Tibetan
་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་པ་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །ཆོས་ཉིད་ནི་སྔོན་གྱི་བདེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་ལའོ། །ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་ནི་ནང་གི་སྒྲོ་བཏགས་པའོ། །མ་དམིགས་པ་ནི་དངོས་པོར་ཉེ་བར་མཐོང་བས་སོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་གོ །དེ་ལ་ཡང་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་པ་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །འདི་ནི་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ལངས་ནས། མོས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཏང་བ་དབང་པོ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡང་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལ་ཡང་ངོ༌། །གང་གིས་ནི་གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཅན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །དེའི་ནང་གི་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཐམས་ཅད་འགགས་པས་རིམ་གྱིས་ཉན་ཐོས་བཞིན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན་གསུངས་པ། བར་མ་དོ་མིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྩེ་མོའི་རབ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། །ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་མི་དམིགས་ཉིད། ཅེས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ནི་འདིར་དམིགས་པ་ལ་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་མི་དམིགས་པ་ནི་རྣམ་པའོ། །དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི་གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་གང་འདི་གང་གི་ཞེས་ཚོལ་བ་ནི་སྤྱིའི་ཚོལ་བའོ། །ཅི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཁྱད་པར་ གྱིས་སོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་པ་ནི་དོན་གྱི་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་པའོ། །ཉེ་བར་བརྟགས་པ་ནི་མེད་པར་བྱེད་པ་ལ་མི་དམིགས་པར་བྱེད་པས་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་བརྟགས་ནའོ། །ཉེ་བར་དམིགས་པ་ནི་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའོ། །མི་འགོང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སེམས་མེད་ཅེས་པ་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བཟོད་པ་ཆུང་ངུའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། གཟུགས་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཉིད། །དེ་མེད་པ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅེས་པ་ནི་དམིགས་པ་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་སོ། །དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པ་སྟེ་དོན་དམ་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བས་ཞེས་པ་ནི་དམིགས་པ་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཞེས་
Chinese
所谓的“如是智慧”是广说的内容。法性是凭借往昔的真实力量，即般若波罗蜜多的法。完全执取是内在的虚构。不缘取是由于对事物的逼近观察。涅槃是一切中最殊胜的。对此也不生傲慢心，是事物本身的缘故。这是从外道的禅定中起来后，以信心的力量为了那个目的而舍弃，是为了知晓其本身即是根基。这个也将是被讲解的内容。以何者为了何者而不对具有色等的事物进行虚构呢？如果因为其中的所有虚构都已止息，而逐渐像声闻一样不入涅槃，那么所说的是，“非中有”等等。顶端之极是论典中所说：以完全寻伺的智慧，一切都不随之缘取。也就是说，在般若波罗蜜多中完全寻伺，这里所缘取的是，一切都不随之缘取，这是相。对此所说的是“其他”等等，寻找“这是什么，这是什么”是总的寻找。什么是等等是特别的。 所谓“彼般若波罗蜜多”是指通达意义的般若波罗蜜多。近取是对于使之不存在的事物不作缘取，也就是说，是作分别。近缘取是完全确定。不超越等等应与“无心”相连。剩余的与之前相同。以小忍的自在而说的是论典中所说：色等自性皆无，彼无有之自性。也就是说，色等是与色等的自性相分离的，所谓一切法皆无自性，这是所缘，是从世俗谛的角度来说的。其自性不存在的实物，即无有之自性，色等，这是相，是从胜义谛的角度来说的。对此所说的是：从那以后等等，色等与色等的自性相分离，这是所缘。自性也与自性的特征相分离，
English
The so-called "suchness wisdom" is an extensive explanation. Dharma nature is by the power of past truth, that is, the Dharma of Prajñāpāramitā. Complete grasping is the inner fabrication. Non-apprehension is due to the close observation of things. Nirvana is the most supreme of all. Not being arrogant about it is due to the nature of things themselves. This is after rising from the Samadhi of the heretics, abandoning it for that purpose with the power of faith, in order to know that it itself is the basis. This will also be explained. With what, for what, will one not fabricate things that have form, etc.? If all the fabrications within it have ceased, and gradually one does not enter Nirvana like the Shravakas, then what is said is, "not intermediate state," etc. The extreme of the peak is what is said in the treatise: With completely examining wisdom, everything is not subsequently apprehended. That is to say, in Prajñāpāramitā, complete examination, what is apprehended here is that everything is not subsequently apprehended, this is the aspect. What is said about this is "other" etc., searching "what is this, what is this" is the general search. What is etc. is special. So-called "that Prajñāpāramitā" refers to the Prajñāpāramitā that understands the meaning. Approaching is not apprehending things that make it non-existent, that is to say, it is making distinctions. Close apprehension is complete certainty. Not exceeding etc. should be connected with "no mind." The remainder is the same as before. What is said by the freedom of small patience is what is said in the treatise: Form etc. are all without self-nature, that which has no self-nature. That is to say, form etc. are separated from the self-nature of form etc., the so-called all dharmas are without self-nature, this is the object of apprehension, from the perspective of conventional truth. The object whose self-nature does not exist, that is, the self-nature of non-existence, form etc., this is the aspect, from the perspective of ultimate truth. What is said about this is: from then on etc., form etc. are separated from the self-nature of form etc., this is the object of apprehension. Self-nature is also separated from the characteristics of self-nature,
Tibetan
པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པ་སྟེ། གང་དུ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཅུང་ཟད་མེད་ཅེས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །བཟོད་པ་འབྲིང་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། །དེ་ལ་སྐྱེ་མེད་ངེས་འབྱུང་མེད། །དག་དང་ཞེས་ཏེ། དེ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་ངེས་པ་འབྱུང་བ་མེད་པ་ནི་འདིའི་དམིགས་པ་ལ། དེ་ཐོས་པར་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་རྣམ་པ་སྟེ། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དང་བྲལ་བའོ། །གནས་ན་གནས་ཤིང་གསལ་ལ་རྫོགས་པ་ནི་མཚན་མ་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །སེམས་ཅན་དང་སྣོད་དག་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །ཆེན་པོའི་བསྟན་བཅོས་ལས། དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་མེད། དེ་ཡི་མཚན་མར་མི་རྟེན་པས། །མོས་མིན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མས་དབེན་པ་ཉིད་ནི་འདིའི་དམིགས་པ་ལ། གཟུགས་ལ་སོགས་ པའི་མཚན་མ་རྣམས་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ། ཞེས་པ་གང་ལ་གནས་པ་དང་མོས་པའི་འདུ་ཤེས་དེ་རྣམས་ལས་ལྡོག་པ་ནི་རྣམ་པ་སྟེ། དེ་ལ་མོས་པ་བརྟན་པོར་གྱུར་པ་ནི་མི་གནས་པ་ལ་ངེས་པ་ནི་མོས་པ་ལའོ། །ཐ་སྙད་ནི་འདུ་ཤེས་ཏེ། དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི་གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འགག་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མས་འཇིག་པ་ལ་འཇིག་པ་ནི་རྒྱུན་གྱིས་སོ། །ཡོད་དང་སོ་སོར་འགག་པ་ཡི། །དངོས་པོ་ལྷན་ཅིག་གྱུར་པ་ཡང༌། །སོ་སོར་བཀག་པ་དེ་དག་ཉིད། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་མིན། །ཞེས་སོ། །མཚན་མའི་སྤྱོད་པ་དགག་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་ཡོད་པ་སྟེ། མཚན་མའི་སྤྱོད་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། མོས་པ་དང་འདུ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། དེའི་སྟོབས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་སྤྱོད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་ནི་རློམ་སེམས་མེད་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་བསྟན་པ་སྟེ། མིན་ཞེས་པ་ནི་མི་འཛིན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བཟོད་པ་ཐོབ་པས་ལས་ལ་དབང་དུ་གྱུར་པས་ངན་འགྲོར་མི་འགྲོ་ཞིང་རྟག་པར་རྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཆུང་ངུའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་བྱེད་པ་ནི། །ཞེས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལེན་པ་མེད་པ་ནི་འདིའི་དམིགས་པ་ལ། དེའི་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པ་སྟེ། དེའི་བྱེད་པ་ནི་འདིར་བྱེད་པ་པོའོ། །དེ་ལ
Chinese
具有远离自性的自性，即是色等自性，这是相，意指在任何地方都没有丝毫的特征。中品忍耐如经中所说：“于彼无生无出离，清净”等，如此宣说，那是为什么呢？等，对一切法无生无出离是此之所缘，听闻此之菩萨的身语意完全清净是相，即远离身语意的恶行。安住于安住，光明而圆满是相完全清净。众生与器清净是佛刹完全清净。大经中说：“彼无特征，不依彼相，无信非想。”等，远离色等之相即是此之所缘，色等之相与色等，即安住于何处与信之想，从彼等之中解脱是相，于彼信成为稳固即是不安住，确定即是信。名言即是想，对此所说即是其他等，灭坏即是刹那间毁灭，毁灭即是持续不断。有与各自灭坏之，事物同时存在亦，各自遮止彼等即，非知一切相。如是。遮止相之行即是具有般若波罗蜜多的行，相之行即是色等之相，以及依赖色等，具有信与想之特征，其力量之相也已宣说，即是行等，般若波罗蜜多的行即是显示无慢心之八种相，非即是不执著之义。如是获得忍耐，对业自在，故不堕恶趣，且恒常化生。对小法之殊胜自在，如经中所说：“彼定之作用是。”等，不取一切法是此之所缘，彼之作用是相，彼之作用即是此处之作者。彼
English
The nature of being devoid of inherent existence is the nature of form and so on, which is the aspect, meaning that there is not the slightest characteristic anywhere. The middle forbearance is as stated in the scripture: "In that, there is no birth, no departure, pure," etc. It is said that, why is that? etc. The absence of birth and departure for all things is the object of this. The body, speech, and mind of the Bodhisattva who hears this are completely pure, which is the aspect, that is, being free from the misdeeds of body, speech, and mind. Abiding in abiding, being clear and complete is the complete purification of the sign. The purification of beings and vessels is the complete purification of the Buddha-field. The Great Scripture says: "That has no characteristics, does not rely on that sign, has no faith or non-thought." etc. Being devoid of the signs of form and so on is the object of this. The signs of form and so on, and form and so on, that is, abiding in what and the thought of faith, liberation from those is the aspect. Becoming firm in faith in that is non-abiding, certainty is faith. Name is thought, what is said about this is other, etc. Cessation is destruction in an instant, destruction is continuous. Existing and individually ceasing, things also existing together, individually preventing those, are not knowing all aspects. Thus. Preventing the conduct of signs is having the conduct of Prajnaparamita, the conduct of signs is the sign of form and so on, and relying on form and so on, having the characteristics of faith and thought, the aspect of its power has also been declared, that is, conduct and so on. The conduct of Prajnaparamita is showing the eight aspects of no arrogance, non- is the meaning of non-attachment. Thus, having obtained forbearance, being in control of karma, therefore not falling into bad destinies, and constantly being born miraculously. Being in control of the supreme small Dharma, as stated in the scripture: "The function of that Samadhi is." etc. Not taking all Dharmas is the object of this, its function is the aspect, its function is the doer here. That