Tibetan
བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཡུལ་ཞེས་པ་ནི་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུའི་སྒྲུབ་པའི་གོ་རིམས་སུ་བསྒྲུབས་པའོ། །གཉིས་དོན་གྱི་གོ་རིམས་སོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མའི་བརྗོད་པའི་རིམ་པས་སོ། །ཡང་ཉན་པ་པོའི་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་མ་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་རྟིང་ལ་བརྗོད་པའི་མོག་མོག་པོར་བྱེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་བཅུ་གཅིག་ནི་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པར་བཤད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་མའི་དང་པོའི་ཚིག་གཉིས་པའི་ཚིག་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པར་བཤད་དོ། །བྱང་ཆུབ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རབ་ཀྱི་མཐར་སོན་པ་ལ་དེ་ལ་སེམས་པ་ནི་མངོན་པར་སེམས་ཤིང་འདོད་པ་རྣམས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཉིད་དུ་བྱེད་པ་འདོད་པ་ལ་གང་མངོན་པར་སེམས་པ་དེ་ནི་ཆེན་པོས་ན་དེས་ན་འདི་རྣམས་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་བཤད་པ། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད། །དེ་དང་དེ་ནི་མདོ་བཞིན་དུ། །བསྡུས་དང་རྒྱས་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད། །ཅེས་པ་སྟེ། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་མཚོན་ཆ་ལ་ལྷག་མ་ནི་མཚན་ཉིད་དེ། སེམས་ནི་ འདིར་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། དེས་དཀར་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པ་འབྱུང་བ་སྟེ། འདིར་སེམས་དང་ཡིད་ལ་འདོད་པ་དང་འདུན་པ་དང་མོས་པ་དང་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཞེས་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་གྲངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འགྲོ་བར་འདོད་ནས་བརྗོད་པ་བདག་གི་སེམས་འགྲོ་བར་འདོད། བདག་གི་ཡིད་འགྲོ་བར་འདོད་ཅེས་པ་སྟེ། དེ་བསྐྱེད་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་སྟེ། གཞན་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དང་ཕན་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཤིན་ཏུ་མཐར་ཐུག་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཅེས་པའི་བར་དུ་སྟེ། དེས་དེའི་དོན་དུ་ཆེད་དུ་གཉེར་བ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་ཅིང་མོས་པ་གང་གིས་དེ་ལྟར་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་རྣམས་འདོད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་མ་འཁྲུལ་པ་སྟེ། བསྐྱེད་ཅེས་སྨོས་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། སེམས་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སོ་སོར་དང་པོའི་མཚམས་སུ་གྱུར་པ་ཤེས་པའི་དོན་དང་ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་དོན་ཏེ། གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཏེ་འདིར་འདི་ནི་མཚན་ཉིད་དོ། །འོ་ན་དོན་དུ་གཉེར་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་རྒྱུ་བའི་སེམས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱ་བ་དང༌། དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་པ་ཅན་ཉིད་ནི་བྱེད་པ་པོའི་ཆོས་གང་སྔོན་དུ་སོ་སོར་སེམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་རིག་པར་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཉིད་དང་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ལས་དང་ཆོས་ནི་མཆོག་གི་སྲས་ལ་འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ནི་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་དེ། དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ། སྔ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་ཅེས་པ་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོབ་མེད་པའོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་གཞན་གྱི་དོན་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་འདི་ལ་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་འབའ་ཞིག་ལས་མ་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་དག་གིས་ཐབས་ཀྱང་ངོ༌། །དེ་ལ་རང་གི་དོན་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་གཞན་ གྱི་དོན་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཏེ། དེ་དག་གི་ཐབས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ། དེ་མེད་ན་དེ་དག་མི་འགྲུབ་ལ་དེའི་དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དེ་ལྟར་བཤད་ལ། གཞན་གྱི་དོན་ནི་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པས་སོ། །དེ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པ་འདིའི་ངོ་བོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལས་གསུངས་པ་དེ་སྲིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པས་ན་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་མ་གསུངས་ཏེ། གནས་སྐབས་ཐ་དད་པ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་དང་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཡུམ་ཆེན་མོ་ལས་ནི་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་བསྟན་བཅོས་ལས། དེ་ཡང་ས་གསེར་ཟླ་བ་མེ། །གཏེར་དང་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་མཚོ། །རྡོ་རྗེ་རི་སྨན་བཤེས་གཉེན་དང༌། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཉི་མ་གླུ། །རྒྱལ་པོ་མཛོད་དང་ལམ་པོ་ཆེ། །བཞོན་པ་བཀོད་མའི་ཆུ་དང་ནི། །སྒྲ་བརྙན་ཆུ་བོ་སྤྲིན་རྣམས་ཀྱིས། །རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་སོ། །ཞེས་ཏེ་ཆུ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུ་ཀླུང་གི་རྒྱུན་ཏེ། དེ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པ་གསུམ་པའི་མཐའ་ལ་མཉམ་ཞེས་པས་ནང་དུ་བསྡུ་བར་བྱའོ། །དང་པོའི་འདུན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་བྱ
Chinese
以作意为发心之境，是指在果和因的修持次第中修持。二是意义的次第。偈颂是以薄伽梵母的陈述次第。又是听者的意乐差别。同样，对于后者也应如何如理修持。这些之后所说的“作意模糊”等十一偈颂，是如何显现证悟的解说。此处薄伽梵母最初的两句，这两句词是说发心。菩提是圆满正等菩提，达到极顶，对此作意是显现作意和欲求等，称为菩提萨埵，对于一切有情作为最胜，对于所欲求的显现作意，那是伟大的，因此这些是伟大本身，是说大菩萨。也如是说：发心为利他，欲求圆满正等菩提，彼与彼如经中所说，以摄略和广大的方式陈述。发心是武器，剩余的是体性。心，此处是意的识，由此生起缘于一切白法的对境。此处心和意，欲求和意愿和信解和精勤等是异名。如是想要去而说，我的心想要去，我的意想要去。生起彼是发心，其他有情那些一切的利益和安乐，乃至极其究竟的涅槃无上菩提之间。由此为了彼的利益而特别精勤，是欲求圆满正等菩提和信解，以何种方式欲求彼的自性那些，是此之义。发心是不错乱，说生起是为了使知未生起，以心所证悟的法的各个最初的界限成为知晓的意义和完全执持差别的意义。为了他者的利益之事和缘于圆满正等菩提的
English
Taking to heart is the object of generating Bodhicitta, which means it is cultivated in the order of practice of result and cause. Second is the order of meaning. The verses are in the order of the statements of the Blessed Mother. Also, due to the differences in the desires of the listeners. Similarly, for the latter, how should it be cultivated according to reason. Following these, the eleven verses beginning with "making the mind vague" etc., explain how realization will be manifested. Here, the first two sentences of the Blessed Mother, these two sentences explain the generation of Bodhicitta. Bodhi is perfect and complete Bodhi, reaching the ultimate limit, contemplating on that is manifesting contemplation and desires etc., called Bodhisattva, considering all sentient beings as supreme, for what is desired, manifesting contemplation, that is great, therefore these are great themselves, it is said to be a great Bodhisattva. It is also said thus: Generating Bodhicitta is for the sake of others, desiring perfect and complete Bodhi, that and that are as said in the Sutra, stated in terms of abbreviation and expansion. Generating Bodhicitta is a weapon, the remainder is the nature. Mind, here is the consciousness of mind, from that arises the object of all white dharmas. Here, mind and intention, desire and aspiration and faith and diligence etc. are synonyms. Thus, wanting to go and saying, my mind wants to go, my intention wants to go. Generating that is generating Bodhicitta, the benefit and happiness of all those other sentient beings, up to the utterly ultimate Nirvana unsurpassed Bodhi. Therefore, especially striving for the benefit of that, is desiring perfect and complete Bodhi and faith, in what way desiring those natures of that, is the meaning of this. Generating Bodhicitta is not mistaken, saying generate is to make known what is not generated, the various initial limits of the Dharma realized by the mind become the meaning of knowing and the meaning of completely holding the difference. For the sake of the benefit of others and focusing on perfect and complete Bodhi
Chinese
发起菩提心的心的特点是空性和慈悲无别，即菩提心，这里这是它的定义。那么，与寻求意义的分别念一同运行的心，对于薄伽梵来说会是怎样的呢？确实，应当寻求的意义和具有寻求意义的性质，即作者的法，先前由心如何分别认知为寻求意义本身和意愿本身的业和法，对于最胜之子来说，在此薄伽梵那里，是没有寻求意义的心的分别念的。那又是如何呢？想要脱离痛苦的大悲是无分别的自性。先前如来没有分别念，因此想要如此圆满正等菩提是没有错谬的。圆满正等菩提和他人的利益，在般若波罗蜜多经中，也并非仅仅只说了发起菩提心的定义，那么，自己和他人的利益的方法又是什么呢？其中，自己的利益是圆满正等菩提，他人的利益是众生的利益。那些的方法是般若波罗蜜多的瑜伽，没有它，那些不会成就，并且它的精简和广繁就是如此宣说的圆满正等菩提。他人的利益是通过精简和广繁。其中，发起菩提心的这个体性，从薄伽梵母那里所说，由于获得了那个存在的阶段，所以没有详细区分，因为不同的阶段是为了获得。那也是在二万五千颂和八千颂的薄伽梵母大母经中所说的。那也是在论典中说：地、金、月、火，宝藏和珍宝的来源、海，金刚、山、药、善知识，如意宝、太阳、歌，国王、宝库和大路，乘骑、庄严的水和，声音、影像、河流、云，有二十二种相。所谓河流，是江河的延续。因此，发起菩提心第三个的结尾，用“平等”来向内收摄。与最初的意愿一同的为了目的的行为。
English
The distinguishing feature of the mind of generating Bodhicitta is emptiness and inseparable compassion, which is Bodhicitta; here, this is its definition. So, how does the mind that runs together with the conceptualization of seeking meaning become for the Bhagavan? Indeed, the meaning to be sought and the very nature of having the seeker, that is, the Dharma of the agent, how the mind previously separately cognizes as the very seeking of meaning and the action and Dharma of the very desire, for the supreme son, here in the Bhagavan, there is no conceptualization of the mind of seeking meaning. And how is that? The great compassion that desires to be free from suffering is of the nature of non-conceptualization. Since the Tathagata previously had no conceptualization, therefore, wanting to perfectly and completely awaken in this way is without fault. Perfect and complete awakening and the benefit of others, in this Prajnaparamita Sutra, it is not that only the definition of generating Bodhicitta is spoken of, so what are the methods for one's own and others' benefit? Among them, one's own benefit is perfect and complete awakening, and the benefit of others is the benefit of sentient beings. The method for those is the yoga of Prajnaparamita; without it, those will not be accomplished, and its condensed and extensive form is the perfect and complete awakening spoken of in this way. The benefit of others is through condensation and expansion. Among them, the nature of this Bodhicitta generation, as spoken of by the Bhagavan Mother, since the state of that existence is attained, there is no detailed distinction, because the different states are for attainment. That is also spoken of in the Twenty-five Thousand Verse and the Eight Thousand Verse Bhagavan Mother, the Great Mother Sutra. That is also said in the treatise: Earth, gold, moon, fire, treasure and the source of jewels, ocean, vajra, mountain, medicine, spiritual friend, wish-fulfilling jewel, sun, song, king, treasury and great road, riding, adorned water and, sound, image, river, clouds, there are twenty-two aspects. The so-called river is the continuation of the river. Therefore, the end of the third Bodhicitta generation should be gathered inward with "equality." The action for the sake of being together with the initial intention.