Tibetan
ར་དང་བཞུགས་པར་འགྱུར་བ་དེར་བདག་གིས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་ཐོས་སོ་ཞེས་བྱ་སྟེ་གླིང་གཞིའོ། །བསྟན་པ་གོ་བའི་སྐབས་གསུངས་པ་ནི་དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ཚིག་གི་རྒྱན་ལ་དེར་བཞུགས་པར་གྱུར་པས་སམ་དེར་གནས་པའི་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ན་འབྱོར་པས་རབ་འབྱོར་ལ། གནས་བརྟན་ཞེས་སྨོས་པས་ནི་མཆོད་པའི་དོན་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པར་འགྱུར་བའི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱང་མཆོག་གི་ཕྱིར་རོ། །བཀའ་སྩལ་པ་ནི་རབ་ཏུ་འབྱོར་བ་ཞེས་པ་སྟེ། གསུང་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པའི་དོན་དུ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་བྱིན་གྱིས་རློབ་སྟེ། ཁ་ཅིག་ཏུ་ཕྱག་གིས། ཁ་ཅིག་ཏུ་གསུང་གིས། ཁ་ཅིག་ཏུ་ཐུགས་ཀྱིས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་དེའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུའོ། །སྤོབས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་པ་ནི། ཁྱོད་ཀྱིས་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་གྱིས་ཞེས་པའོ། །གང་དུ་རབ་འབྱོར་ལ་བོས་ནས་བསྟན་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་གཞན་གདུལ་བར་བྱ་བ་མང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཞལ་འཛུམ་པས་བདག་ལ་གཟིགས་ནས་ཆོས་སྟོན་ཏོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཡང་རབ་འབྱོར་ནས་བཀའ་སྩལ་པས་ན་དེ་གཉིས་བསྡུས་པའོ། །འོ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཐེག་པ་རྣམས་སྟོན་པ་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱང་ལན་ཅིག་ཅིའི་ཕྱིར་མ་བོས་ཤེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་བོས་ནས་བསྟན་པ་ནས་མདོ་འདི་ནི་ཟབ་པས་བདག་ཅག་རྣམས་སྦྱོར་བར་མི་ནུས་ཞེས་ཁ་ཅིག་ལུང་ལ་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་ལ། རབ་འབྱོར་ལ་བརྩམས་ནས་བསྟན་ན་ནི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་བ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ནས་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་འགྱུར་ལ། ཐུན་མོང་པར་ཡང་སྟེ་ཀུན་མཁྱེན་པ་གསུམ་གྱི་སྐབས་ཀྱི་ཕྱིར་ནི་དེས་བཤད་པས་ཀྱང་དགེ་སློང་རྣམས་དང་འཁོར་གཞན་གྱི་ཆོས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཐོབ་པས་སོ། །གང་ཡང་བླ་མས་གསོལ་བ་བཏབ་པའི་སློབ་མ་མེད་ཀྱང་དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདི་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ནི་ཆོས་ལ་གུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་བཤད་པ། གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཆུང་ངུ་ན་ལྷག་པར་མོས་ཞེས་པས་སོ། །གང་གི་དབང་དུ་བྱས་ཤེན་གསུངས་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ གཙོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྟོགས་པ་སྟེ། དགོས་པའི་དགོས་པའོ། །དོན་དེ་ལ་སྦྱོར་བས་གཞུང་དང་ལམ་དག་ལ་ཡང་དེའི་སྒྲས་སོ། །དེ་ལས་བརྩམས་ནས་ཞེས་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་དམ་པས་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཐབས་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཆད་དུའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་ནས་ཞེས་པ་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་སྟེ། དེ་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་བགྲོད་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་སྟེ་མ་ལུས་པར་འགྲོ་བའོ། །ཇི་ལྟར་དེ་ཡིས་བགྲོད་ཅེ་ན། སྦྱོར་དང་སྦྱོར་བའི་རབ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། སྦྱོར་པའི་གོ་རིམས་དང༌། སྦྱོར་བའི་མཐར་ཐུག་པ་སྟེ། དགོས་པའི་ཚུལ་དེས་མ་ལུས་པར་གྱིས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་ངག་གཉིས་པོ་འདིས་ནི་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་སོ་སོར་སྟོན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་བསྟན་བཅོས་ལས། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ནི། །དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཡང་དག་བཤད། །ཅེས་པ་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཕྱིར་ན་རབ་ཀྱི་ཤེས་རབ་ལ་ཤེས་རབ་འདིའི་ཕ་རོལ་པས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། འདིས་ཀྱི་ཨ་ཕྱིས་པའོ། །གང་གི་ཕ་རོལ་ཞེ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྟེ། ཅི་རིགས་པར་འཕགས་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་དག་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ཞིང་སོ་སོར་རྟོགས་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་ཇི་ལྟར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དོན་གྱི་བྱ་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་བཤད་ཅེས་པ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྡུས་ནས་བསྟན་པའོ། །བརྒྱད་གང་ཞེ་ན། རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ལམ་ཤེས་ཉིད། །དེ་ནས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད། །རྣམ་ཀུན་མངོན་རྫོགས་རྟོགས་པ་དང༌། །རྩེ་མོར་ཕྱིན་དང་མཐར་གྱིས་པ། །སྐད་ཅིག་གཅིག་མངོན་རྫོགས་བྱང་ཆུབ། །ཆོས་ཉིད་སྐུ་དང་དེ་རྣམས་བརྒྱད། རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་ཤིང་ཡང་དག་པར་ རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། དོན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩེ་མོ་ནི་རབ་ཐོབ་པའོ། །མཐར་གྱིས་པ་ནི་རིམ་གྱིས་ན་མཐར་གྱིས་པ་སྟེ་མཐར་གྱིས་པ་དེར་སྦྱོར་བར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ཅེས་པར་འཇུག་པ་སྟེ། རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དག་གིས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདིར་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བ
Chinese
我听到世尊住在那里，这就是缘起。讲述领悟教义的场合，是从“那时”等等开始的。 “又”这个词是句子的装饰，因为住在那里，或者因为住在那里僧团中，所以是善现。提到“长老”是为了供养，也是为了那些安住于没有烦恼而将要成为阿罗汉的人。赐予教诲就是“善现”，是用语言加持。世尊为了宣说佛法，用三种方式加持：有些用手，有些用语言，有些用心。为什么呢？为了生起那些同类众生的欢喜。 “勇敢去做吧”的意思是：你亲自去圆满成佛吧。无论何时，当召唤善现并开示时，许多其他应被调伏的人都会各自认为：世尊面带微笑地看着我，并为我说法。即使如此，因为是从善现那里赐予教诲，所以这两者是结合在一起的。那么，为什么在宣说菩萨们的乘时，没有一次召唤他们呢？因为召唤菩萨们并开示时，有些人会认为这部经很深奥，我们无法修持，从而执着于文字。如果以善现为基础进行开示，那么所有人都会认为是共同的，不会认为它非常深奥，从而会进入。也是共同的，因为是三位一切智者的场合，因此通过他的讲述，比丘们和其他眷属也能获得对法的证悟。即使没有上师祈请的弟子，即使如此，这次祈请也是出于对法的恭敬。即使如此，也说了：“长老善现从小就特别信奉般若波罗蜜多。”所说是以谁为主呢？是从“智慧”等等开始的。般若波罗蜜多的 主要目的是证悟法身，这是目的的目的。通过将意义应用于此，经典和道路也用这个词来表示。从那开始
English
I heard that the Blessed One was staying there, and that is the origin. The occasion for explaining the understanding of the doctrine is from "then" and so on. The word "also" is an ornament of the sentence, because he was staying there, or because he was in the sangha there, so it is Subhuti. Mentioning "Elder" is for the sake of offering, and also for those who abide in the absence of afflictions and will become Arhats. Bestowing teachings is "Subhuti," which is blessed by speech. The Blessed One blesses in three ways for the purpose of teaching the Dharma: some with the hand, some with speech, and some with the mind. Why? In order to generate the joy of those of the same kind. "Be brave" means: You personally go to complete enlightenment. Whenever, when calling Subhuti and teaching, many other people to be tamed will each think: The Blessed One is looking at me with a smile and teaching me the Dharma. Even so, because the teachings are bestowed from Subhuti, these two are combined. So why, when explaining the vehicles of the Bodhisattvas, were they not summoned once? Because when summoning the Bodhisattvas and teaching, some people will think that this sutra is very profound and we cannot practice it, thus clinging to the words. If the teaching is based on Subhuti, then everyone will think it is common and will not think it is very profound, thus they will enter. It is also common, because it is the occasion of the three omniscient ones, so through his explanation, the monks and other retinues can also obtain the realization of the Dharma. Even if there is no disciple who has been requested by the guru, even so, this request is out of respect for the Dharma. Even so, it is said: "Elder Subhuti especially believes in the Prajnaparamita from a young age." Who is it mainly about? It starts from "wisdom" and so on. The main purpose of Prajnaparamita is to realize the Dharmakaya, which is the purpose of the purpose. By applying the meaning to this, the scriptures and the paths are also expressed by this word. Starting from that
Chinese
了知是圣者为了追求目的，以及由方便所生之分的意义。如何是说，至于听闻、思维和修习的差别。般若波罗蜜多是指三种一切智者，依此道而行必将产生，即无余地行。如何依此而行呢？即结合和结合的殊胜，结合的次第，以及结合的究竟，以所需的这种方式无余地做。对此，这两句话也应向圣者善现宣说，由八种现观分别显示。如论中所说：般若波罗蜜多，以八事而正说。即以空性为对境，以及胜义谛空性的自性，因此对于殊胜的智慧，以智慧的此彼岸故为波罗蜜多，以此而消除。何者的彼岸呢？即分别念的。随其所应，圣者和菩萨们以及清净的如来们到达彼岸，并各自证悟故为波罗蜜多。在结合的道上如何到达彼岸呢？那是义的作业，如何是般若波罗蜜多呢？因为那是其果。正说，是指以八种现观总摄而宣说。八者为何呢？ 遍知性、道智性，以及一切智性，遍现正等觉，顶位和渐次性，一刹那现正等觉，法性身和彼等八者。以一切相现前圆满证悟的相，以一切相证悟所应证悟的，以现前趋向且真实证悟之故为现观，因为证悟义。顶位是殊胜获得。渐次性是次第，渐次性在那里结合而趣入现前菩提，是顶位现观和渐次性现观等的意义。此处所应现观
English
Understanding is for the sake of pursuing the meaning by noble beings, and it is the meaning of 'the division of what arises from means.' 'How' means according to the distinctions of listening, thinking, and meditating. The Perfection of Wisdom refers to the three kinds of all-knowing ones. By relying on this path and proceeding, it will definitely arise, which means going without remainder. How does one proceed by it? It is the union and the excellence of union, the order of union, and the ultimate of union. It means to do completely in the manner of what is needed. These two statements should also be spoken to the venerable Subhuti, showing separately by the eight Abhisamayas. As it is also stated in the treatise: The Perfection of Wisdom, is rightly explained by eight things. That is, because it focuses on emptiness, and because of the nature of ultimate emptiness, therefore, for the supreme wisdom, because this wisdom is the other shore, it is the Perfection, by which it is eliminated. Whose other shore is it? It is the other shore of conceptualization. As appropriate, the noble ones and Bodhisattvas and the pure Tathagatas have gone to the other shore, and because they have realized it individually, it is the Perfection. How is it that one has gone to the other shore on the path of union? That is the activity of meaning. How is it the Perfection of Wisdom? Because it is its fruit. 'Rightly explained' means that it is taught by summarizing the eight Abhisamayas. What are the eight? All-aspects-knowingness, path-knowingness, and then all-knowingness, all-aspects complete enlightenment, peak attainment and gradual, one instant complete enlightenment, Dharma-nature body and those eight. The aspect of completely and perfectly realizing all aspects, because it is directed towards and truly realized by what is to be realized by all aspects, it is Abhisamaya, because it realizes the meaning. The peak is the supreme attainment. Gradual is step by step, gradual is where the gradual is joined to manifest enlightenment, it is the meaning of peak Abhisamaya and gradual Abhisamaya, etc. Here, what is to be manifested
Tibetan
འི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་རྣམ་པ་བརྒྱད་ལ་མངོན་པར་ཉེ་བར་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་བདུན་ཏེ། བདུན་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་ཅིང་ཐོབ་པར་བྱེད་ཅེས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་རྣམ་པ་བརྒྱད་དེ། འདི་རྣམས་ནི་དངོས་པོ་བརྒྱད་རྣམས་སོ། །གང་དུ་འདིར་རྣམ་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཉིད་ལས་བསྟན་ཏེ་ཇི་ལྟར་ན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ཏེ། གང་ཟག་གི་དབྱེ་བས་ཇི་ལྟ་བུའི་རིགས་ཐ་དད་ནས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཐེག་པ་རྣམ་གསུམ་ནི་དེ་ཡང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་རིགས་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གང་ཟག་གཅིག་བུ་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་བསྟན་ན། དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཁོ་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་སུ་བསྒྲུབ་པས་ཇི་ལྟ་ན་གཞན་རྣམས་དགོས། གང་ཡང་ཉན་པ་པོའི་འདོད་པའི་ངོར་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བསྟན་ཏེ། གཅིག་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་རྟོགས་པའི་གོ་རིམས་ཀྱིས་ཏེ། དཔེར་ན་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་རྣམས་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུས་བསྒྲུབས་པའི་གོ་རིམས་ཏེ་དཔེར་ན་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་དག་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པ་དག་བཞིན་ནོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་དང་པོ་ནི་འབྲས་བུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ནས་ལམ་ཤེས་པ་དང༌། དེ་ནས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དང༌། དེ་ནས་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པར་འདོད་ཅེས་པ་ནི་རིགས་པས་མི་འཐད་དེ། དང་པོ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཐ་མའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་ཡང་གཉིས་པ་མེད་ལ། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་ཀྱི་སྔོན་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་ལམ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྲིད་པ་མེད་པས་གང་ བརྒྱད་པོ་འདི་རྣམས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རིམ་པ་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ནི་མིན་པ་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། བརྗོད་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གཙོ་བོ་ནི་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཁོ་ནའོ། །གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པ་ནི་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་སུ་དེ་ཉིད་ལམ་ཤེས་པས་གང་ཟག་དང་ཆོས་བདག་མེད་པར་སོ་སོར་རྟོགས་པ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྔོན་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་གང་ཟག་གི་སྟོང་པ་ཉིད་ཙམ་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད
Chinese
的现观和八相现观所能证得的现观是七种，这七种通过现观而证得，被称为现观的法身和八相。这些是八种事物。在此，关于遍知等次第如何，世尊已亲自开示，那么这八种现观是什么呢？从补特伽罗的分类来看，声闻等三乘的种姓有何不同？它们并非以随行的方式安住于种姓中。如果世尊没有仅仅针对菩萨一个补特伽罗进行开示，那么仅仅遍知本身在因和果的阶段被证实，为何还需要其他的呢？对于听者来说，显现为两种方式：一种是以因果的次第来理解，例如四念住和正断等；另一种是以果和因来证实的次第，例如苦谛和集谛，灭谛和道谛。这些现观的第一个是果，即遍知，然后是道智，然后是尽智，然后是希望圆满现证一切相，这在理上是不合理的。因为首先，现观的最终阶段的究竟果没有第二个，并且从发心之前，没有道智等存在，那么这八者如何能成为因果的次第呢？如何理解呢？所说的遍知有两种：主要的是果位的佛陀证悟；非主要的是因位，即通过道智分别证悟人无我和法无我，因为那些菩萨们在之前的阶段仅仅完全了解尽智的补特伽罗空性。
English
The Abhisamaya and the Abhisamaya that closely attains the eight aspects are seven types of Abhisamaya. These seven attain through Abhisamaya and are called the Dharmakaya of Abhisamaya and the eight aspects. These are the eight objects. Here, how is the order of Omniscience and so on taught by the Blessed One herself, and what are these eight Abhisamayas? From the perspective of the division of individuals, how are the lineages of the three vehicles, such as the Shravakas, different? They do not abide in the lineage in a following manner. If the Blessed One did not teach solely with regard to a single Bodhisattva individual, then only Omniscience itself is established in the stages of cause and effect, why are others needed? For the listener, it is shown in two ways: one is the order of understanding cause and effect, such as the four mindfulnesses and the right abandonments; the other is the order of establishing fruit and cause, such as the truth of suffering and the truth of origin, the truth of cessation and the truth of the path. The first of these Abhisamayas is the fruit, Omniscience itself, then the Path Knowledge, then the Knowledge of All, and then the desire to fully realize all aspects, which is unreasonable. Because firstly, there is no second to the ultimate fruit of the final stage of Abhisamaya, and since there is no existence of Path Knowledge and so on before the generation of Bodhicitta, how can these eight become the order of cause and effect? How is it to be understood? The stated Omniscience is of two types: the main one is the enlightenment of the Buddha in the stage of fruition; the non-main one is in the stage of cause, that is, through the Path Knowledge, separately realizing the selflessness of person and the selflessness of phenomena, because those Bodhisattvas in the previous stage only fully understand the emptiness of the individual of the Knowledge of All.