Tibetan
་མ་མཐོང་བ་སྟེ། རིང་དུ་བྱེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཅན་ལ། ཆེན་པོར་མི་བགྱིད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུད་པར་མི་བྱེད་གཡེང་བར་མི་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དོན་ཆེན་པོར་ཡང་ངོ༌། །རྒྱུ་མཐུན་པ་ནི་དེའི་རྗེས་སུ་གྱུར་པའི་ངེས་པས་སོ། །སེམས་ཅན་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ། གང་ཟག་གམ་རྫས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི། མཚན་ཉིད་ལ་སྐྱེ་བར་ནི་སྐྱེད་པ་སྟེ། དེ་དག་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དོ། །འདིའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་སེམས་ཅན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དབེན་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་དམིགས་སུ་མེད་པའོ། །མངོན་པར་བྱང་མ་ཆུབ་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་བྱ་བ་དེ་ལ་མེད་པས་སོ། །ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་དེས་མ་བཟུང་བས་སོ། །སྟོབས་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་སྟོབས་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཅུང་ཟད་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་འདི་ལ་ཞེས་པ་ནི་དོན་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་དྲུག་པ་དང་བདུན་པ་ལ་ཡང་མོས་པའི་རྒྱུ་དང་སྤོང་བའི་རྒྱུ་ཡོད་དེ། དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས། སངས་རྒྱས་བསྟེན་དང་སྦྱིན་སོགས་དང༌། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ཡིན་པ། །འདི་ལ་མོས་པའི་རྒྱུ་དག་ཡིན། །ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པའི་རྒྱུ་དག་ནི། །བདུད་ཀྱི་ཐིབས་ཀྱིས་ནོན་པ་དང༌། །ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་མ་མོས་དང༌། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་མངོན་ཞེན་དང༌། །སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཟིན་པའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། མོས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་གསུངས་པ་ནི་དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མོས་ཞེས་པ་ནི་ངེས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱེད་ཅིང་མོས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། དེའི་བཤད་པ་ནི་མི་བགྱིད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ནེམ་ནུར་ནི་གནོད་པ་ལ། ཐེ་ཚོམ་ནི་སོམ་ཉིའོ། །རྨོངས་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་དང་མི་ལྡན་པས་སོ། །རྨོངས་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་རྨོངས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་བའོ། །དོན་དང་ཞེས་པ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །དོན་གྱི་ཚུལ་ཞེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་རང་གིས་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། གདམས་ངག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་ རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཆོས་ཉིད་ནི་མིང་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ལ། ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ནི་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་འཚལ་བར་འགྱུར་བ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པས་སོ། །རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་དེ་ལྟར་གཞན་ཉིད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་གང་དུ་རྟགས་ཀྱིས་ཏེ། རྟགས་གསུངས་པ་ནི་ཇི་སྲིད་ཅེས་པ་སྟེ། ཡུན་རིང་པོར་སྤྱོད་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུངས་པ་ནི་འདིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། ཡུན་རིང་པོར་སྤྱོད་པ་ཅན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟེན་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ནུས་ཞེས་པ་ནི་གང་གིས་གང་ལའོ། །ཉན་པར་འདོད་པ་ནི་སྒྲ་ལའོ། །རྟོགས་པ་ནི་དོན་ལའོ། །བསམ་པ་ནི་དུས་གཞན་དུ་དྲན་པར་རོ། །བསྐྱེད་པ་ནི་བསམ་པའི་དུས་སུའོ། །ཉེ་བར་གཟུང་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་སེམས་པས་བརྟན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་སྣང་བར་བྱེད་པའོ། །འདི་དང་འདི་ལ་ཞེས་པ་ནི་སོ་སོར་སྣང་བར་བྱེད་པའི་རྟེན་རྣམས་ལའོ། །འདི་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་སྣང་བར་བྱེད་པས་ལ། རྣམ་པ་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། དཔེར་ན་བ་ལང་གི་ཨོག་ཤལ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །རྟགས་ཀྱིས་ནི་བཅོས་མས་ཏེ། དཔེར་ན་བ་ལང་གི་དྲིལ་བུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ལ། མཚན་མ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་མཚན་མ་སྟེ། དཔེར་ན་བ་ལང་དཀར་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །བསྟན་པ་ནི་གཞན་ལའོ། །མཉན་པར་བྱེད་པ་ནི་གཞན་ལས་སོ། །ཕུང་པོ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབེན་པ་ཉིད་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་གཉིས་དང་བྲལ་བས་ནི་ཤིན་ཏུ་དབེན་པ་ཉིད་དོ། །གཞན་མ་མེད་ཅེས་པ་ནི་གཞན་གང་ན་ཡང་ངོ༌། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དབེན་པའོ། །འབྲས་བུའི་ནུས་པ་དང་བྲལ་བས་ཞི་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུས་པའོ། །གང་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ལ་ ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཉེ་བར་དམིགས་པ་སྟེ། དམིགས་པ་མེད་པ་ཙམ་པོ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པའོ། །ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པ་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ནས་ཡུན་རིང་པོར་ངན་འགྲོར་གནས་པས་དེས་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་སྟེ། དེའི་རྒྱུ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བ་ལ་དེ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པ་དང་མཐུན་པར་འགྱུར་བའི་ལས་ཏེ། དེས་རྒྱུའི་བྱ་བ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་གནས་སྐབས་ནི་དེ་ལྟ
Chinese
未见之故。 说“长久作”等，说“不广大作”等，是因为一切法皆无自性之故。说“不摄持，不散乱”，是因为无二之故。如是，亦为大义。顺同之因，是因随彼而转之故。有情是五蕴之自性，补特伽罗或事物亦如是。自性者，于体性上生起，即是生，是与彼等分离之自性。此之广说，即有情无自性等。寂静是空性，以不可思议故，是无所缘。现证菩提者，是因彼现前之事业不存在之故。如实者，是因未为真实义所执持之故。真实成办力者，是因无少分能圆满力者。如是，如来于此甚深般若波罗蜜多中，是大义。修之第六支与第七支亦有信解之因与舍弃之因，依彼而于论中说：供养佛与布施等，以及善巧方便者，是于此之信解之因。令于法贫乏之因者，为魔之稠密所压迫，以及不信解甚深之法，以及于蕴等现前执着，以及为恶友所摄持。如是。信解是如此之修道，彼所说者，即从彼又等。信解者，是了知并信解说，并非是决定之事物之外的他物。彼之解释是不作等。内闷是损害。犹豫是怀疑。愚昧是不具足修持之故。说“变为愚昧”者，是变为愚昧之义。义者，是藉由八现观。义之理者，是藉由如何自己发菩提心，以及口诀等彼等事物。 法性是藉由此等名、句、字。法之理是藉由摄略与广说等。随觉转。
English
Because it is not seen. Saying "to do for a long time" and so on, saying "not to do greatly" and so on, is because all dharmas are without self-nature. Saying "not to gather, not to scatter" is because they are non-dual. Thus, it is also of great meaning. The similar cause is due to the certainty of following after it. Sentient beings are of the nature of the five aggregates, and so are persons or things. Self-nature is the arising of characteristics, which is birth, and is the nature of being separate from them. The extensive explanation of this is that sentient beings are without self-nature, and so on. Solitude is emptiness, and because it is inconceivable, it is without an object of focus. Manifestly awakening to enlightenment is because that manifest action does not exist. What is truly as it is, is because it is not grasped by the true meaning. Truly accomplishing strength is because there is not even a small amount that can perfect strength. Thus, the Thus-Gone One, in this profound Perfection of Wisdom, is of great meaning. The sixth and seventh branches of practice also have the cause of faith and the cause of abandonment. Depending on that, it is said in the treatise: Serving the Buddha and giving, etc., and whoever is skilled in means, are the causes of faith in this. The causes of being impoverished in Dharma are being oppressed by the density of demons, and not having faith in the profound Dharma, and being attached to the aggregates, etc., and being seized by evil friends. Thus. Faith is like this path of meditation, what is said is from then on, and so on. Faith is to understand and believe that it is not something other than the object of certainty. The explanation of that is not doing, and so on. Inner depression is harm. Hesitation is doubt. Ignorance is because it does not possess practice. Saying "becomes ignorant" means it becomes ignorant. Meaning is through the eight manifest realizations. The reason for meaning is through how one generates bodhicitta, and the objects of those such as oral instructions. The nature of Dharma is through these names, sentences, and letters. The reason for Dharma is through abbreviation and expansion, and so on. Subsequently aware of turning.
Chinese
转变是因为随顺的缘故。随顺寻求是因为如实知晓的缘故。随顺证悟是因为如是其他的缘故。那为什么呢？因为以相（rTags）的缘故。说相是指多少，长期行持是对度彼岸（pāramitā）等而言的。守护戒律是指以此戒律，具有长期行持是指依止佛陀和布施等的行持。从那以后等等，能力是指以什么对什么。想要听闻是指对声音。证悟是指对意义。思考是指在其他时间忆念。生起是指在思考的时候。靠近执取是指在修习的时候，因为心能稳固的缘故。这是显现的。这个和这个是指各自显现的所依。像这样是指以显现。相是指以特征，例如牛的颔垂等等。以相是指人为的，例如牛的铃铛等等，表相是指自性的表相，例如白牛等等。指示是指对他人。使听闻是指从他人。蕴是指以蕴等等。对于一切法，以蕴等等以自己的特征空性的缘故，一切法都是寂静的自性，因为因和果与初始和终结二者分离，所以是极寂静的自性。没有其他的，是指在任何其他地方也没有。为什么呢？因为与生之因分离的缘故，空性与自己的体性分离的缘故是寂静。因为与果之能力分离所以是寂灭。像那样等等是简略的。凡是无所缘是指在胜义谛中，在世俗谛中是近所缘，并非仅仅是无所缘是指善巧方便。缺乏佛法是指从不圆满到长期处于恶趣，因此没有听闻等等，那的因是舍弃正法，那本身就是与缺乏佛法相符的业，因此它做了因的作用。那的状况是那样。
English
Transformation is because of following. Following to seek is because of knowing as it is. Following to realize is because of being other like that. Why is that? Because of the sign (rTags). Saying sign means how much, practicing for a long time is for the perfections (pāramitā) and so on. Guarding morality means with this morality, having long-term practice means relying on the Buddha and the practice of giving and so on. From then on, etc., ability means with what to what. Wanting to hear means about sound. Realization means about meaning. Thinking means remembering at other times. Arising means at the time of thinking. Approaching and grasping means at the time of meditation, because the mind can be stable. This is what makes manifest. This and this means the supports that manifest separately. Like this means by manifesting. Aspect means by characteristic, for example, the dewlap of a cow and so on. By sign means artificial, for example, the bell of a cow and so on, mark means the mark of self-nature, for example, a white cow and so on. Showing means to others. Causing to hear means from others. Aggregate means with aggregates and so on. For all phenomena, with aggregates and so on, because of emptiness with their own characteristics, all phenomena are the nature of solitude, because cause and effect are separated from both beginning and end, so it is the nature of extreme solitude. There is no other, means there is no other anywhere. Why? Because of being separated from the cause of birth, emptiness is solitude because of being separated from its own essence. Because of being separated from the power of the fruit, it is pacified. Like that, etc., is brief. Whatever is without object means in the ultimate truth, in the conventional truth it is the near object, not just without object means skillful means. Lacking Dharma means from being without perfection to staying in the lower realms for a long time, therefore there is no hearing, etc., the cause of that is abandoning the true Dharma, that itself is the karma that corresponds to lacking Dharma, therefore it has done the function of cause. That's situation is like that.