English
Those ten practices are what the Bodhisattva-Mahasattva should do while abiding in the first bhumi. It is said that the Bodhisattva abides in the first bhumi. If one completely practices these ten practices, it indicates that one has correctly entered the Mahayana. Furthermore, Subhuti, the Bodhisattva-Mahasattva, abiding in the second bhumi, should repeatedly remember these eight dharmas and diligently practice them. The Bodhisattva abiding in the second bhumi should repeatedly remember and diligently practice the eight dharmas. Now, which eight are they? Namely: Completely pure morality, called the Bodhisattva abiding in the second bhumi, in order to perfect the Paramita of morality, one should make morality completely pure. And completely pure morality means not remembering the mind of the Hearers and Solitary Buddhas, nor remembering the immoral dharmas that become obstacles to unsurpassed Bodhi. Knowing and repaying kindness, called in order to increase love for all sentient beings, even if one has given a small benefit, one should remember it until the end of samsara, let alone giving a great benefit? One should know and repay kindness, repaying the favor. Abiding in the power of patience, called not observing the faults of sentient beings, and having no intention to harm or injure sentient beings. One should experience great joy and delight, called if one places all sentient beings in the Three Vehicles and makes them completely mature, I will make sentient beings very happy and satisfied. Not abandoning all sentient beings, called the Bodhisattva, in order to accomplish the deeds of sentient beings, benefits and protects all sentient beings without abandoning them. Manifesting great compassion, called the Bodhisattva, although abiding in his own perfect happiness, if he sees sentient beings suffering, he will be touched by great compassion. In order to liberate these suffering sentient beings from suffering, even if I endure the suffering of sentient hells for many kalpas, I will
Tibetan
ག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མངོན་དུ་བྱས་ནས། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་སྤྲོ་ཞིང་སྐྱོ་བ་མེད་པའོ། །བླ་མ་བསྙེན་བཀུར་ཞིང་དད་པས་གུས་པར་བྱ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་སྟོན་པའི་མཁན་པོ་དང༌། སློབ་དཔོན་ལ་དད་པ་དང་གུས་པ་བསྐྱེད་དེ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་བརྩོན་ཞིང་ཚོལ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྤྱོད་པ་ལ་བརྩོན་ཞིང་དོན་སྒྲུབ་པའོ། །རབ་འབྱོར་ཆོས་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ས་གཉིས་པ་ལ་གནས་པས་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཡིད་ལ་བྱ་ཞིང་དེ་དག་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱ་བ་དག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་དེ་དག་ལ་ནན་ཏན་ དུ་བྱེད་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ས་གསུམ་པ་ལ་གནས་པས། ཆོས་ལྔ་ལ་གནས་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ས་གསུམ་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གནས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ལྔ་བསྟན་པ་སྟེ། མང་དུ་ཐོས་པས་མི་ངོམས་ཤིང་དེ་ལ་ཡང་ཡི་གེ་ལ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་གསུམ་པ་རང་བཞིན་གྱིས་མང་དུ་ཐོས་པ་ཚོལ་ཏེ། དམ་པའི་ཆོས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་མཉན་པའི་ཕྱིར་ཡང༌། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མེ་མ་མུར་གྱིས་གང་བ་ཡང༌། བརྒལ་ཞིང་འགྲོ་བ་ལྟ་བུར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མང་དུ་ཐོས་པས་ཆོག་མི་ཤེས་པར་བྱེད་ཀྱང༌། དོན་དམ་པར་ཚིག་དང་ཡི་གེ་ལ་མཚན་མར་མི་འཛིན་ཅིང་ཆགས་པར་ཡང་མི་བྱེད་པའོ། །ཟང་ཟིང་མེད་པར་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་རྣམ་པར་བྱེད་ཅིང༌། དེས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་མི་འགྱུར་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ལྟར་མང་དུ་ཐོས་པ་བསྩགས་ནས་གཞན་ལ་ཆོས་སྟོན་པའི་ཚེ། ཆོས་བསྟན་པ་དེའི་འབྲས་བུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱ་བར་ཡང་མི་སེམས་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ཐོབ་པར་བྱ་བར་སེམས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་རེ་བ་མེད་ཅིང༌། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དེས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་པ་ནི་ཟང་ཟིང་མེད་པར་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བྱེད་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་ཅིང་ཡོངས་སུ་བསྔོ
Chinese
直到未获得佛陀的智慧之前，显现大悲心，对于利益众生之事充满热情且不感到厌倦。 “侍奉上师并以虔诚恭敬对待”是指对于讲授神圣佛法的堪布和阿阇梨生起信心和恭敬，并进行侍奉。“精勤寻求波罗蜜多”是指为了使众生完全成熟，并使菩提资粮完全圆满，精勤修持六波罗蜜多并成办其意义。 “善现，这八法是安住于二地的菩萨摩诃萨应当反复忆念并努力实践的”是指如果反复忆念这八法并努力实践，则表明已正确进入大乘道。 “善现，此外，安住于三地的菩萨摩诃萨，应当安住于五法”等等，是指开示了安住于三地的菩萨应当安住的五法，即“不厌倦多闻，并且不执着于文字”是指三地菩萨自性寻求多闻，即使为了听闻一句神圣的佛法偈颂，纵然三千大千世界充满火焰，也像跨越行走一般，在世俗谛中对于多闻不满足，但在胜义谛中，不执着于词句和文字的相，也不生起贪恋。“不掺杂地行持法布施，并且不因此而生起骄慢”是指如此积累多闻之后，在为他人讲法之时，也不思求讲法之果能获得无上菩提，更何况思求获得世间利养和恭敬，像这样对于行持法布施的果报没有期望，并且不因法布施而生起骄慢，这就是不掺杂地行持法布施。“生起并完全回向为了使佛土完全清净的善根
English
Until the wisdom of the Buddha is attained, great compassion is manifested, and there is enthusiasm and no weariness in benefiting sentient beings. "Serving the guru and treating him with devotion and respect" means generating faith and respect for the Khenpo and Acharya who teach the sacred Dharma, and serving them. "Diligently seeking the Paramitas" means that in order to fully ripen sentient beings and to fully perfect the aspects of enlightenment, one diligently practices the six Paramitas and accomplishes their meaning. "Subhuti, these eight dharmas are what a Bodhisattva Mahasattva abiding on the second bhumi should repeatedly keep in mind and diligently practice." This means that if one repeatedly keeps these eight dharmas in mind and diligently practices them, it indicates that one has correctly entered the Great Vehicle. "Subhuti, furthermore, a Bodhisattva Mahasattva abiding on the third bhumi should abide in five dharmas," and so on, refers to the five dharmas that a Bodhisattva abiding on the third bhumi should abide in, namely, "not being satisfied with much learning, and not being attached to letters." This means that a Bodhisattva on the third bhumi naturally seeks much learning, and even for the sake of hearing a single verse of the sacred Dharma, even if the three thousand great thousand world system were filled with flames, it is like crossing and walking, and in the conventional truth, one is not satisfied with much learning, but in the ultimate truth, one does not grasp at the characteristics of words and letters, nor does one generate attachment. "Performing the giving of Dharma without mixing it with worldly concerns, and not becoming arrogant because of it" means that after accumulating much learning in this way, when teaching the Dharma to others, one does not even think that the result of teaching the Dharma will be the attainment of unsurpassed enlightenment, let alone thinking of obtaining worldly gain and respect. In this way, there is no expectation for the result of performing the giving of Dharma, and one does not become arrogant because of the giving of Dharma, which is performing the giving of Dharma without mixing it with worldly concerns. "Generating and fully dedicating the roots of virtue for the purpose of completely purifying the Buddha-field.
Tibetan
་ཡང་དེས་རློམ་སེམས་མི་འགྱུར་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་ཚེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ནམ་བདག་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་པའི་ཚེ་བདག་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ཞིང་དེས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་ཅིང་མཚན་མར་མི་འཛིན་པའོ། །དཔག་ཏུ་མེད་པའི་འཁོར་བས་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བ་མེད་ཅིང་དེས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་མི་འགྱུར་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་གང་གིས་སེམས་ ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་འགྱུར་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་ལྟ་བུ་བསྐྱེད་པ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་འཁོར་བ་ལ་གནས་ཤིང༌། འཁོར་བ་ཡུན་རིང་པོས་མི་སྐྱོ་བར་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་ཀྱང་དེས་རློམ་སེམས་སུ་མི་འགྱུར་བའོ། །ངོ་ཚ་ཤེས་ཤིང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་ལ་གནས་ཀྱང་དེས་རློམ་སེམས་སུ་མི་འགྱུར་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བྱ་བ་མི་རིགས་པ་རྣམས་བྱས་ན་ངོ་ཚ་ཞིང་ཁྲེལ་གྱིས་དོགས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཁྲེལ་བ་དང་ངོ་ཚ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སེམས་མི་བསྐྱེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ངོ་ཚ་ཤེས་ཤིང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་ལ་གནས་པའོ། །རབ་འབྱོར་ཆོས་ལྔ་པོ་དེ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་གསུམ་པ་ལ་གནས་པར་བྱ་བ་དག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ལྔ་པོ་དེ་དག་ལ་གནས་ན། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ས་བཞི་པ་ལ་གནས་པས་ཆོས་བཅུ་པོ་འདི་དག་ཡོངས་སུ་བླངས་ཤིང་གནས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡོངས་སུ་གཏང་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་བཞི་པ་ལ་གནས་པས་སྤྱད་པར་བྱ་བ་བསྟན་པ་སྟེ། དགོན་པ་ལ་གནས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནགས་ཚོགས་དགོན་པ་ན་གནས་པ་འབའ་ཞིག་ལ་མི་བྱའི། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་དམན་པ་དང་མ་འདྲེས་པར་གང་ཟག་དང་ཆོས་གཉི་ག་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་ཤིང་ཆོས་གང་ལ་ཡང་དངོས་པོར་མི་འཛིན་པ་ཉིད་སེམས་དབེན་པ་ལ་གནས་པས་དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །འདོད་པ་ཆུང་བ་རྣམས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས
Chinese
又，以彼不生骄慢心者，谓生起令佛刹完全清净之善根时，以此善根，何时我成佛之时，祈愿我之佛刹完全清净，如是回向，然亦不生骄慢，不执著相。以无量之轮回完全不厌倦，彼亦不生骄慢心者，谓以何善根令有情完全成熟，以及生起令佛刹完全清净之善根，如是生起，乃至未完全圆满一切相智之间，安住于轮回，不厌倦漫长之轮回，生起善根，然亦不生骄慢。安住于知惭有愧，彼亦不生骄慢心者，谓菩萨若作不应作之事，则生惭愧之顾虑，菩萨于无上菩提发心，其后若生起声闻及独觉之心，则菩萨当生愧及惭，故不生起声闻及独觉之心，乃菩萨安住于知惭有愧也。 善现，彼等五法乃菩萨摩诃萨于第三地所应安住者，谓安住于彼等五法，即是已如实趣入大乘之显示。 善现，复次菩萨摩诃萨安住于第四地，当受持及安住此等十法，不应舍弃。彼等如是等者，乃显示菩萨安住于第四地所应行持者，谓安住于寂静处者，非仅安住于森林寂静处，不杂声闻及独觉之劣意，于人及法二者了悟无我，且于任何法亦不执为实有，即是安住于心远离，乃安住于寂静处也。 欲寡者等，谓菩萨
English
Furthermore, "not changing pride with that" means that when generating the roots of virtue that make the Buddha-field completely pure, with this root of virtue, when I become a Buddha, may my Buddha-field become completely pure, thus dedicating it completely, but also not being proud and not grasping at characteristics. "Not being completely weary of immeasurable samsara, and not changing pride with that" means that with whatever root of virtue causes sentient beings to become completely mature, and generating such roots of virtue that make the Buddha-field completely pure, one abides in samsara until the all-knowingness is not completely perfected, and without being weary of the long samsara, one generates roots of virtue, but also does not become proud. "Abiding in being ashamed and having scruples, and not changing pride with that" means that if a Bodhisattva does things that are not appropriate, they will be ashamed and worried about scruples. A Bodhisattva generates the mind for unsurpassed Bodhi, and after that, if they generate the mind of a Hearer or Solitary Realizer, the Bodhisattva will be ashamed and have scruples. Therefore, not generating the mind of a Hearer or Solitary Realizer is the Bodhisattva abiding in being ashamed and having scruples. Subhuti, those five dharmas are what a Bodhisattva Mahasattva should abide in on the third ground, which means that abiding in those five dharmas shows that one has truly entered the Great Vehicle. Subhuti, furthermore, a Bodhisattva Mahasattva abiding on the fourth ground should take up and abide in these ten dharmas, and should not abandon them. Those such as these show what a Bodhisattva abiding on the fourth ground should practice, which means that abiding in a solitary place does not only mean abiding in a forest solitary place, but without mixing with the inferior intentions of Hearers and Solitary Realizers, realizing the selflessness of both person and dharma, and not grasping at any dharma as a real entity, is abiding in mental isolation, which is abiding in a solitary place. Those with few desires, etc., means a Bodhisattva.