Tibetan
་ཅིག་རེ་རེ་ལ་དེ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་ཅིང་དགོངས་པ་ཇི་ལྟ་བའི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ། །སེང་གེ་བཟང་པོས་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅེས་ཟེར་བ་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། སྔ་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མཐའ་དག་སྤངས་པས་འདིར་རྟོགས་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སྲིད་པའི་དོགས་པ་ཡང་མེད་དེ། དེ་ལྟར་ཡང་འཕགས་པ་བྱམས་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་བླ་མར་གསུངས་ལ། སྔོན་གྱི་འཕེན་པའི་དབང་གྱུར་ལས། །རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས། །ཡང་ནི་འབད་པ་མི་མཛད་དེ། །ལུས་ཅན་རྣམས་ནི་ཡོངས་སྨིན་ཕྱིར། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི། །རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ནི། །འགྲོལ་ནམ་མཁའ་གནས་ཀྱི་བར། །བརྟན་པ་ལ་ནི་ཡང་དག་འཇུག །རྟོག་པ་འདི་རྣམས་རྗེས་ཐོབ་པའི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདེ་གཤེགས་རྣམས། །སེམས་ཅན་ཡང་དག་སྒྲོལ་བ་ལ། །འཇིག་རྟེན་ན་ནི་མཉམ་པ་ཉིད། །ཅེས་སོ། ས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱས་པ་ནི་ཐུབ་པའི་དགོངས་པའི་རྒྱན་ལས་སོ། །ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་འདི་རྣམས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཡུམ་ཆེན་མོ་ལས་བསྟན་པ་དང་བཅས་པས་སོ། །དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཉི་ ཤུ་རྩ་གསུམ་སྟེ། དེ་རྣམས་ས་ཇི་ལྟ་བས་སོ་སོར་བྱས་ནས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་རྣམ་བཅུ་ཡིས། །ས་ནི་དང་པོ་ཐོབ་འགྱུར་ཏེ། །བསམ་དང་ཕན་པའི་དངོས་ཉིད་དང༌། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སེམས་མཉམ་ཉིད། །གཏོང་དང་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་དང༌། །དམ་ཆོས་དམིགས་པ་ཚོལ་བ་དང༌། །རྟག་ཏུ་ངེས་འབྱུང་སེམས་ཉིད་དང༌། །སངས་རྒྱས་སྐུར་བསྟོད་དགའ་བ་དང༌། །ཆོས་སྟོན་པ་དང་བདེན་པ་ཡི། །ཚིག་ནི་བཅུ་པ་ཡིན་པར་འདོད། །འདི་དག་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པས། །ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་ཤིས་པར་བྱ། །ཞེས་ཏེ་བསམ་པ་ནི་དད་པ་དང་འདུན་པའོ། །ཕན་པའི་དངོས་པོ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕན་པ་ཚིལ་བ་ཉིད་དོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །གཏོང་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དམ་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་པོ་རྣམས་ལ་བསྟེན་བཀུར་དང་ཆོས་ཚོལ་བ་དང༌། ཁྱིམ་གྱི་གནས་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བས་ན་ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། ངེས་པར་འབྱུང་བ་དེ་ཉིད་འདོད་པས་དེ་འདོད་པ་ཉིད་དེ་རྟག
Chinese
对于每一个，对它们进行使用，并且完全了解并非如其意图之声的这种大乘，即是般若波罗蜜多，也就是无分别。狮子贤则说，无分别的智慧，在获得后得智的般若波罗蜜多时，说是分别的自性，这是不合理的。因为先前已经舍弃了一切分别，所以在此证悟达到极致的阶段，所有清净世间的分别，连存在的疑虑也没有。如是，圣者弥勒在《大乘经续》中说：“从先前的牵引力所致，远离一切分别，也不再努力，为了使有情完全成熟，自然成就，因此，直到虚空存在，恒常不断绝地，稳固地进入。这些分别，是后得的菩萨、善逝们，在真实解脱有情方面，在世间是平等的。”地的广释出自《能仁意趣庄严》。这些完全的使用，是与薄伽梵母大母所说的教法一起的。依此，论著的偈颂有二十三。这些将按照地的次第分别解说。以十种完全的修习，将获得第一个地。思维和利益的自性，以及对有情的心平等。布施和依止善知识，以及寻求正法目标，恒常的出离心，以及赞颂佛身欢喜，说法和真实的语言，被认为是第十种。这些不执著自性，愿能吉祥地完全修习。思维是信仰和意愿。利益的事物是对一切有情的利益的渴望。这些的因是对有情的心平等。布施是布施的波罗蜜多。对正法宣说者们进行依止恭敬和寻求佛法，以及从在家之位 निश्चित 出离，因此是出离，渴望那出离本身，因此是渴望那本身，是恒常的。
English
For each and every one, using them, and fully understanding this Mahayana that is not as the sound of its intention, is Prajnaparamita, which is non-discrimination. Singhabhadra says that when the wisdom of non-discrimination, after obtaining post-attainment wisdom, is said to be the nature of discrimination, that is unreasonable. Because all discriminations have been abandoned before, therefore, in this stage of attaining the ultimate of realization, all pure worldly discriminations do not even have the doubt of existence. Thus, the noble Maitreya said in the Mahayana Sutra: "Due to the power of previous attraction, being free from all discriminations, and no longer striving, in order to fully ripen sentient beings, naturally accomplished, therefore, until the space exists, constantly without ceasing, firmly enter. These discriminations are the post-attainment Bodhisattvas, Sugatas, in truly liberating sentient beings, are equal in the world." The extensive explanation of the grounds comes from the Ornament of the Intent of the Able One. These complete uses are together with the teachings spoken by the Bhagavan Mother, the Great Mother. Accordingly, there are twenty-three verses in the treatise. These will be explained separately according to the order of the grounds. With ten complete practices, the first ground will be obtained. Thinking and the nature of benefit, and equanimity of mind towards sentient beings. Giving and relying on spiritual friends, and seeking the goal of the true Dharma, constant renunciation, and praising the Buddha's body with joy, teaching the Dharma and truthful words, are considered the tenth. These do not cling to self-nature, may they be auspiciously practiced completely. Thinking is faith and desire. The object of benefit is the desire for the benefit of all sentient beings. The cause of these is equanimity of mind towards sentient beings. Giving is the paramita of giving. To rely on and respect those who proclaim the true Dharma and seek the Dharma, and to definitely emerge from the state of household, therefore it is renunciation, desiring that renunciation itself, therefore it is desiring that itself, it is constant.
Tibetan
་ཏུ་འདོད་པའོ། །དམ་པའི་ཆོས་འཆད་པ་དང༌། བདེན་པའི་ཚིག་དང༌། བསམ་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་ལའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་བྱས་པ་གཟོ་དང་བཟོད། །རབ་ཏུ་དགའ་དང་སྙིང་པོ་རྩེ་ཆེ། །བླ་མ་བཀུར་སྟི་གུས་པས་ཉོན། །བརྒྱད་པ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་བརྩོན། །ཞེས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། བླ་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཛད་པའི་ཕན་པ་ཆུང་ངུ་ལ་ཡང་ཆེར་དྲན་པ་དང༌། བཟོད་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གནོད་སེམས་ལ་སོགས་པ་མེད་པའོ། །མགུ་པ་ཉིད་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ཆེན་པོ་དང༌། བླ་མ་དང་མཆོད་པར་འོས་པ་བཀུར་སྟི་དང༌། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་རྣམས་ལ་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དྲི་མ་མེད་པ་ལའོ། །འོད་བྱེད་པ་ལ་ནི། ཐོས་པས་མི་ངོམས་ཉིད་འང་ནི། །ཟང་ཟིང་མེད་པར་ཆོས་སྦྱིན་དང༌། །སངས་རྒྱས་ཞིང་ཀུན་སྤྱོད་པ་དང༌། །འཁོར་བས་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་དང༌། ། ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ། །རློམ་མེད་བདག་ཉིད་དེ་རྣམས་ལྔ། །ཞེས་ཏེ། ཐོས་པ་མང་བ་དང༌། ཟང་ཟིང་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དངོས་པོ་སྟེ། འདིར་ཟང་ཟིང་ནི་ཟང་ཟིང་འདོད་པའོ། །དེའི་སྦྱིན་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལ། ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་ནི་དག་པ་དེས་དེ་བཞིན་དུ་བསོད་ནམས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བས་སོ། །ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ངོ་ཚ་བ་སྟེ། རང་ལ་ལྟོས་ནས་སོ། །ཁྲེལ་ཡོད་པ་ནི་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་ཏེ། ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་དོ། །རློམ་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ། དེས་ན་རློམ་པ་མེད་པའོ། །རྣམ་ལྔ་ཞེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པའོ། །འོད་འཕྲོ་བ་ལ་ནི། ནགས་གནས་འདོད་ཆུང་ཆོག་ཤེས་དང༌། །སྦྱངས་པ་ཡོན་ཏན་སྡོམ་བསྟེན་དང༌། །བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་དང༌། །འདོད་པ་རྣམས་ལ་སྨོད་པ་དང༌། །མྱ་ངན་འདས་དང་བདོག་ཀུན་གཏོང༌། །མི་ཞུམ་པ་དང་ལྟོས་པ་མེད། །ཅེས་ཏེ། དགོན་པར་གནས་པར་འདོད་པ་ཉིད་དང༌། འདོད་པ་ཆུང་བ་དང༌། ཆོག་ཤེས་པ་དང༌། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་སྡོམ་པ་མི་གཏོང་བའོ། །དེ་ཡང་ཟབ་མོའི་ཆོས་ཀྱི་བཟོད་པ་མི་གཏོང་ཞེས་པ་གཞན་དག་གིའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། བཟུང་བ་རྣམས་མི་གཏོང་བ་དང༌། འདོད་པ་རྣམས་ལ་སྨོད་པ་དང༌།མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་དང༌། བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་དང
Chinese
也想要如此。讲解殊胜的佛法，真实的语言和思考等等，这些都是极喜地。持戒行善，忍耐和安忍，极喜和心要大乐，恭敬听闻上师的教诲，第八是精进布施等。也就是说，戒律完全清净，对于上师等所做的微小利益也铭记于心，安忍是对众生没有损害之心等等。满足本身就是极喜。对于一切众生都广行大舍，恭敬上师和应供养者，视善知识为导师，以布施等波罗蜜多来说，就是无垢地。对于发光地来说：听闻不厌足，没有财物而施法，行于一切佛刹，不厌倦轮回， 名为惭愧，没有骄慢的自性，这五种。也就是说，多闻，财物是受用的事物，这里财物是贪图财物。它的布施是法的布施。行持是清净，因此同样以福德完全回向。不厌倦是为了做众生的利益。以声闻和独觉的作意而感到惭愧，这是就自己而言。有惭是对他人而言，即惭愧。具有没有骄慢的自性，因此是没有骄慢。五种是指完全行持。对于发光地来说： желает этого. Объяснение выдающейся Дхармы, истинные слова и размышления и т. д., все это — земля великой радости. Соблюдение нравственности, совершение добра, терпение и выносливость, великая радость и суть величайшего блаженства, с почтением слушать наставления учителя, восьмое — усердие в даянии и т. д. То есть, когда нравственность полностью чиста, даже о малейшей пользе, оказанной учителем и т. д., помнят всем сердцем, терпение — это отсутствие вредоносных мыслей и т. д. по отношению к живым существам. Само удовлетворение есть великая радость. Совершать великое подношение всем живым существам, почитать учителя и достойных подношения, видеть в добродетельных друзьях наставников, а с помощью парамит, таких как даяние, — это земля без скверны. Для излучающего свет: Не насытиться слушанием, без материальных вещей давать Дхарму, действовать во всех будда-ксатрах, не утомляться сансарой, Называется стыдом и совестью, без гордыни — такова их природа, этих пяти. То есть, много слушать, имущество — это вещи для пользования, здесь имущество — это жажда имущества. Его даяние — это даяние Дхармы. Действие — это чистота, поэтому таким же образом полностью посвящают заслуги. Не утомляться — это ради совершения блага живых существ. Стыдиться, размышляя о шраваках и пратьекабуддах, это по отношению к себе. Совесть — это по отношению к другим, то есть стыд и совесть. Обладая природой без гордыни, поэтому нет гордыни. Пять видов — это полное совершение. Для излучающего свет: 想要住在森林里，少欲知足，修习功德和不舍戒律。也就是说，不舍弃甚深法的安忍，这是其他人的说法。远离破戒等，不舍弃所受持的，呵斥欲望，涅槃，即对于一切法都不执著，完全舍弃一切财物。
English
also wants to be like that. Explaining the excellent Dharma, true words and thoughts, etc., these are all the land of great joy. Keeping morality and doing good, patience and endurance, great joy and the essence of great bliss, listening respectfully to the teacher's instructions, the eighth is diligence in giving and so on. That is to say, when morality is completely pure, even the smallest benefit done by the teacher and others is remembered wholeheartedly, patience is the absence of harmful thoughts, etc. towards sentient beings. Satisfaction itself is great joy. Making great offerings to all sentient beings, respecting the teacher and those worthy of offerings, seeing virtuous friends as teachers, and with the help of paramitas such as giving, it is the land without defilements. For the radiating light: Not being satisfied with listening, giving Dharma without material things, acting in all Buddha-ksetras, not being tired of samsara, It is called shame and conscience, without pride - such is their nature, these five. That is to say, listening a lot, wealth is things for enjoyment, here wealth is the desire for wealth. Its giving is the giving of Dharma. Acting is purity, so in the same way, merits are completely dedicated. Not being tired is for the sake of doing good to sentient beings. Being ashamed by thinking of sravakas and pratyekabuddhas is in relation to oneself. Conscience is in relation to others, that is, shame and conscience. Having a nature without pride, therefore there is no pride. Five kinds is complete accomplishment. For the radiating light: Wanting to live in the forest, having few desires and being content, practicing merits and not abandoning precepts. That is to say, not abandoning the patience of the profound Dharma, this is what others say. Being away from breaking precepts, etc., not abandoning what is held, scolding desires, nirvana, that is, not being attached to all dharmas, completely abandoning all possessions.