Tibetan
བརྒྱད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཅན་གཟུགས་རྣམས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། ནང་གཟུགས་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་རྣམས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། སྡུག་པའི་རྣམ་པ་ལ་མོས་པ་དང༌། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་བཞི་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། ཚོར་བ་འགོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་དང་བརྒྱད་དོ། །མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། ཚོར་བ་འགོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་དགུའོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལྷའི་མིག་དང༌། ལྷའི་རྣ་བ་དང། །གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་བྱ་བ་ཤེས་པ་དང༌། སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །འདུ་ཤེས་བཅུ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི། འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་རྣམ་པར་བམ་པ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་བཅུ་བསྒོམ་པ་བསྟན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ལྷ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་བསྒོམ་པ་བསྟན་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་སྐྱེས་བུ་འདུལ་བ་བླ་ན་མེད་པ་འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒོ་ནས་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །ཆོས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུང་གི་ཆོས་དང༌། ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་སོ། །དེ་ལ་ལུང་གི་ཆོས་ནི་མདོའི་སྡེ་ལ་སོགས་པ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་གསུང་རབ་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ནི་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུའི་ཆོས་དང༌། སྟོབས་བཅུ་དང༌། མི་འཇིགས་པ་བཞི་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམ་པའོ། །དགེ་འདུན་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ འཕགས་པའི་གང་ཟག་བརྒྱད་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་ལ་གནས་པ། ཤིན་ཏུ་ལེགས་པར་ཞུགས་པ་སྦྱིན་གནས་ཆེན་པོ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒོ་ནས་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ་བ་བསྒོམ་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་སྡོམ་པ་གསུམ་དང༌། ངག་གི་སྡོམ་པ་བཞི་བསྡམས་ཤིང་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བདུན་སྤངས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒོ་ནས་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །གཏོང་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་དང༌། ཟང་ཟིང་དང༌། མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་སྒོ་ནས་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །ལྷ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལྷ་རྣམས་ལས་བཟང་པོ་དང༌། བསོད་ནམས་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པས་བརྙས་ཤིང་སྨད་པར་བྱ་བར་མི་རིགས་ཀྱི། མཆོད་པ་དང་བཀུར་སྟི་བྱ་བའི་གནས་ཡིན་པའི་སྒོ་ནས་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱའོ། །དབུགས་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ལ་སེམས་སྦྱང་ཞིང་ལས་སུ་རུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དབུགས་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ་བ་བསྒོམ་པའོ། །སྐྱོ་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་དང༌། རྒ་བ་དང༌། ན་བ་དང༌། འཆི་བ་དང༌། མྱ་ངན་དང༌། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང༌། འཁྲུགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་གནས་རྣམས་ལ་དམིགས་ནས་ཉེས་དམིགས་སུ་ལྟ་ཞིང་སྐྱོ་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོ་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པ་ལ། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་བློ་བསྐྱེད་དེ་འཇུག་པར་མཐོང་ནས་དེ་དག་ཤེས་པར་བྱ་བར་མྱུར་དུ་སྔོན་དུ་གཏོང་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་སྐྱོ་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཞེས་བྱའོ། །འཆི་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྐྱོ་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ ནང་དུ་གཏོགས་མོད་ཀྱི་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བཀར་ཏེ། སྨོས་པ་ནི་ལྷག་པར་སྐྱོ་བར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ལ་མ་ཆགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གླད་པའི་རྒྱས་ནས་རྐང་པའི་བར་དུ་མི་གཙང་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གང་བར་བསྒོམ་པའོ། །མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །མི་སྡུག་པའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་བམ་པ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་བཅུ་གོང་དུ་སྨོས་པ་ཉིད་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྒོམ་པ་བསྟན་པའོ། །འཆི
Chinese
所谓的“要使八者圆满”，是指观看有色之色，以及内心认为无色而观看外面的色，以及喜爱丑陋之相，以及无边虚空处等四者，以及修习灭尽想受之禅定，这八者。所谓的“要使次第止住之等至九者圆满”，是指四禅定，以及四无色之等至，以及灭尽想受之禅定，这九者。所谓的“要使五神通圆满”，是指天眼，天耳，知他人心，知晓神变之行，以及忆念前世。所谓的“应当修习十想”等，是指为了对治贪欲，而宣说了修习如腐烂等十想。从“应当修习念佛”到“应当修习念天”，宣说了修习六随念，即忆念如来薄伽梵，是明行足、善逝、世间解、调御丈夫、无上士等功德。所谓的“应当修习念法”，是指教法和证法。其中教法是指经部等大小乘的经典之功德随念。证法是指入流果之法，以及十力，四无畏，十八不共佛法等功德随念之修习。所谓的“应当修习念僧”，是指八圣士。薄伽梵之声闻僧伽安住于圣道，是善入者，是大布施处，是福田等功德之门而随念之修习。所谓的“应当修习念戒”，是指守护身之三律仪，语之四律仪，断除杀生等七支性
English
The so-called "to perfect the eight" refers to observing forms with color, and observing external forms with the perception of no form internally, and delighting in the aspect of ugliness, and the four such as the sphere of infinite space, and meditating on the samadhi of cessation of perception and feeling, these eight. The so-called "to perfect the nine successive abidings in meditative absorption" refers to the four dhyanas, and the four formless absorptions, and the samadhi of cessation of perception and feeling, these nine. The so-called "to perfect the five supernormal cognitions" refers to the divine eye, the divine ear, knowing the minds of others, knowing the actions of magical powers, and remembering past lives. The so-called "one should cultivate the ten perceptions," and so forth, indicates that in order to counteract desire, one should cultivate the ten perceptions such as putrefaction. From "one should cultivate mindfulness of the Buddha" to "one should cultivate mindfulness of the deities," it is taught to cultivate the six recollections, namely, recollecting the Tathagata, the Bhagavan, who is endowed with knowledge and conduct, the Sugata, the Knower of the World, the unsurpassed Trainer of beings, and so on, through the qualities. The so-called "one should cultivate mindfulness of the Dharma" refers to the Dharma of scripture and the Dharma to be attained. Among them, the Dharma of scripture refers to the recollection of the qualities of the scriptures of the Great and Small Vehicles, such as the Sutra Pitaka. The Dharma to be attained refers to the cultivation of the recollection of the qualities of the Dharma of the fruit of stream-entry, as well as the ten powers, the four fearlessnesses, and the eighteen unshared qualities of the Buddhas. The so-called "one should cultivate mindfulness of the Sangha" refers to the eight noble individuals. The Sangha of the Bhagavan's disciples abides in the noble path, is well-entered, is a great field of offerings, and is a field of merit, and so on, through the door of qualities, one should cultivate mindfulness. The so-called "one should cultivate mindfulness of morality" refers to guarding the three vows of body, the four vows of speech, and abandoning the seven aspects of killing, and so on.
Chinese
忆念生于天界的功德，应当修习忆念布施，即以布施法、财物、无畏的果报是世间和出世间广大受用的原因为忆念。应当修习忆念天神，即忆念世间和出世间的天神们，是由于行善和大福德之因所生，不应轻蔑和诽谤，而是应当供养和恭敬之处。应当修习忆念呼吸，即为了在禅定和三摩地中调伏和堪能其心，而修习忆念呼吸。应当修习忆念厌离，即缘于生、老、病、死、忧愁、悲叹、痛苦、忧恼、扰乱等令人厌恶之处，观察过患而忆念厌离。菩萨的厌离忆念是，一切法皆是无我的自性，但孩童们却生起具有实义之心而行入，见到此而迅速先行了知他们的作意，即称为厌离忆念。应当修习忆念死亡，也包含在厌离忆念之中，但单独分开来说，是因为是更加令人厌离之因。应当修习忆念身体，即为了不贪执身体，观想从头顶到脚底充满各种不净之物。应当修习无常想等三种，即于五蕴苦，修习无常、痛苦、无我想。应当修习不净想，即是简略地显示修习以上所说的十种变坏想。
English
Remembering the merit of being born in the heavens. One should cultivate the remembrance of generosity, that is, remembering that the result of giving Dharma, wealth, and fearlessness is the cause of great enjoyment in the world and beyond. One should cultivate the remembrance of the gods, that is, remembering that the gods of the world and beyond are born from the cause of goodness and great merit, and should not be despised or slandered, but are worthy of offering and respect. One should cultivate the remembrance of breathing in and out, that is, cultivating the remembrance of breathing in and out in order to tame and make the mind suitable for cultivating meditation and samadhi. One should cultivate the remembrance of disgust, that is, focusing on the places that cause aversion, such as birth, old age, sickness, death, sorrow, lamentation, suffering, distress, and disturbance, and contemplating the faults and remembering disgust. The Bodhisattva's remembrance of disgust is that all dharmas are of the nature of selflessness, but children generate a mind with substantial meaning and enter into it, and seeing this, quickly proceeding to know their intention is called the remembrance of disgust. One should cultivate the remembrance of death, which is also included in the remembrance of disgust, but it is mentioned separately because it is a cause of even greater disgust. One should cultivate the remembrance of the body, that is, in order not to be attached to the body, one should contemplate it as being filled with various impurities from the crown of the head to the soles of the feet. One should cultivate the perception of impermanence, etc., the three aspects, that is, one should cultivate the perception of impermanence, suffering, and selflessness in the five aggregates of suffering. One should cultivate the perception of impurity, which is a brief display of cultivating the ten perceptions of decay mentioned above.
Tibetan
་བའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་དུ་ཡང་འཆི་བའི་འདུ་ཤེས་སྨོས་པས་ལན་གཉིས་སུ་ཟློས་པ་འདྲ་བ། གོང་དུ་སྨོས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་སྐབས་ཡིན། འདི་ནི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་སྐབས་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དགའ་བར་བྱ་བ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལ་དགའ་བར་མི་བྱ་བའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་རིགས་པ་དང༌། བཟོའི་གནས་ཐམས་ཅད་དང༌། སྒྱུ་རྩལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བར་མི་བྱའོ། །ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་བའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་པ་ལ་ཆགས་སུ་རུང་བའི་རྒྱུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་བས་དེ་ལ་འདོད་པ་མེད་པར་གྱུར་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྒོ་ནས། སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་དེ་དག་ཉིད་དོན་དམ་པར་ཤིན་ཏུ་དངོས་པོ་མེད་པར་ཤེས་ཀྱང༌། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་དང༌། གཞན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཀུན་འབྱུང་བ་ཤེས་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ ཉིད་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བར་ཤེས་པ་དང༌། དེ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ཡང་ཀུན་འབྱུང་བ་ཤེས་པའོ། །འགོག་པ་ཤེས་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་འགོག་པ་མི་དམིགས་ཀྱང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འགོག་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། གྱ་ནོམ་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ལམ་ཤེས་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་ཚུལ་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། ལམ་དང༌། རིགས་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་ཤིང་ཤེས་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཟད་པ་ཤེས་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང༌། བདག་དང་གཞན་རྣམས་ཀྱི་སྲིད་པ་ཡོངས་སུ་ཟད་པ་ཤེས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཟད་པའི་རྒྱུ་ཤེས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཟད་པ་ཤེས་པའོ། །མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་སྲིད་པའི་འགྲོ་བར་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ད
Chinese
应当修习死亡之想，无论何处说到死亡之想，都像是重复了两次。前面所说是随念之时，这是意念之时，所以没有过失。因为不可贪恋，所以应当修习不贪恋一切世间的意念，就是不贪恋世间的道理，一切工巧之处，以及六十四种各样的技艺等等。应当修习不可信赖的意念，就是因为没有如实见到三界中可以贪恋的因，所以对它没有欲望。应当修习了知痛苦，就是从世俗的角度，了知蕴等一切法都是痛苦的，然后在它的下面，也了知它们在胜义中是极其无实的，但为了使众生完全成熟，所以在世俗中了知痛苦的相状，并且也使他人如是了知，这就是了知痛苦，同样，也应将其应用于一切。应当修习了知生起，就是了知蕴、界、处等本身生起，并且了知它的了知也是了知生起。应当修习了知灭尽，就是虽然在胜义中不可得灭尽，但为了在世俗中使众生完全成熟，所以了知灭尽、寂静、殊胜和出离的相状，以及了知它的了知。应当修习了知道，就是如前世俗和胜义的道理一样，了知道、理、修行和出离的相状，以及了知它的了知。应当修习了知灭尽，就是了知一切烦恼和近烦恼，以及痛苦，以及自己和他人的有完全灭尽，并且了知完全灭尽的因，这就是菩萨们了知灭尽。应当修习了知不生，就是了知自己和他人有情众生的所有生
English
One should cultivate the thought of death, and wherever the thought of death is mentioned, it seems like repeating it twice. What was mentioned earlier was the time of recollection. This is the time of thought, so there is no fault. Because there is nothing to be delighted in, one should cultivate the thought of not delighting in all the world, which means not delighting in worldly reasoning, all skillful crafts, and sixty-four kinds of various arts, and so on. One should cultivate the thought of unreliability, which means that because one has not truly seen the cause of attachment in the three realms, one has no desire for it. One should cultivate the knowledge of suffering, which means that from the conventional point of view, one knows that all dharmas, such as the aggregates, are suffering, and then, below that, one also knows that they are extremely unreal in the ultimate sense, but in order to fully ripen sentient beings, one knows the aspect of suffering in the conventional sense, and also makes others know it in the same way, this is knowing suffering, and similarly, it should be applied to everything. One should cultivate the knowledge of arising, which means knowing that the aggregates, elements, and sense bases themselves arise, and knowing that the knowledge of it is also knowing arising. One should cultivate the knowledge of cessation, which means that although cessation is not attainable in the ultimate sense, in order to fully ripen sentient beings in the conventional sense, one knows the aspects of cessation, peace, excellence, and liberation, and the knowledge of it. One should cultivate the knowledge of the path, which is the same as the previous conventional and ultimate principles, knowing the aspects of the path, reason, practice, and liberation, and the knowledge of it. One should cultivate the knowledge of exhaustion, which means knowing that all afflictions and near afflictions, as well as suffering, and the existence of oneself and others are completely exhausted, and knowing the cause of complete exhaustion, this is the bodhisattvas' knowledge of exhaustion. One should cultivate the knowledge of non-arising, which means knowing all the births of oneself and other sentient beings