Tibetan
ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་རབ་འབྱོར་ལ་ཟུང་དུ་འཇུག་པས་བགྲོད་པའི་ལམ་གསུངས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ལ་དེ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་ཡང་བྲལ་བ་ཉིད་དེ། དེའི་དེ་ཉིད་མ་བཅིངས་མ་གྲོལ་བའོ། །ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དབེན་པའི་ཕྱིར་དང༌། མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དང་ཞེས་པ་གསུམ་ནི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང༌། ལུང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་བཅིངས་པ་དང་གྲོལ་བ་ཉིད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དག་དབྱེར་མེད་པ་ནི་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ལམ་མོ། །འདིར་གསུངས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ནི་འཇུག་པའི་དུས་སུ་ཡང་གོ་ཆ་མི་གཏོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་པོའི་སྨྲ་བ་རྫོགས་ནས་མི་སྦྲ་བ་དང༌། རབ་འབྱོར་གྱི་དྲི་བ་དྲུག་སྟེ། ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེའི་སྦྱོར་བ་དང་དེ་དག་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཉིད་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་དང་གནས་པར་ངེས་པ་དང༌། གཉེན་པོའི་སྦྱོར་བས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། རྟོགས་པ་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་གང་ཇི་ལྟར་གང་ནས་གང་གིས་གང་དུ་གང་ཞིག་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་སྡེས། འདིས་ གྲོལ་བའི་དོན་གྱི་ཐེག་པའོ་ཞེས་པའི་ཐེག་པའི་དོན་ནི་ལྷག་མ་སྟེ་གོ་སླའོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཆེན་པོ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་འདྲི་བ་དང་པོ་སྟེ། ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེའི་སྦྱོར་བ་མངོན་པར་འདོད་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་སྟེ་གང་གིས་བགྲོད་པས་དེ་ཐེག་པ་སྟེ། འགྲོ་བར་བྱ་བ་གང་ལ་འདི་བྱ་བ་དེས་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འགྲོ་བ་ནི་ངེས་པ་འབྱུང་བའི་དོན་ཏེ། འདི་ལ་འདྲི་བ་ནི་གང་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །མཚན་ཉིད་གང་གིས་འགྲོ་བར་འགྱུར་བ་ནི་འདིའི་འདྲི་བ་ནི། གང་གིས་དེ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་ཞེས་པའོ། །འགྲོ་བ་དང་སོང་བའི་གནས་སྐབས་གང་དུ་མེད་པར་འདོད་པ་འདྲི་བ་ནི་གང་དུ་གནས་པར་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །འདིར་ནི་རིགས་དམན་པ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མེད་པར་འདོད་པས་དྲིས་པ་ནི། གང་ཞིག་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ནི་འདིར་རོ། །འདི་ནི་ཞེས་པས་ནི་ཆེན་པོ་བཟུང་ལ། ཚིག་བླ་དགས་ནི་བརྗོད་པའོ། །ཚད་མེད་
Chinese
是因您自性的法界之体性之故。为何如此等，是世尊为善现开示以双运而行之道。即是说，五蕴诸法，就胜义谛而言，自性本空，且彼等自性本空之自性，亦复远离如是之真如自性。彼之真如不缚不脱。复次，所谓非真实故，寂静故，不生故三者，是为以现量、比量及圣教，遮遣彼实有生等之故。然就世俗谛而言，则有缚与脱。世俗谛与胜义谛无别，即是双运之道。所谓此处所说等语，是为于趣入之时，亦不舍弃盔甲之故。证悟者之宣说圆满而不杂乱，善现之提问有六：智慧与慈悲之结合，以及彼等互不相异之自性，与不相符之品类极度超离，以及安住之决定，以对治之结合而极度串习，以及就证悟者之角度而言，何者如何从何以何处何物定会生起，此乃圣解脱部所说。此乃解脱义之乘，所谓乘之义乃是其余部分，易于理解。如何乃为大乘，此乃第一个问题，是为显现智慧与慈悲之结合。如何方能真实趣入其中，即以何而行，彼即是乘，当行之事以彼行事而行之义。行乃是决定生起之义，对此之提问乃是从何处决定生起。以何种体性而行，对此之提问乃是，以何而真实趣入。欲知行与已行之境况于何处不存，此提问乃是于何处安住。此处是因欲知劣种无有决定生起，故而提问，何者会决定生起。所谓大乘，即是指此处。此乃是以“此”字而执持大乘，赘词乃是言说。无量。
English
It is because of the nature of your own Dharmadhatu. Why is this so, etc., is that the Blessed One taught Subhuti the path to be traveled by uniting the two. That is, the five aggregates are empty of their own nature in the ultimate sense, and their own nature of emptiness is also devoid of suchness itself. Its suchness is neither bound nor liberated. Furthermore, the three terms 'because it is not true, because it is secluded, and because it is unborn' are to refute the fact that it is truly born by direct perception, inference, and scripture. But in conventional truth, there is bondage and liberation. The inseparability of conventional truth and ultimate truth is the path of union. The words 'what is said here' and so on are so that the armor is not abandoned even at the time of entry. The speech of the realized is complete and not confused, and Subhuti's questions are six: the union of wisdom and compassion, and their non-difference from each other, the extreme transcendence of incompatible categories, and the certainty of abiding, the extreme familiarity with the union of antidotes, and from the point of view of the realized, what, how, from where, by what, where, and what will definitely arise, which is what the Holy Liberation Division says. This is the vehicle of the meaning of liberation, and the meaning of the vehicle is the rest, which is easy to understand. How is it the Great Vehicle, this is the first question, which is to manifest the union of wisdom and compassion. How does one truly enter into it, that is, by what does one travel, that is the vehicle, the meaning of what is to be traveled is traveled by that action. Going is the meaning of definite arising, and the question about this is from where does definite arising occur. By what nature does one travel, the question about this is, by what does one truly enter. The question of wanting to know where the state of going and having gone does not exist is, where does one abide. Here, because one wants to know that there is no definite arising for the inferior, one asks, what will definitely arise. The so-called Great Vehicle refers to this. This is to hold the Great Vehicle with the word 'this', and the redundant word is speech. Immeasurable.
Tibetan
པ་ཉིད་ཀྱིས་ཅེས་པ་ནི་ཚད་མེད་པས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོས་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ལ། གཉིས་པས་ནི་གུས་པ་དང༌། རྒྱུན་མཆད་པ་དང༌། དུས་ཡུན་རིང་པོ་ཉེ་བར་བསགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་སྔ་ནས་བཤད་དོ། །ཀུན་ཏུ་གནས་ཞེས་པ་ནི་གོ་ཆ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པ་སྟེ། འདིར་གོ་ཆ་གོང་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་གང་ནི་བསྒྲུབ་པ་ལ་དེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་དང༌། ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པའོ། །དེ་ལ་འགྲོ་བ་རྩོམ་པ་ནི་འཇུག་པ་ལ་བྱ་བའི་བསམ་པ་ལྕི་བའི་ཕྱིར་ཚོགས་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་ཚོགས་སམ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་འདིས་ཀུན་ཏུ་བསགས་པས་ནི་ཚོགས་སོ་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་གཉི་ག་ཡང་སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དག་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རམ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ངོ་བོའི་ཕྱིར་རམ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རམ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འབྲས་བུའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་ལྟར་རིགས་པས་སོ། ཁམས་གསུམ་ལས་ཞེས་པ་ནི་གནག་ཅུང་ཞིག་མི་ཤེས་པས་ཉོན་མོངས་ པའམ། ཉོན་མོངས་པ་དེ་ནི་འདིར་ཁམས་གསུམ་པ་སྟེ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཁམས་གསུམ་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཐེག་པས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་ཉིད་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བའོ། །དམིགས་པ་མེད་པ་ནི་མི་དམིགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། དེས་མཚོན་ནས་ལྗོན་པ་དང་ལྷའི་རིགས་ལ་སོགས་པས་སྔར་མེད་པའི་ཚོགས་བཞིན་ནོ། །ཚིག་དྲུག་པོའི་ལན་རྣམ་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆེ་བ་ཉིད་གསུངས་ཏེ། གཞལ་དུ་མེད་པས་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་འཇུག་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང༌། མཚོན་ཆ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང༌། ཐོབ་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང༌། གནས་ཆེན་པོ་ཉིད་དེ། གཞལ་དུ་མེད་པ་ཉིད་དང་ཚད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བདུན་ཡང་རུང་བའོ། །སྐུར་པ་འདེབས་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་ན་ཀུན་རྫོབ་གསུངས་ལ། དོན་དམ་པར་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ་སྤོང་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་གསུངས་པ་ནི་འོན་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་ཞེས་པ་ནི་འདིར་སྔོན་དུའོ། །དེ་ལ་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་སྦྱིན་སོགས་དང༌། །ལམ་དང་བྱམས་ལ་སོགས་པ་དང༌། །དམིགས་པ་མེད་པར་ལྡན་པ་དང༌། །འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། །ཆེད་དུ་བྱ་དང་མངོན་ཤེས་དྲུག །རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པའི་ཚུལ་ལ་ནི། །འཇུག་པའི་བསྒྲུབ་པ་ཐེག་ཆེན་ལ། །འཛེག་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་ཏེ། བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་པ་རྣམས་ནི་གཞན་དུ་རྣམ་པར་འཆད་པར་འགྱུར་ལ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གོ །ལམ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་གྱིས་བསྐོར་བའི་མཐོང་བ་དང༌། བསྒོམ་པ་དང༌། ཁྱད་པར་གྱི་དང༌། མི་སློབ་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ལ་མི་སློབ་པ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ། བགྲོད་པར་བྱ་བས་ན་ལམ་ཞེས་པའོ། །སེང་གེ་བཟང་པོས་ནི་མི་སློབ་པའི་ལམ་ལ་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་ངན་པ་ལ་གནས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་ སྐབས་སུ་ནི་མི་སློབ་པ་ཉིད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱམས་པ་ལ་སོགས་པས་འདོད་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་ཚང་པའི་གནས་བཞི་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཚམ་མེད་པའོ། །བཞི་ནི་བྱམས་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་དང༌། དགའ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་ཏེ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བདེ་བ་དང་ཕྲད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བ་དང་བདེ་བ་དང་མི་འབྲལ་ཞིང་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་བསམ་པ་རྣམས་ཏེ། སྐྱེ་མ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་ལྡན་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་དང༌། བདེ་བ་དང་མི་བྲལ་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ལས་གྲོལ་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་རྣམས་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ནི་ཚད་མེད་པ་འཇུག་པ་སྟེ། བཞི་ཆར་ཡང་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་སྟེ། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའོ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་བདུན་པ་རྣམས་ལ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའོ། །དེའི་གོང་དུ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་རྣམས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཉི་ཤུ་པོ་རྣམས་དང་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ལ་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྦྱོར་བས་བསྒོམ་པ་ནི་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བའི་འཇུག་པའོ། །སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་སྦྱིན་པ་དང་གཏོང་པ་པོ་དང་ལེན་པ་པོ་མི་དམིགས་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཅིང༌། དེ་བྱང་ཆུབ་སྨེས་དཔའོ་ཡིད་ལ་བྱེད་པར་ཡང་མི་དམིགས་ཞེས་པ་ནི་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པའི་འཇུག་པའོ། །སྒོམ་པ་པོ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང༌། བསྒོམ་པ་རྣམས་གང་དུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་བསྒོམ་པ་དམིགས་སུ་མེད་པས་བསྒོམ་པ་དང་བྲལ་བར་བསྒོམ་པའི་དོན་དམིགས་པ་མེད་པས་སྦྱོར་བས་དེ་ཆེད་དུ་བྱེད་པས་དགེ་པས་དགེ་པའི་ཆོས་རྣ
Chinese
之所以说是“自性”，是因为它不可衡量。其中，第一是因为一切善法都由此产生；第二是因为恭敬、持续供养和长期积累，如前所述。“安住”是指完全安住在盔甲上。这里，盔甲是指在确定发生之前所采取的行动，这在修行方面有两种：入行修行和积聚修行。发起行动是因为入行时行为的意愿强烈，或者因为积聚是一切形式的集合，所以是积聚，或者说，是通过这个伟大的菩提心来积聚的，所以是积聚。这两种情况都是因为这六度确定为空性和慈悲的同一滋味而包含了一切，或者因为是度本身的体性，或者因为与度相顺应，或者因为是度的果实，应根据情况而定。“从三界”是指因为对黑暗一无所知而产生的烦恼。
English
The reason for saying "self-nature" is that it is immeasurable. Among them, the first is because all virtuous dharmas arise from it; the second is because of reverence, continuous offerings, and long-term accumulation, as mentioned earlier. "Abiding" means fully abiding in armor. Here, armor refers to the actions taken before it is certain to happen, which in terms of practice are of two kinds: entering practice and accumulating practice. Initiating action is because the intention of action is strong when entering, or because accumulation is a collection of all forms, so it is accumulation, or it is said that it is accumulated through this great Bodhicitta, so it is accumulation. Both of these cases are because these six perfections are determined to be the same taste of emptiness and compassion and include everything, or because they are the nature of the perfections themselves, or because they are in accordance with the perfections, or because they are the fruit of the perfections, depending on the circumstances. "From the three realms" means afflictions arising from not knowing anything about darkness.
Chinese
呀和六神通。于普知之理，入之修持乃大乘，当知是攀登。如是，四禅定与无色定等将于他处分别宣说，布施等乃六度。道乃菩提分法三十七所围绕之见道、修道、胜道与无学道之体性，无学者乃圆满之佛陀，以应行故名道。狮子贤所安立之无学道为胜道之体性乃恶劣之住处，以菩萨之位次中无学本身是不可能之故。慈等以对所欲而行之有情为对境之四无量处，以对一切有情为对境故为无量。四者乃慈、悲、喜、舍，次第为与乐相遇、离苦、不离乐且无烦恼之念，生起一切有情皆具乐则多好、离苦则多好、不离乐则多好、解脱烦恼则多好之念而安住乃入于无量，四者皆为以欲乐而行之境地，以有情为对境故。极喜等第七者乃以如是性为对境。其前者乃无对境者，以二十空性等一切法皆以无对境之瑜伽而修持乃无所缘瑜伽之入处。行于布施度且不执著布施与施者及受者，乃至行于智慧度，且不执著彼菩萨之作意，乃三轮清净之入处。谓修行者与所修及修行皆无处可得，以无所缘之修持而修持离修持之义，以无所缘之瑜伽而精勤故，善者以善法
English
Ya and the six superknowledges. Regarding the way of knowing all things, entering into practice is the Great Vehicle, one should know that it is climbing. Thus, the four concentrations and the formless ones will be explained separately elsewhere. Giving and so on are the six perfections. The path is the seeing, cultivation, superior, and non-learning path surrounded by the thirty-seven factors of enlightenment, the nature of the non-learning path. The non-learner is the complete Buddha, and it is called the path because it should be traveled. The establishment of the non-learning path as the nature of the superior path by Simhabhadra is a bad dwelling, because the non-learning itself is impossible in the stage of a Bodhisattva. Loving-kindness and so on, the four immeasurable abodes that focus on sentient beings who act on desire, are immeasurable because they focus on all sentient beings. The four are loving-kindness, compassion, joy, and equanimity, which are, in order, the thoughts of encountering happiness, being free from suffering, not being separated from happiness, and being without afflictions. The thought arises that it would be good if all sentient beings had happiness, it would be good if they were free from suffering, it would be good if they were not separated from happiness, and it would be good if they were liberated from afflictions. To abide in these aspects is to enter into the immeasurable. All four are places of practice with desire, because they focus on sentient beings. The seventh, such as extreme joy, focuses on suchness. Before that, there are those without objects. Meditating with the yoga of non-objectification on the twenty emptinesses and all dharmas is the entry of the non-objective yoga. Practicing the perfection of giving and not fixating on giving, the giver, and the receiver, and even practicing the perfection of wisdom, and not fixating on the Bodhisattva's intention, is the entry of the three spheres being completely pure. It is said that the meditator, the object of meditation, and the meditation are nowhere to be found. Meditating on the meaning of being free from meditation by meditating without an object, and striving for it with yoga without an object, the virtuous one with virtuous dharmas.