Tibetan
ང༌། མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཤེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའོ། །ཆོས་ཤེས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པ་དང༌། དོན་དམ་པའི་དབང་གིས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཤེས་པའོ། །རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཤེས་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་མངོན་སུམ་དུ་མ་གྱུར་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུར་འགྱུར་བར་ཤེས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དང༌། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་མཁྱེན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པའི་མཁྱེན་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཡོངས་སུ་འདྲིས་པ་ཤེས་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་གང་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་ པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་བསྒོམ་ཡང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མངོན་སུམ་དུ་ནི་མི་བྱེད་ཀྱི། དེ་དག་ཉིད་གོམས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་དེ་ལ་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་ན་ནི། དེ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེས་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་རེག་པར་མི་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་དེས་ཆོས་ཙམ་དུ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །འོ་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་རྣམས་བསྒོམས་པས་ཇི་ལྟར་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། སྐྱོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྔར་ཡང་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པར་སྦྱོར་བ་མི་མཛད་ཀྱི། ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པར་བསྒོམ་པ་རྒྱས་པར་བྱ་བ་འབའ་ཞིག་གི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་དམིགས་པས་ན། མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ཤེས་པ་ཐ་མལ་པས་སོ་སོར་རྟོག་གོ །དེ་བས་ན་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་རྐྱེན་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འདི
Chinese
知不生之因，是菩萨知不生。应修习知法者，谓于世俗中现见一切法，于胜义中知如是性，是为知法。应知随觉者，谓于世俗中以比度知一切法，及虽未现见无常等，然知如是转变，及菩萨随顺于一切法空性，是为何者。应修习世俗知者，谓诸圣者了知有情及瓶等，及菩萨以能缘于色等一切遍计法之心而了知者，是为何者。应修习串习知者，谓以何知，菩萨虽修习解脱门空性、无相、无愿，及菩提分法，然不现证涅槃，唯以彼等串习及能令增长之知，是名为串习知。若现证涅槃，则彼即成入流等，以彼等之必要故，不触及真实边际，唯以彼知修习唯法。若尔，修习能得涅槃之法，云何不现证真实边际耶？谓以不具厌离作意故，如是前已宣说。又现证真实边际之前行，是修习奢摩他和毗钵舍那，然菩萨不作如是能得真实边际之奢摩他和毗钵舍那之修习，唯为增长修习一切法无所缘，以能缘菩提分法故，于未入定之庸常心，而各别分别之。是故以不具奢摩他和毗钵舍那之因缘故，不现证真实边际。此
English
Knowing the cause of non-arising is the Bodhisattva's knowledge of non-arising. "One should cultivate knowing the Dharma" means knowing all Dharmas manifestly in the conventional sense, and knowing Suchness in the ultimate sense, which is knowing the Dharma. "One should know subsequent realization" means knowing all Dharmas through inference in the conventional sense, and knowing that even if impermanence and the like are not manifestly seen, they will change in such a way, and whatever Bodhisattvas know in accordance with the emptiness of all Dharmas. "One should cultivate conventional knowledge" means that all noble ones know sentient beings and pots, etc., and whatever Bodhisattvas know with a mind that focuses on all imputed Dharmas such as form. "One should cultivate familiar knowledge" means that with whatever knowledge, Bodhisattvas, although cultivating the doors of liberation—emptiness, signlessness, wishlessness—and the Dharmas of the aspects of enlightenment, do not manifestly realize Nirvana, but only with the knowledge that familiarizes and increases these, it is called familiar knowledge. If Nirvana were manifestly realized, then that would become a stream-enterer, etc., because of the necessity of those, one would not touch the ultimate limit, but only cultivate only the Dharma with that knowledge. If so, how is it that cultivating the Dharmas that attain Nirvana does not manifestly realize the ultimate limit? It is because one does not possess aversion and mental engagement, as has been said before. Furthermore, the preliminary to manifestly realizing the ultimate limit is cultivating Shamatha and Vipassana, but Bodhisattvas do not engage in cultivating Shamatha and Vipassana that can attain the ultimate limit in this way, but only for the sake of increasing the cultivation of all Dharmas without an object of focus. Because they focus on the Dharmas of the aspects of enlightenment, they separately discriminate with the ordinary mind that is not in meditative equipoise. Therefore, because they do not possess the causes and conditions of Shamatha and Vipassana, they do not manifestly realize the ultimate limit. This
Tibetan
་ལྟར་འོག་ནས་ཀྱང་རབ་འབྱོར་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོ་སོར་རྟོག་ཀྱང་མངོན་སུམ་དུ་བྱའོ་སྙམ་པས་སོ་སོར་རྟོག་པར་མི་བྱེད་ཀྱང༌། འདི་ནི་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པར་བྱ་བའི་དུས་ཡིན་གྱི། མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་དུས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་པ་ལ་སེམས་ཉེ་བར་འཇོག་ཀྱང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བར་སྐབས་དེར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལས་ཉམས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། ཟག་པ་ཟད་པ་མངོན་སུམ་དུ་ཡང་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་འཆད་དོ། །སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ཤེས་པས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་གང་དང་གང་ཡིན་པ་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཤེས་པ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་ཤེས་པའོ། །ཤེས་པ་གང་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང༌། དུད་འགྲོ་དང༌། ཡི་དགས་དང། ལྷ་དང༌། མི་དང༌། ཚངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲ་དང་སྐད་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་མཁྱེན་པ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་ཤེས་པའོ། །ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་བས་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྒོམ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་བཞི་བསྒོམ་པ་བསྟན་པ་སྟེ། བསམ་གཏན་བཞི་པོ་དེ་དག་ཀྱང་དོན་དམ་པར་དམིགས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་ནས། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐབས་མཁས་པའི་དབང་གིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བསྒོམ་སྟེ། དེ་ལ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པའོ། །བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ཅིང༌། རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པ་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་གཉི་ག་མེད་པ་སྟེ། རྒྱ་ཆེར་འོག་ནས་འཆད་དོ། །ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དབང་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། ཟག་པ་མེད་པའི་དབང་པོ་གསུམ་བཤད་པ་སྟེ། མཐོང་བའི་ལམ་ལ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དབང་པོ་འབྱུང་ངོ༌། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ནི་ཀུན་ཤེས་པའི་དབང་པོ་འབྱུང་ངོ༌། །མི་སློབ་པའི་ལམ་དགྲ་བཅོམ་པའི་ས་ལ་ཀུན་ཤེས་པ་རིག་པའི་དབང་པོ་འབྱུང་སྟེ། འདི་དག་གི་དབང
Chinese
如同下面所说，善现，当菩萨摩诃萨以一切种殊胜之空性作意时，虽不以“我当现证”之心而作意，但应作意“此乃应令串习之时，非现证之时”，虽于未入定之境以作意而令心专注，然菩萨摩诃萨于彼时亦不退失菩提分法，亦不现证漏尽，如是等宣说。所谓“以如其声而修”，即任何声音皆名为如其声，了知此即为如其声知。以何等之知，菩萨能分别了知并通达有情地狱、旁生、饿鬼、天、人、梵天等一切之声音与语言，即是如其声知。于一切复应加上“安住于般若波罗蜜多中”，应知此谓以无所缘之方式而修。所谓“应圆满具足有分别、有伺察之等持”等，是显示修习色界之四禅。然彼等四禅亦于胜义中了知为无所缘，于世俗中以方便善巧之力为利有情而修习。其中，初禅具有分别与伺察；二禅则无分别，唯有伺察；三禅与四禅则分别与伺察二者皆无，此将于下文广说。所谓“应圆满未遍知当遍知之根”等，是宣说无漏之三根。于见道位生起正遍未知当知根；于修道位生起具知根；于无学道阿罗汉地生起具知已知的根。此等之根
English
As it is said below, Subhuti, when a Bodhisattva-Mahasattva contemplates emptiness with all kinds of excellence, although he does not contemplate with the thought, "I shall realize it," he should contemplate, "This is the time to familiarize myself, not the time to realize it." Although he focuses his mind on the object of non-absorption with contemplation, the Bodhisattva-Mahasattva at that time will not fall away from the dharmas of enlightenment, nor will he realize the exhaustion of outflows. Such things are explained. What is meant by "cultivating by knowing the sound as it is" is that any sound is called "as it is." Knowing that is knowing the sound as it is. With what knowledge does the Bodhisattva separately understand and know all the sounds and languages of sentient beings in hell, animals, hungry ghosts, gods, humans, and Brahmā? That is knowing the sound as it is. To everything, one should add, "Abiding in the Perfection of Wisdom." It should be understood that this means cultivating in a way that is without an object of focus. What is meant by "one should fully perfect the samadhi with conceptualization and examination" and so on is to show the cultivation of the four dhyanas of the form realm. However, those four dhyanas are also understood as being without an object of focus in the ultimate sense. In the conventional sense, they are cultivated for the benefit of sentient beings through the power of skillful means. Among them, the first dhyana has conceptualization and examination. The second dhyana has no conceptualization, only examination. The third and fourth dhyanas have neither conceptualization nor examination. This will be explained extensively below. What is meant by "one should perfect the faculty of not fully knowing what should be fully known" and so on is to explain the three uncontaminated faculties. In the path of seeing, the faculty of knowing what is not yet fully known arises. In the path of cultivation, the faculty of full knowledge arises. In the path of no more learning, in the state of an Arhat, the faculty of full knowledge arises. These faculties
Tibetan
་གིས་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དབང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སེམས་སྦྱང་ཞིང་ལས་སུ་རུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཟུགས་རྣམས་ལ་བཟང་ ངན་དང་ཆེ་ཆུང་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་མི་བརྩན་བར་བདག་གི་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཇི་ལྟར་འདོད་པར་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་བལྟ་བར་བྱ་བ་སྟེ། བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། ནང་གཟུགས་སུ་འདུ་ཤེས་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ཆུང་ངུ་ཁ་དོག་བཟང་པོ་དང༌། ཁ་དོག་ངན་པ་རྣམས་ལ་ལྟ་ཞིང༌། གཟུགས་དེ་དག་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ཤེས། ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་མཐོང་སྟེ། དེ་ལྟ་བུར་འདུ་ཤེས་པར་གྱུར་པ་འདི་ནི་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་པོའོ། །ནང་གཟུགས་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ཆེན་པོར་གྱུར་པ། ཁ་དོག་བཟང་པོ་དང༌། ཁ་དོག་ངན་པ་རྣམས་ལ་ལྟ་ཞིང༌། གཟུགས་དེ་དག་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ཤེས། ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་མཐོང་སྟེ། དེ་ལྟ་བུར་འདུ་ཤེས་པར་གྱུར་པ་འདི་ནི་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་གཉིས་པའོ། །ནང་གཟུགས་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་སྔོན་པོ། ཁ་དོག་སྔོན་པོ། སྔོན་པོ་ལྟ་བུར་སྟོན་པ། འོད་སྔོན་པོ་འབྱུང་བ་རྣམས་ལ་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་ཟར་མའི་མེ་ཏོག་གམ། ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་རས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྔོན་པོ། ཁ་དོག་སྔོན་པོ། སྔོན་པོ་ལྟ་བུར་སྟོན་པ། འོད་སྔོན་པོ་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ནང་གཟུགས་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་སྔོན་པོ། ཁ་དོག་སྔོན་པོ། སྔོན་པོ་ལྟ་བུར་སྟོན་པ། འོད་སྔོན་པོ་འབྱུང་བ་རྣམས་ལ་ལྟ་བ་འདི་ནི་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་གསུམ་པའོ། །ནང་གཟུགས་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་སེར་པོ། ཁ་དོག་སེར་པོ། སེར་པོ་ལྟ་བུར་སྟོན་པ། འོད་སེར་པོ་འབྱུང་བ་རྣམས་ལ་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་དོང་གའི་མེ་ཏོག་གམ་ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་རས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སེར་པོ། ཁ་དོག་སེར་པོ། སེར་པོ་ལྟ་བུར་སྟོན་པ། འོད་སེར་པོ་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ནང་གཟུགས་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་སེར་པོ། ཁ་དོག་སེར་པོ། སེར་པོ་ལྟ་བུར་སྟོན་པ། འོད་སེར་པོ་འབྱུང་བ་རྣམས་ལ་ལྟ་བ་འདི་ནི་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་བཞི་པའོ། །ནང་གཟུགས་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པས་ཕྱི་རོལ་ གྱི་གཟུགས་དམར་པོ། ཁ་དོག་དམར་པོ། དམར་པོ་ལྟ་བུར་སྟོན་པ། འོད་དམར་པོ་འབྱུང་བ་རྣམས་ལ་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་བན་དུ
Chinese
因此，为了获得无漏之法，称为“根”。“完全成就胜处”是指：为了调伏和堪能自心，不重视外境的形色好坏、大小等，而将它们置于自心的掌控之下，随心所欲地了解和观察。这八种胜处是什么呢？以观想内色，观看外面的小色，颜色好的和颜色不好的，并胜伏、了解、胜伏、看到这些色。像这样观想，这就是第一胜处。以观想无内色，观看外面的大色，颜色好的和颜色不好的，并胜伏、了解、胜伏、看到这些色。像这样观想，这就是第二胜处。以观想无内色，观看外面的蓝色，颜色是蓝色的，显现为蓝色，发出蓝色的光芒。例如，像亚麻花，或者瓦拉纳西地方（Varanasi）的优质蓝布，颜色是蓝色的，显现为蓝色，发出蓝色的光芒一样，以观想无内色，观看外面的蓝色，颜色是蓝色的，显现为蓝色，发出蓝色的光芒，这就是第三胜处。以观想无内色，观看外面的黄色，颜色是黄色的，显现为黄色，发出黄色的光芒。例如，像康乃馨花，或者瓦拉纳西地方（Varanasi）的优质黄布，颜色是黄色的，显现为黄色，发出黄色的光芒一样，以观想无内色，观看外面的黄色，颜色是黄色的，显现为黄色，发出黄色的光芒，这就是第四胜处。以观想无内色，观看外面 的红色，颜色是红色的，显现为红色，发出红色的光芒。例如，像班度
English
Therefore, it is called "faculty" in order to obtain the Dharma without outflows. "To fully accomplish the overcoming sources" means: In order to tame and make the mind capable, without valuing the external objects such as good or bad shapes and colors, sizes, etc., but placing them under the control of one's own mind, to know and observe as one wishes. What are these eight overcoming sources? By contemplating internal form, one looks at the small external forms, both good and bad colors, and overcomes, understands, overcomes, and sees those forms. To contemplate in this way is the first overcoming source. By contemplating no internal form, one looks at the large external forms, both good and bad colors, and overcomes, understands, overcomes, and sees those forms. To contemplate in this way is the second overcoming source. By contemplating no internal form, one looks at the external blue color, the color is blue, appearing as blue, emitting blue light. For example, like a flax flower, or a fine blue cloth from Varanasi (Varanasi), the color is blue, appearing as blue, emitting blue light, in the same way, by contemplating no internal form, one looks at the external blue color, the color is blue, appearing as blue, emitting blue light, this is the third overcoming source. By contemplating no internal form, one looks at the external yellow color, the color is yellow, appearing as yellow, emitting yellow light. For example, like a carnation flower, or a fine yellow cloth from Varanasi (Varanasi), the color is yellow, appearing as yellow, emitting yellow light, in the same way, by contemplating no internal form, one looks at the external yellow color, the color is yellow, appearing as yellow, emitting yellow light, this is the fourth overcoming source. By contemplating no internal form, one looks at the external red color, the color is red, appearing as red, emitting red light. For example, like a Bandhu