Tibetan
ག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། ལོག་པར་ལྟ་བ་དྲུག་སྟེ། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ལ་ཁོང་ཁྲོ་སྤངས་པས་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་བཅུ་ཞེས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བཅུ་དྲུག་རབ་ཏུ་སྤོང་བར་འགྱུར་བ་ནི་བག་ལ་ཉལ་ལས་མངོན་དུ་རྒྱུ་བའི་གནོད་པ་ཅན་ནི་མེད་དེ། སྔོན་ཉིད་དུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བག་ལ་ཉལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གནས་དང༌། བག་ཆགས་སོ། །འདིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བཅས་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ལོག་པར་ལྟ་བ་ལས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མེད་ཅེས་པའི་སྐུར་བ་འདེབས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པར་ནི་མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་བཤད་དེ། འདི་ཡང་ལོག་པར་ལྟ་བའི་བྱེ་བྲག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་གཅིག་ཅིག་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་བྱེ་བྲག་གིས་དང༌། ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་དགུ་སྟེ། འདོད་པའི་ཁམས་དང་བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་པར་གཏོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཅིག་ལ། ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོས་སྐྱོན་མེད་པར་རྩོམ་པར་བཅོམ་ཞིང་སྐྱོན་དང་འགལ་བ་ཅན་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་སྟེ། བསྒོམ་པ་བསྒོམ་པས་ལམ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཤིན་ཏུ་བའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མཐའ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ། གང་ཡང་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་རྣམས་ལ་ཡང་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པར་ཕྱེ་བས་བྱེ་བྲག་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཅིག་ལ། འདིར་དང་པོའི་བརྒྱད་ཅུ་ནི་གཉེན་པོའི་བྱེ་བྲག་སོ་སོར་བར་ཆད་མེད་པ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་རྣམས་ཏེ། འདིར་བར་ཆད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པས་ལམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ན་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྐྱེ་སྟེ། རང་གི་སྐད་ཅིག་ལ་ནུས་པ་མེད་ཅིང་མི་སྐྱེ་བ་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སྟེ། སྔོན་དུ་ལམ་གྱིས་རྟོགས་ཞེས་པས་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ལ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་ན། གཉེན་པོས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་པའི་ངོ་བོས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ ཡང་ཆོས་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པར་གཉེན་པོའི་བྱེ་བྲག་སྐྱེས་པས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བར་མི་ནུས་ཤིང༌། བག་ཆགས་སུ་བསྒྲགས་པའི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་བྱེ་བྲག་འགགས་པ་དུས་མཉམ་དུ་སྣང་བ་སྐྱེས་པས་མུན་པ་འགག་པ་བཞིན་ལ། དེ་ལྟར་ཡང་འགགས་པས་མ་འོངས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཉིད་དུ་གནས་པ་དེ་ལ་ཡང་སྤངས་སོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེའི་དང་པོ་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ནི་སྒྲུབ་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དྲུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ས་དགུ་ལའོ། །དེ་ནས་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཅིག་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་བྱེ་བྲག་རྣམ་པར་དག་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཞེས་བརྗོད་དོ། །སྒྲུབ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་དང༌། བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེ་བྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཤིན་ཏུ་བའི་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ནི་ལམ་ཤེས་པར་མ་བཤད་དེ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྒྲུབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས། དེ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད་མཆོག་ཉིད། །ཀུན་ལ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད། །ཆོས་རྣམས་དམིགས་པ་མེད་པར་ནི། །གཏོད་པར་བྱེད་པ་དོན་ཆེན་ཉིད། །ཅེས་ཏེ། སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། དེ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ངོ་བོ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་བར་ཏེ། མཆོག་ཉིད་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་སྟེ། ཉེ་བར་དམིགས་པ་མེད་པས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་གཏོད་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་གཏོད་པ་ལ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་མེད་པ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ཐོབ་པས་དོན་ཆེན་པོ་ཉིད་དེ་འདིར་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མཐོང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གང་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་བརྗོད་དོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་བག་ཆགས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱོར་བ་དང་བཅས་པ་སྤངས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པས་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདིར་དེར་བསྐྱེད་པ་ནི་སྣང་བར་བྱེད་པའོ་ཞེས་པ་སྟེ། སྒྲིབ་པའི་མུན་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ལ། དེ་ལ་
Chinese
以及宗派之见和六种邪见。通过对欲望领域中行为者的愤怒的舍弃，以及对色界和无色界中行为者的十种烦恼的舍弃，十六种烦恼将被彻底舍弃。潜在的、显现的、具有危害性的事物是不存在的，因为它们早已被舍弃。潜在的也分为两种：处所和习气。在此，将依赖于缘起而产生的蕴等事物执着为具有自性，并由此产生“无因无果”的诽谤，这是不正确的。《阿毗达磨集论》中解释了执着于边见，这也是邪见的差别。其中，一种烦恼因其微小、中等和巨大之分，以及巨大的巨大之分，分为九种。通过属于欲界、四禅和无色界，共有八十一种。通过烦恼的对治，无过失地开始修行，与过失和矛盾相对立的是修道，通过修习而成为道路。殊胜的修道之终点是两种发心的自性。任何微小、中等和巨大的事物，又被分为微小等，共有八十一种差别。在此，最初的八十种是对治的各个差别，是无间道和解脱道的自性。在此，因为无间道本身就是道路，所以被称为无间道。由于它不会产生烦恼，并且在自己的刹那间没有能力，从不产生到解脱，这被称为解脱，即先前通过道路而证悟的，被称为道路。对于解脱道而言，由于解脱的缘故，对治不会产生烦恼，因为它是以舍弃的自性而存在的。同样，在《阿毗达磨集论》中，由于对治的差别产生，烦恼无法产生，并且随着被称为习气的恶趣的差别灭尽，同时出现显现，就像黑暗消失一样。同样，由于灭尽，未来的烦恼不会产生。
English
And sectarian views and six wrong views. By abandoning anger towards those who act in the desire realm, and by abandoning the ten afflictions of those who act in the form and formless realms, the sixteen afflictions will be completely abandoned. Latent, manifest, and harmful things do not exist, because they have already been abandoned. Latent things are also of two kinds: place and habit. Here, it is not correct to cling to the aggregates and other things that arise dependently as having self-nature, and from this to produce the slander of "no cause and no effect." The *Abhidharma-samuccaya* explains clinging to extreme views, which is also a distinction of wrong views. Among them, one affliction is divided into nine kinds by its small, medium, and large distinctions, and by the distinction of large large. Through belonging to the desire realm, the four dhyanas, and the formless realm, there are eighty-one in total. Through the antidote to afflictions, beginning practice without fault, what is opposed to fault and contradiction is the path of cultivation, which becomes the path through cultivation. The ultimate end of the excellent path of cultivation is the nature of two bodhicittas. Any small, medium, and large things are further divided into small, etc., with eighty-one distinctions. Here, the initial eighty are the individual distinctions of the antidote, which are the nature of the uninterrupted path and the path of liberation. Here, because the uninterrupted path itself is the path, it is called the uninterrupted path. Because it does not generate afflictions, and has no power in its own moment, from not arising to liberation, this is called liberation, that is, previously realized through the path, it is called the path. For the path of liberation, because of liberation, the antidote does not generate afflictions, because it exists with the nature of abandonment. Similarly, in the *Abhidharma-samuccaya*, because the distinction of the antidote arises, afflictions cannot arise, and as the distinction of the bad destination called habit ceases, manifestation arises simultaneously, just as darkness disappears. Similarly, because of cessation, future afflictions will not arise.
Chinese
据说，安住于舍弃之法性。其初，欲界之因是修证之禅定道之体性，如第六发心等之自性，于无垢等九地。其次，色界与无色界之七十一差别，被称为殊胜道之差别，乃极清净之禅定道之体性，是极清净之禅定道之自性。因依于修证而极清净，且是七十二之因。七十二差别，乃禅定道之果，极清净之体性，未被说为道之知，因其将成为圆满佛陀之清净。于此，就修证而言，经论中说：彼之体性乃殊胜，不显现聚集于一切，诸法无所缘，发起乃大义。即，修证之支分有五种，彼乃禅定道之般若波罗蜜多之殊胜体性，乃一切智智圆满者等，乃至转法轮之间。殊胜乃六波罗蜜多所显现修证之诸法，不显现聚集于一切，因无所缘故，不发起于诸法，即发起，于诸法无所缘，如是获得证悟乃大义，此处所说乃，从“此后又”等开始。此处之禅定道，乃如实见色等之体性，乃自性之般若波罗蜜多。如何呢？即于何处一切智智圆满成就，即说于彼。一切智智乃舍弃一切障碍，连同习气之联系之智慧，舍弃圆满故，意为智慧圆满。此处之“于彼生起”意为显现，即舍弃一切障碍之黑暗故，于显现，于彼。
English
It is said that it also abandons that which abides in the nature of abandonment. The first reason for the desire realm is the nature of the path of meditative accomplishment, such as the sixth generation of mind, etc., in the nine grounds such as stainlessness. Then, the seventy-one distinctions of the form and formless realms are said to be the nature of the path of meditative accomplishment that is the distinction of the extraordinary path, the very pure nature of the path of meditative accomplishment. Because it is very pure in relation to accomplishment, and because it is the cause of the seventy-two. The seventy-two distinctions are not explained as the knowledge of the path, which is the fruit of the path of meditative accomplishment, the very pure nature, because it would be absurd to be the purity of the complete Buddha. In this regard, with regard to accomplishment, the treatise says: Its very nature is supreme, it does not manifestly gather in all, the dharmas are without object, initiating is of great meaning. That is, there are five aspects of accomplishment, which are the special nature of the perfection of wisdom of the path of meditative accomplishment, from the very complete omniscient wisdom to the turning of the wheel of dharma. The supreme is that the six perfections do not manifestly gather in all the dharmas that are manifestly accomplished, because there is no object, it does not initiate in all the dharmas, that is, to initiate, to realize that there is no object in all the dharmas is of great meaning, what is said here is from "then again" and so on. Here, the path of meditative accomplishment is the perfection of wisdom of the nature of seeing forms and so on without error. How is it? That is, it is said to be where omniscient wisdom is completely fulfilled. Omniscience itself is the wisdom that has abandoned all obscurations, including the connection of habitual tendencies, and because abandonment is complete, it means that wisdom is complete. Here, "to generate there" means to appear, that is, to appear because all the darkness of obscuration has been abandoned, to that.