Tibetan
། རིགས་དམན་པ་ལ་སོགས་པས་དེ་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་མི་བརྟེན་ཅེ་ན། འདིར་བགྲོད་བྱར་གནས་པས་ཡོད་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་དུ་སོན་པའི་ནམ་མཁའོ་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །བགྲོད་པ་དང་གནས་ཞེས་པས་རིགས་ལས་མི་གཡོ་བའི་སྦྱོར་བས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ན་རྟེན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མེད་པ་ཉིད་ལ་ཇི་ལྟར་དེ་རྣམས་བརྟེན་ཅེ་ན། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ཅི་ཡང་མེད་པ་ལ་ཟླ་བ་དང་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གྱིས་མུན་པ་ཟད་པར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །དམིགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། དམིགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ། །དེ་ཡང་དགེ་ལ་སོགས་པ་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་རྟོགས་པ་དང༌། །གང་དག་འཇིག་རྟེན་འདས་འདོད་དང༌། ཟག་བཅས་ཟག་པ་མེད་ཆོས་དང༌། །གང་དག་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས། །སློབ་མ་ཐུན་མོང་ཆོས་རྣམས་དང༌། །གང་དག་ཐུབ་པའི་ཐུན་མོང་མིན། །ཅེས་ཏེ་སོགས་པས་ནི་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཉིད་ལ་རྟོག་པར་བྱ་བས་ན་རྟོགས་པ་སྟེ། དགེ་བ་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྟོགས་པ་ཞེས་པ་ནི་ཕུང་པོ་གཉིས་ཏེ། དེ་གསུངས་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མངོན་པར་རྟོགས་པ་བདུན་གྱི་དོན་རིམ་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་གང་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེའི་དོན་གྱི་ཐབས་སུ་འདིར་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་ཅིང་ཚོལ་བར་བྱེད་པས་སོ། །དེས་ན་དེ་རྣམས་ལ་མ་ཞེན་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང༌། དོན་དམ་ པའི་བདེན་པ་གཉིས་ལས་མི་འདའ་བས་དམིགས་པས་དག་པར་རྟོགས་པར་གྱུར་ནས་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ན། དམིགས་པས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ། །ཞེས་འདིས་རང་བཞིན་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ལས་དམིགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཆོས་འཕེན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་རང་བཞིན་ལ་དམིགས་དགོས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཙམ་པོ་ལ་དམིགས་པ་དེ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རབ་འབྱོར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའོ་ཞེས་གསུངས་ལ། བསྟན་བཅོས་སུ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་ཉིད་ཅེས་སོ། །འོ་ན་ཆོས་རྣམས་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། །ངོ་བོ་མེད་པས་ཅི་ཡང་མེད། །ཅེས་པས་ཇི་ལྟར་དམིགས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དངོས་མེད་ཅེས་པ་ནི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པ་མིན་ཞེས་པ་ལ་དགོངས་པས་སོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ། རབ་འབྱོར་གཉིས་མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། དོན་དམ་པ་ལ་ནི་གང་དུ་ཡང་དམི
Chinese
如果种姓低劣者等对这些不完全依赖，那么，因为存在于此作为行进之处，所以是存在的，就像“遍及一切的虚空”一样。以“行进”和“存在”来说明，因为以不离种姓的结合来执持，所以是依赖。如果那样，在什么也没有的法界空性中，如何依赖这些呢？譬如，在什么也没有的虚空中，月亮和太阳的光芒能使黑暗消尽一样。就所缘的方面来说，经论中说：所缘即是所有诸法，那也是善等。世间人的证悟，以及那些希求超出世间者，有漏无漏法，以及那些有为无为法，声闻共同的法，以及那些佛陀不共的法。等等，以“等”字来说明，就是对于非善和未说明者进行思虑，所以是证悟。对于善法，有世间和超世间的证悟，这是两种蕴。这样说，就是“所有诸法”等等。为了次第证悟七现观的意义，在此为了所有诸法意义的方便而寻求和探究。因此，不执着于这些，就不会超出世俗谛和胜义谛二者，因此以所缘而证悟清净，从而现前成佛。因此说：“以所缘即是所有诸法。”这说明了从远离随顺自性的自性，以修习所缘之法的真如之力的缘故，法将增长。即使那样，也必须缘自性，因为缘真如本身是为了寻求那个意义。因此，善现说，一切种智就是缘于无事物。经论中也说是四种相。如果诸法是无事物，因为无自性，所以什么也没有，那么如何成为所缘呢？所谓无事物，是指不缘于事物的意思。无事物就是无二，善现，无二就是无事物。这样说，对于胜义谛，在任何地方都不能缘。
English
If those of lower castes, etc., do not fully rely on these, then, because it exists here as a place to travel, it exists, just like "the sky that pervades everything." By saying "travel" and "exist," it is a reliance because it holds with a union that does not deviate from the lineage. If so, how can these rely on the emptiness of the Dharma realm where there is nothing? For example, just as the light of the moon and sun can eliminate darkness in the empty sky where there is nothing. Regarding the aspect of the object of focus, it is said in the scriptures: The object of focus is all dharmas, and that is good, etc. The realization of worldly people, and those who desire to transcend the world, defiled and undefiled dharmas, and those who are conditioned and unconditioned, the common dharmas of the Shravakas, and those that are not common to the Buddhas. And so on, by the word "etc.," it is said that one should contemplate on the non-virtuous and the unstated, therefore it is realization. For virtuous dharmas, there are worldly and transworldly realizations, these are two aggregates. Saying this, it is "all dharmas" and so on. In order to gradually realize the meaning of the seven Abhisamayas, here one seeks and investigates for the sake of the means of the meaning of all dharmas. Therefore, by not being attached to these, one will not go beyond the two truths of conventional truth and ultimate truth, therefore, by the object of focus, one will realize purity and thus become manifestly enlightened. Therefore, it says: "By the object of focus is all dharmas." This explains that from being separated from the nature of following one's own nature, by the power of meditating on the suchness of the object of focus, the Dharma will increase. Even so, one must focus on one's own nature, because focusing on suchness itself is for the sake of seeking that meaning. Therefore, Subhuti said that the omniscient wisdom is to focus on non-things. It is also said in the scriptures that there are four aspects. If all dharmas are non-things, because there is no self-nature, there is nothing, then how can it become an object of focus? The so-called non-thing means not focusing on things. Non-thing is non-duality, Subhuti, non-duality is non-thing. Saying this, for the ultimate truth, one cannot focus anywhere.