Tibetan
འབྱུང་བ་དང་འགོག་པ་དང་ལམ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་འདི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཏེ་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་དོན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་གང་དུ་ཡང་ཕན་པའམ་གནོད་པ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཇི་ལྟར་གཉིས་སུ་མེད་པ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཉེ་བར་དམིགས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་གཉིས་སུ་མེད་པ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་འདིའི་གཉེན་པོ་ལ་གཉིས་དང་གཉིས་མ་ཡིན་པ་གཉིས། དེ་མེད་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །འོ་ན་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་སྔ་ནས་སྤངས་པས་ཇི་ལྟར་ན་འདིར་རྟོགས་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སྤོང་བར་བསྟན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ་དེ་དག་གི་ཕྱིར་ཕྲ་བ་གཏིང་རིང་པོར་ཞུགས་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཆེན་པོའི་གེགས་བྱེད་པ་པོའི་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་ས་བོན་ནི་བཅུ་པ་ལ་རབ་ཏུ་ སྤོང་བར་འགྱུར་ཞེས་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་པས་སོ། །ཡང་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས་དྲུག་པ་དང་བདུན་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་མངོན་དུ་རྒྱུ་སྟོབས་ཆུང་ནས་བག་ལ་ཉལ་ལ་ས་བརྒྱད་པ་ལ་ནི་བག་ལ་ཉལ་ལས་ཉོན་མོངས་པའི་མངོན་དུ་རྒྱུ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་ཙམ་ཉིད་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ་ཞེས་པ་དང༌། གཞུང་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་ས་བརྒྱད་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་མངོན་དུ་རྒྱུ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་ཐོག་མ་མེད་པ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ངོ་བོའི་མ་རིག་པ་ནི་དེ་དང་འགལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་པའི་ཤེས་པས་སྤོང་ཞིང་དེའི་ཀུན་ནས་ལྡང་བའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན་མ་རིག་པ་དང་དངོས་སུ་འགལ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་བསྟན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ཡང་དེ་ལྟར་བཤད་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལས་གཞན་དུ་སོ་སོར་སྒྲུབ་པར་བྱེད། རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་འདུན་པ་ནས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་བཅུ
Chinese
所谓“应于生、灭、道等义中运用”，是指这是不相符的方面，即“不应运用”是指对痛苦等完全愚昧的分别念。不是具有贪欲等的意义，因为它们的自性是如是性，即如是性对贪欲等任何方面都没有利益或损害，这是对它的完全愚昧的分别念。如何缘于无二和非无二之法，这样就能获得无二和非无二之法的随顺，这是此二的对治，即二和非二。没有它就是完全愚昧的分别念。那么，像这样的分别念早已断除，如何在此证悟达到究竟的阶段显示断除呢？没有过失，因为为了它们，能障碍微细深入的广大现观的完全愚昧的种子，将在第十地彻底断除，如《解深密经》等经中所说。又，《解深密经》中说，从第六地和第七地开始，烦恼现行的力量减小，成为习气，而第八地，从习气中烦恼的现行只是安住于所知障，只是执持而已。经论中也说，第八地的菩萨，烦恼的现行连极微细的也没有。因此，无始以来的对无有事物显现执著的自性无明，将被与其相违的自性智慧所断除，并且也将断除从它产生的所取分别念等。为什么呢？因为与无明直接相违的菩提心，就这样显示了菩萨们必须修习。有些人也从那样讲述的安立之外，各自单独成立。从一切相圆满现证的体性的加行意乐乃至十种发心。
English
The so-called "should be used in the meaning of arising, cessation, path, etc." means that this is the inconsistent aspect, that is, "should not be used" refers to the discriminating mind that is completely ignorant of suffering, etc. It is not endowed with the meaning of desire, etc., because their nature is suchness, that is, suchness does not benefit or harm desire, etc. in any way, this is the discriminating mind that is completely ignorant of it. How to focus on the Dharma of non-duality and non-non-duality, so that one can obtain the conformity of the Dharma of non-duality and non-non-duality, this is the antidote to the two, namely duality and non-duality. The absence of it is the discriminating mind of complete ignorance. Then, how can such discriminating minds have been abandoned long ago, how can it be shown here that they are abandoned in the stage of attaining the ultimate realization? There is no fault, because for them, the seeds of complete ignorance that hinder the subtle and profound great manifestation of realization will be completely abandoned in the tenth ground, as stated in the sutras such as the *Saṃdhinirmocana Sūtra*. Moreover, the *Saṃdhinirmocana Sūtra* says that from the sixth and seventh grounds onwards, the power of the manifestation of afflictions decreases and becomes habitual, while in the eighth ground, the manifestation of afflictions from habit is only abiding in the obscuration of knowledge, only holding on to it. The commentaries also say that for the bodhisattvas of the eighth ground, there is not even the slightest manifestation of afflictions. Therefore, the ignorance of the nature of clinging to the appearance of non-existent things since beginningless time will be abandoned by the wisdom of its opposite nature, and the discriminating mind of the apprehended, etc. arising from it will also be abandoned. Why? Because the bodhicitta, which is directly opposed to ignorance, is thus shown to be necessarily cultivated by the bodhisattvas. Some also establish it separately from the establishment described in that way. From the aspiration of the practice of the nature of complete manifestation of all aspects to the ten kinds of bodhicitta.