Tibetan
་ཅད་ལ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ན། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ལ་འགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལས་ཡོད་ཅིང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡོད་དེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་རྣམས་ཤེས་པར་མ་གྱུར་ལ། མ་ཤེས་པས་གང་ཟག་དང་ཆོས་རྣམས་སུ་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དེ། དེའི་ངན་དུ་སྤྱོད་པ་དེས་ངན་འགྲོ་གསུམ་དུ་ལྟུང་བར་བྱེད་ཅིང་ལེགས་པར་སྤྱད་པས་ནི་ལྷ་དང་མི་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ནས་བདེ་འགྲོ་དང༌། ངན་འགྲོ་སྤངས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། གཉི་གའི་བདག་མེད་པ་ཤེས་ཤིང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་ཚོགས་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས། རིམ་གྱིས་ས་བཅུ་རྟོགས་ནས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་ལས་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ་ཆུད་མི་ཟ་བ་ལ་འགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདེན་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་བདེན་པ་བཞི་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་དེས་ཆོས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བདེན་པའམ་མི་བདེན་པར་མི་དམིགས་ཏེ། དེས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ་ཞེས་མཐོང་བས་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་སྤངས་པ་དང༌། འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང་ལམ་སྒོམ་པར་བྱེད་ན་བདེན་པར་དམིགས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་བདེན་པ་བཞི་ལ་འགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །བྱམས་པས་གསོལ་པ། གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕུང་པོ་རྣམས་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་བསླབ་པར་བྱ་ལ། གལ་ཏེ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་མའི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཞེས་པ་རྣམ་པར་ཉམས་པ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུ་བས་ཉེ་བར་དམིགས་པར་གྱུར་ནས། དེ་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་མའི་དངོས་པོའམ། གསོལ་པ་དེ་ནི་མ་ལགས་སོ་ཞེས་པ་དང༌། བྱམས་པ
Chinese
在一切法中现证菩提时，如是说非菩提萨埵，是安立于菩提支分的行事业。如果一切法在胜义中以自性空，如是即使在世俗中业存在且业果存在，众生未曾了知以自性空的诸法，因不了知而于人与法中作意，从而发起业，以其恶行而堕入三恶趣，以善行则生于天与人中。有些人完全了知人无我后，舍弃善趣与恶趣而趋入寂灭。菩提萨埵们了知二无我，并且圆满了般若波罗蜜多等善法之聚后，次第证得十地，于一刹那间以正等具足的智慧现证一切法，从而成为佛陀薄伽梵，这是安立于业与果之联系不虚耗的行事业。菩提萨埵们并非以真实的智慧而寂灭，如何呢？因为四谛亦无自性，因此彼于少许法亦不观为真实或不真实，彼以见一切法为空性，若能完全了知痛苦，断除集，现证灭，修道，则以不作意真实的生起心，以善巧方便见一切法为空性而说法，这是安立于四谛的行事业。慈氏菩萨请问：如果一切法是无实物的自性，那么菩提萨埵如何从蕴等直至佛法之间修学呢？如果所作的相之实物即是不可言说的法界，那么就是完全退失了。薄伽梵开示：若以智慧之因缘而能现前观照不可言说的法界，彼是所作的相之实物吗？慈氏，不是这样的。慈氏
English
When manifestly awakening to all phenomena, saying that it is not a Bodhisattva is the activity of establishing the limbs of awakening. If all phenomena are empty of their own nature in the ultimate sense, even so, conventionally, there is action and there is the result of action, because sentient beings have not come to know the phenomena that are empty of their own nature. Because they do not know, they conceive of persons and phenomena, and thus initiate actions. By engaging in evil, they fall into the three lower realms, and by engaging in good, they are born as gods and humans. Some, having fully understood the absence of self of persons, abandon the happy and unhappy realms and enter into nirvana. Bodhisattvas, knowing the absence of self of both, and having completely perfected the collections of virtue such as the perfections, gradually realize the ten grounds, and in a single instant, with wisdom that is perfectly endowed, manifestly awaken to all phenomena and become Buddhas, Blessed Ones. This is the activity of establishing the connection between action and result as not being in vain. Bodhisattvas do not pass into nirvana with the knowledge of truth, for how could they? Since the four truths are also without essence, they do not perceive any phenomena as true or untrue. By seeing that all phenomena are empty, if they fully know suffering, abandon its origin, realize its cessation, and cultivate the path, then, without generating a mind that focuses on truth, they teach the Dharma with skill in means, seeing all phenomena as emptiness. This is the activity of establishing the four truths. Maitreya asked: If all phenomena are of the nature of non-things, how should a Bodhisattva train from the aggregates up to the Buddhadharmas? If the reality of the characteristic of the conditioned is the inexpressible realm, then it is a complete degeneration. The Blessed One said: If the inexpressible realm is closely observed by the cause of wisdom, is that the reality of the characteristic of the conditioned? Maitreya, it is not so. Maitreya
Tibetan
་མཚན་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཀུན་བརྟགས་པའི་ ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཏེ། གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་དང༌། གཞན་གྱི་དབང་དང༌། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ལ་གང་དུ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དམ། མེད་པ་ཉིད་དང་གཉི་ག་མ་ཡིན་པ་དང༌། གཞན་ཡང་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པ་ལ་སྐྱེས་པ་ནི་གཞན་དབང་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོར་གནས་ཤིང༌། བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ནི་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་པ་གང་ཞིག་ནི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་དོན་དམ་པ་ལ་གནས་པ་སྟེ། རྟག་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་བདག་མེད་པ་ཉིད་དང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དམ་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད། རྟག་པའི་ཕྱིར་ལ། དེ་ལྟར་ཡང་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་མེད་པ་དང༌། །གཞན་གྱི་དབང་ནི་ཡོད་པ་ཉིད། །སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་འདེབས་པའི། །མཐའ་ལ་རྟོག་པ་བརླག་པར་འགྱུར། །ཞེས་ཏེ། འདིར་གང་ཞིག་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པས་དངོས་པོ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་དེ་དེའི་སྒྲོ་འདོགས་པ་དགག་པའི་ཚུལ་དུ་གསུངས་པ་ནི། བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་པའོ། །གང་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་པའི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི། གཞན་གྱི་དབང་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་ཅེས་པའོ། །གང་ཡང་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་འདི་ལྟར་མཐའ་གཉིས་སུ་བརྟགས་པས་ཞེས་པས་དབུ་མ་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དེ། གཡང་སའི་གནས་ན་གནས་པའི་ཕྱིར། །བརླག་པར་འགྱུར་བ་གསུངས་པ་ནི། །སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་འདེབས་པའི། །མཐའ་ལ་རྟོག་པ་བརླག་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་སྟེ། འདིར་གང་ཞིག་དེ་དང་དེར་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པར་བསྟན་པ་དང༌། དངོས་པོ་རྣམས་
Chinese
其体性有三种，即遍计所执性，依他起性，和法性之体性之体性。如其次第为周遍计度，他之自在，和圆满成就之体性。其中，如幻化之人等之五蕴，于何处是真实存在，或是不存在，或是二者皆非，以及执着为常等，所有这些都是遍计之体性，即是遍计之自性。五蕴等那些，也如幻化之人等一般，于世俗中依赖因和缘而生起，即是他起，那些安住于世俗之体性中，且远离遍计之体性，即是分别所缘之体性，和他之自在之体性。那些五蕴等，如幻化之人等一般，哪一个是自性而安住于胜义谛中呢？恒常无有自性，即是空性，和无我性，和真实之边，和法界，和法之体性之胜义谛，那就是圆满成就之体性。因为是常。如是，圣《楞伽经》中说：“遍计之体性无有，他之自在是存在，于增益和损减之边，分别之念将灭亡。”此处，如前所说，以周遍计度而于事物上增益为体性，为了遮破其增益而宣说的方式是：“遍计之体性无有。”任何世俗，如前所说之他之自在之体性不是没有，为此而宣说的是：“他之自在是存在。”任何如前所说，如此于二边分别，由此而进入建立中观，因为安住于悬崖之处。所说之将灭亡是：“于增益和损减之边，分别之念将灭亡。”此处，任何在那和那中，显示他之自在之体性是存在的，以及事物
English
Its nature is threefold: the nature of complete imputation, the nature of other-dependence, and the nature of the suchness of reality. In order, these are the nature of thorough imputation, other-dependence, and perfect establishment. Among these, in the case of the five aggregates that are like an illusionary person, where is it that they truly exist, or do not exist, or are neither, and all the imputations that they are permanent, etc., all of that is the nature of imputation, the nature of imputation. Those five aggregates, etc., just like an illusionary person, etc., arise dependently on causes and conditions in the conventional sense, which is other-dependence. Those that abide in the nature of the conventional and are free from the nature of imputation are the nature of discrimination and the nature of other-dependence. Among those same five aggregates, etc., which are like an illusionary person, etc., which one abides in the ultimate truth by its very nature? The constant absence of self-nature is emptiness, selflessness, the ultimate limit, the realm of reality, and the ultimate truth of the nature of reality, which is the nature of perfect establishment. Because it is permanent. Thus, in the noble *Laṅkāvatāra Sūtra*, it says: "The nature of imputation does not exist, other-dependence does exist. The thought of extremes, of addition and subtraction, will be destroyed." Here, whatever has been said, that thorough imputation imputes self-nature to things, the way of refuting that imputation is what is said: "The nature of imputation does not exist." Whatever is conventional, the nature of other-dependence that has been spoken of is not non-existent, and for that reason it is said: "Other-dependence does exist." Whatever has been said, like this, by discriminating into two extremes, one enters into establishing the Middle Way, because it abides in a place of danger. What is said to be destroyed is: "The thought of extremes, of addition and subtraction, will be destroyed." Here, whatever shows that the nature of other-dependence exists in this and that, and things
Tibetan
ཀྱི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་སྐྱེ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྐྲག་པའི་གནས་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་དོན་དུ་སྟེ། བྱིས་པ་རྣམས་གཞུག་པ་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྣམས་ལ་དེ་བཀག་སྟེ་ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། བློ་ཡིས་རྣམ་པར་ཕྱེ་བྱས་ནས། །གཞན་དབང་མེད་ཅིང་ཀུན་བརྟགས་མེད། །གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཡོད་མིན་ན། །ཇི་ལྟར་བློ་ནི་རྣམ་བརྟགས་མིན། །ངོ་བོ་ཉིད་དང་རྣམ་ཤེས་དང༌། །དངོས་པོ་དང་ནི་གནས་མེད་དེ། །རྟོག་གེ་ངན་པའི་དབང་གྱུར་པའི། །བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་རྣམས་བརྟག །ཅེས་གསུངས་ཏེ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང༌། སྟོང་ཉིད་བདག་ཉིད་གཅིག་དངོས་ལ། །སེམས་ཀྱིས་འདི་རྣམས་བརྟགས་པ་སྟེ། །བརྟགས་པ་དང་ནི་གཞན་དབང་དང༌། །དེ་བཞིན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་ཉིད་དེ། །མ་སྐྱེས་པས་ན་ཆོས་རྣམས་ནི། །སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་རབ་ཏུ་བསྒྲགས། །ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་མདོར་བསྡུས་ན། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཅེས་སུ་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་དོན་དམ་པར་རོ་གཅིག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་དང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་ལ་སོགས་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་བྲལ་བའི་དག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་ཇི་སྲིད་ནམ་མཁའི་བར་དུ་གནས་ཏེ། དེ་ལྟར་མཐའ་གཉིས་སྤངས་ནས་དབུ་མའི་ལམ་ལ་གནས་པ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དབང་ཐོབ་པ་གང་ཞིག་ཐབས་ལ་མཁས་པས་འཁོར་བ་ཀུན་ཏུ་མཐོང་ནས། དེ་འཁོར་བ་འདི་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་ལ། གང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཡང་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པ་ཉིད་དེ་དེ་ནི་འདིའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའོ། །གསོལ་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མ་ལུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟར་འདོད། གང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་གང་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་གང་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་གཉིས་དང༌། གང་ཡང་སྤྲོས་པ་མེད་པ་སྟེ། འདི་རྣམས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་མ་ལུས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ།། རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་ལས་དང་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་གཞག་ཅེས་པ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་བ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མ་ཤེས་ནས། སེམས་ཅན་རྣམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས
Chinese
所有关于出生的描述，都是以世俗的视角，为了让众生远离恐惧而设立的。我们应该明白，这些都是为了引导孩子们而说的，并非究竟的真理。经部对此有所禁止，如《圣楞伽经》所说：“以智慧分别之后，无有他性亦无遍计，若无成就之自性，如何智慧不分别？自性与及诸识，事物以及无住处，为邪分别所惑者，凡愚之辈执此等。”圣龙树菩萨也说：“空性即是自性一，心识执著此等事，执著以及他起性，如是圆成实性也，以无生故诸法者，宣说空性甚为胜。五蕴若作简略说，即是宣说一切法。”因此，究竟而言，具有同一味道的世俗自性，因其无自性，故五蕴脱离了对异体、非异体、能取、所取、常、断等二元对立的执著，处于清净的状态，并持续存在直至虚空的尽头。因此，任何一位远离二边，安住于中道，并拥有菩萨权能的人，都能以其善巧方便遍观轮回。他不会完全舍弃这个轮回，也不会执著于空性，而是安住于其中。这就是不舍弃此处的涅槃。由于祈请是无分别的，那么如何理解无余的体性呢？所有色等诸法，以及它们的空性，以及它们的实有与非实有，以及它们的无戏论性，这些都是无分别的无余体性。 善现请问：对于无实性的诸法，如何安立业和果报呢？世尊回答说：众生因为不了解诸法皆是无实性的自性，所以颠倒……
English
All descriptions of birth, etc., are established from a conventional perspective, for the purpose of leading beings away from fear. We should understand that these are spoken with the intention of guiding children, and are not the ultimate truth. The Sutras prohibit this, as the Noble Lankavatara Sutra says: "Having discriminated with wisdom, there is no other-nature nor imputation, if there is no nature of accomplishment, how can wisdom not discriminate? Self-nature and the various consciousnesses, things and the un-abiding, those deluded by evil discriminations, fools grasp at these." The Noble Nagarjuna also said: "Emptiness is the one self-nature, consciousness grasps at these things, grasping and other-origination, likewise the perfectly established nature, because of non-arising, the dharmas, proclaim emptiness as supreme. The five aggregates, if briefly summarized, are said to be all dharmas." Therefore, ultimately, the conventional self-nature, which has the same taste, because it is without self-nature, the five aggregates are free from the clinging to duality such as different, non-different, grasper, grasped, permanent, and impermanent, and remain in a pure state until the end of space. Therefore, anyone who is free from the two extremes, abides in the Middle Way, and possesses the power of a Bodhisattva, can see samsara everywhere with their skillful means. He will not completely abandon this samsara, nor will he cling to emptiness, but will abide in it. This is not abandoning nirvana here. Since the request is non-conceptual, how can the nature of non-remainder be understood? All phenomena such as form, and their emptiness, and their being real and unreal, and their being without elaboration, these are the non-conceptual nature of non-remainder. Subhuti asked: How are actions and their results established for phenomena that are by nature without substance? The Blessed One replied: Because sentient beings do not understand that all phenomena are by nature without substance, they are inverted...