་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་འདི་དག་བདག་གིས་བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་སྦྱར་བའི་རིགས་པ་ལས། སེམས་ཅན་དེ་དག་བདག་ཅག་རང་རང་གི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་བདེ་བར་འགྱུར་ན་དེ་ལ་བདག་གིས་སེར་སྣ་དང་ཕྲག་དོག་མི་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཤིང་ཕྲག་ དོག་མི་བསྐྱེད་པའོ། །འདུ་འཛིའི་གནས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་འདིར་མི་མང་པོའི་འདུ་འཛི་སྤང་པ་འབའ་ཞིག་ལ་མི་བྱའི། གང་ན་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཡོད་པའམ། ཉན་ཐོས་སམ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པའི་གཏམ་ཟེར་བ་ཡོད་པའམ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བའི་གནས་དེ་ལྟ་བུར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གནས་པར་བྱ་བ་ལ་འདུ་འཛིའི་གནས་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་ཞེས་བྱའོ། །གནོད་སེམས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གནོད་པ་དང་འཚེ་བར་འགྱུར་བའི་སེམས་སམ། ཐབ་མོ་དང་རྩོད་པར་འགྱུར་བའི་སེམས་མི་བསྐྱེད་པ་ལ་གནོད་སེམས་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་ཞེས་བྱའོ། །བདག་པ་སྟོད་ཅིང་གཞན་སྨོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་
Chinese
菩萨安住于这十法，并且不舍弃，就是真实进入大乘。另外，善现，菩萨摩诃萨安住于第五地，应当完全舍弃这六法等等，是指菩萨从第五地开始，应当完全舍弃那些会成为菩萨过失的法。其中，完全舍弃与在家人的交往，是指在此处，仅仅是舍弃与在家人的交往，而不是说要舍弃在家人的身份。应当舍弃充满喧嚣的在家处所，出家后剃除须发，披上袈裟，为了利益众生而行事，不应依恋在家处所。与比丘尼交往，是指以贪恋欲望的贪着，以及贪恋衣服等财物的心，即使只是与比丘尼一起摇铃，也不应共处。对于种姓没有吝啬，是指菩萨自己无论是出身于王族、婆罗门还是居士的种姓，如果进入某个家庭而得到供养和尊敬，当其他人也进入该家庭而得到供养和尊敬时，应当这样发心：这些众生，我应当给予他们一切安乐的资具，如果这些众生因为各自的福德而获得安乐，我对此不应吝啬和嫉妒。应当这样想，并且不生起嫉妒。热闹的处所，是指在此处，不仅仅是舍弃众多人的聚集。如果存在声闻和独觉，或者存在谈论声闻或独觉乘法的地方，或者存在可能生起声闻和独觉乘法之心的地方，菩萨应当远离这样的处所，这被称为完全舍弃热闹的处所。害心，是指菩萨不应对众生生起有害或损害的心，或者生起争吵和争论的心，这被称为完全舍弃害心。赞叹自己而贬低他人，是指
English
It is taught that a Bodhisattva who abides in these ten dharmas and does not abandon them has truly entered the Great Vehicle. Furthermore, Subhuti, a Bodhisattva Mahasattva who abides in the fifth bhumi should completely abandon these six dharmas, and so on, which means that a Bodhisattva from the fifth bhumi onwards should completely abandon the dharmas that become faults of a Bodhisattva. Among them, completely abandoning association with householders means that in this context, it only refers to abandoning association with householders, not abandoning the status of a householder. One should abandon the tumultuous household life, and having gone forth, shaved hair and beard, and donned monastic robes, one should act for the benefit of sentient beings, and should not rely on the household life. Associating with nuns means that with a mind attached to desire and craving, and attached to material things such as clothes, one should not even stay together with a nun who is ringing a bell. Not being stingy with lineage means that a Bodhisattva, whether he himself is born into a royal family, a Brahmin, or a householder's lineage, if he enters a household and receives offerings and respect, when others also enter that household and receive offerings and respect, he should generate this thought: These sentient beings, I should provide them with all the means of happiness, and if these sentient beings become happy through their own merit, I should not be stingy or jealous of that. One should think in this way and not generate jealousy. A crowded place means that in this context, it does not only mean abandoning the gathering of many people. If there are Shravakas and Pratyekabuddhas, or if there is a place where the teachings of the Shravaka or Pratyekabuddha vehicle are spoken, or if there is a place where the mind of the Shravaka or Pratyekabuddha vehicle may arise, a Bodhisattva should avoid such a place, which is called completely abandoning a crowded place. Harmful intent means that a Bodhisattva should not generate a mind that is harmful or detrimental to sentient beings, or generate a mind that leads to quarrels and disputes, which is called completely abandoning harmful intent. Praising oneself and disparaging others means