Tibetan
བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་དགུ་པའོ། །གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་གསུངས་པ་ནི། དེ་དག་གི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟགས་པ་ནི། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱེ་བྲག་གིས་ཞེས་པ་སྟེ། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པར་བརྟགས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་དགུ་སྟེ། དེ་ལ་གཟུགས་སུ་བརྟག་པ་བྱེད་པས་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། འགྱུར་ཞིང་ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་ཞེས་པ་ནི་ཕུང་པོའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །མིག་ཏུ་རྟོག་པར་བྱེད་ཅེས་པ་ནས། ཇི་སྲིད་དུ་ཆོས་ཞེས་པའི་བར་ནི་སྐྱེ་བའི་སྒོའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །མིག་དང་གཟུགས་དང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཞེས་པ་ནས། ཇི་སྲིད་དུ་ཡིད་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཞེས་པའི་བར་ནི་རིགས་ཀྱི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །མ་རིག་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་རྒ་ཤི་ཞེས་པའི་བར་ནི་སྐྱེ་བའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ནས། ཇི་སྲིད་དུ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་པའི་བར་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཅེས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ཞེས་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་ཞེས་པ་ནས། ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་པའི་བར་ནི་མི་སློབ་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ལམ་ཞེས་པ་ནི་བདག་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལ། ཡང་དག་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ། དེ་དག་གི་མཐའ་ནི་རྩེ་མོ་དང་སྤྱི་བོ་སྟེ། དེ་ཡང་ལྷག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མེད་དེ། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །གྲངས་སུ་བགྲང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་པོ་འདི་རྣམས་ནི་རྩེ་མོས་བསྲབས་པར་བྱེད་ཅིང་རབ་ཏུ་སྤང་བར་ནི་མི་བྱེད་དོ། །འདི་རྣམས་དང་ལྡན་པས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་དགུ་པོ་རབ་ཏུ་སྤོང་བ་ཉིད་དེ། སྤངས་ལ་ཡང་འདིར་ཕྱི་མའི་གཉིས་པོ་དང་ཕྲ་མོར་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བས་སོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་ལ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤོང་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་རིག་པར་བྱའོ། །དེས
Chinese
这是第一个分别的第九品。就第二种情况而言，所说的是，‘那些’等等，即一切法都是蕴等等，一切法都是，对蕴等等进行考察，即从蕴等等中进行区分，即对蕴等等进行考察的蕴等等的九种分别。其中，由于对色进行考察而显现执着，以及变化并直至识之间，这是蕴的意义的分别。从‘考察眼’到‘直至法’之间，这是生门意义的分别。从‘眼和色以及眼识的界’到‘直至意和意识以及法的界’之间，这是种姓意义的分别。从‘无明’到‘直至老死’之间，这是生的意义的分别。从‘内空性’到‘直至无事物的自性’之间，这是空性意义的分别。‘六度’是度彼岸意义的分别。‘三十七菩提分法’是见道的分别。‘等入禅定和无色定’是修道的分别。 从‘如来的十力’到‘直至一切种智’之间，是不学道的分别。道是指无我之智。真实是指真如。它们的边际是顶和头。那也没有更高的真如了。真实的边际是空性的意义。这九种被列举的分别，是用顶来削弱，而不是完全断除。由于具有这些，所以先前具有的九种分别才会被完全断除。断除之后，在这里，由于后两种和微细的周遍行。分别不是存在，因为是分别的缘故。完全断除应当在见道上认识。因此
English
This is the ninth of the first division of conceptualization. With regard to the second case, what is said is, 'those' etc., that is, all dharmas are skandhas etc., all dharmas are, examining the skandhas etc., that is, distinguishing from the skandhas etc., that is, the nine kinds of conceptualizations of the skandhas etc. that are examined as skandhas etc. Among them, due to examining form, attachment appears, and change and up to consciousness, this is the conceptualization of the meaning of skandhas. From 'examining the eye' to 'up to dharma', this is the conceptualization of the meaning of the gate of birth. From 'the realm of eye and form and eye consciousness' to 'up to the realm of mind and mind consciousness and dharma', this is the conceptualization of the meaning of lineage. From 'ignorance' to 'up to old age and death', this is the conceptualization of the meaning of birth. From 'inner emptiness' to 'up to the nature of non-things', this is the conceptualization of the meaning of emptiness. 'The six perfections' is the conceptualization of the meaning of the perfections. 'The thirty-seven factors of enlightenment' is the conceptualization of the path of seeing. 'Entering into meditative stabilization and formless absorption' is the conceptualization of the path of meditation. From 'the ten powers of the Tathagata' to 'up to omniscience', this is the conceptualization of the path of no more learning. The path refers to the wisdom of selflessness. Reality refers to suchness. Their limits are the peak and the head. There is no higher suchness than that. The limit of reality is the meaning of emptiness. These nine conceptualizations that are enumerated are weakened by the peak, but not completely abandoned. Because of having these, the nine conceptualizations that precede are completely abandoned. Having abandoned them, here, because of the latter two and the subtle pervasive movement. Conceptualization is not existent, because it is conceptualization. Complete abandonment should be recognized on the path of seeing. Therefore
Tibetan
་སྣང་བ་འཕེལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་རྣམ་པ་དགུ་པའི་བཤད་པའོ། །རྫས་དང་བཏགས་པའི་རྟེན་ཅན་གྱིས། །འཛིན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདོད། །ཅེས་པ་ནི་རྟེན་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། རྫས་ལ་བརྟེན་པ་དང་བཏགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཞེས་པའི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འཛིན་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། རང་དབང་བདག་སོགས་ངོ་བོ་ཡིས། །ཕུང་སོགས་རྟེན་ལ་དེ་བཞིན་དུ། །དེ་ནི་སོ་སོར་རྣམ་པ་དགུ། །ཞེས་སྦྱར་ཏེ། དེ་ལ་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ནི་དེ་དག་བདེན་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དམ་པ་ཡང་དག་པའི་དོན་བསྟན་པ་རྣམ་པར་མཐོང་བར་མ་གྱུར་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འདི་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་དགུར་རྟོགས་པར་བྱེད་ནས་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱེད་ཅིང་བདག་ཉིད་ཉེ་བར་དམིགས་པར་བྱེད་དོ། །འདིར་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགུ་སྟེ། བདག་དང་སེམས་ཅན་དང་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་མཐོང་བ་པོར་ཉེ་བར་མི་དམིགས་ཏེ། དེ་ཤིན་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་བར་ནི་རང་དབང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གཟུགས་ཞེས་པ་ནས་ ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་སུ་མེད་ཅེས་པའི་བར་ནི་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །མིག་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཡིད་ཀྱི་བར་དང་གཟུགས་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་གཅིག་གིས་དམིགས་སུ་མེད་ཅེས་པའི་བར་ནི་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །མིག་དང་གཟུགས་དང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཡིད་དང་ཆོས་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་གཞན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་སུ་མེད་ཅེས་པའི་བར་ནི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཞེས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་དུ་དམིགས་སུ་མེད་ཅེས་པའི་བར་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྟེན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་མི་དམིགས་ཞེས་པའི་བར་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་རྟེན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང་གཞན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་གྱིས་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པ་ཞེས་པ་ནི་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་པའི་བདག་ཉིད་
Chinese
“安住于光明增长的等持”是指所取之相的分别念第二的第九种解释。 “以实物和假立的所依，执著分为两种。”这是指缘于所依，即缘于实物和假立的执著的分别念有两种，因为执著而分别念。 也就是按照顺序，连接“自权、我等自性，蕴等所依也如此，那是各自的九种”。 其中首先所说的是“那些是真实的”等等，即没有真实见到圣妙之义的显现，自己以这样的九种相来认识，从而显现执著，并且自己亲近目标。 在这里，有九种不亲近目标的相违之方的分别念，即从“我与有情”到“乃至不亲近见者，因为那完全不存在”之间，是自权的自性的分别念。 从“色”到“乃至以识的自性没有目标”之间，是唯一的自性的分别念。 从“眼”到“乃至意”之间，以及从“色”到“乃至佛法的自性唯一没有目标”之间，是因的自性的分别念。 从“眼和色以及眼的识”到“乃至意和法以及意的识和他者的自性没有目标”之间，是见等自性的分别念。 从“缘起”到“乃至无色界的自性的所依没有目标”之间，是遍一切烦恼的所依的自性的分别念。 从“初禅”到“乃至无色定的自性的所依本身不亲近目标”之间，是离贪欲的所依的自性的分别念。 “圣谛和他者的自性的所依不亲近目标”是指依赖于见的自性
English
"Remaining in the samadhi of increasing light" refers to the ninth explanation of the second of the apprehended aspects of conceptualization. "With substance and imputed support, grasping is considered twofold." This refers to focusing on the support, that is, the two types of conceptualization of grasping that rely on substance and imputation, because of conceptualization through grasping. That is, in order, connect "Self-power, self, etc., nature, aggregates, etc., support is also like that, those are nine each." Among them, what is said first is "Those are true," etc., that is, without truly seeing the manifestation of the sacred and excellent meaning, one recognizes these nine aspects, thereby manifesting attachment and closely focusing on oneself. Here, there are nine conceptualizations of the opposing side that do not closely focus on the object, that is, from "self and sentient beings" to "until the seer is not closely focused, because that is completely non-existent," is the conceptualization of the nature of self-power. From "form" to "until there is no object with the nature of consciousness," is the conceptualization of the nature of oneness. From "eye" to "until mind," and from "form" to "until the nature of the Buddha's Dharma is uniquely without an object," is the conceptualization of the nature of cause. From "eye and form and eye consciousness" to "until mind and Dharma and mind consciousness and the nature of otherness have no object," is the conceptualization of the nature of seeing, etc. From "dependent arising" to "until the support of the nature of the formless realm has no object," is the conceptualization of the nature of the support of all afflictions. From "first dhyana" to "until the support of the nature of the formless absorption itself does not closely focus on the object," is the conceptualization of the nature of the support of detachment from desire. "The noble truths and the support of the nature of otherness do not closely focus on the object" refers to the nature based on seeing.