Tibetan
་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དང་འབྲེལ་བ་ཞེས་བརྟག་པའོ། །ཅི་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་གིས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་ཞེས་བརྟག་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་ཞིག་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཞེས་བརྟག་པའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་ཆོས་གང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་མི་དམིགས་པ་དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་རྟོག་ཅིང་སེམས་པ་དང༌། དེ་ལྟར་རྟོག་ཅིང་སེམས་པའི་ཚེ་སེམས་ཞུམ་པ་མེད་ཅིང་ཡོངས་སུ་ཞུམ་པ་མེད་ལ། མི་འཇིགས་མི་དངང་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་གང་ཞེས་ཡོངས་སུ་བརྟག་པའི་དོན་བསྟན་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །ཆོས་གང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་མི་དམིགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་སྤྱོད་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན་ཡང་དེ་ཉིད་མཚན་མར་འཛིན་ཅིང་དངོས་པོར་ལྟ་བ་ཡིན་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པར་མི་ཆུད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཆོས་གང་རྣམས་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པའི་དོན་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་ལ་གླེང་བསླང་ཞིང་དྲིས་པའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པའི་དོན་རབ་འབྱོར་གྱིས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད་གཏན་ཚིགས་སུ་སྨོས་ནས་འདི་ལྟར་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་མིང་གིས་སྨོས་པའི་ཆོས་རྣམས་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་པོར་སྨོས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་པོར་སྨོས་སོ། །སེམས་ཞུམ་པ་མེད་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཞུམ་པ་མེད་པ་དང༌། མི་འཇིགས་པ་དང་མི་དངང་བ་དང་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པར་རྟོག་ཅིང་སེམས་པའི་ཚེ། སྟོང་པས་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་བའི་རྣམ་གྲངས་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པར་རྟོག་པ་ན་མེད་པས་སྐྲག་པར་མ་གྱུར་ཅིང༌། སྟོང་པའི་དོན་རྟོགས་པ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཅིའི་ཕྱིར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་ཡང་དག་པའི་མཐའི་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་གང་གི་ཞེས་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བཤད་པ་སྟེ། རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། ཤཱ་རིའི་བུས་ཅིའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་དྲིས་པའི་ལན་བཏབ་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་ཐུག་པའི་བར་གྱི་ཆོས་མིང་གིས་སྨོས་པ་རྣམས། དོན་དམ་པར་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་དེ་དང་མ་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཇི་ལྟ་བུ། ཚོར་བའི་རང་བཞིན་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོང་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པའི་ཚིག་ཤཱ་རིའི་བུས་སྨོས་ནས་འཁོར་རྣམས་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་བསལ་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཤིག་ཡོད་ན་ནི་བྲལ་བ་དང་མ་བྲལ་བ་ཞེས་བྱར་ཡང་རུང་ན། དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡོད་ཅེས་དྲིས་པའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ། གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པའི་མཐའི་བར་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་སྟེ། དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ལ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱའི། རང་བཞིན་ཡོད་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་ནི་མི་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་རྣམ་གྲངས་དེས་ན་འདི་ལྟར་གཟུགས་ལ་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གོང་དུ་སྨོས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མཇུག་བསྡུས་ནས་བསྟན་པ་སྟེ། རྣམ་གྲངས་དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་སྨོས་པའི་གཞུང་དེས་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པའི་མཐའི་བར་གྱི་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་གང་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་འདི་དང་འདི་ཤེས་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གང་དང་ཡང་འབྲེལ་པ་མེད་པས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་གང་གི་ཡིན་ཞེས་བརྟག་པ་དེ་གང་གི་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གཞན་ཡང་གཟུགས་ལ་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་དོ། །ཚོར་བ་ལ་ཚོར་བའི་མཚན་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་བསླབ་པ་འདི་ལ་སློབ་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཅི་ཞིག་ཅེས་བརྟག་པ་བཤད་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནས་ཡང་དག་པའི་མཐའི་བར་ དུ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་བའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་ན། དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མེད་ན་ཆོས་གང་གི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་སྙམ་དུ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ལ། དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མེད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་གང་ཡང་མེད་པས་ཆོས་གང་གི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་མི་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །མཚན་ཉིད་ལ་ཡང་མཚ
Chinese
所謂「什麼是」是指探究與什麼相關。所謂「什麼」是指以什麼因由稱作般若波羅蜜多來探究。所謂「為何」是指為了做什麼，稱作般若波羅蜜多來探究。對此，當菩薩摩訶薩修持般若波羅蜜多時，如果像這樣修持：任何法不存在且不可得，那就是般若波羅蜜多嗎？那麼這就不是在修持般若波羅蜜多。乃至，具壽舍利弗，當菩薩摩訶薩修持般若波羅蜜多時，如果如是思維、如是作意，當如是思維、如是作意時，內心沒有沮喪，完全沒有沮喪，不害怕、不恐懼、不驚慌，那麼應知菩薩摩訶薩沒有遠離般若波羅蜜多。這之間是顯示了探究「什麼」的意義，即是顯示了所有世間和出世間的法，了知其無自性且不可得，這就是般若波羅蜜多的自性。如果修持：任何法不存在且不可得，那就是般若波羅蜜多嗎？那麼這就不是在修持般若波羅蜜多。意思是說，如果心想：色等一切法無實且不可得，這就是般若波羅蜜多，那麼這就是執著於相，視為實有，因此不能算是修持般若波羅蜜多。之後，具壽舍利弗對具壽善現說：「具壽善現，哪些法不存在且不可得呢？」這是為了讓眷屬們廣泛了知一切法不存在且不可得的意義，所以對善現發起話題並提問。善現說：「具壽舍利弗，內空性」等等，這是善現廣泛地闡述了一切法不存在且不可得的意義，也就是十八空性的定
English
The so-called "what is" refers to investigating what it is related to. The so-called "what" refers to investigating what cause is called Prajñāpāramitā. The so-called "why" refers to investigating what is done for, called Prajñāpāramitā. In this regard, when a Bodhisattva Mahāsattva practices Prajñāpāramitā, if he practices like this: any dharma that does not exist and is not attainable, is that Prajñāpāramitā? Then this is not practicing Prajñāpāramitā. Even, Venerable Śāradvatīputra, when a Bodhisattva Mahāsattva practices Prajñāpāramitā, if he thinks and contemplates in this way, when he thinks and contemplates in this way, his mind is not depressed, completely not depressed, not afraid, not fearful, not panicked, then it should be known that the Bodhisattva Mahāsattva has not departed from Prajñāpāramitā. In between, it shows the meaning of investigating "what", that is, it shows that all worldly and transcendental dharmas, knowing that they are without self-nature and unattainable, this is the self-nature of Prajñāpāramitā. If you practice: any dharma that does not exist and is not attainable, is that Prajñāpāramitā? Then this is not practicing Prajñāpāramitā. It means that if you think: all dharmas such as form are unreal and unattainable, this is Prajñāpāramitā, then this is clinging to the appearance, regarding it as real, so it cannot be regarded as practicing Prajñāpāramitā. After that, Venerable Śāradvatīputra said to Venerable Subhūti: "Venerable Subhūti, which dharmas do not exist and are unattainable?" This is to let the retinue widely know the meaning that all dharmas do not exist and are unattainable, so he initiated the topic and asked Subhūti. Subhūti said: "Venerable Śāradvatīputra, inner emptiness" and so on, this is Subhūti extensively explaining the meaning that all dharmas do not exist and are unattainable, that is, the determination of the eighteen emptinesses.
Chinese
如是宣说，因此为空性之故，以般若波罗蜜多等世间及出世间的法，以名言所说的诸法皆无，不可得，如是显示。六波罗蜜多中，般若波罗蜜多首先宣说，是因为般若波罗蜜多的自性为何，是完全观察的场合，故首先宣说。无有怯弱，及完全无有怯弱，无有恐惧及无有惊慌，及不变为怖畏，是于诸法皆无且不可得而作意及思维之时，不为空性所怖畏的仅仅是名相而已。不离般若波罗蜜多而应知，是说如是诸法皆无实事且不可得而作意时，不为无所怖畏，通达空性之义本身即是般若波罗蜜多的自性，故说不离般若波罗蜜多。如是说：具寿善现，何以故菩萨摩诃萨不离般若波罗蜜多而应知，乃至真实之际于真实之际的自性无有而应知之间，是说此般若波罗蜜多是何，而作完全观察。善现说：具寿舍利子，色即离于色的自性等，是舍利子问何以故不离般若波罗蜜多而应知所作之答复。色等乃至真实之际所摄的以名言说的诸法，于胜义谛中，非为彼等之自性而存在，行于般若波罗蜜多的菩萨如实了知，此即是般若波罗蜜多的自性，故显示为不离彼。如是说：具寿善现，色的自性为何？受的自性为何等，是于前文，色等彼等离于自性，善现所说之语，舍利子宣说后，为令眷属等。
English
Thus it is declared, therefore, because of emptiness, the phenomena of both mundane and supramundane, such as the Perfection of Wisdom, all phenomena spoken of by name are non-existent and unattainable, as shown. Among the six perfections, the Perfection of Wisdom is mentioned first because the nature of the Perfection of Wisdom is the occasion for complete examination, hence it is mentioned first. Without timidity, and completely without timidity, without fear and without panic, and not becoming terrified, is merely a term for not being afraid of emptiness when contemplating and thinking that all phenomena are non-existent and unattainable. It should be known without being separated from the Perfection of Wisdom, which means that when contemplating that all phenomena are without substance and unattainable, one is not afraid of non-existence, and understanding the meaning of emptiness itself is the nature of the Perfection of Wisdom, hence it is said not to be separated from the Perfection of Wisdom. Thus it is said: Fortunate Subhuti, why should the Bodhisattva Mahasattva know without being separated from the Perfection of Wisdom, up to the point where the limit of reality should be known as without the nature of the limit of reality, it is said what this Perfection of Wisdom is, and a complete examination is made. Subhuti said: Fortunate Shariputra, form is separate from the nature of form, etc., is the answer given by Shariputra to the question of why one should know without being separated from the Perfection of Wisdom. Phenomena such as form, etc., up to the limit of reality, which are spoken of by name, are not existent as their own nature in ultimate truth, and the Bodhisattva who practices the Perfection of Wisdom truly knows that this is the nature of the Perfection of Wisdom, hence it is shown as not being separated from it. Thus it is said: Fortunate Subhuti, what is the nature of form? What is the nature of feeling, etc., is in the previous text, form, etc., are separate from their nature, the words spoken by Subhuti, after Shariputra declared them, for the sake of the retinue, etc.
Chinese
为了消除疑惑，如果存在色等以及被称为它们自性的法，那么说分离与不分离也行。询问它们自性是怎样的。具寿舍利子！色之自性是无事物等，由此没有成立色等直至真如边际的诸法自性在胜义中存在，因为仅仅是无事物才说是与它们自性分离，而不会说与有自性分离。具寿舍利子！以这些名相，如“色中无色之自性”等，总结并显示了色等上述诸法自性为空性之义。所谓“以这些名相”，即以上述经文，应知色等直至真如边际的诸法无自性。因此，由于所有这些法在胜义中皆无自性，所以了知此法和彼法称为般若波罗蜜多，因为与任何事物皆无关联，所以考察“此般若波罗蜜多是谁的”也是毫无意义的。具寿舍利子！再者，色中无色之相，受中无受之相，乃至菩萨摩诃萨学习此学者，将证得一切种智。直到这段话，都在阐述考察什么是般若波罗蜜多。如果说，为了证悟从色等乃至真如边际的一切世间和出世间法的体相，所以称为般若波罗蜜多。既然如此，如果一切法皆无体相，那么为了证悟何法的体相而称为般若波罗蜜多呢？对于这种遍计所执，因为一切法皆无体相，所以没有可以用智慧去证悟的法，因此也不会为了证悟何法的体相而称为般若波罗蜜多。
English
In order to dispel doubts, if there were such a thing as form, etc., and a dharma called their own nature, then it would be appropriate to speak of separation and non-separation. The question is, what is the nature of these things? Subhuti said: "O son of Sharadvati, endowed with life! The nature of form is non-existence," etc., which means that the nature of form, etc., up to the limit of reality, is not established as existing in the ultimate sense. It is only non-existence that is said to be separate from their nature, and not separate from existence. O son of Sharadvati, endowed with life! In this way, such as "form has no nature of form," etc., the meaning of the non-existence of the nature of the aforementioned dharmas such as form is summarized and shown. The so-called "in this way" means that according to the aforementioned scriptures, dharmas such as form up to the limit of reality should be known to be without self-nature. Therefore, since all these dharmas are without any self-nature in the ultimate sense, knowing this and that dharma is called Prajnaparamita, because it is not related to anything. Therefore, examining "whose is this Prajnaparamita" is also meaningless. O son of Sharadvati, endowed with life! Furthermore, form has no characteristic of form, feeling has no characteristic of feeling, and so on, until the bodhisattva mahasattva who studies this teaching will attain omniscience. Up to this point, the discussion is about examining what Prajnaparamita is. If it is said that Prajnaparamita is so called in order to realize the characteristics of all worldly and transworldly dharmas from form, etc., to the limit of reality, then if all dharmas have no characteristics, then for the sake of realizing the characteristics of which dharma is it called Prajnaparamita? For this kind of pervasive conceptualization, since all dharmas have no characteristics, there is no dharma that can be realized by wisdom, so it is not called Prajnaparamita for the sake of realizing the characteristics of which dharma.