Tibetan
ལྔ་པ། ཀུན་དུ་རྒྱུ་བཟོ་སྦྱངས་ཀྱི་ལེའུ། ལྔ་པ། ཀུན་དུ་རྒྱུ་བཟོ་སྦྱངས་ཀྱི་ལེའུ། ད་ནི་བརྩོན་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དུ་ཡོད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བརྩོན་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། བརྩོན་པར་བྱ་བ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དེ་ཡང་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་རྣམ་པ་དྲུག་འོག་ནས་གཞུང་ལས་བསྟན་པ་སྟེ། དྲུག་གང་ཞེ་ན། མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བར་སྒྲུབ་པ་དང༌། མི་གནས་པར་སྒྲུབ་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་བརྟག་པའི་སྒྲུབ་པ་དང༌། ཐབས་ལ་སྒྲུབ་པ་དང༌། མྱུར་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་སྒྲུབ་པ་སྟེ། སྒྲུབ་པ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་དེ་དག་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་སྐབས་དབྱེ་བའི་ཕྱིར། འཕགས་པ་རབ་ འབྱོར་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་བདག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་དམིགས་མ་འཚལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ། དོན་དམ་པར་བརྩོན་པར་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། བརྩོན་པར་བྱ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་མི་དམིགས་ན། གང་ཟག་གང་ཞིག་ཆོས་གང་ལ་གདམས་ཤིང་རྗེས་སུ་བསྟན་པར་བགྱི་ཞེ་ན། གོང་དུ་བརྩོན་པ་ལ་གདམས་པ་བཤད་པའི་ཚིག་དང༌། དོན་དེ་ཉིད་བཟུང་སྟེ་ཞུས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་བདག་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་འཕེལ་བ་དང༌། འགྲིབ་པ་མ་དམིགས་མ་འཚལ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ཉིད་བདག་གིས་འགྱོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ། ཆོས་དང་གང་ཟག་གཉི་ག་དོན་དམ་པར་དེ་ལྟར་མི་དམིགས་བཞིན་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེའམ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་དངོས་པོར་དམིགས་ཏེ་གདམས་པར་བགྱིས་ན། དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་སྒྲོ་བཏགས་ཤིང་སྐྱེད་པ་དང༌། དངོས་པོ་ཡོད་པའི་ཟླས་མེད་པ་ཡང་འགྲུབ་པས། སྐུར་པ་བཏབ་པར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་སྒྲོ་བཏགས་ཤིང་སྐུར་པ་བཏབ་པར་གྱུར་ན། ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་མཐའ་གཉིས་ལ་གནས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གཞུང་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་བདག་གིས་འགྱོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསོལ་པ་སྟེ། འཕེལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་བསྐྱེད་དེ་སྒྲོ་བཏགས་པའོ། །འགྲིབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་ཕྲི་སྟེ། སྐུར་བ་བཏབ་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང། སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་གཉིས
Chinese
第五，周遍行造作修习品。 第五，周遍行造作修习品。 现在为了显示有多少应该努力的事物，将要讲述努力的种种差别。应该努力的种种差别，也即是从下文的经文中所示现的六种决定的生起之修法。六种是什么呢？即是远离二边的修法，不住留的修法，没有完全执取的修法，完全考察的修法，具有方便的修法，迅速现证圆满菩提的修法。因为这些修法能决定生起一切种智，所以称为决定生起。在显示这些决定生起的修法中应该努力的种种差别之际，为了区分，圣者善现请问世尊：如是，我对菩萨和般若波罗蜜多不缘念，不寻求等。意即，如果对真实义中努力的菩萨和应该努力的般若波罗蜜多都不缘念，那么应该对何人、何法进行教诫和随顺开示呢？这是领会了之前所说的对努力进行教诫的语句和意义而提出的问题。世尊，如是，我没有缘念，没有寻求一切法增长和衰减等，直到我将因此而后悔之间。如果我和法二者在真实义中如此不缘念，却缘念菩萨或者般若波罗蜜多为实有而进行教诫，那么就成了从无实有中增益和生起，也成了从有实有的对境中去除无有，也就会变成诽谤。如果这样增益和诽谤，就会安住于有和无的二边，因为与般若波罗蜜多的经义相违背，所以我将因此而后悔。增长，是指在真实义中从无实有中生起而增益。衰减，是指在世俗中从非无有中减少而诽谤。如是增益和诽谤的二边。
English
Fifth, the chapter on diligently practicing pervasive activities. Fifth, the chapter on diligently practicing pervasive activities. Now, in order to show how many things there are to be strived for, the various distinctions of effort will be explained. The various distinctions of what should be strived for are also the six kinds of definitive arising practices shown in the text below. What are the six? They are: practicing detachment from the two extremes, practicing non-abiding, practicing without complete grasping, practicing complete examination, practicing with skillful means, and practicing swift manifestation of complete enlightenment. Because these practices definitely give rise to omniscience, they are called definitive arising. In the context of showing the various distinctions of what should be strived for in these definitive arising practices, the venerable Subhuti asked the Blessed One: "Thus, I do not perceive or seek bodhisattvas and prajnaparamita," and so on. That is, if both the bodhisattva who strives in ultimate reality and the prajnaparamita that should be strived for are not perceived, then to whom and to what dharma should one give instruction and subsequent guidance? This is a question raised by understanding the words and meaning of the previous teaching on striving. "Blessed One, thus, I do not perceive or seek the increase or decrease of all dharmas," and so on, until "I will regret it." If both dharma and person are not perceived in ultimate reality, but one perceives bodhisattvas or prajnaparamita as real and gives instruction, then it becomes an imputation and arising from non-existence, and it also becomes the removal of non-existence from the object of existence, and it will also become slander. If one thus imputes and slanders, one will abide in the two extremes of existence and non-existence, and because it contradicts the meaning of the prajnaparamita sutra, I will regret it. "Increase" means to impute by arising from non-existence in ultimate reality. "Decrease" means to slander by reducing from non-non-existence in conventional truth. Thus, the two extremes of imputation and slander.
Tibetan
་ལ་མི་གནས་པ་ནི། གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མིང་དེ་ཡང་གནས་པ་མ་མཆིས། ཐུག་པ་མ་མཆིས། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་མ་མཆིས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བའམ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་དེ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོར་མེད་པས། གནས་པ་དང་མི་གནས་པའི་མཐའ་གཉིས་སྤང་བ་བསྟན་ཏེ། དངོས་པོ་ཞིག་ཡོད་ན་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ལྟར་ཡུལ་དང་ ཕྱོགས་ན་གནས་པའམ། ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་ལྟར་ཡུལ་དང་ཕྱོགས་ན་མི་གནས་པར་འགྱུར་གྲང་ན། མིང་དེ་ལ་དངོས་པོ་མེད་པས་གནས་པ་ཡང་མེད་ན། མི་གནས་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་སྟེ། ཐུག་པ་མ་མཆིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་གནས་པ་ཡང་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་མ་མཆིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གནས་པ་དང་མི་གནས་པ་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་སྤངས་ནས་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཉིས་ལ་དངོས་པོ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་སྒོ་ནས་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང༌། སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་སྤང་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མིང་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མིང་ལ་གནས་པ་དང༌། མི་གནས་པར་འཛིན་པའི་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་སྒྲུབ་པ་མདོར་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་སོ་སོར་ཕྱེ་སྟེ། མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་སྒྲུབ་པ་ཞིབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གིས་གཟུགས་ཀྱི་འཕེལ་བ་དང༌། འགྲིབ་པ་མ་དམིགས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པའི་དོན་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང༌། སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་གཉིས་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་བཤད་པ་སྟེ། དེས་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་གང་ལ་མིང་དུ་གདགས་པར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མིང་ལ་གནས་པ་དང༌། མི་གནས་པར་རྟོག་པའི་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་པ་སྟེ། གནས་པ་དང་མི་གནས་པའི་མཐའ་གཉིས་སུ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་དོན་ནི་གོང་དུ
Chinese
不住于者，是显示于人与法，远离有与无二边的修持。世尊之名亦无住，亦无尽，亦无加持等，菩萨之名，或般若波罗蜜多之名，亦无可言说之事物，故示舍弃住与不住二边。若有事物，如色等有为法，则住于处所与方所，或如虚空等无为法，则不住于处所与方所。名无事物，既无住，亦无不住，如是显示。无尽者，亦无不住之义。无加持者，是舍弃住与不住二边，以非住亦非不住之事物加持，亦非住也，如是显示。如是菩萨与般若波罗蜜多二者，以事物有无之门，舍弃增益与诽谤之边，菩萨之名与般若波罗蜜多之名，住与不住之执着，简要显示远离二边的修持。今为详细显示远离二边的修持，将蕴、界、处等世间与出世间之法，以及有为与无为法分别开来。世尊云：我未见色之增减，未如实见等。增减之义，即是增益与诽谤二边，如前所说。是则显示远离增益与诽谤二边的修持。菩萨之名当加于何处等，是显示于色等之名，远离住与不住之分别的修持。远离住与不住二边分别之义，即是前文
English
Not abiding is to show the practice of being separated from the two extremes of existence and non-existence in persons and dharmas. The name of the Blessed One also has no abiding, no end, and no blessing, etc. The name of a Bodhisattva or the name of Prajnaparamita also has no object to be spoken of. Therefore, it is shown to abandon the two extremes of abiding and non-abiding. If there is an object, like form and other conditioned dharmas, it abides in place and direction, or like space and other unconditioned dharmas, it does not abide in place and direction. Since the name has no object, if there is no abiding, there is also no non-abiding, as shown. "No end" means also no non-abiding. "No blessing" means that having abandoned the two extremes of abiding and non-abiding, it is blessed by an object that is neither abiding nor non-abiding, and it is also not abiding, as shown. Thus, both Bodhisattva and Prajnaparamita, through the gate of existence and non-existence of objects, abandon the extremes of addition and slander. The name of Bodhisattva and the name of Prajnaparamita, the attachment to abiding and non-abiding, briefly show the practice of being separated from the two extremes. Now, in order to show in detail the practice of being separated from the two extremes, the aggregates, elements, and sense bases, etc., the dharmas of the world and beyond the world, and the conditioned and unconditioned dharmas are separated. The Blessed One said: "I have not seen the increase or decrease of form, and I have not truly seen it," etc. The meaning of increase and decrease is the two extremes of addition and slander, as previously stated. This shows the practice of being separated from the two extremes of addition and slander. "Where should the name Bodhisattva be applied?" etc., shows the practice of being separated from the names of form, etc., and the distinction between abiding and non-abiding. The meaning of being separated from the distinction between the two extremes of abiding and non-abiding is the previous text.