Tibetan
་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་གྲོགས་སུ་གྱུར་པའམ། རྒྱུའམ་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དྲན་པ་དང༌། ཆོས་རྣམ་ པར་འབྱེད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དགའ་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་དྲན་པ་ནི་དམིགས་པའི་དངོས་པོ་མ་བརྗེད་ཅིང་སེམས་གསལ་བའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་སེམས་སྤྲོ་ཞིང་སྒྲིམ་པ་དང༌། ལྷོད་པར་མ་གྱུར་པའོ། །དགའ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་སྔོན་མ་མཐོང་ཞིང་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བ། ས་དང་པོ་ཐོབ་པའི་ཚེ་མཐོང་ཞིང་ཆོས་ཀྱི་དགའ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་བྱའོ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་ཤིང༌། ཆོས་ཀྱི་དགའ་བའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཚེ་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་ཤིང་བསམ་གཏན་ལ་ལས་སུ་རུང་བའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་པ་ལ་སེམས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྟེ། ཆོས་བདུན་པོ་དེ་དག་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཡན་ལག་ཡང་དག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཅེས་བྱའོ། །དབེན་པ་ལ་གནས་པ་དང། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་གནས་པ་དང༌། འགོག་པ་ལ་གནས་པ་དང༌། རྣམ་པར་སྤོང་བས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ནི། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་འདི་ལྟར་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་སྟེ། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཡན་ཆད་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་དང་པོ་ཐོབ་པ་ཡན་ཆད་འཕགས་པ་རྣམས་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཕྲ་མོ་རྣམས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་བརྒྱད་བསྒོམ་སྟེ། འདི་རྣམས་བསྒོམས་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཕྲ་མོ་རྣམས་སྤངས་ཤིང་ རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པའི་རྒྱུའམ། ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལོག་པར་ལྟ་བ་སྤངས་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མཐོང་བའོ། །ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་ཤིང་གཏན་ལ་འབེབས་པའོ། །ཡང་དག་པའི་ངག་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་པའི་རྒྱུས་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་པ་སོགས་པ་ལོག་པའི་ཚིག་རྣམས་མི་འབྱུང་ཞིང་ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་བའི་ཚིག་གིས་གཞན་ལ་ཆོས་སྟོན་པའོ། །ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སྐྱོན་མེད་པས་མི་བྱ་བའི་ལས་རྣམས་མི་བྱེད་པའོ། །ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་ནི་འདོད་པ་ཆུང་ཞིང་ཆོག་ཤེས་པ་ཙམ་སྒྱུ་ལ་སོགས་པ་ལོག་པས་འཚོ་བ་མེད་པའོ། །ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་དེའི་གཉེན་པོ་སྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་པའོ། །ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་བྱིང་བ་དང༌། རྒོད་པ་གཉིས་ཀྱི་དབང་དུ་མི་འགྱུར་བར་དྲན་པ་ནེ་བར་འཇོག་པའོ། །ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པ་དེའི་དབང་གིས་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་འཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །དབེན་པ་ལ་གནས་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་གནས་པ་དང༌། འགོག་པ་ལ་གནས་པ་དང༌། རྣམ་པར་སྤང་བས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་རྣམས་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་འདི་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་སྟེ། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་བསྒོམས་ན་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ ལས་གྲོལ་ཞིང་ཐར་པའི་མཚན་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འཇུག་པའི་སྒོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཚེ་སེམས་གནས་པ་དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཀུན་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་ཤིང་སྒོམ་པའི་ཚེ། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ
Chinese
其自性，成为证悟的助伴或因、或支分，故称菩提支。即是，正念、择法、精进、喜、轻安、定、舍，是为七正等觉支。其中，正念是不忘所缘境且心明晰。精进是对欲证悟法界之性，心生欢喜、策励，且不懈怠。喜是对于先前未见未经历的清净法界之性，于获得初地时，得见且经历法喜。轻安是如是证悟法界之性，且经历法喜之时，身心轻安且堪能禅定。定是心一境性安住于法界之性。舍是不为相违品所胜，而心任运成就于证悟法界之性。此七法是证悟法界菩提自性的正支分，故称正等觉支。安住于寂静处，安住于离欲，安住于止息，以及由完全断除而成就，如于神足品中所说。善现，此外，菩萨摩诃萨的大乘是，如所谓八正道等，即是显示八正道是大乘。声闻入流果位乃至菩萨获得初地之间，诸圣者为断除修道所断的微细烦恼，以及为获得解脱地，而修习正见等八支。修习此等，则能断除微细烦恼，且是获得解脱果的因或道，故称八正道。其中，正见是舍弃世间邪见后，以智慧之眼观察诸法
English
Its nature becomes a companion or cause, or limb for realizing enlightenment, hence it is called a limb of enlightenment. That is, mindfulness, discrimination of dharma, diligence, joy, serenity, concentration, and equanimity are the seven limbs of perfect enlightenment. Among them, mindfulness is not forgetting the object of focus and having a clear mind. Diligence is having a joyful and diligent mind towards realizing the nature of the dharma realm, and not being lazy. Joy is experiencing the joy of dharma upon seeing the pure nature of the dharma realm, which was previously unseen and unexperienced, when attaining the first ground. Serenity is when the body and mind become very serene and capable of meditation when realizing the nature of the dharma realm and experiencing the joy of dharma in this way. Concentration is the mind abiding single-pointedly in the nature of the dharma realm. Equanimity is the mind being spontaneously accomplished in realizing the nature of the dharma realm without being overcome by opposing factors. These seven dharmas are the correct limbs for realizing the nature of enlightenment of the dharma realm, hence they are called the limbs of perfect enlightenment. Abiding in solitude, abiding in detachment from desire, abiding in cessation, and being accomplished by complete abandonment, as explained in the chapter on the bases of miraculous power. Subhuti, furthermore, the Great Vehicle of a Bodhisattva Mahasattva is like the Noble Eightfold Path, etc., which shows that the Noble Eightfold Path is the Great Vehicle. From the stream-enterer of the Hearers up to the attainment of the first ground by a Bodhisattva, these noble ones cultivate these eight branches, such as right view, in order to abandon the subtle defilements to be abandoned by the path of cultivation and to attain the ground of liberation. By cultivating these, one can abandon subtle defilements and it is the cause or path for obtaining the fruit of liberation, hence it is called the Noble Eightfold Path. Among them, right view is abandoning worldly wrong views and observing all dharmas with the eye of wisdom.
Chinese
即如实照见法界。正见即如实了悟并确定法界本身。正语即因了悟法界，不说妄语等邪语，以不违背法性的语言为他人说法。正业即因戒律清净，不做不应做之事。正命即知足少欲，不以虚伪等邪命维生。正勤即以修道之力，精勤断除应断之烦恼及其对治。正念即以修道之力，不为应断之近烦恼沉没与掉举二者所转，安住正念。正定即于法界本身，心一境性安住于无分别，依此获得神通等功德。安住于寂静处，安住于离欲，安住于止息，以及以完全断除而成就，这些都如前所述。善现，此外，菩萨摩诃萨的大乘是这样的，如三摩地等，是指开示三种解脱门即是大乘。三种解脱门也称为三种三摩地，即修习空性、无相、无愿三种三摩地，能从烦恼障和所知障中解脱，成为趣入解脱之相涅槃之门，故称为解脱门。其中，何为空性三摩地？即了悟一切法自性为空性时，心安住于此，此为空性解脱门。这是指远离凡夫俗子所执着的遍计所执相，圆成实相不可言说，了悟并修习空性自性时，心一境性，称为空性三摩地。
English
That is, seeing the Dharmadhatu without any distortion. Right view is to truly understand and ascertain the Dharmadhatu itself without any distortion. Right speech means that because of understanding the Dharmadhatu, one does not utter false words or other wrong speech, and teaches the Dharma to others with words that do not contradict the nature of reality. Right action means that because one's discipline is pure, one does not engage in actions that should not be done. Right livelihood means being content with little desire and not making a living through deceit or other wrong means. Right effort means diligently abandoning the afflictions that should be abandoned through the path of meditation, and diligently cultivating their antidotes. Right mindfulness means that through the power of the path of meditation, one is not swayed by the two near afflictions of sinking and agitation, which should be abandoned, and one establishes mindfulness steadily. Right concentration means that one's mind is single-pointedly focused on the Dharmadhatu itself, without any conceptualization, and through this, one obtains qualities such as clairvoyance. Dwelling in solitude, dwelling in detachment from desire, dwelling in cessation, and being completely accomplished through complete abandonment are all as previously described. Subhuti, furthermore, the Mahayana of a Bodhisattva Mahasattva is like this, such as the three samadhis, which indicates that the three doors of liberation are the Mahayana. The three doors of liberation are also called the three samadhis, that is, cultivating the three samadhis of emptiness, signlessness, and wishlessness, one can be liberated from the obscurations of afflictions and the obscurations of knowledge, and become the door to entering the characteristic of liberation, Nirvana, therefore it is called the door of liberation. Among them, what is the samadhi of emptiness? That is, when one realizes that all phenomena are empty of their own nature, the mind abides in this, this is the door of liberation of emptiness. This refers to being free from the imputed characteristics grasped by ordinary beings, the perfectly established characteristic is inexpressible, and when one realizes and cultivates the nature of emptiness, the mind becomes one-pointed, which is called the samadhi of emptiness.