Tibetan
དབུས་གནས་པ་མེད་ལ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་གཉི་ག་ལ་ཡང་བདག་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལ་དེ་ཡང་མཐའ་མེད་ཀྱི། ཅུང་ ཞིག་བགྲང་བ་དང་ལྷན་ཅིག་སྦྱོར་བས་མེད་པའི་བགྲང་བ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མེད་པ་མ་ཡིན་ལ། མི་བརྗོད་པ་ནི་གྲངས་མེད་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཚིག་བླ་དགས་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་བདག་དང་རྫས་ནི་མེད་པས་ཚིག་བླ་དགས་ཏེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་དོན་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་བླ་དགས་ནི་མ་ཡིན་གྱིས། །རྨོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་སྤྲོས་པ་དང་ལྡན་པ་གང་ཞིག་གློ་བུར་བར་ཡོད་པ་ནི་རྣམ་པར་བརྟགས་ན་གཡོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དུ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཅན་ནི་བདག་དང་རྫས་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཏུ་བཏགས་པའི་ཡུལ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་བདག་གིར་བྱེད་པ་གང་དེ་ཡང་མེད་པས་བདག་གི་བྱ་བ་མེད་པ་ལ་རྩོམ་པའི་ཡུལ་དེ་ལ་མེད་པས་རྩོམ་པ་མེད་པའོ། །འདི་ལ་ཞེས་པ་ནི་སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ལ་སྟེ། འདིས་ནི་ཚིག་ཐོབ་ནས་ཀྱང་གྲུབ་པ་མེད་པར་གྲུབ་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །ཅི་ལྟར་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་ཞེས་པ་ནི་བགྲང་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དང༌། གང་དུ་ཡང་བདག་མེད་པར་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ནི་གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དབྱངས་ཀྱིས་ནི་ཚིག་ལ་མཐའ་ཡས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཏེ། རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་དོན་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ་དབྱངས་སོ། །སྒྲ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་བརྗོད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་དབྱངས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ན་ཟབ་མོའི་དབྱངས་ཏེ། རྔ་ཕྲན་གྱི་དབྱངས་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའོ། །སྒྲ་ཡིས་ཞེས་པ་ལ་དེ་ལྟར་བརྗོད་དོ། །མ་ཞུགས་པ་ནི་ངལ་མ་བསོས་པས་སོ། །ཟིན་ཀྱང་ནི་ཅུང་ཞིག་གོ །གདོད་ནས་དག་པའི་ཕྱིར་ནི་གདོད་ནས་དེ་ལྟར་མེད་པ་ཉིད་དེ། ཡོངས་སུ་དག་པ་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་མུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །རྣམ་གྲངས་འདིས་ཞེས་པ་ནི་བྱེ་བྲག་འདིས་སོ། །སེམས་ཅན་མཐའ་མེད་པ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཡང་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དོ། །བགྲང་བ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་ཉིད་མིན་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །དེའི་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ འཛིན་པས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་དྲུག་པ་སྟེ། དེའི་གནས་སྐབས་སུ་གསུངས་པ་ནི་དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྐྱེ་དགུའི་བདག་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་བཞི་རྣམས་ཏེ། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་ཐོས་ནས་རབ་ཏུ་མགུ་ནས་འབད་པ་མེད་པར་ཚིག་གིས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པས་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ། །ཆོས་བསྟན་པས་ནི་ཆོས་ལ་ཡང་ཆོས་ནི་ཆོས་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱས་པ་སྟེ། མཐོང་བའི་ལམ་མོ། །ཆོས་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་གསོལ་བ་ནི་གང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རབ་ཏུ་འབྱུང་ཞེས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་ཟག་པ་མེད་པར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་སྨོས་པ་ནི་དེའི་ཚིག་ལས་ཐོག་མར་ཅུང་ཞིག་ཡིད་ཆེས་པའོ། །དེ་ནས་རིམ་གྱིས་གསལ་ཞིང་གསལ་བར་གྱུར་ནས་གསལ་བ་དང་ཡིད་ཆེས་པར་གྱུར་པ་ལ་བསྟན་པར་གྱུར་པ་དང༌། རབ་ཏུ་བཤད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། རབ་ཏུ་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་དྲུག་པོ་དེ་ཉིད་གསོལ་བའོ། །དེ་ནས་ཞེས་པ་ནི་དེ་ནས་བརྩམས་ནས་སོ། །མ་བྲལ་བ་ནི་ཐོབ་པ་ལས་མ་ཉམས་པས་སོ། །གནས་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་བགྱི། །ཞེས་པ་ནི་གང་ཞིག་བཤད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་ཁྱད་པར་དེས་ཐོབ་པས་སོ། །དེ་ཐོབ་པས་ལུང་བསྟན་པ་ཐོབ་ལ། དེ་ལས་གསུངས་པ་ནི། གང་དུ་བདག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལོ་ཉུང་བའི་གཙང་སྦྲ་ཅན་ལ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཆོས་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །དགྲ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་དེ་བཅོམ་པ་དང་ལྡན་པས་དགྲ་བཅོམ་པའོ། །ཡང་དག་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ལུས་པར་རྟོག་པ་འདིས་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གསུངས་པའོ། །མི་གསུངས་པ་མེད་པའམ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གསུངས་པས་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཚིག་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་སམ། མི་ཤེས་པ་ལས་བྱུང་ལ་དེ་གཉི་ག་ཡང་འདི་ལ་མེད་པས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དགྲ་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡང་ དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་བ་པས་ཇི་ལྟར་འདི་འདྲ་བ་ཅན་དུ་ནུས་ཤེ་ན། གསུངས་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་ནི་ཡང་སྲིད་པ་ལས་གྲོལ་བའོ། །བདེ་བའི་སྒྲ་ནི་བཀྲ་ཤིས་པ་དང་ཡང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང༌། མ་ལུས་པའི་དོན་ཏེ། གཟུགས་མཛེས་པ་ལྟ་བུ་དང༌། རིམས་ནད་ལེགས་པར་བྱང་བ་ལྟ་བུ་དང༌། བུམ་པ་ལེགས་པར་གང་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་སློབ་པ་དང༌། མི་སློབ་པ་རྣམས་རྣམ་པར་བཅད་པ་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །དེ
Chinese
于中无住，且于有情所缘二者，亦无我之智，彼亦无边际。略 计度且合之，以极超离于无有之计度故，则非无有也。不可说者，乃无量也。言“法之假名”者，谓法于蕴等无我及实，故为假名，以无有故。非法性之自义显说之法之假名也。愚蒙者等之所有极戏论且具足者，若有忽尔者，若分别则为动摇故。于何处无实事者，以无我及实故。于所假立之境蕴等，所有执为我者，彼亦以无有故，于无我之事业，于所作之境，彼以无有故，则无所作也。言“于此”者，谓于导师之教也。此乃虽得词，然示现不成立为成立也。云何有情无边际者，谓以真实超离于计度故，且于何处亦无我，以量成立者，即“复次”等也。以声则于词，无边际者，乃世间也。识者，乃了知义之语声也。言“声”者，谓如是说故。如是甚大声故，乃甚深之声也。如小鼓之声般，乃种种也。言“以声”者，谓如是说也。未入者，谓未劳倦故也。虽摄持，乃略也。以本初清净故，乃本初如是无有之性也。完全清净之性，乃一切无边际之性故也。言“以此类”者，谓以此差别也。言“有情无边际”者，谓有情远离生及灭之边故也。言“如是亦”者，谓如是性也。非真实超离于计度之性者，乃于知一切生起之法之忍也。彼之者，谓于色等安住于般若波罗蜜多，执为佛性故也。应观为佛性。言“当”者，乃第六刹那也。于彼时所说者，即“从彼”等也。生主者，乃世间
English
There is no dwelling in the middle, and in both the object of sentient beings, there is also the wisdom of no-self, which is also limitless. Slightly counting and combining, because it is extremely beyond the counting of non-existence, it is not non-existence. What cannot be said is immeasurable. The so-called "nominal term of Dharma" means that Dharma has no self or substance in the aggregates, etc., so it is a nominal term because it does not exist. It is not a nominal term of Dharma that explicitly states the self-meaning of Dharma nature. Those who are ignorant have great elaboration and are complete, and if there is something sudden, if it is distinguished, it is because it is moving. Where there is no real thing, it is because there is no self or substance. In the object of false establishment, the aggregates, etc., whoever holds it as me, because it is also non-existent, in the business of no-self, in the object of action, because it is non-existent, there is no action. The so-called "in this" means in the teaching of the teacher. Although this obtains the word, it shows that it is not established as established. How can sentient beings be infinite? Because it is truly beyond counting, and wherever there is no self, it is established by measurement, that is, "furthermore," etc. With sound, the word is infinite, which is the world. Consciousness is the sound of language that knows meaning. The so-called "sound" means that it is said in this way. Because the sound is so great, it is a very deep sound. Like the sound of a small drum, it is various. The so-called "with sound" means that it is said in this way. Those who have not entered mean that they have not worked hard. Although holding, it is brief. Because of the purity from the beginning, it is the nature of non-existence from the beginning. The nature of complete purity is the nature of all infinity. The so-called "with this kind" means with this difference. The so-called "sentient beings are infinite" means that sentient beings are far from the edge of birth and death. The so-called "also like this" means like this nature. What is not truly beyond the nature of counting is the forbearance of knowing all arising dharmas. That of him means that in form, etc., abiding in the Prajnaparamita, it is held as Buddhahood. One should see it as Buddhahood. The so-called "when" is the sixth moment. What is said at that time is "from then on," etc. The lord of beings is the world.
Chinese
是四位护世尊。特别是听闻殊胜之法后，非常欢喜，不费力气地用语言特别宣说，就是特别宣说。通过宣说佛法，对于法，法就是将法彻底显明，即见道。那些法的法性就是自性，即如来出现。因此，祈请就是“什么”等等。所谓“出家”，是指无漏的生，是指智慧的体性，从那个词语中最初稍微生起信心。然后逐渐变得清晰明了，对于变得清晰和产生信心，就是被指示，将被彻底阐述，将被彻底宣说。所谓“如来”等等，就是祈请那六个刹那。所谓“从那以后”，就是从那以后开始。所谓“不分离”，就是不从已获得的失去。所谓“将存在”，就是因为已经显现。请接受为如来。意思是说，通过已经获得的，确定为所说的如来的特殊性。通过获得那个，就获得了授记。从那里面所说的是“在哪里我”等等。年幼的具有净行者被称为婆罗门之子。由于如实证悟诸法，所以是如来。敌人是指烦恼，因为具有调伏烦恼，所以是阿罗汉。以完全不错乱地证悟，这就是正等觉佛陀。正是他宣说了圆满的空性。没有不说的，或者不错乱地说，所以是导师。颠倒的语言是由于烦恼的控制，或者从无知中产生，而这二者这里都没有，所以依次是阿罗汉的缘故，以及正等觉佛陀的缘故。轮回者怎么能成为这样的人呢？说：善逝是从再次存在中解脱出来的。安乐的词语是吉祥，也是不退转，以及全部的意思。比如容貌美丽，比如疾病完全痊愈，比如瓶子完全充满。外道的有学和无学依次被区分。
English
These are the four protectors of the world. Especially after hearing the excellent Dharma, being very delighted, and without effort, specifically expressing it in words, that is specifically expressing it. By teaching the Dharma, for the Dharma, the Dharma is to make the Dharma thoroughly clear, which is the path of seeing. The Dharma-nature of those Dharmas is the nature, which is the appearance of the Tathagata. Therefore, the request is "what" and so on. The so-called "going forth" refers to the birth without outflows, and refers to the nature of wisdom, from which a little faith first arises from that word. Then it gradually becomes clear and clear, and for becoming clear and having faith, it is being indicated, will be thoroughly explained, and will be thoroughly proclaimed. The so-called "Tathagata" and so on, is the request for those six moments. The so-called "from then on" means starting from then on. The so-called "not separated" means not losing from what has been obtained. The so-called "will exist" is because it has already manifested. Please accept as the Tathagata. It means that through what has been obtained, the particularity of the Tathagata that has been spoken of is determined. By obtaining that, one obtains the prophecy. What is said from there is "where I" and so on. A young person with pure conduct is called the son of a Brahmin. Because of realizing the Dharma as it is, therefore is the Tathagata. The enemy refers to afflictions, because of having subdued afflictions, therefore is the Arhat. By completely and without error realizing, this is the Samyak-sambuddha. It is he who proclaimed the complete emptiness. There is nothing unsaid, or said without error, therefore is the teacher. Inverted words are due to the control of afflictions, or arise from ignorance, and neither of these are here, so in order are the reasons for being an Arhat, and for being a Samyak-sambuddha. How can a cyclic existence being be like this? It is said: The Sugata is liberated from again existing. The word of bliss is auspicious, and also non-retrogression, and the meaning of all. Like a beautiful appearance, like a disease completely healed, like a vase completely filled. The outer learners and non-learners are distinguished in order.