Tibetan
་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་ཞིང་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་མ་རིག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྙོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་གྱུར་ཞིང་དགྲ་བཅོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པ་ནི་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །ཅང་ཤེས་པ་ནི་འཇིགས་པ་རྣམས་མེད་པ་སྟེ། འཇིགས་པའི་དོགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་མེད་པས་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་རྙེད་པ་འཇིགས་པ་མེད་པ་རྙེད་པ་བག་ཚ་བ་མེད་པ་རྙེད་པ་དབུགས་འབྱིན་པ་ཐོབ་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། དེ་ལ་མྱ་ངན་དང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་རྣམས་མེད་ པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དོགས་པ་མེད་པའོ། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་གནོད་པ་དང་གཞན་གྱིས་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་ངན་འགྲོ་དང་འཚོ་བ་ཆད་པ་དང་མྱ་ངན་དང་འཆི་བའི་འཇིགས་པ་རྣམས་མེད་པས་འཇིགས་པའི་དོགས་པ་མེད་པའོ། །རྙེད་པ་དང་མ་རྙེད་པ་དང་གྲགས་པ་དང་མ་གྲགས་པ་དང་བསྟོད་པ་དང་སྨད་པ་དང་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་མ་གོས་པས་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱིས་དོགས་པ་མེད་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པ་རྣམས་ལ་མི་ཤེས་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་དང་ལོག་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་མེད་པས་ན་མི་ཤེས་པའི་དོགས་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་དོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ན་ཅང་ཤེས་པའོ། །གླང་པོ་ཆེན་པོ་ནི་གཙོ་བོ་ཆེན་པོ་སྟེ། རིག་པ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཐོས་པས་སོ། །རྫུ་འཕྲུལ་དང་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་དང་ཟག་པ་ཟད་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་རིག་པ་ལ་ནི་གཞན་དག་ཏུ་དེ་ལ་རིག་པ་གསུམ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །བྱ་བ་བྱས་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་བྱ་བ་ངེས་པར་བྱས་པས་སོ། །བྱ་བ་བྱེད་པ་ནི་འདོད་པ་ཆུང་བ་དང་ཞུགས་པ་དང་ཆོག་ཤེས་པ་ལ་འཇུག་པ་དང་སྦྱངས་པར་གྲགས་པ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། ཀུན་ཏུ་མཉེས་པར་བྱེད་པ་ལ་འཇུག་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་ལ་རང་གི་མོས་པས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁུར་བོར་བ་ནི་ཁུར་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ་དེ་རྣམས་བོར་བ་སྟེ། དེ་ལ་ཕུང་པོའི་ཁུར་བཏང་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཐོབ་པ་ལ་སྦྱོར་ནུས་པ་ཉིད་དོ། །ཉོན་མོངས་པའི་ཁུར་སྤངས་པས་ནི་ཀུན་འབྱུང་སྤངས་པས་རྣམ་པར
Chinese
平息烦恼和近烦恼，进入应当获得的三摩地，是心解脱。智慧极度解脱是智慧解脱，以智慧解脱，使无明一方的烦恼和所有近烦恼得以平息，获得阿罗汉道的智慧，是智慧解脱。有知者是没有怖畏，没有四种怖畏的疑虑，如次第般获得安乐，称为获得无畏，获得无忧，获得舒畅。于彼没有忧愁、哀号、痛苦和不悦 是没有痛苦的疑虑。没有自己造成的损害，没有他人诽谤，没有恶趣，没有断绝生计，没有忧愁和死亡的恐惧，是没有怖畏的疑虑。不被获得与未获得，名声与无名声，赞扬与诽谤，安乐与痛苦所沾染，是没有世间法疑虑。于诸智慧的完全修习者，没有无知、怀疑和邪知，是没有无知的疑虑。因此，由于远离疑虑，所以是有知者。大象是伟大的主宰，以三明等自身所特有的证悟之法听闻。神通、知他人心和漏尽的现证，这三种明，在其他地方也称之为三明。已作当做之事，是由于戒律、三摩地和智慧都圆满，必定已作从一切痛苦中解脱之事。所作之事是进入少欲，进入随顺，进入知足，以及进入修习之名，进入一切悦意等，由于以自己的意愿进入所作之事。舍弃重担是四种重担，即舍弃它们。其中，舍弃蕴的重担，由于完全了知痛苦，能够结合于获得没有蕴之残余的安乐。舍弃烦恼的重担，是由于舍弃集谛而
English
Pacifying afflictions and near afflictions, entering into the samadhis that should be attained is the liberation of mind. The extreme liberation of wisdom is the liberation of wisdom; with the liberation of wisdom, all the afflictions and near afflictions on the side of ignorance are pacified, and the wisdom of the path of the Arhat is attained, which is the liberation of wisdom. The knowing one is without fear, without the four kinds of doubts of fear, obtaining happiness in order, called obtaining fearlessness, obtaining freedom from worry, obtaining ease. In that, there is no sorrow, lamentation, suffering, and displeasure, which is the absence of doubt of suffering. There is no harm caused by oneself, no slander by others, no evil destinies, no cutting off of livelihood, no fear of sorrow and death, which is the absence of doubt of fear. Not being tainted by gain and no gain, fame and no fame, praise and blame, happiness and suffering, is the absence of doubt of worldly dharmas. For those who have completely trained in wisdom, there is no ignorance, doubt, and wrong knowledge, which is the absence of doubt of ignorance. Therefore, because of being free from doubt, one is a knowing one. The great elephant is the great master, having heard the Dharma of realization that is unique to oneself, such as the three vidyās. The three kinds of vidyās are supernormal power, knowing the minds of others, and the direct knowledge of the exhaustion of defilements; elsewhere, these are also called the three vidyās. Having done what needs to be done is because discipline, samadhi, and wisdom are all complete, and one has certainly done the deed of liberation from all suffering. What is to be done is entering into having few desires, entering into compliance, entering into contentment, and entering into the name of practice, entering into all pleasing things, etc., because one enters into what is to be done with one's own intention. Abandoning the burden is the four burdens, that is, abandoning them. Among them, abandoning the burden of the aggregates, because of completely knowing suffering, one is able to unite with obtaining the happiness without the remainder of the aggregates. Abandoning the burden of afflictions is because of abandoning the origin,