Tibetan
བྱེད་པ་ནི་གང་ཞིག་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་ཞུགས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ལ་ལྟོས་ནས་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པས་སོ། །གསུངས་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་ནོ། །དཀའ་བ་ནི་གཞན་རྣམས་ལ་ཡིན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བླ་བ་སྟེ། ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡང་ཐབས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དེ་འདི་དེ་ཉིད་གསུངས་པ་ནི་དེ་ལྟར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་ཞིག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ། གང་ནི་ཟབ་མོའི་དོན་ཏོ། །གང་འདིས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒྲགས་པས་སོ། །མི་ཞུམ་པ་ནི་གཞོལ་བར་མི་འགྱུར་བའོ། །འདིའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དྲུག་སྟེ། མི་འགོང་ བ་ནི་འདི་ལ་མོས་པ་འབྲིང་དུ་མི་འགྱུར་བའོ། །ཀུན་ཏུ་མི་ཞུམ་པ་ནི་འདི་ལ་མོས་པ་ཆུང་ངུར་མི་འགྱུར་བའོ། །ཡིད་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་མོས་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །མི་དངང་བ་ནི་འདི་རྣམས་གཏོང་བར་འདོད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ཀུན་ཏུ་མི་སྐྲག་པ་ནི་གཏོང་བར་མི་བྱེད་པའོ། །ཀུན་ཏུ་སྐྲག་པ་དང་ལྡན་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་རྒྱུན་དུ་གཏོང་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ཉིད་ལ་གང་འདིར་མངོན་དུ་གྱུར་བ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་འགྱུར་བས། དེས་འདི་ལ་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་རྟོགས་ཏེ། འདིར་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་དོན་དགུ་རྣམས་ནི་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བླང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚོགས་དེ་རྣམས་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པའོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་ནི་རང་གིས་བསམ་པ་སྟེ། བདག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་གཤེགས་པར་འགྱུར་པ་ནི་དེའི་ལམ་གྱིས་ཞེས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་བདག་གིས་དང་བྱང་ཆུབ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་པས་གང་ཞིག་སྟོང་པ་ཉིད་ཤེས་པ་དང༌། མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་དེའི་ཤེས་པའོ། །མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཤེས་པས་ནི་གསུམ་དུ་རློམ་པ་སྟེ། བདག་གིས་སྤྱོད་པས་བདག་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལ་ཉེ་བའམ། བདག་གིས་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་དག་ནི་བསྲིངས་སོ་ཞེས་པ་དག་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་འདིའི་གཉེན་པོ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་སེམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུས་ཞེས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་སྔོན་གྱི་རྣམས་སོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཉེ་ཞེས་པ་དང་རིང་ཞེས་པ་དང་གང་དུ་བདག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཀུན་ཏུ་རྨོང
Chinese
行持是对于某些显现之事虽然开始行动，但考虑到有情众生而不去显现的缘故。所谓“所说之义”是指具有密意。困难是对其他人而言的，菩萨则是容易的，因为精通方便之故，而其方便之方便就是般若波罗蜜多本身，此处所说的就是这样，如“如果那样”等等。其中“谁”是指菩萨，“什么”是指深奥的意义。以“此”是指宣说般若波罗蜜多。不退缩是指不改变方向。为此有六件事：不怯弱是指对此的信心不会变成中等。完全不退缩是指对此的信心不会变成微小。心不向外是指不会变成没有信心。不畏惧是指不希望舍弃这些。完全不害怕是指不舍弃。不会变得完全充满恐惧是指不会经常舍弃。对于此，凡是显现于此的都会变得非常欢喜，因此了知他会行持此。此处自性等等的九个意义是进入的方面，因为是菩萨们应当接受的。而那些分别念的集合则是不真实的知识。其中自性是自己所想的，我将前往无上圆满正等觉，是指通过那条道路，也就是菩提心的意思。其分别念是“我”以及对于菩提和般若波罗蜜多，因此凡是了解空性，以及未入定的他的知识。入定的知识则认为有三，即我通过行持而接近大菩提，或者我延长了低劣的菩提等等，这些都是自性的分别念，对此的对治是世尊如何以如幻的心等等开始，直到“例如这样”为止是之前的那些。“例如这样”等等，所谓“近”和“远”以及“我在何处是佛种姓”等等，都是分别念的愚昧。
English
The practice is that although one starts to manifest something, one does not manifest it considering sentient beings. The so-called "meaning of what is said" refers to having a hidden meaning. Difficulty is for others, but Bodhisattvas are easy, because they are skilled in means. And the means of that means is Prajnaparamita itself. What is said here is like "if that is so" and so on. Among them, "who" refers to the Bodhisattva, and "what" refers to the profound meaning. "This" refers to proclaiming the Prajnaparamita. Non-retreating means not changing direction. For this, there are six things: non-cowardice means that the faith in this will not become mediocre. Complete non-retreat means that the faith in this will not become small. The mind not turning outward means that it will not become without faith. Non-fear means not wanting to abandon these. Complete non-fear means not abandoning. Not becoming completely filled with fear means not abandoning often. For this, whatever appears here will become very joyful, therefore knowing that he will practice this. Here, the nine meanings of self-nature etc. are the aspect of entering, because they are what Bodhisattvas should accept. And those collections of conceptual thoughts are unreal knowledge. Among them, self-nature is what one thinks oneself, I will go to unsurpassed, perfect and complete enlightenment, which means through that path, which is the meaning of Bodhicitta. Its conceptual thoughts are "I" and towards Bodhi and Prajnaparamita, therefore whoever understands emptiness, and his knowledge of not being in Samadhi. The knowledge of being in Samadhi considers there to be three, that is, I am close to great Bodhi through practice, or I have prolonged inferior Bodhi etc., these are the conceptual thoughts of self-nature, the antidote to this is how the Bhagavan starts with the mind like an illusion etc., until "for example" are the previous ones. "For example" etc., the so-called "near" and "far" and "where I am is the Buddha lineage" etc., are the ignorance of conceptual thoughts.
Tibetan
ས་པ་སྟེ། འདིའི་གཉེན་པོ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་ཕྱིར་དེའི་རིགས་ཀྱང་དོན་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་པའོ་ཞེས་པ་ནི་རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བདག་ལ་ལམ་ཞེས་པ་ནི་ལམ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་ལ་འདིའི་གཉེན་པོ་ནི་འདུས་པ་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་པའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྣང་བརྙན་ནི་གཟུགས་བརྙན་གྱིས་ཏེ། རྩོམ་པའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱི་སྣང་བརྙན་ཤེས་པ་དེའི་ཡུལ་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རྩོམ་པ་ནི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་བདག་ཉིད་མ་ཤེས་པ་གང་ཞིག་ལ་ནི་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཉིད་པས་དེ་འདིར་ཤེས་པས་དམིགས་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་སྟེ། དེ་ལ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ལ་དེ་ནི་ཉེ་བ་དང་རིང་བའོ་ཞེས་པ་ནི་ཉེ་བ་དང་རིང་བས་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པར་ཡོད་པ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་སྟེ་དེའི་གཉེན་པོ་ནི་གཟུགས་བརྙན་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་པའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཉེན་པོ་ནི་འཇོམས་པ་པོ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་འཇོམས་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྨོངས་པ་སྟེ། འདིའི་གཉེན་པོ་ནི་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་དག་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་ངོ་བོ་ཞེས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་བརྟགས་པས་རྟོགས་པ་ལ། དེའི་རྣམ་པར་རིག་གནས་བརྟགས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། དེ་དག་རབ་ཏུ་སྤངས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་རིག་ཅིང་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ནི་རང་གིས་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་གིས་རྟོགས་པ་ལ་རྨོངས་པ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོ་ནི་རྟོགས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རབ་ཏུ་སྤངས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཞེས་པའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེས་ཉེ་བ་དང་རིང་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་བྱེད་པ་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བྱེད་པ་པོ་ལ་རྨོངས་པ་སྟེ། དེའི
Chinese
是故。此之对治，以其等同虚空之故，彼之族类亦如实无分别也。般若波罗蜜多者，乃族类之分别也。如此如是等。于我道者，乃道亦正成之分别也。于普皆愚昧者，此之对治，以其如聚合幻化士夫之故。如是无分别之智慧波罗蜜多也。如此如是等。显像乃影像也。造作影像之差别之显像，知彼之境生也。彼之造作乃不识影像之自性者，于何者为无所缘之自性，彼于此处知故，所缘乃错乱也。于彼未生者，彼乃近与远也。如是近与远而有正成者，乃普皆愚昧也。彼之对治，如影像般无分别之智慧波罗蜜多也。如此如是等。对治乃摧灭者，不顺品乃当摧灭者也。如是不顺品之分别之愚昧也。此之对治，如彼如来无可爱与不可爱般，如是于无分别之智慧波罗蜜多行，然本体也。如是等。于非真实所测度之悟入者。彼之各别明了所测度之分别也。彼等皆尽断之如来，如是于无分别之智慧波罗蜜多行，且于彼以分别而知，且各别所测度者，乃自所悟之分别之自所悟入者之愚昧也。彼之对治，乃悟入与分别皆尽断之智慧波罗蜜多也。如此如是等。当修习般若波罗蜜多也。彼由此而有近与远者，乃作者之分别之于作者之愚昧也。彼之
English
Therefore. The antidote to this is that, because it is equal to the sky, its kind is also truly without discrimination. Prajñāpāramitā is the discrimination of the kind. Like this, and so on. To me, the path is the discrimination of the path being truly accomplished. To those who are completely ignorant, the antidote to this is because it is like an assembled illusory man. Thus, it is the wisdom pāramitā without discrimination. Like this, and so on. The appearance is an image. The appearance of the difference of the created image, knowing that its object arises. Its creation is that which does not know the nature of the image, to what is the nature of no object, because it is known here, the object is confused. To that which is unborn, it is near and far. Thus, those who are truly accomplished by near and far are completely ignorant. Its antidote is the wisdom pāramitā without discrimination like an image. Like this, and so on. The antidote is the destroyer, the opposing side is what should be destroyed. Thus, it is the ignorance of the discrimination of the opposing side. The antidote to this is that, just as the Tathāgata has no lovable and unlovable, so too, one acts in the wisdom pāramitā without discrimination, but it is the essence. Like this, and so on. To the realization that is measured by what is not real. The discrimination of its distinct clarity is measured. The Tathāgata who has completely abandoned them, thus acts in the wisdom pāramitā without discrimination, and knows it with discrimination, and what is distinctly measured is the ignorance of the self-realization of the discrimination of the self-realized. Its antidote is the wisdom pāramitā that has completely abandoned realization and discrimination. Like this, and so on. One should cultivate prajñāpāramitā. That which is near and far by this is the ignorance of the agent of the discrimination of the agent. Its
Tibetan
་གཉེན་པོ་ནི་བྱེད་པ་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་ལ། དེ་ལྟར་བྱེད་པ་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་པའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྤྲུལ་པས་བྱ་བ་བྱེད་ཅིང་བྱ་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ལ་རྣམ་པར་ རྟོག་པར་ནི་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དེའི་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤིང་གི་སྐྱེས་བུས་བྱ་བ་བྱེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་བསྒོམས་ནས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་གཉེན་པོ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་བྱ་བའི་འབྲས་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་པའོ།། །།གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས། སྲིད་དང་ཞི་བར་ལྟུང་བའི་ཕྱིར། །རྟོག་པ་མིན་པ་ཉིད་དང་ནི། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང༌། །ལམ་གྱི་རྣམ་པ་མ་ཚང་དང༌། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་འགྲོ་བ་དང༌། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལོག་པ་དང༌། །ཉི་ཚེ་བ་དང་སྣ་ཚོགས་ཉིད། །གནས་དང་འཇུག་ལ་རྨོངས་པ་དང༌། །རྗེས་ལ་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡི། །རྣམ་རྟོག་དགུ་ཡི་བདག་ཉིད་ནི། །ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་གྱི། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་ཡིད་ལས་བྱུང༌། །ཞེས་ཏེ་རྟོགས་པ་དམན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རབ་ཏུ་སྤང་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་བས་ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་དེ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་ལས་བྱུང་བས་དེ་རྣམས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་རྣམས་བརྗོད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལས་བཟློག་པས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་རྟོག་པར་འགྱུར་རོ། །ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ནི་སྙིང་པོའོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་དང་ལྡན་པས་གཟེངས་བསྟོད་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དག་འདི་གཉི་ག་ལ་བདག་མེད་པའི་ཤེས་པས་དེ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་པས་འཁོར་བ་ལ་ཡིད་བྱུང་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་དོན་དུ་གཉི་ག་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འདིར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་གཉེན་པོ་སྟེ།
Chinese
对治是，因为是如来化身之故。如是不作作者想，是般若波罗蜜多。如是，例如等。如化身作事，不作事想，如是菩萨修般若波罗蜜多，不作想，谓于对治作想，即是于彼事业作想。如是，例如等。如木偶作事，不作想，如是菩萨修菩提而得，于彼不作想，谓于对治作菩提想，即是于事业果作想。譬如幻化心之譬喻品，第二十六竟。以所取之分别二者为主，经中说：堕于有寂故，非分别性与，无有能取及，道相不圆满，由他缘而转，所作事颠倒，短暂性及杂，于处与入愚，随逐而行之，九种分别自性者，是相违品所依之，声闻等之意所生。说的是，悟解低下等等的过失，是菩萨应断之事物，故相违品所依者，是声闻等之意所生，故彼等应断，是故宣说彼等。从彼以后等。于此当说对治品类，从彼违逆则分别亦成分别。殊胜之果无上正等菩提是心要。以具彼之因，赞叹及般若波罗蜜多等，于此二者以无我之智，行于彼等，于轮回生厌之涅槃，于义二者皆不可得故。其中，于此将往圆满菩提，是对治。
English
The antidote is because it is like an emanation of the Thus-gone One. Thus, not having the thought of a doer is the perfection of wisdom. Like this, for example, and so on. Just as an emanation performs actions but does not have the thought of acting, so too, a Bodhisattva practices the perfection of wisdom but does not have the thought of it, meaning that having a thought about the antidote is having a thought about its activity. Like this, for example, and so on. Just as a wooden puppet performs actions but does not have the thought of acting, so too, a Bodhisattva cultivates enlightenment and attains it, but does not have the thought of it, meaning that having a thought about enlightenment as an antidote is having a thought about the result of the activity. The chapter illustrating the mind as like an illusion, the twenty-sixth, is complete. Taking the two aspects of grasping as the main point, the scripture says: 'Because of falling into existence and peace, non-conceptual nature and, without grasping, and incomplete aspects of the path, proceeding by other conditions, inverted purpose, transience and variety, being confused about the place and entry, following after, the nature of nine kinds of conceptualization, is born from the mind of the Hearers and so on, which are dependent on the opposing side.' It is said that faults such as inferior understanding are things that Bodhisattvas should abandon, therefore, those dependent on the opposing side are born from the minds of the Hearers and so on, so they should be abandoned, therefore they are proclaimed. From then on, and so on. Here, the categories of antidotes will be spoken of, and by reversing that, conceptualization also becomes conceptualization. The supreme result, unsurpassed perfect and complete enlightenment, is the essence. Because it possesses that cause, praise and the perfections of wisdom, etc., in these two, with the wisdom of selflessness, practicing them, Nirvana, which is disgusted with Samsara, in meaning, both are unobtainable. Among them, here, going to perfect enlightenment is the antidote.