Tibetan
་པའི་མཐའ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་འདི་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་པ་སྟེ། གོང་དུ་སྨོས་པའི་རིམ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་བདག་གིས་ཤེས་པ་འདིས་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་མངོན་པར་རྟོགས་སོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའམ། མ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཐོབ་བོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་ལ་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའོ། །ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་སའི་རིམ་པ་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པ་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་རྟོགས་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་འཐོབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་བདག་གི་ལུས་ཀྱི་ནང་ན་ཡོད་པར་ཡང་མི་མཐོང༌། ཕྱི་རོལ་ན་ཡོད་པར་ཡང་མི་མཐོང༌། ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་ན་ཡང་ཡོད་པར་མི་མཐོང༌། ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་ལ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་འགའ་ཞིག་ན་ཡོད་པར་ཡང་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེས་ཡེ་ཤེས་དེ་རྟོགས་པ་དང༌། ཐོབ་པར་བགྱི་བའི་ཚུལ་གྱིས་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་དུ་རྒྱུ་བ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་པར་ཤེས་པ་དེས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེས་ཆོས་གང་གིས་རྟོགས་པར་བགྱི་བ་དང༌། གང་རྟོགས་པར་བགྱིད་པ་དང༌། གང་ རྟོགས་པར་བགྱི་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མཚན་མ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་དོན་དམ་པར་གང་ཟག་གང་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཤེས་པ་གང་གིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཆོས་གང་རྣམ་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གསུམ་མི་དམིགས་པ་བསྟན་པ་སྟེ། དེས་ཆོས་གང་གིས་རྟོགས་པར་བགྱི་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་ལ་བྱའོ། །གང་རྟོགས་པར་བགྱིད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཟག་ལ་བྱའོ། །གང་རྟོགས་པར་བགྱི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ཆོས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་གང་ཡང་དོན་དམ་པར་དམིགས་སུ་མེད་པས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་དང༌། ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་དེ་དག་གི་ལུས་ཀྱི་ནང་དང༌། ཕྱི་རོལ་དང༌། ཕྱི་ནང་གཉི་ག་དང༌། དེ་དག་ལས་གཞན་པ་བཞི་ཆར་ན་ཡང་མེད་པར་བསྟན་ནས། གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་རེ་རེ་ལ་འཇུག་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་ནང་དང༌། ཕྱི་རོལ་དང༌། ཕྱི་ནང་གཉི་ག་དང༌། དེ་དག་ལས་གཞན་པ་ན་ཡང་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེས་ཡེ་ཤེས་དེ་གཟུགས་ཀྱི་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང༌། ཡེ་ཤེས་དེ་གཟུགས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཡང་དག་པའི་མཐའི་བར་དུ་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་འཇུག་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་ནང་དང༌། ཕྱི་རོལ་དང༌། ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་དང༌། དེ་དག་ལས་གཞན་ན་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །རྣམ་གྲངས་འདི་ལ་ཀུན་དུ་རྒྱུ་ཕྲེང་བ་ཅན་མོས་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པའི་རྣམ་གྲངས་དེ་ཀུན་དུ་རྒྱུ་བ་དེས་རྟོགས་ནས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཀུན་དུ་རྒྱུ་བ་དེ་ཡིད་ཆེས་ཤིང་དད་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་ དོན་ཏོ། །དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ཉིད་ཚད་མར་བགྱིས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་སླད་དུ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཞུགས་པར་གྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་བརྩོན་པར་བྱས་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་དེ་ལྟར་མོས་པར་གྱུར་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་འགྱུར་བ་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་ཀུན་དུ་རྒྱུ་བ་དེས་མཚན་མ་མེད་པའི་ཆོས་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་ཅིང་མཚན་མ་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པ་དང༌། ཆོས་གང་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཅིང་གང་ལ་ཡང་མི་རྟོག་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་ཀྱང་དེས་རློམ་སེམས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟུང་དུ་མ་མཆིས་གཏང་དུ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་
Chinese
不执著于一切边际，这就是。菩萨摩诃萨的般若波罗蜜多，直至此处，是教导不执著于一切知的修行。以上述次第，通达一切法无相之智慧，即使生起“我以这个智慧现证未通达之法的差别”的想法，或者生起“我已获得未获得之法”的想法，也是因为胜义中无实有。因此，如此完全不执著，称为不执著于一切知。所谓通达，是指如实了知诸法之义。所谓获得，是指获得入流果等地的次第，以及神通等功德差别。因此，对于成为通达诸法和获得功德差别的因的智慧，也不见其在胜义中存在于我的身体之内，也不见其存在于外，也不见其存在于内外二者之中，也不见其存在于内外二者之外的其他地方。为了说明这个道理，所以说：这是因为他以通达和获得智慧的方式，也没有如实地见到内在。所谓“他”，是指周遍行者，即通达一切法无相的智慧。这是什么缘故呢？因为他没有如实地见到以何法通达，谁通达，以及所通达之法。也就是说，无相通达之智慧，在胜义中，能通达之人，以何智慧通达，以及所通达之法这三种事物是不可得的。所谓“以何法通达”，是指智慧。所谓“谁通达”，是指补特伽罗。所谓“所通达”，是指所知之境，即通达法义，以及获得功德差别。因此，任何这样的法，在胜义中都是不可得的，所以没有如实地见到。
English
This not grasping at any extremes is. The Prajnaparamita of the Bodhisattva Mahasattva, up to this point, teaches the practice of not grasping at all knowledge. With the order mentioned above, even the wisdom that realizes all dharmas as signless, even if the thought arises, "With this wisdom, I directly realize the distinctions of dharmas that have not been realized," or the thought arises, "I have obtained what has not been obtained," it is because there is no reality in the ultimate sense. Therefore, such complete non-attachment is called non-attachment to all knowledge. What is called realization is the thorough understanding of the meaning of all dharmas without error. What is called attainment refers to the attainment of the stages of the path, such as the fruit of stream-entry, and the distinctions of qualities such as clairvoyance. Therefore, even the wisdom that becomes the cause of realizing all dharmas and attaining the distinctions of qualities is not seen in the ultimate sense to exist within my body, nor is it seen to exist outside, nor is it seen to exist in both inside and outside, nor is it seen to exist in some other place apart from both inside and outside. To explain this reason, it is said: This is because he does not truly see inwardly in the manner of realizing and attaining that wisdom. The term "he" refers to the one who travels everywhere, that is, the wisdom that realizes all dharmas as signless. What is the reason for this? Because he does not truly see what dharma is used to realize, who realizes, and what is to be realized. That is to say, the wisdom of realizing signlessness, in the ultimate sense, the person who can realize, with what wisdom it is realized, and the three things that are to be realized are shown to be unobtainable. What is called "with what dharma to realize" refers to wisdom. What is called "who realizes" refers to the person. What is called "what is to be realized" refers to the object of knowledge, that is, realizing the meaning of the dharma, and attaining the distinctions of qualities. Therefore, any such dharma is unobtainable in the ultimate sense, so it is not truly seen.
Chinese
如是宣说。如是，为了诸法而证悟和获得的智慧，已显示其在身体的内部、外部、内外两者、以及与它们不同的其他四者中都不存在。为了显示对于色和受等诸法一一进入的智慧，也在内部、外部、内外两者、以及与它们不同的其他处都不存在。因此，他说“那智慧没有如实地在色中见到，那智慧没有如实地在色外见到”等等。对于蕴、界、处等世间法，以及波罗蜜多和菩提分法等出世间法，乃至真实究竟的智慧，也已显示，对于分别了知和进入的智慧，也没有如实地在内部、外部、内外两者、以及与它们不同的其他处见到。此名相中说“常行者鬘饰将信解”，意思是说，不执著一切识的名相，常行者通过了悟，也对般若波罗蜜多和一切种智生起信解和信心。 “随信行者”如前所说。 “以法性为准量，为了不缘一切法，而进入一切种智的智慧”，意思是说，努力修持真实中了悟一切法无相的法性，了悟一切法无所缘，就是进入一切种智的智慧。 从“如此信解之后”到“那也不会因涅槃而生起我慢”，是显示常行者了悟无相法的功德，意思是说，真实中了悟一切法无实且离相，并且对任何法都不作意，也不思虑任何法，即使获得涅槃，也不会因此生起我慢。 为了诸法既不可取也不可舍
English
Thus it is shown. Thus, it has been shown that the wisdom that realizes and attains for the sake of all dharmas does not exist in the body's interior, exterior, both interior and exterior, or in any of the other four that are different from them. In order to show that the wisdom that enters into each of the dharmas such as form and feeling also does not exist in the interior, exterior, both interior and exterior, or in anything other than them. Therefore, he said, "That wisdom is not truly seen in form, that wisdom is not truly seen outside of form," and so on. It has also been shown that the wisdom that separately understands and enters into the worldly dharmas such as aggregates, elements, and sense bases, and the transcendental dharmas such as perfections and aspects of enlightenment, up to the ultimate limit of reality, is not truly seen in the interior, exterior, both interior and exterior, or in anything other than them. This term, "The constant wanderer with a garland will have faith," means that the constant wanderer, through realizing that term of not grasping all consciousness, also develops faith and confidence in the Prajnaparamita and the Omniscient One. "One who follows faith" is as previously stated. "Having made the nature of reality the standard, in order to not focus on all dharmas, one enters into the wisdom of omniscience," means that by striving to realize the nature of reality, in which all dharmas are without characteristics in reality, realizing that all dharmas are without focus is entering into the wisdom of omniscience. From "Having thus believed" to "That will not even become prideful due to Nirvana," it shows the merit of the constant wanderer realizing the signless dharma, meaning that in reality, realizing that all dharmas are without substance and free from characteristics, and not attending to any dharma or contemplating any dharma, even if one attains Nirvana, one will not become prideful because of it. In order for all dharmas to be neither taken nor abandoned