Tibetan
་པར་བསྟན་པའོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མཚན་མར་བརྗོད་པ་མ་ལགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ནི་འདི་ལྟར་དེས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མ་དམིགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། མཚན་མར་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནི་འདི་ལྟར་མཚན་མ་ལས་ཉོན་མོངས་པར་ འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ལ་དངོས་པོ་ཡོད་པར་ལྟ་ཞིང་མཚན་མར་འཛིན་པ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །མཚན་མ་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། གཟུགས་ནི་མཚན་མའོ། །ཚོར་བ་ནི་མཚན་མའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཡི་གེ་རྣམས་ནི་མཚན་མའོ། །གཅིག་ཏུ་བརྗོད་བ་ནི་མཚན་མའོ། །གཉིས་སུ་བརྗོད་པ་ནི་མཚན་མའོ། །ཐ་དད་དུ་བརྗོད་པ་ནི་མཚན་མའོ། །དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་འཇིག་རྟེན་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་མིང་གིས་སྨོས་པ་དེ་དག་ལ་དངོས་པོར་རྟོག་ཅིང་མཚན་མར་འཛིན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཡི་གེ་རྣམས་ནི་མཚན་མའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡི་གེ་ཨ་ལ་སོགས་པ་མ་སྐྱེས་པའི་དོན་སྟོན་པའི་སྒོ་རྣམས་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའོ། །གཅིག་ཏུ་བརྗོད་པ་དང༌། གཉིས་སུ་བརྗོད་པ་དང༌། ཐ་དད་དུ་བརྗོད་པ་རྣམས་ཀྱང་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ཏེ། དེ་དག་ལ་དངོས་པོར་རྟོག་པ་ནི་མཚན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་མཚན་མར་བཟུང་བ་ཞིག་ལགས་ན་ནི། ཀུན་དུ་རྒྱུ་ཕྲེང་བ་ཅན་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ལ་དད་པ་ཐོབ་པར་མ་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མཚན་མ་མེད་པའི་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་བསྟན་པ་སྟེ། མུ་སྟེགས་ཅན་ཀུན་དུ་རྒྱུ་ཕྲེང་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དགའ་བ་ཞིག་ཡོད་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་མཚན་མ་མེད་པའི་ཆོས་ཐོས་ནས། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་དད་པར་གྱུར་པའི་དཔེས་མཚན་མར་བཟུང་བ་མ་ཡིན་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་གལ་ཏེ་མཚན་མར་བཟུང་བ་ཞིག་ཡིན་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་མཚན་མ་མེད་པའི་ཆོས་མི་བཤད་པ་ལ། ཀུན་དུ་རྒྱུ་དེ་ཡང་མཚན་མ་མེད་པའི་ཆོས་ཐོས་ནས་དད་པ་སྐྱེས་པར་འགྱུར་བ་མི་རིགས་པ་ཞིག་ན། མཚན་མ་མེད་པའི་ཆོས་བཤད་པ་ལས་དད་པ་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་དང་སྦྱར་ན། མཚན་མ་མེད་པ་ནི་ཡང་དག་པ་ཡིན་གྱི། མཚན་མར་རྟོག་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པས་ཉོན་ མོངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དད་པ་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། ཀུན་དུ་རྒྱུ་དེ་ཆོས་གང་ལ་དད་པ་སྐྱེས་པའི་དམིགས་དང༌། དད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པའོ། །དེ་ཡང་མཚན་མའི་ཡུལ་དུ་མ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དད་པ་དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་མཚན་མ་ཅན་གྱི་ཚུལ་དུ་སྐྱེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའོ། །མཚན་མ་མཆིས་པའི་ཚུལ་དུ་ཡང་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མིང་དང་བརྡར་གདགས་པ་ཙམ་དུ་མཚན་མ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་ནི་མཚན་མ་དང་མཚན་མ་མ་མཆིས་པར་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མ་མཆིས་པས་གཟུང་བ་མ་ལགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མཚན་མར་མི་འཛིན་པར་སྒྲུབ་པའི་དོན་གོང་དུ་བཤད་པ་ཉིད་མཇུག་བསྡུས་ནས་བསྟན་པ་སྟེ། མཚན་མ་ཅན་དུ་ཡང་མི་འཛིན། མཚན་མ་མེད་པར་ཡང་མི་འཛིན་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །ཀུན་དུ་རྒྱུ་ཕྲེང་བ་ཅན་དེས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ལ་མོས་པར་གྱུར་ནས། དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་ཉི་ཚེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཞུགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཀུན་དུ་རྒྱུ་བ་དེ་སྔོན་མཚན་མ་མེད་པར་སྤྱོད་པ་ལ་དད་པས་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཞེས་བྱ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་མཚན་མ་མེད་པར་ནི་མ་རྟོགས་ཀྱི། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་ནས་མཚན་མ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ཉི་ཚེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཞུགས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཞུགས་ནས་གཟུགས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང༌། ཚོར་བ་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། ཀུན་དུ་རྒྱུ་བ་དེས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། ཉི་ཚེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་མཚན་མ་མེད་པར་རྟོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནི་འདི་ལྟར་དེས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མ་དམིགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་མཚན་མར་མི་འཛིན་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་སྟེ། ཀུན་དུ་རྒྱུ་བ་དེ་ལ་སོ་སོར་བརྟགས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ སྟོང་པར་རྟོགས་ནས། མཚན་མར་གཟུང་དུ་རུང་བ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་མཚན་མར་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེས་ཡེ་ཤེས་དེ་རྟོགས་པ་དང་ཐོབ་པར་བགྱི་བའི་ཚུལ་གྱིས་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཆོས་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་དང༌། ཡང་དག
Chinese
此为所示。何以故？从“此非名为相”至“此乃因此不缘取以自性空性之诸法”之间，是为显示不缘取相之立宗。所谓“此乃由相而生烦恼”，是说视色等法为实有，执著于相，实乃菩萨之障，以其能令心续烦恼故名烦恼。何为彼等相耶？色是相，受是相，乃至文字是相，说一为相，说二为相，说异为相，此乃名为烦恼，如是显示了世间与出世间之法，以名言所说之彼等，若以实有而分别，执著于相，即是菩萨之烦恼。其中“文字是相”者，谓于文字阿等，作为显示不生之义之门而执著于相。“说一”、“说二”、“说异”等，亦如前所说，于彼等执著实有，是为相故。若彼为执著于相者，则自在游行者亦不得于此一切智智生起信心。此乃显示无相之理与譬喻。外道自在游行者，名为具鬘者，彼喜乐于无相之等持。听闻世尊所说之无相法后，即于一切智智生起信心。以此譬喻显示非执著于相之理。若般若波罗蜜多等为执著于相者，则世尊亦不应宣说无相之法。然彼自在游行者，听闻无相之法后，生起信心，此乃不应理之事。若与宣说无相之法而生起信心之事相较，则无相乃是真实，执著于相乃是颠倒，故为烦
English
This is what is shown. Why is that? From "This is not called a sign" to "This is because it does not apprehend all phenomena that are empty of their own nature," it shows the establishment of not apprehending signs. The so-called "This is because affliction arises from signs" means that seeing phenomena such as form as real and clinging to signs is the obstacle of the Bodhisattva, because it causes the mind stream to be afflicted, hence it is called affliction. What are those signs? Form is a sign, feeling is a sign, and so on, letters are signs, saying one is a sign, saying two is a sign, saying different is a sign, this is called affliction, thus showing the worldly and transcendental dharmas, those mentioned by name, if they are distinguished as real and clung to as signs, are the afflictions of the Bodhisattva. Among them, "letters are signs" means clinging to the letters A, etc., as doors showing the meaning of non-arising. "Saying one," "saying two," "saying different," etc., are also as previously stated, clinging to them as real is a sign. If that is clinging to signs, then even the wandering mendicant would not have gained faith in this omniscient wisdom. This shows the reason and example of signlessness. The non-Buddhist wandering mendicant, called the garlanded one, is one who delights in the samadhi of signlessness. After hearing the signless dharma from the Blessed One, he gained faith in the omniscient wisdom. This example shows the reason for not clinging to signs. If the Prajnaparamita, etc., were clinging to signs, then the Blessed One should not have taught the signless dharma. But that wandering mendicant, after hearing the signless dharma, generated faith, which is unreasonable. Compared with the fact that faith arises from teaching the signless dharma, signlessness is true, and clinging to signs is inverted, hence it is afflic
Chinese
这显示了将会完全证得。那么，这个信心是什么呢？例如，像“相信般若波罗蜜多”等等，这显示了遍行者对什么法生起信心的所缘，以及信心的体性和分类。 “那也不是相的境域”的意思是，那个信心也不是在胜义谛中以具有相的方式生起的。 “也不是没有相的方式”的意思是，在世俗谛中，也不是仅仅以名称和概念来安立的没有相。 这样一来，由于没有以相和没有相来完全执取，所以不是执取，这表明了不执著于相的意义，总结了前面所说的内容，即应当了知不执著于有相，也不执著于无相。 遍行者鬘，也对这遍知智生起信解后，以随信行而以少分智慧进入，意思是，那个遍行者先前以信心行于无相，所以称为随信行。 不是一下子证悟一切法无相，而是因为对色等一一证悟无相，所以称为以少分智慧进入。 这样进入后，不完全执取色，不完全执取受，从这到不完全执取识之间，显示了遍行者以少分智慧对色等法分别观察后证悟无相。 意思是，像这样，他对以自性空的一切法不缘取，这显示了对色等法不执著于相的理由，即遍行者分别观察后，证悟到色等法以自性空，因为没有见到可以执著于相，所以显示了不完全执著于相。 为什么呢？例如，因为他没有以证悟和获得那个智慧的方式在内心真正随见，以及不完全执取无过失的法性，以及真正
English
This shows that it will be completely attained. So, what is that faith? For example, like "believing in the Prajnaparamita," etc., this shows the object of the wandering one's faith in which dharma, as well as the nature and categories of faith. "That is not the realm of characteristics" means that that faith is not generated in the ultimate truth in a way that has characteristics. "Nor is it in a way that lacks characteristics" means that in the conventional truth, it is not merely established by name and concept as lacking characteristics. In this way, since there is no complete grasping of characteristics and lack of characteristics, it is not grasping, which shows the meaning of not clinging to characteristics, summarizing what was said earlier, that one should understand not clinging to having characteristics, nor clinging to not having characteristics. The garlanded wandering one, also having developed faith in this omniscient wisdom, enters with partial wisdom by following faith, meaning that that wandering one previously practiced without characteristics with faith, so it is called following faith. It is not that all dharmas are realized as lacking characteristics all at once, but because each of form, etc., is realized as lacking characteristics, so it is called entering with partial wisdom. Having entered in this way, not completely grasping form, not completely grasping feeling, from this to not completely grasping consciousness, shows that the wandering one individually examines the dharmas of form, etc., with partial wisdom and then realizes the lack of characteristics. It means that, like this, he does not apprehend all dharmas that are empty of self-nature, which shows the reason for not clinging to characteristics in the dharmas of form, etc., that the wandering one, after individually examining, realizes that the dharmas of form, etc., are empty of self-nature, because he does not see that it can be clung to as a characteristic, so it shows that he does not completely cling to characteristics. Why is that? For example, because he does not truly see inwardly in the way of realizing and obtaining that wisdom, and not completely grasping the faultless nature of dharma, and truly