Tibetan
ས་སུ་སྐྱོབ་པས་མི་སྐྱོ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་བསམ་པ་རྒྱ་ཆེ་བས་སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་ཆེན་པོའི་ཕུལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཚིག་གི་དོན་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བསམ་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་བསྟན་ནས། སྒྲུབ་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཆོས་འདོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྒྲུབ་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་དེ་ཡང་ཆོས་ལ་དགའ་བར་གནས་པ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པ་དང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་དཀར་པོའི་ཆོས་ལ་གནས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་ འཛིན་ལ་གནས་པ་དང་རྣམ་པ་བཞིས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་ཆོས་ལ་དགའ་བར་གནས་པ་ནི་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཆོས་འདོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འདི་ནི་ཆོས་ལ་མོས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། ཆོས་ལ་དགའ་བར་གནས་པའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཆོས་འདོད་པ་དང༌། ཆོས་ལ་དགའ་བ་ནི་ཉན་པའི་ཚེ་ཆོས་ལ་དགའ་བར་གནས་པའོ། །ཆོས་ལ་མོས་པ་ནི་སེམས་པའི་ཚེ་ཆོས་ལ་དགའ་བར་གནས་པའོ། །ཆོས་ལ་མོས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ཚེ་ཆོས་ལ་དགའ་བར་གནས་པའོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ངེས་པའི་ཕུལ་དུ་འགྱུར་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་ཏོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་ལ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ལ་གནས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ངེས་པའི་ཕུལ་དུ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འགྱུར་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་དཀར་པོའི་ཆོས་རྣམས་ལ་གནས་པ་བསྟན་ཏོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ནམ་མཁའ་ལྟར་ཆགས་པ་མེད་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་གོས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ངེས་པའི་ཕུལ་དུ་
Chinese
因为在处境中救护而不沮丧，由于不舍弃一切有情之广大心念，为了成为有情大群之殊胜者，故称为菩萨摩诃萨，如是开示了“大勇识”一词之意义。如是开示广大心念后，为了开示广大修行，世尊复说：“善现，再者，菩萨摩诃萨应恒常不间断地希求佛法”等语，此广大修行亦以安住于喜好佛法、安住于空性、安住于正念等白法、安住于等持等四种方式开示。其中，安住于喜好佛法者，即从“应恒常不间断地希求佛法”至“此乃勤奋于信乐佛法之瑜伽”之间，是开示安住于喜好佛法之修行。其中，希求佛法与喜好佛法，乃听闻时安住于喜好佛法。信乐佛法，乃思维时安住于喜好佛法。勤奋于信乐佛法之瑜伽，乃修持时安住于喜好佛法。善现，再者，菩萨摩诃萨以般若波罗蜜多行持，安住于内空性，从“安住”至“安住于无事物之自性空性，应使有情之大蕴成为决定之殊胜”之间，是开示安住于空性之修行。善现，再者，菩萨摩诃萨以般若波罗蜜多行持，安住于诸念住，从“安住”至“安住于十八不共佛法，应使有情之蕴以不可见之方式成为殊胜”之间，是开示安住于正念等白法。善现，再者，菩萨摩诃萨以般若波罗蜜多行持，安住于勇猛行之等持，从“安住”至“如虚空般无执著而解脱且无染污之等持而安住，应使有情之大蕴成为决定之殊胜
English
Because one does not despair by protecting beings in their situation, and because of the vast intention not to abandon all sentient beings, and in order to become the best of the great assembly of sentient beings, one is called a Bodhisattva Mahasattva. Thus, the meaning of the term "Great Being" is explained. Having thus shown the vast intention, in order to show the vast practice, the Blessed One further said, "Subhuti, furthermore, the Bodhisattva Mahasattva should constantly and without interruption desire the Dharma," and so on. This vast practice is also shown in four ways: abiding in the love of the Dharma, abiding in emptiness, abiding in mindfulness, and abiding in white dharmas, and abiding in samadhi. Among these, abiding in the love of the Dharma is shown from "one should constantly and without interruption desire the Dharma" to "this is diligence in the yoga of devotion to the Dharma," which shows the practice of abiding in the love of the Dharma. Among these, desiring the Dharma and loving the Dharma is abiding in the love of the Dharma when listening. Devotion to the Dharma is abiding in the love of the Dharma when thinking. Diligence in the yoga of devotion to the Dharma is abiding in the love of the Dharma when meditating. Subhuti, furthermore, the Bodhisattva Mahasattva, practicing the Perfection of Wisdom, abides in the emptiness of the interior, from "abiding" to "abiding in the emptiness of the nature of non-things, one should make the great aggregate of sentient beings become the ultimate of certainty," which shows the practice of abiding in emptiness. Subhuti, furthermore, the Bodhisattva Mahasattva, practicing the Perfection of Wisdom, abides in the mindfulnesses, from "abiding" to "abiding in the eighteen unshared qualities of the Buddhas, one should make the aggregate of sentient beings become supreme in an invisible way," which shows abiding in mindfulness and other white dharmas. Subhuti, furthermore, the Bodhisattva Mahasattva, practicing the Perfection of Wisdom, abides in the samadhi of courageous going, from "abiding" to "abiding in the samadhi that is liberated and unattached like the sky, one should make the great aggregate of sentient beings become the ultimate of certainty.
Tibetan
མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འགྱུར་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་འོག་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྐབས་ནས་ཞིབ་ཏུ་འཆད་དོ། །རབ་འབྱོར་ཆོས་དེ་དག་ལ་གནས་ཤིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ངེས་ པའི་ཕུལ་བྱད་པས། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་དོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཤད་པར་མཇུག་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་དོན་བཤད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དོན་གང་གི་སླད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་ལ་བདག་ཀྱང་སྤོབས་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་དོན་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་བཤད་པའི་དོན་ནི་གང་ཟག་དང་ཆོས་གཉི་ག་ལ་བདག་མེད་པའི་དོ་ན་ཆེན་པོ་རྟོགས་ནས་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་སྤང་བ་དང༌། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་སུ་ལྟ་བ་སྤང་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་མང་པོ་ལ་གང་ཟག་དང༌། ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་དོན་ཆེན་པོ་སྟོན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པ་སྟེ། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱིས་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་གང་ཟག་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་སྤང་བའི་ཕྱིར། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་དོན་ཆེན་པོ་སྟོན་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་རབ་ཏུ་སྤང་བའི་སླད་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་མེད་པར་ལྟ་བ་རབ་ཏུ་སྤང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་བསྟན་ཏེ། མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མཐོང་ནས་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་བྱེ་བྲག་ལས། བདག་དང་སེམས་ཅན་དང་སྲོག་དང་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་བདག་གི་རྣམ་པ་དུ་མར་བརྟགས་པ་རྣམས་ལ་ཕྱིར་གང་ཟག་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཟག་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་མེད་པར་རྟོགས་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གང་ཟག་བདག་མེད་པའི་ཆོས་དོན་ཆེན་པོ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བགྱིའོ་ཞེས
Chinese
在“以无所缘的方式转变”之间的内容，是安住于三摩地的修行之教导。这些三摩地的体性，将在下面三摩地大乘的章节中详细阐述。 “善现，菩萨摩诃萨安住于这些法，并修行般若波罗蜜多，从而使众生的大蕴得到决定性的利益。因此，被称为菩萨摩诃萨” 这段话是世尊总结并阐述了菩萨摩诃萨这个词的含义。为了阐述圣者舍利子解释菩萨摩诃萨这个词的含义，具寿舍利弗对世尊说了这样的话：“世尊，因为什么缘故称此为菩萨摩诃萨，我也生起欢喜心。”等等。 圣者舍利子解释菩萨摩诃萨这个词的含义是：由于证悟了人与法二者皆无我的大义，从而断除了我见等，并且断除了将蕴等视为法的执着，因此为了向众多有情宣说人与法无我的大义，所以称为菩萨摩诃萨。其中，菩萨自己证悟了人无我，为了使有情们断除将人执为我的见解，宣说人无我的大义是： “世尊，为了断除我见，向有情们宣说正法”到“断除无有见”之间所阐述的内容。外道们颠倒错乱地看待，从身心的行为差别中，将我、有情、命、人等执着为我的多种形态，对于这些，称之为人我见。菩萨证悟了人无我，为了向有情们宣说人无我的法义大义，所以称之为菩萨摩诃萨。
English
The content between "transforming in a non-objective way" is the teaching of practice dwelling in samadhi. The characteristics of these samadhis will be explained in detail in the chapter on the Great Vehicle of Samadhi below. "Subhuti, the Bodhisattva Mahasattva dwells in these dharmas and practices prajnaparamita, thereby bringing definitive benefit to the great aggregates of sentient beings. Therefore, he is called a Bodhisattva Mahasattva." This passage is the Blessed One's summary and explanation of the meaning of the term Bodhisattva Mahasattva. In order to explain the meaning of the term Bodhisattva Mahasattva as explained by the venerable Shariputra, the venerable Sharadvatiputra said to the Blessed One: "Blessed One, for what reason is this called a Bodhisattva Mahasattva, and I also generate joy," and so on. The meaning of the term Bodhisattva Mahasattva as explained by the venerable Shariputra is: because of realizing the great meaning of the selflessness of both person and dharma, thereby abandoning the view of self, etc., and abandoning the attachment of viewing the aggregates, etc., as dharma, therefore, in order to proclaim the great meaning of the selflessness of person and dharma to many sentient beings, he is called a Bodhisattva Mahasattva. Among them, the Bodhisattva himself realizes the selflessness of person, and in order to make sentient beings abandon the view of clinging to person as self, proclaiming the great meaning of the selflessness of person is: "Blessed One, in order to abandon the view of self, proclaiming the Dharma to sentient beings" to "abandoning the view of non-existence" is the content explained. The non-Buddhists see it upside down and mistakenly, from the differences in the actions of body and mind, clinging to self, sentient beings, life, person, etc., as various forms of self. For these, it is called the view of self of person. The Bodhisattva realizes the selflessness of person, and in order to proclaim the great meaning of the Dharma of the selflessness of person to sentient beings, he is called a Bodhisattva Mahasattva.