Tibetan
་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་སྟོན་པ་པོ་ལ་མཆོད་པས་ཆོས་ལ་མཆོད་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །བརྒྱ་བྱིན་ལ་ཞེས་པ་ནི་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སྟེ། འཆད་པར་གྱུར་པ་འདི་རྣམས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་སྟེ། མེ་ཏོག་ཅེས་པ་ནི་དྲི་མ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ མེ་ཏོག་དང་ཆོས་མཐུན་པ་སྟེ་བསེ་རུའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བའོ། །ལྷ་རྣམས་སུ་མ་མཐོང་བ་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁམས་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །མངོན་པར་གཏོར་བ་ནི་འཁོར་ལ་སྤྲུལ་པའི་མེ་ཏོག་རྣམས་གསལ་བར་བྱས་པའོ། །ཡིད་ལས་བྱུང་ཞེས་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུས་པ་སྟེ། ཡིད་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །མ་སྐྱེས་པ་ནི་ཡིད་ལས་བྱུང་བ་ཡང་དག་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་གཟུང་བྱ་ཤིང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ། ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་དེ་རྣམས་ལས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་ཡང་སྟེ། འཛིན་པ་པོ་ལ་ཡང་སྐྱེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། གང་ཡང་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་བསེ་རུའི་ལམ་གྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་གཞན་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པར་སྐྱེས་པས་སྐྱེས་པ་སྟེ། རིགས་མཐུན་པའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདིས་བསེ་རུས་གཟུང་བའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པས་རིགས་མཐུན་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་དེ་ལྟར་བསེ་རུའི་ལམ་གྱི་རྟེན་གྱི་རིགས་ལ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་སྐྱེས་པས་རིགས་མཐུན་པའི་བསེ་རུའི་ལམ་གྱི་རྟེན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གསུངས་པ། རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས། །དེ་ཡི་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་བརྗོད། །ཅེས་པ་སྟེ། འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། གཟུང་བའི་རྟོག་པ་ཉམས་ཕྱིར་དང༌། །འཛིན་པ་མ་སྤངས་ཕྱིར་དང་ནི། །རྟེན་གྱི་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ལམ། །ཡང་དག་བསྡུས་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་དང་འདི་གཉིས་ནི་སྤོང་བའི་རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་དག་གིས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་མོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བསྟན་པར་འདོད་ནས་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མིང་གི་ཚོགས་རྣམས་སོ། །བཏགས་པ་ནི་ཐ་སྙད་དེ། དེ་ལྟར་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་ཉིད་ལ། བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་འདིར་ཉེ་བར་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་དྲོད་དོ། །གང་ཞིག་ཚད་མེད་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་སློབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་དམིགས་པ་མེད་པས་ཞེས་པ་ནི་རྩེ་མོའོ། །གང་ཞིག་གཟུགས་འཕེལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་
Chinese
名为此，乃因供养说法者即是供养佛法之故。百千之意即为百千。于此等所说之中，分别思择。所谓花，乃是因其无垢之性，与花和佛法相合，即是以犀角之路所摄持之善根。诸天未见，乃是指因其无漏之性，即是从界所生之意。显现散布，乃是使于眷属所化现之花朵得以明晰。所谓意生，乃是简略之意，即是意之化现之义。无生，乃是意生之真实，因其于胜义谛中无生之故。无论如何，所取之物如树等，所谓非有，乃是指非从彼等所生。如是于意亦然，于能取者亦然，生亦非有，所谓凡所生者皆非，乃是指非为犀角之路之所依。如是，因于他处无别而生，故为生，即是同类之义。以此，舍弃以犀角所取之义之分别，故同类之法界，即如是犀角之路之所依之种类。因从声闻之法界所生，故非为同类之犀角之路之所依。如是说：所依之法之差别，即是彼之差别之圆满宣说。此处经中说：为使所取之分别衰损，且因能取未舍弃之故，如所依之犀角之路，当知为真实摄持。如前所说之声闻之道与此二者，乃是以舍弃之所依之差别，即是独觉之道之义。欲显示与决定性之分相符，故说：其后等等，即是名之集合。假立即是名言。如是，色等乃是唯假立而已，于唯假立之法性中，于此处将近显示，即是暖位。所谓于无量者等等，即是如何不学，以无所缘故，即是顶位。所谓何者色增长等等。
English
It is called this because offering to the Dharma teacher is offering to the Dharma. The meaning of "hundred thousand" is hundred thousand. In these teachings, contemplate and discern. The so-called flower is because of its stainless nature, it is in accordance with the flower and the Dharma, that is, the root of virtue gathered by the path of the rhinoceros horn. The unseen by the gods refers to the fact that it is born from the realm because of its unpolluted nature. Manifestly scattering is to clarify the flowers manifested in the retinue. The so-called mind-born is a brief meaning, that is, the meaning of the manifestation of the mind. Unborn is the truth of mind-born, because it is unborn in the ultimate truth. In any case, things to be taken, such as trees, etc., the so-called non-existent, means that they are not born from them. Thus, it is also in the mind, and also in the taker, and birth is also non-existent. The so-called whatever is born is not, which means that it is not the basis of the path of the rhinoceros horn. Thus, because it is born without distinction elsewhere, it is born, that is, the meaning of the same kind. By this, abandoning the distinction of the meaning taken by the rhinoceros horn, therefore the realm of the same kind of Dharma is the kind of basis of the path of the rhinoceros horn. Because it is born from the realm of the Dharma of the Hearers, it is not the basis of the path of the rhinoceros horn of the same kind. It is said: The difference of the dependent Dharma is the complete statement of its difference. Here, the sutra says: In order to weaken the distinction of what is to be taken, and because the taker has not abandoned it, like the path of the rhinoceros horn of the dependent, it should be known as truly gathered. The path of the Hearers mentioned above and these two are the meaning of the path of the Solitary Buddha by the difference of the basis of abandonment. Wishing to show that it is in accordance with the part of certainty, it is said: Thereafter, etc., that is, the collection of names. Imputation is nomenclature. Thus, form, etc., is only imputation, and in the nature of only imputation, it will be shown near here, which is the heat. The so-called immeasurable ones, etc., that is, how not to learn, because there is no object, that is the peak. The so-called what form grows, etc.
Tibetan
པ་སྟེ། འདིར་ གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མེད་པར་རིགས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཡུམ་ཆེན་མོ་ལས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་གཟུང་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་བཟོད་པའོ། །དེ་ནས་ཡང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གོ །དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་བློ་ལ་གནས་པ་གསལ་བས་མཆོག་ཏུ་བརྟགས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཡུམ་ཆེན་མོ་ལས་གང་ཞིག་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་གཟུགས་སྐྱེ་བ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང༌། འགག་པར་ཡང་མ་ཡིན། ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་ཡང་མ་ཡིན། ནུབ་པར་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་པ་སྟེ། འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། བཏགས་པ་དང་ནི་མི་འགལ་བས། །ཆོས་ཉིད་སྟོན་པས་དྲོར་གྱུར་པ། །རྩེ་མོར་གྱུར་པ་གཟུགས་ལ་སོགས། །འགྲིབ་པ་མེད་ལ་སོགས་པས་ཕྱེ། །ནང་སྟོང་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡི། །གཟུགས་སོགས་མི་འཛིན་ཕྱིར་བཟོད་པ། །གཟུགས་སོགས་སྐྱེ་བ་མེད་སོགས་ཀྱིས། །རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག །ཅེས་ཏེ། རྩེ་མོར་སོན་པ་དང་རྩེ་མོར་སོན་པར་གྱུར་པ་དང༌། རྩེ་མོར་རྟོག་པ་དང༌། རྩེ་མོའི་གནས་སྐབས་ཞེས་པའི་དོན་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཇི་སྲིད་དུ་ཆོས་མཆོག་བདེ་བར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་མོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི། བསྟན་བཅོས་ལས། བདེན་དང་བདེན་ལ་བཟོད་པ་དང༌། །ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་རྣམ་བཞི་ནི། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ལས་མཐོང་བའི་ལམ། །ཕན་ཡོན་བཅས་པ་འདི་བཤད་དོ། །ཞེས་ཏེ། བདེན་པ་རེ་རེ་ལ་བཟོད་པ་གཉིས་དང་ཤེས་པ་གཉིས་ཏེ། འདིར་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྦྱོར་བའི་ལམ་གང་གིས་ཉོན་མོངས་པ་རབ་ཏུ་སྤོང་ལ། དེའི་རྗེས་ལ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཐོང་བའི་ལམ་མོ་ཞེས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པར་བཤད་ལ། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པའི་ངོ་བོ་ལས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་ བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་ལ་སྟེ། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་སྔོན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཀུན་འབྱུང་གི་དབང་གིས་འཁོར་བའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི
Chinese
即于此，对于色等不执著之理，乃是薄伽梵母大母处，从内空性起，乃至如何于无事物之自性空性而近取，是为忍。又从“具寿”等起，是为法之最胜。如是者，以安住于心而明晰，故为最胜之观察。薄伽梵母大母处所说何耶？如是亦不真见色之生，亦非灭，亦不执著，亦非没。此处经中云：不违立名故，以示法性而转暖，成顶及成顶之色等，以无减等而分。内空性等之，不执色等故为忍，以色等无生等之，以诸相之法之最胜。如是，成顶与已成顶，及顶之思择，与顶之位，其义非异。如是，乃至如何于法最胜安乐耶？所说者，是为独觉之道。若作菩萨道之主宰者，经中云：于谛及于谛之忍，与识之四刹那，从道智性见道，说此具功德者。如是，于一一谛有二忍与二识。此处以世间法之最胜无间三摩地之加行道，以何能极除烦恼，及其后之无缘三摩地见道耶？如是大乘法集论中所说。从解脱与无间道之自性之不生法之忍之体性起，于苦有法智忍，及于苦有法智，与于苦有随顺智之忍，及于苦有随顺智。如是于集起，与于灭，及于道。现在所生之如是五蕴，乃是先前之与烦恼俱生之五蕴之自性之集起之所自在故，轮回之故是为苦。修道之
English
That is, here, the reason for not clinging to form, etc., is that in the Bhagavan Mother, the Great Mother, from inner emptiness onwards, how one closely grasps the emptiness of the nature of non-things, is forbearance. Furthermore, starting from "endowed with life," etc., it is the supreme Dharma. "Thus," because it abides in the mind and is clear, it is the supreme contemplation. What is said in the Bhagavan Mother, the Great Mother? Thus, one does not truly see the arising of form, nor its cessation, nor does one cling to it, nor its disappearance. Here, in the scripture, it says: "Because it does not contradict designation, it warms by showing the Dharma-nature, the peak and the form, etc., which have become the peak, are distinguished by the absence of decrease, etc. Because of inner emptiness, etc., forbearance is due to not clinging to form, etc., by the non-arising of form, etc., it is the supreme Dharma of all aspects." Thus, becoming the peak, and having become the peak, and the contemplation of the peak, and the state of the peak, their meanings are not different. Likewise, how is it that the supreme Dharma is blissful? What is said is the path of the solitary Buddha. If one makes the bodhisattva's path the master, the scripture says: "Forbearance in truth and in truth, and the four moments of consciousness, from the wisdom of the path, the path of seeing, this endowed with merit is taught." Thus, for each truth, there are two forbearances and two consciousnesses. Here, by what does the supreme uninterrupted samadhi of worldly Dharma, the path of application, utterly eliminate afflictions, and after that, the path of seeing, the objectless samadhi? Thus, it is taught in the Great Vehicle Dharma Collection. From the nature of forbearance of the unborn Dharma, which is the nature of liberation and the uninterrupted path, there arises the Dharma-knowledge forbearance in suffering, and the Dharma-knowledge in suffering, and the subsequent knowledge forbearance in suffering, and the subsequent knowledge in suffering. Likewise, in arising, and in cessation, and in the path. The five aggregates that arise now, thus, because they are the nature of the five aggregates that previously arose with afflictions, and because they are under the power of arising, and because of cyclic existence, it is suffering. The path of cultivation