English
Guiding is to make it fully grow. The Prajnaparamita, because it is supreme by itself, is the Paramita. The others also make it fully mature into the Omniscient Wisdom, this is the great among the small. Starting from "then" etc., being included in the book, for the sake of the Dharma remaining for a long time, in terms of the benefits of offering, here "superior conduct" is medium and small. Thus spoken etc. is superior conduct, as said in the sutra, it is the medium of the medium. Furthermore etc., the kinship of ink is born from one womb. Mutual following is asking, it is the great of the medium. Whoever etc., all the gods coming near is the first. To them, giving the Dharma realm of giving, the superior conduct, this is the small of the great. Thus spoken etc., whichever gods etc. come and know the offering and greatly praise it, in terms of the power of faith, it is superior faith and superior conduct. Fully knowing is fully expressing. Ultimate is definite. The place to go is for things. The question of non-humans is the human body is human, not like that is non-human. No impurity is having cleanliness, having flowers etc. is purity. Avoiding is after moving. Tiredness is harm. Vast is for great. Experiencing separately is will realize. Greed is for desire. Consciousness is memory, this is the medium of the great. Kaushika again etc. until the chapter is completely finished is the great of the great. Immeasurable qualities are whoever holds the book and takes it etc., holding is saying like that. That is also the Paramita and the Stupa, these two. Reverence to them is offering of flowers etc., this is the chapter with declaration. The commentary on the Holy Eight Thousand Verse Prajnaparamita, called "Essence Moonlight", is the third chapter made by Pandita Fearless Source. Other
Tibetan
་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ན་ཤིན་ཏུ་མཆོད་པར་བྱའི། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་ཚོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་འདིའི་དོན་ལ་གང་ཞིག་དད་པ་དང་དང་པའི་སྟོབས་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་ཚོད་བླ་ལྷག་པ་སྟེ། དེ་ནི་འདིར་སྤྱོད་པ་བླ་ལྷག་པའོ། །དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ནི་གདུང་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་བཀང་ནས་འདམ་པར་བྱེད་པ་ནི་གཅིག་ཁྱེར་ཅིག་ཅེས་རྗོད་པར་བྱེད་ནའོ། །རི་མོར་བགྱི་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་གུས་པ་སྟེ། དེ་དག་ལས་བླ་མར་གྱུར་པ་ནི་བཅོམ་ ལྡན་འདས་མའོ། །འདི་ནི་ཞེས་པ་ནི་བྲིས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ལའོ། །ཡང་དག་པ་ནི་འདིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ལ། དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱ་བས་དོན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་དོན་ཏོ། །དོན་དམ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ། དེའི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དེས་དེ་ལྟར་སྦྱོར་ནས་དོན་དུ་གཉེར་བ་པོ་ལ་གཙོ་བོའི་སྐུ་མངོན་པར་བརྗོད་པས་ཉེ་བར་བཏགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐུའོ། །དེ་ཞེས་པ་ནི་གང་དུ་ཡང་དག་པའི་དོན་གྱི་ངོ་བོའི་སྐུ་སྟེ། ཡུམ་ཆེན་མོར་གསུངས་པ་དེ་འདིར་བཤད་དེ། ཆོས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དམ་པ་ལ། སྐུ་ནི་གང་དག་ལ་དེའོ། །འོ་ན་འདི་ལྟར་སྐུ་གཞན་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། གསུངས་པ་ནི་མིན་ཞེས་པ་སྟེ། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱི་འབར་བའི་སྐུ་ཡོད་ན་འདི་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྟག་པར་ཡོད་པར་བྱེད་པའི་དོན་དམ་པ་པའི་སྐུ་སྙམ་དུ་མ་སེམས་ཤིག །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དག་ནི་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་དེ་ཡང་འདིར་རབ་ཏུ་གཡོ་བའི་ཆུའི་ནང་གི་ཟླ་བ་བཞིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་རེ་རེས་འཇིག་པ་ཅན་གྱི་སྐུ་ཞེས་པས་འཇིག་ཚོགས་ལ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ལ་དོན་དམ་པའི་སྐུར་མ་སེམས་ཤིག་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སྒྲིབ་པ་རབ་ཏུ་སྤངས་ནས་རྟོག་པ་རྫོགས་པ་སྟེ། དེའི་ཡང་དག་པའི་དོན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་རྟོགས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་ལ། དེ་ཁོ་ན་དོན་དམ་པའི་སངས་རྒྱས་སོ། །ལྟོས་ཞེས་པ་ནི་མཐོང་བ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་སུམ་བརྒྱ་པ་ལས། ཆོས་ཉིད་དུ་ཡང་འདི་ཤེས་ན། །དེ་ནི་ཤེས་པར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཤེས་པར་མི་ནུས་ཞེས་པ་ནི་
Chinese
又等语。因为般若波罗蜜多本身与法身无别，所以应当极其供养。对于色身则不然，因为是坏聚之故。此处的意义是，凭借信心和最初的力量，也能超过限度，这在此处的行为中是超胜的。那些如来之身是舍利，用它们充满并涂抹，就像说“拿一个来”一样。做成画像也是非常恭敬的。在这些之中最为殊胜的是薄伽梵母。此处所说的“此”是指书写的般若波罗蜜多的方式。真实是指此处之真如，即一切法皆是无自性。因为应当寻求意义，所以是意义，即真实的意义。胜义是指法身。通过描述它，如此结合，对于寻求意义者，以主要之身显现而近似命名的，是如来之身。所谓“彼”，是指任何真实意义的自性之身，即在此处所说的大母。法是无自性之胜义，身是指那些。那么，难道其他身没有吗？回答说“不是”。如果有名相和庄严的光辉之身，也不要认为这是自性恒常存在的胜义之身。报身和化身都是世俗谛的缘故。或者，所缘的对象也像此处剧烈摇动的水中的月亮一样，因为是刹那刹那坏灭之身，所以是指坏聚，不要认为色身是胜义之身。以法身圆满是指彻底断除习气和障碍，并且圆满证悟。对于它的真实意义，如实圆满证悟，称为法身。那才是胜义的佛陀。所谓“看”，是指不可见的结合。如《三百颂》中说：“于法性中亦知此，彼则不能知。”意思是说，不能知法性。
English
Also, and so on. Because the Prajñāpāramitā itself and the Dharmakāya are inseparable, it should be highly revered. But not the Rūpakāya, because it is a destructible collection. The meaning here is that, relying on faith and initial strength, one can also exceed the limit, which is superior in this practice. The bodies of those Tathāgatas are relics, filling and smearing them is like saying, "Take one." Making a picture is also very respectful. Among these, the most supreme is the Bhagavati Mother. The "this" here refers to the manner of the written Prajñāpāramitā. True is the Suchness here, that is, all dharmas are without self-nature. Because meaning should be sought, it is meaning, that is, true meaning. Ultimate meaning refers to the Dharmakāya. By describing it, combining it in this way, for the seeker of meaning, the body that appears as the main one and is approximately named is the body of the Tathāgata. The "that" refers to the body of the nature of any true meaning, that is, the Great Mother spoken of here. Dharma is the ultimate meaning of no self-nature, and the body refers to those. So, don't other bodies exist? The answer is "no." If there is a body of glorious marks and signs, do not think that this is the ultimate body that exists eternally by nature. The Sambhogakāya and Nirmāṇakāya are both conventional truths. Or, the object of focus is also like the moon in the violently moving water here, because it is a body that perishes moment by moment, so it refers to the destructible collection, do not think that the Rūpakāya is the ultimate body. Perfection with the Dharmakāya means completely abandoning habitual tendencies and obscurations, and perfecting realization. The complete realization of its true meaning, without error, is called the Dharmakāya. That is the ultimate Buddha. The so-called "look" refers to the invisible union. As it is said in the Three Hundred Verses: "If one knows this in the nature of Dharma, then one cannot know it." It means that one cannot know the nature of Dharma.